Ο μαϊντανός (Petroselinum crispum), γνωστός και ως πετροσέλινο ή μακεδονήσι, είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα αρωματικά και φαρμακευτικά βότανα της Μεσογείου. Ανήκει στην οικογένεια των Σκιαδανθών και χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα τόσο στη μαγειρική όσο και στην παραδοσιακή βοτανοθεραπεία.

Το όνομά του προέρχεται από την ελληνική λέξη «πέτρα», λόγω της φυσικής του ανάπτυξης σε βραχώδεις περιοχές της Ελλάδας και της ανατολικής Μεσογείου.

Κατά τον Μεσαίωνα καλλιεργούνταν σε μοναστήρια και βασιλικούς κήπους σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ αργότερα μεταφέρθηκε και στην Αμερική από Ευρωπαίους μετανάστες.

--- Περισσότερα ---

Ο μαϊντανός είναι φυτό μονοετές ή διετές, με χαρακτηριστικά πράσινα φύλλα και έντονο άρωμα.

Τα φύλλα, οι ρίζες και οι σπόροι του χρησιμοποιούνται παραδοσιακά στη βοτανοθεραπεία.

Οι σπόροι του περιέχουν αιθέρια έλαια όπως απιόλη και μυριστικίνη, ενώ τα φύλλα του είναι πλούσια σε βιταμίνη C, προβιταμίνη Α, βιταμίνες του συμπλέγματος Β και μεταλλικά στοιχεία όπως κάλιο, σίδηρο, ασβέστιο και μαγνήσιο.

Από την αρχαιότητα χρησιμοποιούνταν σαν τονωτικό, διουρητικό και αποτοξινωτικό βότανο, ενώ θεωρούνταν ιδιαίτερα ωφέλιμο για το ουροποιητικό και το πεπτικό σύστημα.

Ο μαϊντανός θεωρείται ένα ιδιαίτερα τονωτικό και καθαριστικό βότανο για τον οργανισμό. Είναι γνωστός κυρίως για τη φυσική διουρητική του δράση, καθώς βοηθά στην αποβολή περιττών υγρών και στην υποστήριξη της λειτουργίας του ουροποιητικού συστήματος.

Παραδοσιακά χρησιμοποιείται για την υποστήριξη των νεφρών, της ουροδόχου κύστης και της κυκλοφορίας του αίματος, ενώ παράλληλα συμβάλλει στην αποτοξίνωση του οργανισμού.

--- Περισσότερα ---

Η υψηλή περιεκτικότητά του σε κάλιο τον καθιστά ιδιαίτερα χρήσιμο σε περιπτώσεις κατακράτησης υγρών, οιδημάτων και δυσφορίας του ουροποιητικού συστήματος.

Παραδοσιακά χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις προστατίτιδας, κυστίτιδας και δυσκολίας στην ούρηση.

Ο μαϊντανός συμβάλλει επίσης στην καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος, βοηθώντας στη χώνεψη και στην αντιμετώπιση στομαχικών διαταραχών.

Η απιόλη που περιέχουν οι ρίζες και οι σπόροι του έχει καταγραφεί ότι δρα τονωτικά στους λείους μύες, ιδιαίτερα της μήτρας και της ουροδόχου κύστης.

Παραδοσιακά χρησιμοποιείται για την ανακούφιση από πόνους περιόδου και τη ρύθμιση της εμμήνου ρύσεως.

Εξωτερικά, ο χυμός και το βάμμα μαϊντανού χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για την περιποίηση του δέρματος, την τόνωση των μαλλιών και την ανακούφιση από δερματικούς ερεθισμούς και μώλωπες.

Επιπλέον, το μάσημα φρέσκων φύλλων μαϊντανού βοηθά φυσικά στην αντιμετώπιση της κακοσμίας του στόματος.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ:  20 σταγόνες μαζί με 1cm νερό μόνο (μέσα σε ένα ποτήρι και πίνετε)

*Πίνετε 1 φορά την ημέρα για απλή πρόληψη ή πίνετε 3 φορές την ημέρα για θεραπεία.

*  Συστήνεται να αποφεύγεται από εγκύους, γιατί µπορεί να προκαλέσει παρατεταμένους σπασμούς της μήτρας µε αποτέλεσμα να προκληθεί αποβολή του εμβρύου. 

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η ούρτικα ή κνίδη η δίοικος ἡ πουλιφέρα και η µονοετής, οι κοινές τσουκνίθες ή τσικνίθες, ανήκουν στην οικογένεια των Ουρτικίδων.

Είναι φυτά µονοετή µε τετράγωνους βλαστούς, καλυμμένα µε τρίχες που το τσίμπημα τους προκαλεί ερεθισμό στην επιδερμίδα. Έχουν φύλλα ωοειδή, οδοντωτά τριχωτά µε µίσχο.

