Το λάδι Neem, γνωστό εδώ και αιώνες για τις ισχυρές αντιβακτηριακές, αντιπαρασιτικές και αντιφλεγμονώδεις του ιδιότητες, προέρχεται από τους σπόρους του δέντρου Azadirachta indica, που φύεται κυρίως στην Ινδία και την Ασία. Στην παραδοσιακή ιατρική της Ινδίας (Ayurveda) χρησιμοποιούνταν ευρέως για την υγεία του δέρματος, την προστασία από έντομα και την υποστήριξη της γενικής υγείας.

--- Περισσότερα ---

Το Neem oil κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην παραδοσιακή ιατρική χάρη στη μεγάλη του περιεκτικότητα σε αζαδιραχτίνη, ενώσεις λιπαρών οξέων και βιταμίνης Ε, που του δίνουν ισχυρές ιδιότητες ενάντια σε μικρόβια, μύκητες και παράσιτα.

Στην αρχαία Ινδία το αποκαλούσαν “το δέντρο-φαρμακείο” καθώς κάθε τμήμα του φυτού — φύλλα, φλοιός, σπόροι — χρησιμοποιούνταν για θεραπευτικούς σκοπούς. Το λάδι που εξαγόταν από τους σπόρους, συχνά αναμιγνυόταν με φυτικά έλαια για να ενισχύσει τη δράση του και να απαλύνει την έντονη φυσική του μυρωδιά.

Ο συνδυασμός με ελαιόλαδο δεν είναι τυχαίος. Το ελαιόλαδο, πλούσιο σε αντιοξειδωτικά και βιταμίνες, δρα ως φυσικό φορέας, ενισχύοντας τη διείσδυση του Neem oil.

Το βότανο Νιμ (neem) είναι ένα φυσικό συστατικό με ισχυρές αντιβακτηριακές, αντιμυκητιακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, που το καθιστούν εξαιρετικό για την περιποίηση του δέρματος, των μαλλιών και για φυσική προστασία από παράσιτα. Η χρήση του σε βότανα ή αφεψήματα ενισχύει την απορρόφηση των ενεργών συστατικών και προσφέρει βαθιά ενυδάτωση, ενώ βοηθά στην αποκατάσταση της υγείας του δέρματος και στην πρόληψη δερματικών προβλημάτων.

--- Περισσότερα ---

Το βότανο neem (Azadirachta indica), γνωστό για τα πικρά του δραστικά συστατικά όπως η αζαδιραχτίνη, χρησιμοποιείται παραδοσιακά στην αγιουρβεδική ιατρική για την αντιμετώπιση δερματικών παθήσεων και την ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε αφεψήματα, κομπρέσες ή τριψίματα στο δέρμα, προσφέροντας ήπια αλλά αποτελεσματική δράση ακόμα και σε ευαίσθητο δέρμα.

Οι αντιμικροβιακές του ιδιότητες συμβάλλουν στη μείωση βακτηρίων και μυκήτων, ενώ η αντιφλεγμονώδης δράση του καταπραΰνει ερεθισμούς, φαγούρα και κοκκινίλες. Είναι επίσης γνωστό για την απωθητική του δράση ενάντια σε ψείρες, ψύλλους, τσιμπούρια και κουνούπια, γεγονός που το καθιστά ιδανικό για χρήση σε ανθρώπους και κατοικίδια.

Η χρήση του σε φυσική μορφή δημιουργεί ένα πολυδύναμο φυσικό σκεύασμα, ιδανικό για επούλωση μικρών πληγών, αντιμετώπιση ξηρότητας, μείωση πιτυρίδας και ενίσχυση της φυσικής λάμψης του δέρματος και των μαλλιών.

Σήμερα, το βότανο neem χρησιμοποιείται ευρέως σε φυσικά καλλυντικά, αφεψήματα, σαπούνια και θεραπείες, προσφέροντας μια ασφαλή, φυτική λύση για την καθημερινή περιποίηση και προστασία, χωρίς χημικά πρόσθετα.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Ἡ αθανασία η βαλσαμώδης, το γνωστό βάρσαµο ή βάλσαμο που σε διάφορα µέρη είναι γνωστό και µε τα ονόματα, αρκοβασιλιτζια, κώστας, καρυοφύλι., κατερίνα και λεβιθόχορτο ανήκει στην οικογένεια των Συνθετών.

Είναι πολνετές φυτό µε ρίζωµα που έρπει και µε λείους ή ελαφρά χνουδωτούς βλαστούς που μπορούν να φθάσουν και να ξεπεράσουν το ένα μέτρο.

Έχει φύλλα έµµισχα, ακέραια, προµήκη, τα οποία είναι έντονα αρωματικά.

Τα άνθη του είναι κίτρινα κεφάλια και βρίσκονται σε αραιούς ακραίους κόρυβους.

Ο καρπός είναι αχαίνιο µε µικρή κορόνα.

Ανθίζει απὀ το Σεπτέμβρη µέχρι τον Οκτώβρη και το συναντούμε σε υγρές τοποθεσίες στα ηµιορεινά και ορεινά µέρη του νησιού μας και σπάνια στα πεδινά µέρη.

Χρήσιμα µέρη της είναι τα φύλλα και τα άνθη της που μαζεύονται κατά την ανθοφορία και ξηραίνονται.

Οι σπόροι της επίσης περιέχουν ενεργές ουσίες, αλλά δε χρησιμοποιούνται τόσο συχνά όσο τα άλλα µέρη της.

Περιέχει αιθέριο λάδι το οποίο περιέχει µέχρι και 2090 θουγιόλη που είναι τοξική για τον οργανισμό, καμφένιο, πινένιο, λεµονίνη, κινεόλη, κυµόλη, βορνεόλη και άλλα συστατικά.

Τα άνθη της περιέχουν φλαβονοειδή γλυκοσίδια, κύρια την τανασετίνη.

Στο φυτό έχουν επίσης ανιχνευτεί αλκαλοειδή, πικρές ουσίες, ταννίνη, κερί, πρωτείνες, σάκχαρα, ρητίνη, γαλλικό οξύ και χρωστικές ουσίες.

Έχει κυρίως ανθελµινθικές ιδιότητες, από όπου προέρχεται και το όνοµα λεβιθόχορτο και χρησιµοποιείται για τα σκουλήκια στα έντερα.

Χρησιμοποιείται το έγχυμα του εσωτερικά και µε κλίσµατα, καθώς και λειωµένα φύλλα του φυτού, σαν κατάπλασµα στην κοιλιά.

Εχει ακόµη αντισηπτικές, διουρητικές και σπασµολυτικές ιδιότητες και συστήνεται σε φλεγμονές του ουροποιητικού συστήµατος και σε πέτρες στα νεφρά και την κύστη, σε υδρωπικία, σε παθήσεις του συκωτιού και της χολής.

Έχει ηρεµιστικές ιδιότητες σε µικρές δόσεις και για µικρό χρονικό διάστηµα όµως, γιατί αν συνεχιστεί για µεγαλύτερο χρονικό διάστηµα, ερεθίζει τους βρόγχους, και προκαλεί καταπίεση του νευρικού συστήµατος και σε παρατεταμένη χρήση µπορεί να προκαλέσει παράλυση του νευρικού συστήµατος, της αναπνοής και της καρδιακής δραστηριότητας.

Σαν ηρεμιστικό βοηθά σε νευρικούς πονοκεφάλους και σε υστερία.

Το αιθέριό του λάδι χρησιµοποιείται και κατά της επιληψίας, σε δοσολογία 1-4 σταγόνες διαλυµένες σε λιπαρό λάδι ή οινόπνευμα και µετά το προσθέτουμε σε τσάι, το οποίο πίνεται γουλιά-γουλιά. Προσοχή όµως στη δοσολογία, όχι περισσότερο για µια ηµέρα.

Οι ρίζες του χρησιμοποιούνται κατά της ποδάγρας, παίρνουμε το έγχυμα τους πρωί νηστικοί για μερικές ηµέρες.

Έχει στοµαχικές και καρδιοτονωτικές ιδιότητες και βοηθά να πέσει ο πυρετός σε εμπύρετες καταστάσεις.

Εξωτερικά τα λειωμένα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται σε εξανθήµατα, κριθαράκι, πυώδη σπυριά και είναι ευεργετικό µε καταπλάσµατα σε εξαρθρώσεις και φουσκώματα.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Το χρησιμοποιούμε µε τους πάρα κάτω τρόπους:

Αφέψημα

Βράζουµε 10 γραμμάρια ψιλοκομµένων φύλλων ή ρίζας του φυτού, σε ένα λίτρο νερό για 10 λεπτά, σουρώνουµε και πίνουμε μισό φλυντζανάκι του καφέ πρωί νηστικοί και το βράδυ πριν από τον ύπνο.

Το αφέψημα αυτό χρησιµοποιείται εξωτερικά µε πλύσεις για δερµατικά προβλήµατα και µε εσωτερικές πλύσεις σε περιπτώσεις λευκόρροιας.

Εχκυμα σε αλμυρό νερό νερό για εἰκοσι περίπου Αφήνουμε 15-20 γραμμάρια ξηρών φύλλων σε ένα λίτρο καυτό αλμυρό νερο για περίπου 20 λεπτά.

Σουρώνουµε και το χρησιμοποιούμε για κλίσµατα σε περιπτώσεις σκουληκι έντερα.

