Μορφέας (Ύπνου)

Το τίλιο, το δέντρο που ήταν αφιερωμένο στην Αφροδίτη και με βασιλική διαταγή στο Μεσαίωνα στόλιζε ολόκληρους δρόμους για τις θεραπευτικές του ιδιότητες, συνδυάζεται με την πασιφλόρα, το εντυπωσιακό «άνθος του Πάθους» που ταξίδεψε από την Αμερική στο Βατικανό. Η σύνθεση ολοκληρώνεται με το χαμομήλι, το ιερό βότανο που οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι αφιέρωσαν στον Θεό Ήλιο, και τη λεβάντα, το αρωματικό μυστικό των Ρωμαίων που γέννησε τη σύγχρονη αρωματοθεραπεία.

--- Περισσότερα ---

Η τίλια η αργυρόχροη, το γνωστό τίλιο, φιλύρα ή φλαμουριά, ανήκει στην οικογένεια των Τιλήδων. Είναι ένα πανέμορφο δέντρο με πλούσια κορόνα που μπορεί να φτάσει τα 20 μέτρα ύψος. Έχει φύλλα επαλλασσόμενα, καρδιόμορφα, οδοντωτά, με την κάτω επιφάνειά τους χνουδωτή και ασημόχροη. Τα άνθη του είναι κιτρινοπράσινα, ιδιαίτερα αρωματικά και εμφανίζονται σε ακραία μπουκέτα αργά την άνοιξη. Ευδοκιμεί κυρίως στις ψυχρές ευρωπαϊκές χώρες σε διάφορες ποικιλίες.

Δένδρο αφιερωμένο στην Αφροδίτη, η φλαμουριά ήταν από την αρχαιότητα στενά συνδεδεμένη με τη λαϊκή ιατρική αλλά και τη μαγεία. Ο Πλίνιος αναφέρει ότι το ξύδι από τη φλούδα του δένδρου έχει ευεργετικά αποτελέσματα στις δερματικές κηλίδες, ενώ παλιά βιβλία βοτανικής σημειώνουν την ευεργετική δράση των λουλουδιών της στην επιληψία.

Ο Διοσκουρίδης σύστηνε τον χυμό των φύλλων της και κατάπλασμα λιωμένων φύλλων για τα δαγκώματα των φιδιών. Μάλιστα, υπήρχε η λαϊκή πίστη —που επιβιώνει μέχρι σήμερα σε ορισμένες περιοχές— ότι τα φίδια αποφεύγουν ακόμα και τη σκιά της φλαμουριάς. Κατά τον Μεσαίωνα, η φήμη της ήταν τόσο μεγάλη που με βασιλική διαταγή δενδροφυτεύονταν ολόκληροι δρόμοι, ώστε τα νοσοκομεία να συλλέγουν τα άνθη της για θεραπευτικούς σκοπούς.

Το παπανθές το κυανούν, γνωστό ως πασιφλόρα, πάσιονφρουτ ή ρολογιά, ανήκει στην οικογένεια των Πασιφλορίδων. Είναι αειθαλές, πολυετές, αναρριχητικό φυτό με βλαστούς που μπορούν να φτάσουν τα 10 μέτρα. Έχει παλαμόλοβα φύλλα και ειδικά «μουστάκια» με τα οποία στερεώνεται, ενώ τα εντυπωσιακά άνθη του θυμίζουν ρολόι, με πέταλα από ώχρα και λευκό έως ρόδινο.

Τα άνθη της πασιφλόρας ακολουθούν την πορεία του ήλιου σαν βιολογικό ρολόι. Ο καρπός της είναι μεγάλη ωοειδής ράγα που περικλείει τους σπόρους της σε μια γλυκιά, γλοιώδη ουσία.

Το όνομά της ως «άνθος του Πάθους» δεν σχετίζεται με αφροδισιακές ιδιότητες (παρά τη λαϊκή πεποίθηση), αλλά οφείλεται στους Ισπανούς εξερευνητές που την ανακάλυψαν στην Αμερική και συσχέτισαν τα μέρη του άνθους με τα Πάθη του Χριστού. Φέρνοντάς την στην Ευρώπη, την απέστειλαν στο Βατικανό, από όπου και εξαπλώθηκε ως καλλωπιστικό και θεραπευτικό φυτό.