Τα άνθη τους είναι πρασινοκίτρινα και βρίσκονται σε διαφορετικές ταξιανθίες τα αρσενικά από τα θηλυκά. Τα θηλυκά άνθη της πουλιφέρα βρίσκονται σε χαρακτηριστικά κεφάλια. Ο καρπός τους είναι αχαίνιο.

Είναι από τα φυτά που φυτρώνουν µε τα πρωτοβρόχια και σε χώματα πλούσια σε άζωτο. Η τσουκνίθα θεωρείται ένα ενοχλητικό αγριόχορτο που δηλώνει την παρουσία τους µε πολύ άγαρµπο, οδυνηρό τρόπο, γιατί οι τρίχες της, που περιέχουν μυρμιγκικό οξύ, το διοχετεύουν, µε το τσίµπημα, στην επιδερμίδα.

Συνήθως προσπαθούμε να αποφύγουμε το οδυνηρό αυτό τσίµπημα της τσουκνίθας αλλά αν γνωρίζαμε ότι, µπορεί να είναι οδυνηρό, όµως είναι συνάµα θεραπευτικό, σίγουρα θα το επιδιώκαμε.

Η τσουκνίθα είναι ένα θαυμάσιο φαρμακευτικό φυτό, που παλιά το χρησιμοποιούσαν πλατιά, όχι µόνο για θεραπευτικούς σκοπούς, αλλά και για την πρακτική του χρήση.

Όπως σαν «ειδική τροφή» στην κτηνοτροφία, για πάχυνση των γουρουνιών και για να γίνονται τα άλογα πιο ζωηρά και να γυαλίζει το τρίχωμά τους.

Τους σπόρους της στα πουλερικά για αυξημένη ωοτοκία, τα στελέχη της για υφαντικές ίνες, το ίδιο το φυτό για καθαρισμό σκευών, πριν ακόμη ανακαλυφθούν τα διάφορα απορρυπαντικά και τέλος σαν ένα αποτελεσματικό ζιζανιοκτόνο και εντομοκτόνο.

Τη θέση της τσουκνίθας στη λαϊκή ιατρική, την αντιπροσωπεύει θαυμάσια µια ζωγραφιά του 15ου αιώνα που απεικονίζει έναν άγγελο µε ένα κλωνί τσουκνίθας στο χέρι να πετά προς το θρόνο του Δημιουργού.

Η ρίζα της τσουκνίδας περιέχει ακόµη και νισιεστέ. Υπάρχουν μελέτες που της καταγράφουν και παρουσία ορμονών, όμως σε πολύ µικρή ποσότητα.

Περιέχει βιταμίνες C, Κ και προβιταµίνη Α, μυρμιγκικό οξύ, γαλλικό οξύ, δεψικές ουσίες και ανόργανα άλατα όπως κάλιο, ασβέστιο, πυρίτιο, χλώριο, χαλκό, άζωτο, νάτριο, σίδηρο και μαγγάνιο.

Έχει τονωτικές, διυλίστηκες και επουλωτικές, αιµοστατικές, διουρητικές, στυπτικές, αναλγητικές, διεγερτικές και αιµοκαθαρτικές ιδιότητες, τονώνει το κυκλοφοριακό σύστηµα, τονώνει τα μαλλιά και βοηθά ακόµη και σε περιπτώσεις καρκίνου.

Αν λάβουμε υπόψη µας τα συστατικά που περιέχει, ιδιαίτερα τα ανόργανα άλατα, που αρκετά ανήκουν στα απαραίτητα για τον ανθρώπινο οργανισμό στοιχεία, δεν είναι παράξενο που θεωρείται από πολλούς λαούς σαν ένα θαυμάσιο λαχανικό και το χρησιμοποιούν για διατροφή, όπως σε πολλά µέρη της Ελλάδας, στην Ιταλία, Αγγλία και Βουλγαρία.

Μια από τις έντονα αποδεδειγµένες ιδιότητες της τσουκνίθας είναι η αιμοστατική, ιδιότητα που την οφείλει στην περιεκτικότητά της σε βιταμίνη Κ, τόσο για εσωτερικές όσο και για εξωτερικές αιµορραγίες.

Για τις ρινορραγίες, βρέχουµε ένα βαμβάκι µε χυμό τσουκνίθας και το βάζουμε στο ρουθούνι που αιµορραγεί. Το αποτέλεσμα είναι καταπληκτικό.

Σε εξωτερικές αιµορραγίες και αιμορραγούσες πληγές, βαζουμε κατάπλασµα απο λειωμένα φύλλα της. Βοηθά να κλείσουν τα αγγεία και να σταματήσει η αιμορραγία και επιταχύνει την επούλωση των πληγών.