Πρακτικές χρήσεις: Φρέσκα ή ξηρά τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για να κρατούν µακριά τους ψύλλους, κοριούς και άλλα ζωύφια από το σπίτι σκορπισμένα στο σπιτάκι του σκύλου.

Τον απαλλάσσουν, αλλά και τον προφυλάσσουν από τους Ψύλλους.

Τα ξηρά του άνθη σε σκόνη χρησιμοποιούνται µε ψέκασμα για να προφυλάξουν τα φυτά από τα βλαβερά έντοµα.

Επειδή όµως η σκόνη αυτή είναι βλαβερή για τις μέλισσες, θα πρέπει να προσέχουμε την ώρα του ψεκασμού για να µην τις καταστρέφουμε.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Το ονόπορδο το κύπριο, κοινά γνωστό σαν γαϊδουράγκαθο ανήκει στην οικογένεια των Συνθετών. Είναι µονοετές ή διετές, ακανθώδες φυτό. Τα φύλλα της βάσης του φυτού είναι εναλλασσόμενα, µεγάλα, πτερόσχιδα και αγκαθωτά και του βλαστού είναι μικρότερα.

Έχει άνθη που βρίσκονται σε ακραία κεφάλια µε βιολετιά σωληνοειδή φυλλάρια που περιβάλλονται από αγκαθωτά βράκτια.

Ανθίζει από τον Απρίλη µέχρι τον Ιούλη και το βρίσκουμε παρά τους δρόμους, σε καλλιεργηµένα και άγονα µέρη σε όλο το νησί. Ανήκει στην κατηγορία των ενδηµικών, για τον τόπο µας, φυτών.

Ο θύμος ο κεφαλωτός, το γνωστό µας θρουµπί ή γρουμπί και γρούμπα και ο θύμος ο κοινός, το κοινό θυµάρι, ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών. Ο κεφαλωτός είναι φυτό θαμνώδες, πολυετές͵ πολύκλαδο µε ξυλώδεις βλαστούς, φουντωτό. Έχει φύλλα άμισχα, μικρά στενόμακρα και σαρκώδη.

Τα άνθη του είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραία πυκνά μπουκέτα. Ο καρπός του είναι κάρυο. Ανθίζει από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη και το συναντούμε σε βουνοπλαγιές και πετρότοπους, στα πεδινά και ημιορεινά.

Στους τόπους όπου βλαστά το φυτό αυτό, είναι γνωστό ότι το χώμα είναι άγονο σε βάθος και µόνο επιφανειακά περιέχει συστατικά που ευνοούν τη φύτρωση φυτών.

Η κάρυα η βασιλική, η κοινή µας καρυδιά και η κάρυα η µικρόκαρπος ή πέκαν, ανήκουν στην οικογένεια των Γιουγκλανδίδων.

Η καρυδιά η βασιλική είναι δένδρο φυλλοβόλο, δυνατό µε στρογγυλή κορόνα, που μπορεί να φθάσει και τα 30 µέτρα ύψος. Έχει φύλλα σύνθετα µε 5-7 ωοειδή φυλλάρια, το ακραίο είναι μεγαλύτερο από τα άλλα.

Τα αρσενικά άνθη είναι µικρά και πολλά µαζί σε ίουλους, ενώ τα θηλυκά σε οµάδες 1-2 σε ακραία κλαδιά. Ο καρπός του είναι το γνωστό µας καρύδι.

Ανθίζει από τον Απρίλη µέχρι το Μάη, κυρίως στα ορεινά, σε υγρές τοποθεσίες στο Τρόοδος και τον Πενταδάκτυλο.

Το φοενίκουλο το κοινό ἡ γνωστό σαν µάρανθος ανήκει στην οικογένεια των Σκιαδανθών. Είναι φυτό πολυετές και το βρίσκουμε να φυτρώνει κατά µήκος των δρόμων, στις όχθες των ποταμών, σε περβόλια και σε καλλιεργημένες και ακαλλιέργητες εκτάσεις.

Εκτός από το άγριο, βρίσκουμε και το καλλιεργημένο να πωλείται σε φρουταγορές, χωρίς το τόσο έντονο άρωμα που χαρακτηρίζει τον άγριο. Τα φύλλα του είναι περίβλαστα στη βάση του φυτού, σύνθετα µε γραμμοειδή φυλλάρια.

Το εκουϊζέτο ή κοινά η υπουρίδα, γνωστή και σαν πολυκόµπι, κονδυλόχορτο και αλογοουρά ανήκει στην οικογένεια των Υπουρίδων.

Είναι φυτό µε πολυετές ρίζωμα, και βλαστούς χωρίς διακλαδώσεις ή µέχρι 6 διακλαδώσεις στο κάθε γόνατο του βλαστού του.

Τα άνθη του βρίσκονται σε στρόβιλο στον κεντρικό, κύριο βλαστό και σπάνια στους πλαϊνούς, που αντιπροσωπεύουν οξύκορφη κωνοειδή ταξιανθία. Ανήκει στην κατηγορία των κρυπτογάμων και πολλαπλασιάζονται µε σποράγγια.

Είναι υδρόφιλο φυτό και το βρίσκουμε να βλαστά από το Γενάρη µέχρι και αργά το φθινόπωρο σε βαλτότοπους, ρυάκια και υδατοφράκτες σε όλο το νησί.

Η πούνικα η κοκκώδης, η κοινή ροδιά ή ροβκιά, ανήκει στην οικογένεια των Πουνικίδων. Είναι πολύκλαδος, φυλλοβόλος θάμνος ή µικρό δένδρο που µπορεί να φθάσει τα επτά µέτρα ύψος.

Έχει φύλλα αντωοειδή προµήκη µε μικρό µίσχο. Τα άνθη της είναι κατακόκκινα και βρίσκονται στα ακραία κλαδιά της. Χωρίζονται σε γόνιμα, που δίδουν τον καρπό και σε άγονα που πέφτουν µετά την άνθηση τους.

Ο καρπός τους είναι μεγάλος ωοειδής, µε δερµατώδες περίβληµα που προστατεύει τους πολυάριθµους κοκκινωπούς και σαρκώδεις κόκκους µε γλυκιά ἡ όξινη σάρκα, που περιβάλλει το σπέρµα.

Τα μανιτάρια τσάγκα (Chaga), συνήθως αναπτύσσονται σε σημύδες σε ψυχρές περιοχές και μοιάζουν με βράχους. Δεν έχουν τη γεύση των κοινών μανιταριών. Αντίθετα, έχουν τραχιά γεύση και που μοιάζει με βανίλια.

Έχουν πολλές φυτικές ίνες και λίγες θερμίδες. Πιθανώς οι πρώτοι χρήστες του chaga ως φυσικής θεραπείας ήταν ιθαγενείς από τη Σιβηρία και τη Ρωσία.

Ο Τσάρος Valdimir Monomakh λέγεται ότι το χρησιμοποίησε τον 12ο αιώνα για τη θεραπεία του καρκίνου των χειλιών του. Αναφέρθηκε ως φάρμακο για τον καρκίνο, τα έλκη και τη φυματίωση, στα ιατρικά κείμενα των αρχών του 16ου αιώνα.

Ο κίστος ο κρητικός µε ρόδινα άνθη, ο κίστος ο λαδανοφόρος µε άσπρα άνθη και σκούρα κηλίδα στη βάση των πετάλων, ο κίστος ο µικρανθής µε ρόδινα άνθη και πιο παχιά φύλλα και ο κίστος ο σαλβόφυλλος µε άσπρα άνθη είναι μερικά από τα είδη ξισταριάς που συναντούμε στην Κύπρο και ανήκουν στην κατηγορία των Κιστίδων.

Είναι μικροί, πολυετείς, πολύκλαδοι θάμνοι, µε ωοειδή, προµήκη, ελλειπτικά, αδενώδη φύλλα και ξυλώδεις κορμούς. Τα άνθη τους είναι σχεδόν εφήμερα μικρά µε 4-5 ρόδινα ή άσπρα πέταλα και ο καρπός τους κάψα µε πολλούς σπόρους.

Ανθίζουν από το Γενάρη µέχρι το Μάη και τα βρίσκουμε σε πετρώδη και άγονα µέρη κυρίως σε µακκία βλάστηση στα πεδινά και ημιορεινά σε ολόκληρο το νησί.

Το γυνόστεμα (Gynostemma pentaphyllum) είναι ένα φυτό που αναπτύσσεται άγρια σε πολλά μέρη της Ασίας. Μερικές φορές ονομάζεται Southern Ginseng ή θαυματουργό φυτό.

Είναι ένα αναρριχώμενο αμπέλι, παρόμοιο με το αγγούρι, που βρίσκεται στην Κίνα και σε άλλα ασιατικά έθνη. Θεωρείται ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική.

Η µυρσίνη η κοινή, η κοινή αγριοµερσινιά, γνωστή σαν µυρτιά και η µυρσίνη η κοινή η λευκόκαρπος, ή ήµερη µερσινιά, ανήκουν στην οικογένεια των Μυρτίδων. Η αγριοµερσινιά είναι μικρός αειθαλής, πολύκλαδος θάµνος.

Έχει φύλλα μικρά, λεία, δερµατώδη και αρωματικά µε μικρό µίσχο. Τα άνθη της είναι άσπρα µε μικρό µίσχο και βρίσκονται στη βάση των ακραίων φύλλων. Ο καρπός της είναι μικρή, μαύρη, ωοειδής ράγα µε µικρά νευφροειδή, πετρώδη σπέρµατα. Ανθίζει από το Μάη µέχρι τον Αύγουστο, ανάλογα µε το υψίμετρο που φυτρώνει και τη βρίσκουμε σε όλο το νησί κυρίως σε τόπους όπου υπάρχει νερό.