Η ματρικάρια το χαμαίμηλον, το κοινό χαμομήλι (γνωστό και ως μουγιόχορτο, μαργαριτούδα ή παπούνα), ανήκει στην οικογένεια των Συνθετών. Είναι μονοετές φυτό με λείο βλαστό, εναλλασσόμενα φύλλα και ακραία κεφάλια με κίτρινο κεντρικό δίσκο και λευκά πέταλα.

Είναι από τα λίγα βότανα που διατήρησαν αναλλοίωτη τη φήμη και τη θέση τους στη θεραπευτική από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι το είχαν αφιερώσει στον Θεό Ήλιο λόγω της αποτελεσματικότητάς του στη μείωση του πυρετού.

Ο Γαληνός και ο Διοσκουρίδης το σύστηναν για πυρετούς, ρίγη, αλλά και για γυναικολογικά προβλήματα. Από αυτήν ακριβώς τη χρήση προέρχεται και η επιστημονική ονομασία του γένους «Matricaria», που ριζοβολεί στη λατινική λέξη matrix (μήτρα).

Η λαβαντούλα η στενόφυλλη (κοινή λεβάντα) και η λαβαντούλα η στοϊχάς (αγριολεβάντα ή μυροφόρα) ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών. Είναι πολυετείς θάμνοι με μακρόστενα, ασημόχροα φύλλα και χαρακτηριστικά βιολετί αρωματικά άνθη.

Η λεβάντα ήταν από τα πρώτα φυτά που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος για τον καλλωπισμό και την υγιεινή. Η ονομασία της προέρχεται από το λατινικό lavare (πλένω), καθώς οι Ρωμαίοι καθιέρωσαν τη συνήθεια να ρίχνουν άνθη λεβάντας στο νερό του λουτρού τους για αρωματισμό.

Στην καθημερινή ζωή, τα σακουλάκια λεβάντας αρωμάτιζαν τα ρούχα στις κασέλες και έδιωχναν τον σκόρο. Με το λάδι της άλειφαν τα πόδια των κρεβατιών για τους κοριούς και τα κεφάλια των παιδιών για τις ψείρες. Οι κυνηγοί γνώριζαν ότι μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τα δαγκώματα της οχιάς εάν έλιωναν φύλλα λεβάντας πάνω στην πληγή.

Η λεβάντα κατέχει επίσης κεντρική θέση στην ιστορία της επιστήμης. Το 1920, ο χημικός René-Maurice Gattefossé υπέστη σοβαρό έγκαυμα μετά από έκρηξη στο εργαστήριό του και βούτηξε το χέρι του σε καθαρό αιθέριο έλαιο λεβάντας. Η ταχύτατη επούλωση χωρίς σημάδια τον ώθησε να μελετήσει συστηματικά τις θεραπευτικές ιδιότητες των αιθέριων ελαίων, δημοσιεύοντας 8 χρόνια αργότερα το πρώτο βιβλίο που θεμελίωσε τον κλάδο της σύγχρονης αρωματοθεραπείας.

Το τίλιο, πλούσιο σε φαρνεζόλη και φλαβονοειδή, καταπραΰνει το νευρικό σύστημα και καταπολεμά την αϋπνία, ενώ η πασιφλόρα με τη δράση της πασιφλορίνης προσφέρει ισχυρή ηρεμιστική και αντισπασμωδική δράση έναντι του άγχους και της έντασης. Παράλληλα, το χαμομήλι με τη χαμαζουλίνη ηρεμεί τις νευρικές διαταραχές και το πεπτικό σύστημα, ενώ η λεβάντα προσφέρει βαθιά σωματική και πνευματική χαλάρωση, συνθέτοντας μια ολοκληρωμένη φυσική λύση για την αϋπνία και τη νευρική υπερένταση.

--- Περισσότερα ---

Το τίλιο περιέχει αιθέριο έλαιο με κύριο δραστικό συστατικό τη φαρνεζόλη, καθώς και φλαβονοειδή γλυκοσίδια, δεψικές ουσίες, βλέννα, καροτίνη και βιταμίνη C.