Για τις εσωτερικές αιµορραγίες παίρνουμε φρέσκο χυμό τσουκνίθας, τρία ποτήρια την ηµέρα, για πιο γρήγορο αποτέλεσµα και έγχυμα της σε ελαφριές μορφές αιμορραγίας.

Παλιά χρησιμοποιούσαν τα καταπλάσµατα λειωµένων φύλλων της για διάνοιξη αιµατάδων και αποστηµάτων.

Ο σίδηρος που περιέχουν οι τσουκνίθες, τις καθιστά ένα εξαίρετο αντιαναιµικό και τονωτικό για τον οργανισμό βότανο, τόσο σε θεραπευτικά παρασκευάσµατα όσο και σαν διατροφή.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι στα δύσκολα χρόνια της κατοχής στην Ελλάδα πολλοί κατάφεραν να επιβιώσουν χάρη στον εμπλουτισμό του πενιχρού τους διαιτολογίου µε βραστές τσουκνίθες.

Ο σίδηρος που περιέχουν σαν βιολογικό προϊόν αφομοιώνεται πολύ πιο εύκολα από τον οργανισμό εν συγκρίσει µε τα χημικά παρασκευάσµατα σιδήρου.

Στην αφομοίωση αυτή µεγάλο ρόλο παίζουν τα άλλα ανόργανα στοιχεία που περιέχουν οι τσουκνίθες και συγκεκριµένα ο χαλκός.

Υπάρχουν καταγραφές για αποθεραπεία από κακοήθη αναιμία, παίρνοντας µεγάλες ποσότητες αφεψήµατος τσουκνίθας, αλλά συνάμα χρησιμοποιώντας την και στην καθημερινή διατροφή των αρρώστων.

Η τονωτική τους ιδιότητα για τον οργανισμό δεν περιορίζεται µόνο σε αναιµίες, γιατί ενισχύοντας τον οργανισμό τονώνει και τη διανοητική του κατάσταση και µε τον τρόπο αυτό.

Βοηθά σε νευροπάθειες, ειδικά τα ψυχολογικά ασταθή άτομα.

Ρυθμίζει επίσης τη λειτουργία των αδένων και συστήνεται σε περιπτώσεις µαγουλάδων, σε σεξουαλική ανικανότητα και ακράτεια ούρων. Το αφέψημα τους συστήνεται σε ρευματισμούς, χρόνιο βρογχίτη και βοηθά τους διαβητικούς να ρίξουν το σάκχαρο τους στο αίμα.

Έχει διουρητικές ιδιότητες και βοηθά να διαλυθούν οι πέτρες στα νεφρά, ειδικά όταν αυτές αποτελούνται από ουρικό οξύ.

Το μυρμιγκικό οξύ που περιέχουν βοηθά σε περιπτώσεις αποπληξίας, ληθάργου, παράλυσης, ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους.

Παλιά έπαιρναν μία δέσµη φρέσκες τσουκνίθες και µε αυτές κτυπούσαν ελαφρά το µέρος που ήθελαν να θεραπεύσουν ή το έτριβαν µε φρέσκα φύλλα τσουκνίθας.

Οδυνηρή μέθοδος θεραπείας αλλά µε άριστα αποτελέσµατα. Με τον ίδιο τρόπο εφάρμοζαν μία θεραπεία για τη βλεννόρροια και τη σύφιλη.

Για τους ρευματισμούς και αρθριτικά έπαιρναν μία δέσµη τσουκνίθες και τις περνούσαν αφήνοντάς τις να τσιμπήσουν το δέρµα, γύρω από τη μέση, ακολούθως από την εσωτερική πλευρά του μηρού και από το γόνατο στην εξωτερική πλευρά της γάµπας.

Επαναλάµβαναν την ίδια διαδικασία και για το άλλο πόδι. Υπάρχουν όμως και πολλοί άλλοι τρόποι, πιο ανώδυνοι που θα τους αναλύσουμε δίδοντας τα φαρμακευτικά παρασκευάσματα της τσουκνίθας.

Με θεραπευτικά µπάνια, μασάζ και εντριβές η τσουκνίθα βοηθά σε περιπτώσεις στένωσης των αρτηριών, σε κυκλοφοριακά προβλήματα και σε φλεβίτιδες.

Τα µπάνια αυτά µπορεί να είναι τοπικά, όπως σε περιπτώσεις φλεβίτιδας µε χλιαρά ποδόλουτρα που να καλύπτουν το πρόβλημα, µε πλύσεις και εντριβές στην καρδιακή χώρα σε στένωση των αρτηριών της καρδίας.