Η ήµερη µερσινιά κυρίως καλλιεργείται για τα άσπρα και µεγάλα, σε σύγκριση µε αυτά της άγριας, μούρα της. Είναι θάµνος ή θαµνώδες δένδρο που φθάνει µέχρι τα τέσσερα µέτρα, µε αρωματικά φύλλα, που είναι μεγαλύτερα από αυτά της άγριας και τα δύο φυτά έχουν λυγερούς κλάδους.

Η αθανασία η βαλσαμώδης, το γνωστό βάρσαµο ή βάλσαμο που σε διάφορα µέρη είναι γνωστό και µε τα ονόματα, αρκοβασιλιτζια, κώστας, καρυοφύλι, κατερίνα και λεβιθόχορτο ανήκει στην οικογένεια των Συνθετών.

Είναι πολυετές φυτό µε ρίζωµα που έρπει και µε λείους ή ελαφρά χνουδωτούς βλαστούς που μπορούν να φθάσουν και να ξεπεράσουν το ένα μέτρο. Έχει φύλλα έµµισχα, ακόραια, προµήκη, τα οποία είναι έντονα αρωματικά. Τα άνθη του είναι κίτρινα κεφάλια και βρίσκονται σε αραιούς ακραίους κόρυβους.

Ο καρπός είναι αχαίνιο µε µικρή κορόνα. Ανθίζει από το Σεπτέµβρη µέχρι τον Οκτώβρη και το συναντούμε σε υγρές τοποθεσίες στα ηµιορεινά και ορεινά µέρη του νησιού μας και σπάνια στα πεδινά µέρη.

Το να έχεις σκουλήκια ή εντερικά παράσιτα δεν είναι ποτέ πλεονεκτικό. Προσκολλώνται στην επένδυση των εντέρων, συνήθως τρέφονται με την τροφή που προσλαμβάνουμε και βλάπτουν τα κύτταρα του εντέρου μας.

Θα μπορούσαν να παραβλεφθούν ή να οδηγήσουν σε διατροφικά ελλείμματα και άλλα συμπτώματα.

Πολλά χρήσιμα βότανα για τα παράσιτα είναι διαθέσιμα στην φύση και μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της σοβαρότητας των συμπτωμάτων που προκαλούνται.

Σύμφωνα με πολυάριθμες έρευνες, μελέτες και εμπειρία οι βοτανολόγοι μας έχουν δημιουργήσει την κατάλληλη ανάμειξη επιλέγοντας τα καλύτερα βότανα για την αντιμετώπιση προβλημάτων για τα παράσιτα, καθώς ταυτόχρονα ωφελήστε και από τα διάφορα θρεπτικά συστατικά που περιέχονται σε κάθε βότανο.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ:  20 σταγόνες μαζί με 1cm νερό μόνο (μέσα σε ένα ποτήρι και πίνετε)

*Πίνετε 1 φορά την ημέρα για απλή πρόληψη ή πίνετε 3 φορές την ημέρα για θεραπεία.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η μυρσίνη, αειθαλής θάμνος με αρωματικά φύλλα, σύμβολο αγνότητας και ειρήνης από την αρχαιότητα, στολίζει νυφικά μπουκέτα, με παράδοση να μη φυτεύεται το κλωνάρι. Στα νεότερα χρόνια, χρησιμοποιείται για να στεφανώνει ήρωες και σε εορτές.

--- Περισσότερα ---

Η µυρσίνη η κοινή, η κοινή αγριοµερσινιά, γνωστή και σαν µυρτιά και η µυρσίνη η κοινή η λευκόκαρπος, ή ήµερη µερσινιά, ανήκουν στην οικογένεια των Μυρτίδων. Η αγριοµερσινιά είναι μικρός αειθαλής, πολύκλαδος θάµνος.

Έχει φύλλα μικρά, λεία, δερµατώδη και αρωματικά µε μικρό µίσχο. Τα άνθη της είναι άσπρα µε μικρό µίσχο και βρίσκονται στη βάση των ακραίων φύλλων. Ο καρπός της είναι µικρή, μαύρη, ωοειδής ράγα µε μικρά νευφροειδή, πετρώδη σπέρματα.

Ανθίζει από το Μάη μέχρι τον Αύγουστο, ανάλογα µε το υψόμετρο που φυτρώνει και τη βρίσκουμε σε όλο το νησί κυρίως σε τόπους όπου υπάρχει νερό. Η ήµερη µερσινιά κυρίως καλλιεργείται για τα άσπρα και µεγάλα, σε σύγκριση µε αυτά της άγριας, μούρα της.

Είναι θάμνος ή θαμνώδες δένδρο που φθάνει µέχρι τα τέσσερα µέτρα, µε αρωματικά φύλλα, που είναι μεγαλύτερα από αυτά της άγριας. Και τα δύο φυτά έχουν λυγερούς κλάδους. Είναι από τα φυτά που έχουν καταφέρει να επιβιώσουν από την εποχή των παγετώνων.

Ήταν γνωστή από την αρχαιότητα για τις ευεργετικές της ιδιότητες. Στην αρχαία Ελλάδα συμβόλιζε την αγνότητα, την αγάπη, την ειρήνη και την ευτυχία στο γάμο. Γι’ αυτό και στόλιζε τα µπουκέτα της νύφης, όµως µε ρητές οδηγίες, η νύφη να µην επιχειρήσει να φυτέψει τα κλωνιά του µπουκέτου.

Και αυτό γιατί υπήρχε η προκατάληψη ότι οι γυναίκες, που δεν κατάφερναν να ριζώσουν κλωνί µερσινιάς, ήταν αυτές που προορίζονταν να μείνουν γεροντοκόρες. Για αυτό φαίνεται ότι καλού-κακού δεν ήθελαν να θέσουν τις δοξασίες τους σε δοκιμασία.

Στα νεότερα χρόνια, υποδέχονταν και στεφάνωναν µε κλαδιά της τους ήρωες και τους νικητές συνήθεια που φθάνει μέχρι τις µέρες µας, δηλαδή βλέπουμε να στολίζουν εκκλησιές και αίθουσες κατά τη διάρκεια μεγάλων εκκλησιαστικών εορτών και εθνικών επετείων µε Μυρσίνη.

Η μερσινιά προσφέρει φαρμακευτικές ιδιότητες μέσα από τα φύλλα και τα μούρα της, με αιθέριο λάδι που περιέχει μυρτιόλη και τρυγικό οξύ, ιδανικά για αντισηψία, αιμοστασία και τόνωση ούλων, ενώ βοηθά σε διάρροια, αιμορραγίες, δερματικές παθήσεις και εντερικά παράσιτα.

--- Περισσότερα ---

Χρήσιμα µέρη τους για φαρμακευτικούς σκοπούς είναι τα φύλλα και τα μούρα τους, καθώς και το αιθέριο λάδι των φύλλων τους. Τα φύλλα περιέχουν περισσότερο αιθέριο λάδι πριν την άνθιση, περίοδο που μαζεύονται και ξηραίνονται.

Τα φύλλα περιέχουν αιθέριο λάδι µε βασικό συστατικό τη μυρτιόλη, τρυγικό οξύ και δεψικές ουσίες, γεγονός που τα κάνει κατάλληλα και χρησιμοποιούνται στη βυρσοδεψία.

Όλα τα µέρη της µερσινιάς έχουν στυπτικές, αντισηπτικές, παρασιτοκτόνες και αιμοστατικές ιδιότητες.

Χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις διάρροιας, λευκόρροιας, αιμορραγιών, για τόνωση των ούλων και στερέωση των δοντιών, για δερματικές παθήσεις, όπως μυκητιάσεις, εκζέματα και ψώρα και για παράσιτα στα έντερα.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ:  20 σταγόνες μαζί με 1cm νερό μόνο (μέσα σε ένα ποτήρι και πίνετε)

*Πίνετε 1 φορά την ημέρα για απλή πρόληψη ή πίνετε 3 φορές την ημέρα για θεραπεία.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Ο θύμος ο κεφαλωτός, το γνωστό µας θρουµπί ή γρουμπί και γρούμπα και ο θύμος ο κοινός, το κοινό θυµάρι, ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών.

Ο κεφαλωτός είναι φυτό θαμνώδες, πολυετές͵ πολύκλαδο µε ξυλώδεις βλαστούς, φουντωτό. Έχει φύλλα άμισχα, μικρά στενόμακρα και σαρκώδη. Τα άνθη του είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραία πυκνά µμπουκέτα. Ο καρπός του είναι κάρυο.

Ανθίζει από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη και το συναντούμε σε βουνοπλαγιές και πετρότοπους, στα πεδινά και ημιορεινά. Στους τόπους όπου βλαστά το φυτό αυτό, είναι γνωστό ότι το χώμα είναι άγονο σε βάθος και µόνο επιφανειακά περιέχει συστατικά που ευνοούν τη φύτρωση φυτών.

Ο θύμος, ο κοινός το κοινό θυμάρι, είναι μικρός φουντωτός, πολύκλαδος θάμνος, µε ωοειδή προμήκη φυλλάρια, που ανθίζει µε τα χαρακτηριστικά ρόδινα άνθη του. Συνήθως το βρίσκουμε να καλλιεργείται στον τόπο µας. Είναι και τα δύο αρωματικά φυτά.