Τα άνθη του διαθέτουν σημαντικές ηρεμιστικές ιδιότητες και συνιστώνται ιδιαίτερα για την αντιμετώπιση ενοχλήσεων που οφείλονται σε νευρογενή αίτια, όπως η αϋπνία, οι ημικρανίες, οι ταχυκαρδίες και οι νευρικές πεπτικές ανωμαλίες. Επιπλέον, εμφανίζει αντιπυρετικές, εφιδρωτικές, σπασμολυτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, βοηθώντας σε εμπύρετες καταστάσεις και φλεγμονές του αναπνευστικού.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το σομφόν (ο δεύτερος φλοιός του κορμού), το οποίο βοηθά τον οργανισμό στην αποβολή κατακρατημένων υγρών, την αποσυμφόρηση του συκωτιού και της σπλήνας, καθώς και στη ρύθμιση του ουρικού οξέος, της χοληστερόλης και του σακχάρους στο αίμα.

Η πασιφλόρα περιέχει πασιφλορίνη, αρμίνη, αρμόλη, φλαβονοειδή και γλοιώδεις ουσίες. Η πασιφλορίνη παρουσιάζει αναλγητική και ηρεμιστική δράση ανάλογη της μορφίνης, αλλά με πολύ πιο ήπιο και ασφαλή τρόπο για τον οργανισμό.

Λόγω των ισχυρών αντισπασμωδικών και καταπραϋντικών της ιδιοτήτων, αποτελεί ένα από τα πλέον αποτελεσματικά φυσικά ηρεμιστικά για περιπτώσεις άγχους, στρες, νευρικής έντασης, μελαγχολίας και αϋπνίας (μάλιστα αποτελεί βασικό συστατικό σε πλείστα φαρμακευτικά σκευάσματα για τον ύπνο).

Παράλληλα, η πασιφλόρα δρα αναλγητικά σε νευραλγίες, διάρροιες και οδυνηρά έμμηνα, ενώ ο καρπός της λειτουργεί ως ήπιο υποτασικό και διουρητικό.

Το χαμομήλι περιέχει αιθέριο έλαιο (έως 1.5%) πλούσιο σε χαμαζουλίνη —ουσία που σχηματίζεται κατά την απόσταξη από τη ματρικίνη και δίνει στο έλαιο το χαρακτηριστικό γαλαζοπράσινο χρώμα του— καθώς και φλαβονοειδή, φυτοστερόλες, χολίνη, ασβέστιο, μαγνήσιο και το σπάνιο ιχνοστοιχείο κάδμιο.

Διαθέτει σπασμολυτικές, αντιφλογιστικές και καταπραϋντικές ιδιότητες. Στο νευρικό σύστημα δρα ως φυσικό ηρεμιστικό, ανακουφίζοντας από το στρες, τις ημικρανίες, τις νευραλγίες και την αϋπνία νευρικής φύσεως, ενώ είναι τόσο ήπιο που συστήνεται ακόμη και για την ηρέμηση ανήσυχων βρεφών και την ανακούφιση από κολικούς.

Επιπλέον, προσφέρει ισχυρή αντισηπτική, επουλωτική και αντιαλλεργική δράση, βοηθώντας παράλληλα στη χώνεψη, στην καταπολέμηση φλεγμονών του στομάχου και στη φροντίδα του δέρματος και των μαλλιών.

Η λεβάντα περιέχει αιθέριο έλαιο πλούσιο σε λιναλοόλη και οξικό λιναλύλιο, καθώς και τανίνες και φλαβονοειδή με υψηλή βιολογική δραστικότητα.

Δρά άμεσα στο κεντρικό νευρικό σύστημα, μειώνοντας τα επίπεδα του άγχους, την ανησυχία και τη νευρική υπερένταση. Οι χαλαρωτικές και αντισπασμωδικές της ιδιότητες βοηθούν στη μυϊκή αποσυμπίεση και διευκολύνουν την έλευση του φυσικού ύπνου, βελτιώνοντας παράλληλα την ποιότητα του.

Παράλληλα, η λεβάντα διατηρεί ισχυρή αντισηπτική και αντιβακτηριακή δράση, ενώ η χρήση της στην αρωματοθεραπεία προσφέρει άμεση αίσθηση ηρεμίας και πνευματικής αναζωογόνησης.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ:  20 σταγόνες μαζί με 1cm νερό μόνο (μέσα σε ένα ποτήρι και πίνετε)

*Πίνετε 1 φορά την ημέρα για απλή πρόληψη ή πίνετε 3 φορές την ημέρα για θεραπεία.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.