Ο συνδυασμός εσωτερικής και εξωτερικής θεραπευτικής αγωγής φέρνει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσµατα.

Τα παρασκευάσµατα της τσουκνίθας είναι επίσης ευκοίλια και µε τις διουρητικές της ιδιότητες συστήνεται για μία ανοιξιάτικη αποτοξίνωση του οργανισμού, για δερµατικά προβλήματα, σε πυώδεις πληγές, µυκητιάσεις, κάλλους και σκαθάρους.

Οι διυλίστηκες της ιδιότητες βοηθούν σε προβλήματα στομαχιού, συκωτιού, χολής, σπλήνας και άλλων οργάνων.

Μάλιστα υπάρχουν καταγραφές πως µετά από μακρόχρονη χρήση μεγάλης ποσότητας τσουκνίθας κατάφεραν να ξεπεράσουν προβλήµατα καρκίνου σε διάφορα όργανα.

Οι συμβουλές είναι, όσο πιο σοβαρό είναι το πρόβλημα, να χρησιμοποιούμε καθημερινά µεγαλύτερη ποσότητα αφέψημα τσουκνίθας, όσο μπορούμε να πίνουμε κατά τη διάρκεια της ημέρας και για περισσότερο χρονικό διάστηµα που µπορεί να είναι και µερικοί µήνες.

ΔΡ Κυριακή Ζανέττου: Θα’θελα να σημειώσω ότι στα χρόνια αυτά που ασχολούμαι µε τα αποτελέσματα των θεραπειών µε βότανα, πραγματικά έχω παρακολουθήσει το τι µπορεί να µας προσφέρει η φύση απλόχερα, παρ’όλη τη δική µας δυσπιστία προς αυτήν.

Αναφέρω μερικά εντυπωσιακά παραδείγματα από φυτά παραγνωρισμένα που στο άκουσμα τους οι περισσότερο αντιδρούν µε γκριμάτσες.

Ἡ τσουκνίθα, το αποκρουστικό για πολλούς αυτό αγριόχορτο, µε τρία ποτήρια έγχυμα της την ημέρα για µία εβδομάδα, µπορεί να ανεβάσει το σίδηρο στο αίμα µε ο 50 μγ.

Αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγµα για τα αποτελέσµατα της τσουκνίθας που το είχα παρακολουθήσει από την αρχή µέχρι το τέλος µε εργαστηριακά αποτελέσµατα.

Νεαρή μητέρα µετά από λήψη αντιβιωτικών για 2-3 µήνες. είχε πτώση σιδήρου και λόγω ευκοιλιότητας ο οργανισµός της δεν ανταποκρινόταν στη χημική θεραπεία µε σίδηρο.

Όταν απηυδησµένη αποφάσισε να ακολουθήσει μία φυτοθεραπεία, ο σίδηρος της ήταν 13 µονάδες. Σε µιά µόνο εβδομάδα µε τρία ποτήρια αφέψημα τσουκνίθας την ηµέρα και καθημερινή προσθήκη τσουκνίθας στα φαγητά της, ο σίδηρος της είχε ανεβεί στις 87 µονάδες.

Πρακτικές εφαρμογές της τσουκνίθας είναι, η χρήση της τσουκνίθας σαν υφαντικό και βαφικό µέσο ήταν από τα παλιά χρόνια γνωστή και σε αρκετά µέρη ακόµη χρησιµοποιείται.

Στη ζωοτεχνία επίσης βρίσκει την εφαρµογή της σαν παχυντική τροφή, για ωοτοκία στις όρνιθες και είναι ένα από τα μυστικά στην εκτροφή αλόγων για να έχουν δυνατά και ζωηρά άλογα µε τρίχωμα που γυαλίζει.

Οι κτηνοτρόφοι καταφεύγουν στη θεραπευτική βοήθεια της τσουκνίθας, όταν έχουν αιματουρία στα ζώα τους, δίδοντας τους να πιουν φρέσκο χυμό τσουκνίθας.

Οι καλλιεργητές ξέρουν ότι το δυνατό έμβρεγµα της τσουκνίθας µπορεί να τους απαλλάξει από τα βλαβερά έντομα, χωρίς να αναγκαστούν να καταφύγουν στη χρήση χημικών εντοµοκτόνων, που θα έχουν επιπτώσεις στην ποιότητα των προϊόντων τους, ειδικά όταν πρόκειται για βιολογικές καλλιέργειες.

Για το σκοπό αφήνονται αρκετές τσουκνίθες σε νερό για µερικές εβδομάδες να χωνευτούν και με το νερό αυτό ψεκάζονται οι φυτείες.