Η μυθολογία το θέλει να φυτρώνει από τα δάκρυα της ωραίας Ελένης κατά την απαγωγή της.

Ήταν ένα από τα αρωματικά φυτά που έκαιαν στους ναούς για αρωματισμό όταν ζητούσαν την ευµένεια των θεών, απ᾿όπου πήρε και το όνομα του, θύω σημαίνει θυσιάζω.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν σαν βότανο και σαν καρύκευμα στα φαγητά τους, ενώ οι Ρωμαίες το χρησιμοποιούσαν σαν καλλωπιστικό.

Οι Αιγύπτιοι και οι Ετρούσκοι το χρησιμοποιούσαν για το βαλσάμωμα των νεκρών τους. Ο Διοσκουρίδης το αναφέρει σαν φάρμακο και σαν καρύκευμα.

Κατά το Μεσαίωνα ήταν ελάχιστα γνωστό σαν φαρμακευτικό φυτό, το αναφέρει µόνο η ηγουμένη Χίντεγκαρτ, γνωστή για τις γνώσεις της στη λαϊκή ιατρική.

Αναγνώριση και χρήση βρίσκει µετά το 16ο αιώνα, ενώ η θυµόλη το κύριο συστατικό του αιθέριου τους λαδιού, χρησιμοποιείται στην ιατρική και στη φαρμακοποιία από το 1553.

Περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά τη θυµόλη και την καρβακρόλη, μέχρι 70%, κυµένιο. Λιναλοόλη, βορνεόλη και κινεόλη. Περιέχει ακόμη τερπενικά οξέα όπως ουρσουλικό και ολεανολικό οξύ, σαπωνίνες, ταννίνη, γόμμη, φλαβονοειδή και πικρές ουσίες.

Η ποσότητα και ποιότητα του αιθέριου λαδιού τους εξαρτάται από το είδος, τις εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες ανάπτυξης τους, που επηρεάζουν τη βλάστηση και άνθηση του θυμαριού.

Μπορούμε να τα αποκαλέσουμε σαν τα φαρμακευτικά φυτά του αναπνευστικού και του γαστρεντερικού συστήματος, γιατί έχουν την ιδιότητα να τακτοποιούν τα διάφορα προβλήματα των δύο αυτών συστημάτων.

Συστήνεται σαν αντιερεθιστικό του βλεννογόνου του αναπνευστικού και είναι σπασμολυτικό, βρογχοδιασταλτικό, αποχρεπτικό, αντισηπτικό, µαλακτικό και βοηθά σε χρόνια βρογχικά, βρογχικό άσθμα, ξηρό και σπαστικό βήχα και σε καταρροές του αναπνευστικού.

Σε όλες τις μολύνσεις έχει την ιδιότητα να αυξάνει τον αριθμό των λευκών στο αίμα και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει συνάμα τη φυσική άμυνα του οργανισμού.

Είναι ένα θαυμάσιο στομαχικό βότανο και αποκαλείται η «σάλτσα των φτωχών». Είναι χωνευτικό, ηρεμιστικό του στομαχιού και συστήνεται ειδικά σε νευρικής φύσεως ενοχλήσεις του στομαχιού, βαρυστομάχιασμα, δυσπεψίες, ξινίλες, αεροφαγίες, ναυτία, κολικούς του στομάχου και των εντέρων και σε αέρια στα έντερα.

Είναι στυπτικό και συστήνεται σε διάρροιες, σαν αντισηπτικό για τα έντερα, γιατί καταπολεμά τις ζυμώσεις σ᾿αυτά και είναι παρασιτοκτόνο, γιατί σκοτώνει τα σκουλήκια στα έντερα.

Για την τελευταία του ιδιότητα συστήνεται συμπυκνωμένο έγχυμα του, πρωί κατανήστικα για λίγες μέρες και µετά τη συμπλήρωση της κούρας αυτής, θα πρέπει το άτομο να πάρει καθάρσιο για να απορριφθούν τα σκοτωμένα σκουλήκια.

Έχει ελαφρά διουρητικές ιδιότητες, όμως µε τις αντισηπτικές του ιδιότητες συστήνεται σε φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος.

Η θυµόλη που περιέχει το καθιστά κατάλληλο για καθαρισμό των δοντιών, για πονεµένα ούλα, για τρύπια δόντια, για άφθες στο στόμα και για πονεμένα λαιμά. Το τσάι του επενεργεί αντισηπτικά και επουλωτικά µε γαργάρες. Το ίδιο και το διαλυμένο αιθέριο λάδι του.

Είναι εμμηναγωγό, όµως βοηθά σε καθυστέρηση περιόδου που δεν οφείλεται σε παθολογικές αιτίες.

Είναι ηρεμιστικό και βοηθά σε νευρική υπερένταση, αϋπνίες, νευρικούς πονοκεφάλους και ημικρανίες. Με θεραπευτικά μπάνια κάνει καλό σε παθητικούς και ληθαργικούς τύπους, καταπολεμά την κατάθλιψη και τονώνει τη μνήμη.

Η τελευταία του ιδιότητα οφείλεται στην κινεόλη που περιέχει. Είναι ορεκτικό και τονωτικό και συστήνεται σε φιλάσθενα παιδιά, σε ηλικιωμένα άτομα, σε παροδικές αναιμίες, στους πνευματικά εργαζόμενους, γιατί τονώνει τη λειτουργία του εγκεφάλου, τονώνει επίσης τη λειτουργία των επινεφριδίων και κατ’ επέκταση τη σεξουαλική διάθεση.

Βοηθά σε περιπτώσεις αλκοολισμού, όταν το άτομο είναι αποφασισμένο να σταματήσει το ποτό και χρειάζεται ενίσχυση στην απόφαση του αυτή.

Δοσολογία: 20 σταγόνες σε μισό ποτήρι νερό, πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

*  Θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι παρ’ όλο που δεν είναι τοξικό το θυμάρι, συστήνεται να µην το χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση για μακρύ χρονικό διάστημα. Όταν πρόκειται για θεραπευτικούς σκοπούς, κάνουμε µια κούρα ενός µηνός, ακολουθεί µια διακοπή ενός µηνός και μετά αν χρειάζεται συνεχίζουμε. Η πρακτική που συνήθως ακολουθείται είναι για ένα µήνα χρησιμοποιούμε ένα βότανο, ειδικά όταν αυτό είναι και αρωματικό φυτό, τον επόμενο µήνα χρησιμοποιούμε δεύτερο βότανο που το διαλέγουμε ανάλογα µε τις ιδιότητές του, τον τρίτο µήνα επανερχόμαστε στο πρώτο βότανο ή διαλέγουμε ένα νέο και προχωρούμε µε τον τρόπο αυτό. Ευτυχώς έχουμε μεγάλη ποικιλία βοτάνων στον τόπο µας, για να διαλέξουμε.

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Χρησιμοποιήθηκε στην αρχαία Αίγυπτο, την Ελλάδα, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Λέγεται ότι προέρχεται από τη Νοτιοανατολική Ασία. Ιστορικά, αυτό το ανθοφόρο φυτό έχει χρησιμοποιηθεί ως μπαχαρικό και συντηρητικό τροφίμων.

Ο Μαύρος Σπόρος, που είναι εγγενής στη Μεσόγειο και την Ασία, καλλιεργείται για περισσότερα από 3.000 χρόνια για διάφορους σκοπούς.

Ο μαύρος σπόρος, ο οποίος λαμβάνεται από το φυτό Nigella sativa, χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους Αιγύπτιους για τη θεραπεία φλεγμονωδών δερματικών παθήσεων όπως εξανθήματα, δαγκώματα καθώς και πεπτικά προβλήματα.

Ένα καθημερινό κουταλάκι του γλυκού μαύρου σπορέλαιου, που συχνά συνδυάζεται με μια κουταλιά ωμό μέλι, είναι η συνηθισμένη δόση. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν το λάδι για την υποστήριξη του ανοσοποιητικού συστήματος.

Διάφορες δερματικές παθήσεις αντιμετωπίστηκαν με το λάδι, το οποίο χρησιμοποιήθηκε επίσης στο τριχωτό της κεφαλής για την προώθηση της υγιούς ανάπτυξης.

Tο μαύρο κύμινο μπορεί να μειώσει την ακμή, θα μπορούσε να βοηθήσει στη θεραπεία της ψωρίασης, βοηθά στην επούλωση των πληγών, να προάγει υγεία στα μαλλιά, επίσης να βοηθήσει στη θεραπεία της λεύκης, να μειώσει τις φλεγμονές, να βοηθήσει στην απώλεια βάρους και να ενισχύει τη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ: 20 σταγόνες λάδι, πίνετε 3 φορές την ημέρα.

* Συμβουλές & Μυστικά :

ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ: Το λάδι μαύρου σπόρου είναι ένα εξαιρετικό λάδι για όλους τους τύπους δέρματος. Αυτό το λάδι χαρίζει στο δέρμα καταπραϋντική ενυδάτωση όταν εφαρμόζεται σε αυτό. Το ασβέστιο σε αυτό το έλαιο βοηθά την επιδερμίδα να δημιουργήσει σμήγμα, τη φυσική ουσία που καλύπτει το δέρμα, η οποία βοηθά το δέρμα να διατηρήσει την υγρασία.

* Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Ο θύμος ο κεφαλωτός, το γνωστό µας θρουµπί ή γρουμπί και γρούμπα και ο θύμος ο κοινός, το κοινό θυµάρι, ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών.

Ο κεφαλωτός είναι φυτό θαμνώδες, πολυετές͵ πολύκλαδο µε ξυλώδεις βλαστούς, φουντωτό. Έχει φύλλα άμισχα, μικρά στενόμακρα και σαρκώδη. Τα άνθη του είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραία πυκνά μπουκέτα. Ο καρπός του είναι κάρυο.

Ανθίζει από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη και το συναντούμε σε βουνοπλαγιές και πετρότοπους, στα πεδινά και ημιορεινά. Στους τόπους όπου βλαστά το φυτό αυτό, είναι γνωστό ότι το χώμα είναι άγονο σε βάθος και µόνο επιφανειακά περιέχει συστατικά που ευνοούν τη φύτρωση φυτών.

Ο θύμος, ο κοινός το κοινό θυμάρι, είναι μικρός φουντωτός, πολύκλαδος θάμνος, µε ωοειδή προμήκη φυλλάρια, που ανθίζει µε τα χαρακτηριστικά ρόδινα άνθη του. Συνήθως το βρίσκουμε να καλλιεργείται στον τόπο µας. Είναι και τα δύο αρωματικά φυτά.

Η μυθολογία το θέλει να φυτρώνει από τα δάκρυα της Ωραίας Ελένης κατά την απαγωγή της.

Ήταν ένα από τα αρωματικά φυτά που έκαιαν στους ναούς για αρωματισμό όταν ζητούσαν την ευµένεια των θεών, απ᾿ όπου πήρε και το όνομα του, θύω σημαίνει θυσιάζω.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν σαν βότανο και σαν καρύκευμα στα φαγητά τους, ενώ οι Ρωμαίες το χρησιμοποιούσαν σαν καλλωπιστικό.

Οι Αιγύπτιοι και οι Ετρούσκοι το χρησιμοποιούσαν για το βαλσάμωμα των νεκρών τους. Ο Διοσκουρίδης το αναφέρει σαν φάρμακο και σαν καρύκευμα.

Κατά το Μεσαίωνα ήταν ελάχιστα γνωστό σαν φαρμακευτικό φυτό, το αναφέρει µόνο η ηγουμένη Χίντεγκαρτ, γνωστή για τις γνώσεις της στη λαϊκή ιατρική. Αναγνώριση και χρήση βρίσκει µετά το 16ο αιώνα, ενώ η θυµόλη το κύριο συστατικό του αιθέριου τους λαδιού, χρησιμοποιείται στην ιατρική και στη φαρμακοποιία από το 1553.

Περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά τη θυµόλη και την καρβακρόλη, μέχρι 70%, κυµένιο, Λιναλοόλη, βορνεόλη και κινεόλη. Περιέχει ακόμη τερπενικά οξέα όπως ουρσουλικό και ολεανολικό οξύ, σαπωνίνες, Ταννίνη, γόμμη, φλαβονοειδή και πικρές ουσίες.

Η ποσότητα και ποιότητα του αιθέριου λαδιού τους εξαρτάται από το είδος, τις εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες ανάπτυξης τους, που επηρεάζουν τη βλάστηση και άνθηση του θυμαριού.

Μπορούμε να τα αποκαλέσουμε σαν τα φαρμακευτικά φυτά του αναπνευστικού και του γαστρεντερικού συστήματος, γιατί έχουν την ιδιότητα να τακτοποιούν τα διάφορα προβλήματα των δύο αυτών συστημάτων.

Συστήνεται σαν αντιερεθιστικό του βλεννογόνου του αναπνευστικού και είναι σπασμολυτικό, βρογχοδιασταλτικό, αποχρεπτικό, αντισηπτικό, µαλακτικό και βοηθά σε χρόνια βρογχικά, βρογχικό άσθμα, ξηρό και σπαστικό βήχα και σε καταρροές του αναπνευστικού.

Σε όλες τις μολύνσεις έχει την ιδιότητα να αυξάνει τον αριθμό των λευκών στο αίμα και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει συνάμα τη φυσική άμυνα του οργανισμού.

Είναι ένα θαυμάσιο στομαχικό βότανο και αποκαλείται η «σάλτσα των φτωχών». Είναι χωνευτικό, ηρεμιστικό του στομαχιού και συστήνεται ειδικά σε νευρικής φύσεως ενοχλήσεις του στομαχιού, βαρυστομάχιασμα, δυσπεψίες, ξινίλες, αεροφαγίες, ναυτία, κολικούς του στομάχου και των εντέρων και σε αέρια στα έντερα.

Είναι στυπτικό και συστήνεται σε διάρροιες, σαν αντισηπτικό για τα έντερα, γιατί καταπολεμά τις ζυμώσεις σ᾿αυτά και είναι παρασιτοκτόνο, γιατί σκοτώνει τα σκουλήκια στα έντερα.

Για την τελευταία του ιδιότητα συστήνεται συμπυκνωμένο έγχυμα του, πρωί κατανήστικα για λίγες μέρες και µετά τη συμπλήρωση της κούρας αυτής, θα πρέπει το άτομο να πάρει καθάρσιο για να απορριφθούν τα σκοτωμένα σκουλήκια.

Έχει ελαφρά διουρητικές ιδιότητες, όμως µε τις αντισηπτικές του ιδιότητες συστήνεται σε φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος.

Η θυµόλη που περιέχει το καθιστά κατάλληλο για καθαρισμό των δοντιών, για πονεµένα ούλα, για τρύπια δόντια, για άφθες στο στόμα και για πονεμένα λαιμά. Το τσάι του επενεργεί αντισηπτικά και επουλωτικά µε γαργάρες. Το ίδιο και το διαλυμένο αιθέριο λάδι του.

Είναι εμμηναγωγό, όµως βοηθά σε καθυστέρηση περιόδου που δεν οφείλεται σε παθολογικές αιτίες.

Είναι ηρεμιστικό και βοηθά σε νευρική υπερένταση, αϋπνίες, νευρικούς πονοκεφάλους και ημικρανίες. Με θεραπευτικά μπάνια κάνει καλό σε παθητικούς και ληθαργικούς τύπους, καταπολεμά την κατάθλιψη και τονώνει τη μνήμη.

Η τελευταία του ιδιότητα οφείλεται στην κινεόλη που περιέχει. Είναι ορεκτικό και τονωτικό και συστήνεται σε φιλάσθενα παιδιά, σε ηλικιωμένα άτομα, σε παροδικές αναιμίες, στους πνευματικά εργαζόμενους, γιατί τονώνει τη λειτουργία του εγκεφάλου, τονώνει επίσης τη λειτουργία των επινεφριδίων και κατ’ επέκταση τη σεξουαλική διάθεση.

Βοηθά σε περιπτώσεις αλκοολισμού, όταν το άτομο είναι αποφασισμένο να σταματήσει το ποτό και χρειάζεται ενίσχυση στην απόφαση του αυτή.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Δυνατό έγχυμα του: σε μία κούρα λίγων ημερών, προκαλεί εμετό, ναυτία, διάρροια, δίψα και αηδία στο ποτό και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει τη θέληση για σταμάτημα του ποτού.

Eξωτερική χρήση: Μια σταγόνα χυμού του σε κάθε µάτι καταπολεμά τις μολύνσεις και ενισχύει την όραση.

Για προβληματική ακοή και βούισμα στα αυτιά βοηθά ο χυμός του διαλυμένος µε ίση ποσότητα ροδόσταγμα, αρκούν 2-4 σταγόνες από το μείγμα αυτό σε κάθε αυτί τρεις φορές την ημέρα.

Τα θεραπευτικά μπάνια, µέσα στα οποία έχουμε ρίξει αφέψημα θυμαριού, βοηθούν τονώνοντας νεύρα και ιστούς και συστήνονται σε άτομα µε λεπτή κράση, σε υπερκόπωση, νυκτερινή ενούρηση, ρευματισμούς και αρθριτικά. Συνάμα χαλαρώνει τα νεύρα και τονώνει τη λειτουργία των γεννητικών αδένων.

Με ζεστές κομπρέσες βοηθά στη διάνοιξη αποστημάτων, σπυριών και σε τσιμπήματα εντόμων. Για το τελευταίο βοηθά και το τρίψιμο µε φρέσκα φύλλα θυμαριού.

Ένα δυνατό αφέψημα του µε εντριβές στο τριχωτό µέρος της κεφαλής ωφελεί σε περιπτώσεις τριχόπτωσης και καταπολεμά τις Ψείρες. Με πλύσεις συστήνεται για την καταπολέμηση της λευκόρροιας.

Το δυνατό του αφέψημα το παίρνουμε αφού βράσουμε µπόλικο θυμάρι για αρκετή ώρα. Το χρησιμοποιούμε µόνο για εξωτερική χρήση.

Αφέψημα: Αφήνουμε 2 κουταλάκια ή 2-3 ανθισμένες κορυφές σε ένα ποτήρι νερό, το βάζουμε στη φωτιά και μόλις φθάσει στο σημείο βρασμού, το αφαιρούμε από τη φωτιά, το αφήνουμε 10-15 λεπτά σκεπασμένο, σουρώνουμε, γλυκαίνουμε και πίνουμε 3 ποτήρια την ημέρα πριν ή µετά από το φαγητό ἡ ανάλογα πίνουμε ένα ποτήρι σποραδικά, όταν έχουμε οποιεσδήποτε ενοχλήσεις για τις οποίες βοηθά.