Ἡ τσουκνίθα µπορεί να χρησιµοποιηθεί µε διάφορους τρόπους στην κουζίνα όπως σε χορτόσουπες, βραστή µε λαδολέµονο, σε τσουκνιθόριζο, σε πίττες όπως το σπανάκι, τηγανισµένες µε αυγά και γενικά μπορείται να αντικαταστήσετε τα διάφορα πράσινα λαχανικά ή µέρος τους προσθέτοντας τσουκνίθα.

Θυμηθείτε µόνο ότι η τσουκνίθα είναι ένα τονωτικό λαχανικό που βοηθά προφυλακτικά και θεραπευτικά όλους µας, αλλά προ πάντων τα νεαρά άτοµα στο στάδιο της ανάπτυξής τους, τα αναιµικά άτοµα, τα εξασθενισµένα άτοµα, τα άτοµα που βρίσκονται στο στάδιο ανάρρωσης µετά από σοβαρή αρρώστια και τα ηλικιωμένα άτομα.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Το χρησιμοποιούμε µε τους πάρα κάτω τρόπους:

Δυνατό αφέψημα: Βράζουµε 200 γραμμάρια φυτό µε τις ρίζες του για κάθε λίτρο νερό για 15 λεπτά, σουρώνουµε και το αφέψημα αυτό το χρησιμοποιούμε για εξωτερική χρήση σε θεραπευτικά μπάνια και πλύσεις και για λούσιμο των μαλλιών.

Αφήνουμε 2 φούχτες ρίζες σε 5 λίτρα νερό για μία νύχτα να φουσκώσουν, την επαύριο τις βράζουµε σε χαμηλή φωτιά, και τις χρησιμοποιούμε για ποδόλουτρα χωρίς να τις σουρώσουμε. Το αφέψηµα αυτό μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε ζεσταίνοντάς το µέχρι τρεις φορές. Οι βρασµένες τσουκνίθες σαν ζεστό κατάπλασµα στην περιοχή των νεφρών, απαλύνει τους πόνους των νεφρών.

Αφέψημα σε κρασί: Βράζουµε 80 γραμμάρια ρίζες τσουκνίθας σε ένα λίτρο άσπρο κρασί, όπου έχουµε ρίξει και ένα ποτήρι άσπρο ξύδι, για δέκα λεπτά, σουρώνουµε και το φυλάμε. Το κρασί αυτό το χρησιμοποιούμε για πλύσιμο χεριών, κάθε πρωί, εάν θέλουµε να έχουν τα χέρια µας λευκή επιδερμίδα χωρίς λεκέδες.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Το πετροσέλλινο το ήµερο, ο γνωστός µας μαϊντανός ή µακεδονήσι ή µυρουδιά, ανήκει στην οικογένεια των Σκιαδανθών.

Είναι φυτό µονοετές ἡ διετές, λείο.

Έχει φύλλα µε μακρύ µίσχο, 3 πτερόσχιδα µε ωοειδή  οδοντωτά φυλλάρια.

Τα άνθη του είναι μικρά, πρασινοκίτρινα σε ακραία σκιάδια στην κορυφή και στις διακλαδώσεις του ανθοφόρου βλαστού.

Ανθίζει κατά την περίοδο του καλοκαιριού και το βρίσκουμε να καλλιεργείται πλατιά για τη χρησιμότητα του σαν λαχανικό και σαν άρτυμα.

Το όνομα του μαϊντανού προέρχεται από την ελληνική λέξη petrose, που σημαίνει βράχος, από τη συνήθεια του να μεγαλώνει σε βραχώδεις πλαγιές στην Ελλάδα.

Αυτό το φυτό προέρχεται πιθανώς από την ανατολική Μεσόγειο, αλλά έγινε δημοφιλές σε όλη την Ευρώπη τον Μεσαίωνα, όταν καλλιεργούνταν συνήθως σε μοναστήρια και βασιλικούς κήπους.

Σήμερα είναι κοσμοπολίτικο φυτό και το βρίσκουμε σε διάφορες ποικιλίες, από τις οποίες η πιο γνωστή είναι η σγουρή.

Οι πρώτοι μετανάστες στην Αμερική το εισήγαγαν ως γαστρονομικό βότανο.

Οι Ρωμαίοι εισήγαγαν το βότανο στην Αγγλία κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας τους.

Χρησιμοποιείται για ιατρικούς σκοπούς από την προϊστορική εποχή.

Οι σπόροι του περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύριο συστατικό την οπιόλη, τη μυριστικίνη, λιπαρό λάδι, ένα φλαβονοειοδές γλυκοσίδιο, την απιίνη, ρετσίνη, κολλώδεις ουσίες και άλλα.