Έγχυμα αλκοολισμού: Αφήνουμε μία φούχτα θυμάρι σε τρία ποτήρια καυτό νερό για μία ώρα, σουρώνουμε και πίνουμε το έγχυμα αυτό κατά τη διάρκεια µιας ημέρας, υπολογίζοντας μία κουταλιά κάθε δεκαπέντε λεπτά. Είναι η συνταγή για τον αλκοολισμό.

* Το θυμάρι έχει και πρακτικές εφαρμογές σε διάφορους τομείς όπως:

Χρησιμοποιείται σαν πρώτη ύλη στην παραγωγή του αιθέριου λαδιού του, που χρησιμοποιείται στη φαρμακοβιομηχανία για την παρασκευή διαφόρων φαρμάκων για τις αντισηπτικές, αντισπασμωδικές, ανθελµινθικές και αντιβηχικές του ιδιότητες. Χρησιμοποιείται επίσης για οδοντόπαστες, για αρωματισμό διαφόρων χωνευτικών λικέρ και στην αρωματοποιία για ανδρικά αρώματα.

Ένα ανδρικό άρωμα µπορεί να κατασκευαστεί στα σπιτικά πλαίσια µε τον πάρα κάτω τρόπο: Αφήνουμε άνθη του σε οινόπνευμα να χωνευτούν για 2-3 εβδομάδες, προσθέτοντας συνεχώς και φρέσκα άνθη. Σουρώνουμε και το άρωμα είναι έτοιμο. Φυλάμε σε σκούρα μπουκάλια.

Το αιθέριο λάδι του χρησιμοποιείται πλατιά στην αρωματοθεραπεία µε μασάζ, αρωματισμό χώρου και θεραπευτικά µπάνια, πάντα όμως διαλυμένο σε λιπαρό λάδι ή οινόπνευμα πριν τη χρήση του.

Είναι ένα θαυμάσιο μελισσοκομικό φυτό και το µέλι του θεωρείται το καλύτερο, αλλά συνάμα θεωρείται και σαν θεραπευτικό µέλι. Σε περιπτώσεις φλογώσεων του αναπνευστικού συστήνεται μία κουταλιά από το µέλι αυτό να την αφήνουμε στο στόμα µας όσο μπορούμε περισσότερο και να την καταπίνουμε σιγά-σιγά, για να αφήνουμε το µέλι να δράσει.

Το θυμάρι χρησιμοποιείται στην κουζίνα σαν καρύκευα. Εκτός από τη γευστική του ιδιότητα, μαλακώνει τα σκληρά κρέατα και τα κυνήγια, εξουδετερώνει τις τοξίνες των μικροβίων που µπορεί να υπάρχουν στις τροφές και τις κάνει ευκολοχώνευτες.

Σαν καρύκευμα χρησιμοποιείται ακόμη σε σαλάτες και αμυλούχες τροφές.

Για μαρινάρισμα συστήνεται σε ένα λίτρο κρασί να αφήσουμε θυμάρι, 2-4 σκελίδες σκόρδο, 2 φύλλα δάφνης, μοσχοκάρφια και ένα κλωνί δενδρολίβανο να χωνευτούν για λίγες ημέρες.

Σε ξηρά φρούτα όπως σύκα, σταφίδες, κεράσια και άλλα, όταν αφήσουμε μερικές ανθισμένες κορυφές θυμαριού, τους δίδει ένα ελαφρό άρωμα και τα προφυλάσσει από τα έντομα.

Οι κτηνοτρόφοι λούνουν τα ζώα τους µε δυνατό αφέψημα θυμαριού, για να τα απαλλάξουν από τα διάφορα παράσιτα.

* Θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι παρ’ όλο που δεν είναι τοξικό το θυμάρι, συστήνεται να µην το χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση για μακρύ χρονικό διάστημα. Όταν πρόκειται για θεραπευτικούς σκοπούς, κάνουμε μία κούρα ενός µηνός, ακολουθεί μία διακοπή ενός µηνός και μετά αν χρειάζεται συνεχίζουμε. Η πρακτική που συνήθως ακολουθείται είναι για ένα µήνα χρησιμοποιούμε ένα βότανο, ειδικά όταν αυτό είναι και αρωματικό φυτό, τον επόμενο µήνα χρησιμοποιούμε δεύτερο βότανο που το διαλέγουμε ανάλογα µε τις ιδιότητές του, τον τρίτο µήνα επανερχόμαστε στο πρώτο βότανο ή διαλέγουμε ένα νέο και προχωρούμε µε τον τρόπο αυτό. Ευτυχώς έχουμε μεγάλη ποικιλία βοτάνων στον τόπο µας, για να διαλέξουμε.

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Ο θύμος ο κεφαλωτός, το γνωστό µας θρουµπί ή γρουμπί και γρούμπα και ο θύμος ο κοινός, το κοινό θυµάρι, ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών.

Ο κεφαλωτός είναι φυτό θαμνώδες, πολυετές͵ πολύκλαδο µε ξυλώδεις βλαστούς, φουντωτό. Έχει φύλλα άμισχα, μικρά στενόμακρα και σαρκώδη. Τα άνθη του είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραία πυκνά μπουκέτα. Ο καρπός του είναι κάρυο.

Ανθίζει από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη και το συναντούμε σε βουνοπλαγιές και πετρότοπους, στα πεδινά και ημιορεινά. Στους τόπους όπου βλαστά το φυτό αυτό, είναι γνωστό ότι το χώμα είναι άγονο σε βάθος και µόνο επιφανειακά περιέχει συστατικά που ευνοούν τη φύτρωση φυτών.

Ο θύμος, ο κοινός το κοινό θυμάρι, είναι μικρός φουντωτός, πολύκλαδος θάμνος, µε ωοειδή προμήκη φυλλάρια, που ανθίζει µε τα χαρακτηριστικά ρόδινα άνθη του. Συνήθως το βρίσκουμε να καλλιεργείται στον τόπο µας. Είναι και τα δύο αρωματικά φυτά.

Η μυθολογία το θέλει να φυτρώνει από τα δάκρυα της Ωραίας Ελένης κατά την απαγωγή της.

Ήταν ένα από τα αρωματικά φυτά που έκαιαν στους ναούς για αρωματισμό όταν ζητούσαν την ευµένεια των θεών, απ᾿όπου πήρε και το όνομα του, θύω σημαίνει θυσιάζω.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν σαν βότανο και σαν καρύκευμα στα φαγητά τους, ενώ οι Ρωμαίες το χρησιμοποιούσαν σαν καλλωπιστικό.

Οι Αιγύπτιοι και οι Ετρούσκοι το χρησιμοποιούσαν για το βαλσάμωμα των νεκρών τους. Ο Διοσκουρίδης το αναφέρει σαν φάρμακο και σαν καρύκευμα.

Κατά το Μεσαίωνα ήταν ελάχιστα γνωστό σαν φαρμακευτικό φυτό, το αναφέρει µόνο η ηγουμένη Χίντεγκαρτ, γνωστή για τις γνώσεις της στη λαϊκή ιατρική. Αναγνώριση και χρήση βρίσκει µετά το 16ο αιώνα, ενώ η θυµόλη το κύριο συστατικό του αιθέριου τους λαδιού, χρησιμοποιείται στην ιατρική και στη φαρμακοποιία από το 1553.

Περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά τη θυµόλη και την καρβακρόλη, μέχρι 70%, κυµένιο, Λιναλοόλη, βορνεόλη και κινεόλη. Περιέχει ακόμη τερπενικά οξέα όπως ουρσουλικό και ολεανολικό οξύ, σαπωνίνες, Ταννίνη, γόμμη, φλαβονοειδή και πικρές ουσίες.

Η ποσότητα και ποιότητα του αιθέριου λαδιού τους εξαρτάται από το είδος, τις εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες ανάπτυξης τους, που επηρεάζουν τη βλάστηση και άνθηση του θυμαριού.

Μπορούμε να τα αποκαλέσουμε σαν τα φαρμακευτικά φυτά του αναπνευστικού και του γαστρεντερικού συστήματος, γιατί έχουν την ιδιότητα να τακτοποιούν τα διάφορα προβλήματα των δύο αυτών συστημάτων.

Συστήνεται σαν αντιερεθιστικό του βλεννογόνου του αναπνευστικού και είναι σπασμολυτικό, βρογχοδιασταλτικό, αποχρεπτικό, αντισηπτικό, µαλακτικό και βοηθά σε χρόνια βρογχικά, βρογχικό άσθμα, ξηρό και σπαστικό βήχα και σε καταρροές του αναπνευστικού.

Σε όλες τις μολύνσεις έχει την ιδιότητα να αυξάνει τον αριθμό των λευκών στο αίμα και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει συνάμα τη φυσική άμυνα του οργανισμού.

Είναι ένα θαυμάσιο στομαχικό βότανο και αποκαλείται η «σάλτσα των φτωχών». Είναι χωνευτικό, ηρεμιστικό του στομαχιού και συστήνεται ειδικά σε νευρικής φύσεως ενοχλήσεις του στομαχιού, βαρυστομάχιασμα, δυσπεψίες, ξινίλες, αεροφαγίες, ναυτία, κολικούς του στομάχου και των εντέρων και σε αέρια στα έντερα.