Τα φύλλα του περιέχουν βιταμίνη C προβιταµίνη Α, βιταμίνη Β, χλώριο, κοβάλτιο, κάλιο, σίδηρο, ασβέστιο, φώσφορο, νάτριο, χρώμιο, φθόριο, μαγνήσιο, μαγγάνιο και θείο.

Οι ρίζες του περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύριο συστατικό την απιόλη, φλαβονοειδή γλυκοσίδια, όπως η απιίνη και παράγωγά της. Άµυλλο, σάκχαρο, κολλώδεις ουσίες και άλλα συστατικά.

Ο μαϊντανός είναι ένα θαυμάσιο βότανο που πιστεύω ότι όσοι γνωρίζουν την αποτελεσματικότητα του, το αντικρίζουν µε διαφορετικό φακό και το χρησιμοποιούν συχνότερα απ’ ότι συνήθως.

Ο μαϊντανός χρησιμοποιείται σαν παραδοσιακό καρύκευμα στην καθημερινή διατροφή.

Ο μαϊντανός περιέχει µεγάλη ποσότητα καλίου, 100 γραμμάρια μαϊντανού περιέχουν την πενταπλάσια ημερήσια αναγκαία δόση του οργανισμού σε κάλιο, πράγμα που το καθιστά ένα θαυμάσιο διουρητικό φυτό.

Για την ιδιότητα του αυτή συστήνεται σε προβλήματα του ουροποιητικού συστήματος όπως πέτρες στα νεφρά, ψαμμίασης, φλεγμονές του ουροποιητικού όπως προστατίτιδα, κυστίτιδα και βλεννόρροια.

Σε στένωση της ουρήθρας, ρευματισμούς, αρθριτικά και ουρική αρθρίτιδα. Σαν διουρητικό χρησιμοποιείται σε συγκράτηση υγρών, όπως σε υδρωπικία και οιδήματα που οφείλονται σε νεφρική και καρδιακή ανεπάρκεια, γιατί αυξάνει τον όγκο των υγρών που αποβάλλονται.

Έχουν καταγραφεί σοβαρές περιπτώσεις νεφρικής ανεπάρκειας που το αφέψημα μαϊντανού βοήθησε ενεργώντας καταλυτικά σε περιπλοκές που τα χημικά διουρητικά αδυνατούσαν να δράσουν.

Χάριν στις βιταμίνες και τα ανόργανα άλατα που περιέχει ο μαϊντανός, τον καθιστούν ορεκτικό και τονωτικό για τον οργανισμό.

Επενεργεί συνάμα σαν καθαρτικό αίματος και βοηθά τον οργανισμό να απαλλαγεί από τις τοξίνες που έχουν συσσωρευτεί σ᾽ αυτόν.

Βοηθά στον καθαρισμό και την καλή λειτουργία του συκωτιού, µε αποτέλεσμα να βοηθά σε δερματοπάθειες, έκζεμα, οιδήματα και κυκλοφοριακά προβλήματα.

Ο μαϊντανός είναι ευστόµαχος και βοηθά να ξεπεραστούν πολλά προβλήματα στομαχιού.

Απλά συστήνεται στους στομαχικούς να παίρνουν πρωί κατανήστικα μία κουταλιά της σούπας ξηραμένα και λειωμένα σε σκόνη, φύλλα του διαλυμένα σε λίγο νερό.

Ο χυμός του μαϊντανού βοηθά στη χώνεψη.

Η απιόλη που περιέχει ο μαϊντανός στις ρίζες και στους σπόρους του, έχει διαπιστωθεί µε πειράματα ότι επιδρά τονωτικά, στους λείους µυς, ειδικά αυτούς της μήτρας και της ουροδόχου κύστεως και ρυθμίζει τη λειτουργία τους.

Συστήνεται σε οδυνηρά έµµηνα, γιατί κατευνάζει τους πόνους και ρυθμίζει τη ροή του αίματος.

Η υπεραιμία που προκαλεί η απιόλη και στην οποία οφείλεται η ρύθμιση της λειτουργίας των οργάνων, έχει σαν αποτέλεσμα και την τόνωση της λειτουργίας των αδένων.

Συγκεκριμένα βοηθά στο πάγκρεας και στο θυροειδή αδένα, σε περιπτώσεις άσθματος και σε πνευμονικές παθήσεις. Σαν αποτέλεσμα αυτής του της ιδιότητας θεωρείται και αφροδισιακό.

Οι σπόροι του βοηθούν για την αποβολή των αερίων από τα έντερα και για την καταπολέμηση των αμοιβάδων.

Εξωτερικά ο χυμός του μαϊντανού βοηθά στην εξάλειψη των δερματικών κηλίδων, σε δερματικούς ερεθισμούς και σε τσιμπήματα εντόμων.

Κατάπλασμα από βρασμένα φύλλα του βοηθούν σε μώλωπες, ακόμη σε μολύνσεις και ερεθισμούς των ματιών.

Τα λειωμένα φρέσκα φύλλα του σαν κατάπλασμα στο στήθος ευκολύνει την ροή του γάλακτος σε λεχώνες, προφυλάσσει από µαστίτιδες, καθαρίζει πληγές και βοηθά στην επούλωση τους.

Το συχνό λούσιμο µε νερό όπου έχουν βράσει φύλλα ή σπόροι του ἡ μείγμα από τα δύο αυτά µέρη του μαϊντανού, τονώνει τα μαλλιά και σκοτώνει ψείρες και κονίδες τους.

Το ίδιο βοηθά και στα ζώα, που τα απαλλάσσει ακόμη και από τους ψύλλους.

Το βάμμα των φύλλων του, µε μασάζ στις ρίζες των μαλλιών, εμποδίζει την τριχόπτωση και µε εντριβές ανακουφίζει σε αρθριτικούς και ρευματικούς πόνους.

Ο χυμός του μαϊντανού δουλεμένος µε μέλι, µε επαλείψεις βοηθά τοπικά να διαλυθούν οι μώλωπες από κτυπήματα και επαναφέρει την κανονική κυκλοφορία του αίματος στο πονεμένο μέρος.

Λίγες σταγόνες φρέσκου χυμού μαϊντανού στο αυτί, καταπραΰνει τους πόνους. Το ίδιο και σε πονόδοντο.

Τέλος, μασώντας φύλλα μαϊντανού, καταπολεμούμε την κακοσμία στο στόμα ειδικά όταν αυτή οφείλεται στην κατανάλωση σκόρδου, γιατί έχει την ιδιότητα να εξουδετερώνει τις έντονες μυρωδιές.

Ο μαϊντανός μπορεί να χρησιμοποιηθεί φρέσκος σε σαλάτες και διάφορα ορεκτικά, σε φαγητά και σούπες.

Παίρνουμε το χυμό του, αφού λειώσουμε φρέσκα πλυμένα φύλλα του και τα σουρώσουμε. Επειδή ο χυμός είναι πολύ δραστικός, η δοσολογία του για µια ημέρα είναι µέχρι ένα φλιτζανάκι του καφέ, που μπορούμε να το πάρουμε σε τρεις δόσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας, σκέτο ή διαλυμένο µε νερό.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Επίσης το έγχυµα, όμως με τρία κλωναράκια φρέσκο φυτό εξωτερικά µε συχνές επαλείψεις, βοηθά να εξαλειφθούν οι πανάδες.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Λάδι: Αφήνουμε φύλλα μαϊντανού σε ελαιόλαδο. Χρησιμοποιούμε το ελαιόλαδο αυτό στις σαλάτες και τα φαγητά µας, όταν δεν έχουμε πρόχειρο μαϊντανό, γιατί παίρνει τη γεύση και τα συστατικά του μαϊντανού.

Θεραπευτικά το λάδι αυτό χρησιμοποιείται µε επαλείψεις για περιποίηση πληγών, για δερματικά προβλήματα και για τόνωση των μαλλιών µε εντριβές πριν από το μπάνιο.

Για έλκος στο στομάχι: Αφήνουμε 10 γραμμάρια ρίζα αγριάδας να φουσκώσουν ολόκληρο το βράδυ.

Το πρωί βράζουμε τις ρίζες αυτές µε 10 γραμμάρια ρίζας μαϊντανού σε δύο ποτήρια νερό για δέκα λεπτά, σουρώνουμε και πίνουμε ένα ποτηράκι του κρασιού τρεις φορές την ημέρα.

Λευκωματουρία: Βράζουμε 12 γραμμάρια ρίζας μαϊντανού σε δύο ποτήρια νερό για 2 λεπτά και πίνουμε 2 ποτήρια την ημέρα, ένα πρωί και ένα βράδυ.

Χολή: Διαλύουμε μία κουταλιά της σούπας σκόνης φύλλων μαϊντανού σε ένα ποτήρι νερό και το πίνουμε πρωί κατανήστικα.

Αναπνευστικό: Βράζουμε φύλλα μαϊντανού µε γάλα και μέλι και πίνουμε µέχρι τρία ποτήρια την ημέρα. Βοηθά σε βήχα και βρογχικά.

* Από καταγραφές βλέπουμε ότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν τον χρησιμοποιούσαν. Αντίθετα οι Ρωμαίοι τον έτρωγαν και τον θεωρούσαν σαν λιχουδιά, την οποία απολάμβαναν ενώ παρακολουθούσαν τα θεάματα τους.