Είναι στυπτικό και συστήνεται σε διάρροιες, σαν αντισηπτικό για τα έντερα, γιατί καταπολεμά τις ζυμώσεις σ᾿αυτά και είναι παρασιτοκτόνο, γιατί σκοτώνει τα σκουλήκια στα έντερα.

Για την τελευταία του ιδιότητα συστήνεται συμπυκνωμένο έγχυμα του, πρωί κατανήστικα για λίγες μέρες και µετά τη συμπλήρωση της κούρας αυτής, θα πρέπει το άτομο να πάρει καθάρσιο για να απορριφθούν τα σκοτωμένα σκουλήκια.

Έχει ελαφρά διουρητικές ιδιότητες, όμως µε τις αντισηπτικές του ιδιότητες συστήνεται σε φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος.

Η θυµόλη που περιέχει το καθιστά κατάλληλο για καθαρισμό των δοντιών, για πονεµένα ούλα, για τρύπια δόντια, για άφθες στο στόμα και για πονεμένα λαιμά. Το τσάι του επενεργεί αντισηπτικά και επουλωτικά µε γαργάρες. Το ίδιο και το διαλυμένο αιθέριο λάδι του.

Είναι εμμηναγωγό, όµως βοηθά σε καθυστέρηση περιόδου που δεν οφείλεται σε παθολογικές αιτίες.

Είναι ηρεμιστικό και βοηθά σε νευρική υπερένταση, αϋπνίες, νευρικούς πονοκεφάλους και ημικρανίες. Με θεραπευτικά μπάνια κάνει καλό σε παθητικούς και ληθαργικούς τύπους, καταπολεμά την κατάθλιψη και τονώνει τη μνήμη.

Η τελευταία του ιδιότητα οφείλεται στην κινεόλη που περιέχει. Είναι ορεκτικό και τονωτικό και συστήνεται σε φιλάσθενα παιδιά, σε ηλικιωμένα άτομα, σε παροδικές αναιμίες, στους πνευματικά εργαζόμενους, γιατί τονώνει τη λειτουργία του εγκεφάλου, τονώνει επίσης τη λειτουργία των επινεφριδίων και κατ’ επέκταση τη σεξουαλική διάθεση.

Βοηθά σε περιπτώσεις αλκοολισμού, όταν το άτομο είναι αποφασισμένο να σταματήσει το ποτό και χρειάζεται ενίσχυση στην απόφαση του αυτή.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Δυνατό έγχυμα του: σε μία κούρα λίγων ημερών, προκαλεί εμετό, ναυτία, διάρροια, δίψα και αηδία στο ποτό και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει τη θέληση για σταμάτημα του ποτού.

Eξωτερική χρήση: Μια σταγόνα χυμού του σε κάθε µάτι καταπολεμά τις μολύνσεις και ενισχύει την όραση.

Για προβληματική ακοή και βούισμα στα αυτιά βοηθά ο χυμός του διαλυμένος µε ίση ποσότητα ροδόσταγμα, αρκούν 2-4 σταγόνες από το μείγμα αυτό σε κάθε αυτί τρεις φορές την ημέρα.

Τα θεραπευτικά μπάνια, µέσα στα οποία έχουμε ρίξει αφέψημα θυμαριού, βοηθούν τονώνοντας νεύρα και ιστούς και συστήνονται σε άτομα µε λεπτή κράση, σε υπερκόπωση, νυκτερινή ενούρηση, ρευματισμούς και αρθριτικά. Συνάμα χαλαρώνει τα νεύρα και τονώνει τη λειτουργία των γεννητικών αδένων.

Με ζεστές κομπρέσες βοηθά στη διάνοιξη αποστημάτων, σπυριών και σε τσιμπήματα εντόμων. Για το τελευταίο βοηθά και το τρίψιμο µε φρέσκα φύλλα θυμαριού.

Ένα δυνατό αφέψημα του µε εντριβές στο τριχωτό µέρος της κεφαλής ωφελεί σε περιπτώσεις τριχόπτωσης και καταπολεμά τις Ψείρες. Με πλύσεις συστήνεται για την καταπολέμηση της λευκόρροιας.

Το δυνατό του αφέψημα το παίρνουμε αφού βράσουμε µπόλικο θυμάρι για αρκετή ώρα. Το χρησιμοποιούμε µόνο για εξωτερική χρήση.

Αφέψημα: Αφήνουμε 2-2 κουταλάκια ή 2-3 ανθισμένες κορυφές σε ένα ποτήρι νερό, το βάζουμε στη φωτιά και μόλις φθάσει στο σημείο βρασμού, το αφαιρούμε από τη φωτιά, το αφήνουμε 10-15 λεπτά σκεπασμένο, σουρώνουμε, γλυκαίνουμε και πίνουμε 3 ποτήρια την ημέρα πριν ή µετά από το φαγητό ἡ ανάλογα πίνουμε ένα ποτήρι σποραδικά, όταν έχουμε οποιεσδήποτε ενοχλήσεις για τις οποίες βοηθά.

Έγχυμα αλκοολισμού: Αφήνουμε μία φούχτα θυμάρι σε τρία ποτήρια καυτό νερό για μία ώρα, σουρώνουμε και πίνουμε το έγχυμα αυτό κατά τη διάρκεια µιας ημέρας, υπολογίζοντας μία κουταλιά κάθε δεκαπέντε λεπτά. Είναι η συνταγή για τον αλκοολισμό.

* Το θυμάρι έχει και πρακτικές εφαρμογές σε διάφορους τομείς όπως:

Χρησιμοποιείται σαν πρώτη ύλη στην παραγωγή του αιθέριου λαδιού του, που χρησιμοποιείται στη φαρμακοβιομηχανία για την παρασκευή διαφόρων φαρμάκων για τις αντισηπτικές, αντισπασμωδικές, ανθελµινθικές και αντιβηχικές του ιδιότητες. Χρησιμοποιείται επίσης για οδοντόπαστες, για αρωματισμό διαφόρων χωνευτικών λικέρ και στην αρωματοποιία για ανδρικά αρώματα.

Ένα ανδρικό άρωμα µπορεί να κατασκευαστεί στα σπιτικά πλαίσια µε τον πάρα κάτω τρόπο: Αφήνουμε άνθη του σε οινόπνευμα να χωνευτούν για 2-3 εβδομάδες, προσθέτοντας συνεχώς και φρέσκα άνθη. Σουρώνουμε και το άρωμα είναι έτοιμο. Φυλάμε σε σκούρα μπουκάλια.

Το αιθέριο λάδι του χρησιμοποιείται πλατιά στην αρωματοθεραπεία µε μασάζ, αρωματισμό χώρου και θεραπευτικά µπάνια, πάντα όμως διαλυμένο σε λιπαρό λάδι ή οινόπνευμα πριν τη χρήση του.

Είναι ένα θαυμάσιο μελισσοκομικό φυτό και το µέλι του θεωρείται το καλύτερο, αλλά συνάμα θεωρείται και σαν θεραπευτικό µέλι. Σε περιπτώσεις φλογώσεων του αναπνευστικού συστήνεται μία κουταλιά από το µέλι αυτό να την αφήνουμε στο στόμα µας όσο μπορούμε περισσότερο και να την καταπίνουμε σιγά-σιγά, για να αφήνουμε το µέλι να δράσει.

Το θυμάρι χρησιμοποιείται στην κουζίνα σαν καρύκευα. Εκτός από τη γευστική του ιδιότητα, μαλακώνει τα σκληρά κρέατα και τα κυνήγια, εξουδετερώνει τις τοξίνες των μικροβίων που µπορεί να υπάρχουν στις τροφές και τις κάνει ευκολοχώνευτες.

Σαν καρύκευμα χρησιμοποιείται ακόμη σε σαλάτες και αμυλούχες τροφές.

Για μαρινάρισμα συστήνεται σε ένα λίτρο κρασί να αφήσουμε θυμάρι, 2-4 σκελίδες σκόρδο, 2 φύλλα δάφνης, μοσχοκάρφια και ένα κλωνί δενδρολίβανο να χωνευτούν για λίγες ημέρες.

Σε ξηρά φρούτα όπως σύκα, σταφίδες, κεράσια και άλλα, όταν αφήσουμε μερικές ανθισμένες κορυφές θυμαριού, τους δίδει ένα ελαφρό άρωμα και τα προφυλάσσει από τα έντομα.

Οι κτηνοτρόφοι λούνουν τα ζώα τους µε δυνατό αφέψημα θυμαριού, για να τα απαλλάξουν από τα διάφορα παράσιτα.

* Θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι παρ’ όλο που δεν είναι τοξικό το θυμάρι, συστήνεται να µην το χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση για μακρύ χρονικό διάστημα. Όταν πρόκειται για θεραπευτικούς σκοπούς, κάνουμε μία κούρα ενός µηνός, ακολουθεί μία διακοπή ενός µηνός και μετά αν χρειάζεται συνεχίζουμε. Η πρακτική που συνήθως ακολουθείται είναι για ένα µήνα χρησιμοποιούμε ένα βότανο, ειδικά όταν αυτό είναι και αρωματικό φυτό, τον επόμενο µήνα χρησιμοποιούμε δεύτερο βότανο που το διαλέγουμε ανάλογα µε τις ιδιότητές του, τον τρίτο µήνα επανερχόμαστε στο πρώτο βότανο ή διαλέγουμε ένα νέο και προχωρούμε µε τον τρόπο αυτό. Ευτυχώς έχουμε μεγάλη ποικιλία βοτάνων στον τόπο µας, για να διαλέξουμε.

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Ο ταραξάκος ο φαρμακευτικὀς, ένα από τα πολλά είδη αγριοράδικου, είναι γνωστό σαν πικραλλίδα και ανήκει στην οικογένεια των Συνθετών.

Είναι φυτό µε πολυετές, κοντή και χοντρή ρίζα. Έχει φύλλα πτερόλοβα µε οδοντωτούς λοβούς που βρίσκονται σε ροζέττα γύρω από τη ρίζα του. Τα άνθη του είναι κεφάλια µε χρυσοκίτρινα πέταλα και µε μακρύ µίσχο. Ο καρπός του είναι αχαίνιο µε άσπρο πάππο. Ανθίζει από το Γενάρη μέχρι το Σεπτέμβρη και το συναντούμε σε όλο το νησί. Είναι ένα από τα µερικά είδη που συναντούμε στην Κυπριακή ύπαιθρο, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και ένα ενδημικό της Κύπρου.

Σύμφωνα µε το θρύλο η πικραλλίδα έχει γεννηθεί από τη σκόνη του άρματος του ήλιου και για το λόγο αυτό τα πέταλα της είναι χρυσοκίτρινα και ανοίγουν µε την ανατολή του ήλιου και κλείνουν µε τη δύση του.

Το όνομα του το οφείλει στο γεγονός ότι πίστευαν στην ιδιότητα του χυμού του να θεραπεύει προβλήματα όρασης και προέρχεται από τις δύο αρχαίες ελληνικές λέξεις, «τάραξις» ονομασία οφθαλµικής πάθησης και «ακέομαυ που σημαίνει θεραπεύοµαι.

Αναφέρεται απο το Θεόφραστο σαν «αφάκη» και μετέπειτα από το Διοσκουρίδη και τον Πλίνιο που το σύστηναν για τις παθήσεις του συκωτιού και της χολής.

Κατά το 16ο αιώνα ο Ματθιόλους σημειώνει ότι το αφέψημα του φυτού αυτού είναι ευεργετικό σ᾿ εκείνους που υποφέρουν από ίκτερο.

Τόση ήταν η εκτίμηση για τις θεραπευτικές του ιδιότητες που πέρασε και στον τοµέα της μαγείας. Όι μάγοι του Μεσαίωνα σύστηναν πως αν κάποιος τρίψει ολόκληρο το κορμί του µε αυτό, θα είναι ευπρόσδεκτος παντού και θα κερδίζει ό,τι θέλει.

Η πικραλλίδα είναι φυτό µε µεγάλο ενδιαφέρον για τους βοτανολόγους, γιατί ανήκει στη σπάνια ομάδα των φυτών, που δίδουν σπόρο χωρίς εξωτερική γονιμοποίηση.

Αλλά και ποιο παιδί που είναι εξοικειωμένο µε τη φύση, δεν έχει παίξει µε τον «παππού». φυσώντας τους σπόρους τους και παρακολουθώντας το ταξίδι των μικρών αυτών σπόρων, που µε το πάππου τους μοιάζουν σαν µικρά αλεξίπτωτα που παρασύρονται και από το πιο ανεπαίσθητο φύσημα του αέρα.

Η πικραλλίδα είναι ένα από τα φυτά που οι ιδιότητες του έχουν διερευνηθεί διεξοδικά και χρησιµοποιείται στη φαρμακοβιομηχανία για παρασκευή φαρμάκων για παθήσεις της χολής και του συκωτιού.

Περιέχουν πικρές ουσίες την ταραξακίνη, ινσουλίνη, οργανικά οξέα, αλκοόλες, χλωροφύλλη, καουτσούκ, τανίνη, βλεννώδεις ουσίες, ένζυμα, βιταμίνες Α, C, Ε, φολικό οξύ, ασβέστιο, φώσφορο, θείο, σίδηρο, χλώριο, νάτριο, κάλιο και άλλα συστατικά.

Στα φύλλα έχουν εντοπιστεί και φλαβονοειδή γλυκοσίδια.

Η πικραλλίδα ανήκει στην κατηγορία των φαρμακευτικών φυτών που καθαρίζουν τον οργανισμό απο τις τοξίνες, που κατασταλάζουν σ’ αυτόν από τις καταχρήσεις της σύγχρονης διατροφής µας και τονώνουν τον οργανισμό, προσφέροντας του ένα ευρύ φάσμα ωφέλιμων συστατικών που είναι απαραίτητα για τις θεμελιώδεις λειτουργίες του οργανισμού, γι’ αυτό και συστήνεται σε περιπτώσεις γενικής ατονίας.

Επιστημονικά αποδεδειγµένο είναι και η ιδιότητα της να επιδρά ευεργετικά στη λειτουργία του συκωτιού και της χολής. Εκεί που πραγματικά έρχεται αρωγός είναι στις χρόνιες παθήσεις του συκωτιού είτε αυτές οφείλονται σε υπερπλασία του είτε σε κύρωση του.

Ακόμη σε ίκτερο που οφείλεται σε απόφραξη των καναλιών από πέτρες στη χολή ή άλλο λόγο και σε περιπτώσεις υδρωπικίας.

Είναι ευεργετική και στη λειτουργία του στομαχιού, γιατί βοηθά και προωθεί στα έντερα, οποιαδήποτε κατάλοιπα τροφών και µε τον τρόπο αυτό τονώνουν τα αδύνατα και ευαίσθητα στομάχια, απαλύνουν το έντονο αίσθημα που φέρνουν οι καούρες στο στομάχι και διευκολύνουν την πέψη, διεγείροντας την έκκριση των γαστρικών υγρών.

Βοηθά σε περιπτώσεις δυσκοιλιότητας και σκοτώνει τα παράσιτα στα έντερα.

Είναι διουρητική και βοηθά σε ψαμμίασης, σε ρευματικά και σε ουρικές αρθρίτιδες.

Είναι δροσιστική και κατευνάζει τον πυρετό σε εμπύρετες καταστάσεις και συνάμα ανακουφίζει από πονοκεφάλους, ειδικά αυτούς που οφείλονται στην κακή λειτουργία του στομαχιού.

Βοηθά σε δίαιτες αδυνατίσματος, γιατί περιέχει πολύ λίγες θερμίδες, ενώ συνάμα τονώνει τον οργανισμό µε βασικά γι’ αυτόν στοιχεία. Μια άλλη της ιδιότητα, που την κάνει πολύτιμη για δίαιτες, είναι η ιδιότητα της να βοηθά τον οργανισμό να ρίξει τη χοληστερόλη στο αίμα.

Βοηθά ακόμη σε πάρα πολλές άλλες ανεπιθύμητες καταστάσεις του οργανισμού, όπως σε παθήσεις της σπλήνας, σε αρτηριοσκλήρωση, σε χρόνιες δερματικές παθήσεις από σπυράκια, ακμή, μέχρι δερματικά στίγματα που οφείλονται στην κακή λειτουργία του συκωτιού, σε λυμφαδενισμό και σε διαβητικούς γιατί τους βοηθά να ρίξουν το σάκχαρο τους στο αίμα.

Οι µίσχοι των λουλουδιών της πικραλλίδας βοηθούν τους διαβητικούς να ρίξουν το σάκχαρο τους στο αίμα, καθαρίζει και τονώνει τη λειτουργία του συκωτιού και της χολής, βοηθά σε περιπτώσεις υδρωπικίας.

Μια 14-ήμερη κούρα από 10 μίσχους την ηµέρα πικραλλίδας θα πρέπει να καθιερώσουν τα άτοµα που νιώθουν ατονία και εξάντληση. Η ίδια κούρα βοηθά να ξεπεραστούν και σειρά δερµατικών προβλημάτων, όπως φαγούρα, λειχήνες, σκασίµατα και ερεθισµοί της επιδερμίδας. Για πρόβλημα αδενοπάθειας χρειάζεται περισσότερος χρόνος, τρεις µε πέντε εβδομάδες.

Οι ρίζες της πικραλίδας, φρέσκες και ξηρές, επενεργούν σαν καθαρτικό αίματος, βοηθούν τη χώνεψη, την έκκριση του ιδρώτα, την απόρριψη των ούρων και ανανεώνουν τον οργανισμό. Το γάλα από τα φύλλα και τη ρίζα της πικραλίδας το χρησιμοποιούμε φρέσκο, για να απαλλαγούμε από τους κάλλους και τις κρεατοελιές που έχουν λεπτή βάση. Απλά αλείφουμε τοπικά μέχρις ότου πέσουν από µόνα τους.

Το γάλα αυτό ξηραμένο το παίρνουμε σε πόνους συκωτιού, χολής και σε έντονο βήχα.

Ο φρέσκος χυμός των πικραλλίδων είναι τονωτικός, δροσιστικός, διουρητικός, παρασιτοκτόνος και γενικά έχει όλες τις ιδιότητες των πικραλλίδων. Δεμένος σε σιρόπι έχει τις ίδιες ιδιότητες. Για ερεθισµένα µάτια βοηθά το νερό όπου έχουν φουσκώσει τα λουλούδια της πικραλλίδας.

Το σιρόπι από τα άνθη της πικραλλίδας συστήνεται σε άτοµα που δεν μπορούν να πάρουν το μέλι από τις μέλισσες, γιατί τους προκαλεί ξινίλες στο στομάχι.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.