Συνήθιζαν να στεφανώνονται µε φύλλα μαϊντανού κατά τα φαγοπότια τους, γιατί πίστευαν ότι απορροφά τις αναθυμιάσεις των ποτών που κατανάλωναν.

Υπάρχουν αρκετές λαϊκές ρήσεις για το μαϊντανό που περισσότερο αναφέρονται για το συνδυασμό του µε όλα τα φαγητά ή για την τοξικότητά του για τα πουλιά.

Η φράση «σαν τον μαϊντανό» αναφέρεται σε άτομα που θέλουν να ανακατώνονται σε πολλές καταστάσεις ή να βρίσκονται παντού.

Από τον Κοραή βλέπουμε και το πάρα κάτω λογοπαίγνιο που αναφέρεται στις πολλές ονομασίες του μαϊντανού.

Στείλε το μαϊντανό στους Τούρκους, το πετροσέλινο στους Ιταλούς, το κουδουµέντο στους Ρωμαίους και το μακεδονήσι στη Μακεδονία.

Δρ Κυριακή Ζανέττου: Κλείνοντας το κεφάλαιο μαϊντανός, θα ήθελα να αναφερθώ σε δύο περιπτώσεις, που η χρήση  του εγχύματος του είχε καταπληκτικά αποτελέσματα.

Η πρώτη περίπτωση αφορά άτομο ηλικιωμένο, που είχε περάσει τα 80 χρόνια, διαβητικό και µε προβλήματα καρδίας, που ανάπτυξε μία έντονη νεφρική ανεπάρκεια.

Η θεραπεία γινόταν στο σπίτι και παρόλο που του εχορηγούνταν ενέσιμα διουρητικά, η ανουρία που είχε αναπτυχθεί δεν έλεγε να υποχωρήσει.

Ο θεράπων ιατρός, µετά την επίμονη άρνηση του αρρώστου να εισαχθεί σε κλινική και ενώ η ανουρία συμπλήρωνε σχεδόν τις 24 ώρες, αφού του εχορήγησε ακόμη µια διουρητική ένεση, δήλωσε ότι υπό τέτοιες προϋποθέσεις, αν δεν ουρήσει ο άρρωστος τις επόμενες λίγες ώρες, πιθανότατα δε θα καταφέρει να ξεπεράσει το πρόβλημα.

Σε µια κίνηση απελπισίας, οι συγγενείς του αρρώστου ζήτησαν την γνώμη µου για βοήθεια µέσω των φαρμακευτικών φυτών.

Ξέροντας ότι ο άρρωστος φύτευε στον κήπο του διάφορα λαχανικά, ζήτησα να µου πουν τα είδη που είχε φυτεμένα. Από αυτά διάλεξα το μαϊντανό και έδωσα τις οδηγίες προετοιμασίας του.

Μετά από μία ώρα περίπου, αφού ήπιε ένα ποτήρι αφέψημα μαϊντανού, το πρόβλημα είχε ξεπεραστεί.

Η δεύτερη περίπτωση ήταν παρόμοια µε την πρώτη, χωρίς το πρόβλημα του διαβήτη και η θεραπεία γινόταν σε κλινική. Παρόλο που ο ασθενής έπαιρνε διουρητικά, η ποσότητα των ούρων ανά ώρα εκειµένετο μεταξύ 20 και 40 εκατοστά.

Η χορήγηση, έπειτα από τη συγκατάθεση των ιατρών του, ενός φλυτζανιού έγχυμα μαϊντανού, αύξησε την ποσότητα των ούρων ανά ώρα σε 120-200 εκατοστά.

Αναφερόμενη στα δύο αυτά σοβαρά περιστατικά, θα θελα να επισημάνω για ακόμη μία φορά ότι τα φαρμακευτικά φυτά μπορούν να έλθουν αρωγός στη θεραπευτική αγωγή της κλασικής ιατρικής.

Σαν βιολογικά προϊόντα, επενεργούν στον οργανισμό µε ένα σύνολο συστατικών που μπορούν να επιδράσουν καταλυτικά σε διάφορα επίπεδα ενός ἡ περισσοτέρων μηχανισμών του οργανισμού, ομαλοποιώντας τη λειτουργία τους και βοηθώντας στη διαδικασία της θεραπευτικής αγωγής.

Με τον τρόπο αυτό βοηθούν να ξεπεραστούν ελαφρά µέχρι σοβαρά προβλήματα υγείας. Φτάνει να χρησιμοποιούνται τα κατάλληλα για την κάθε περίπτωση φαρμακευτικά φυτά.

Μεγαλύτερη δε αφέλεια έχουμε όταν τα φυτά είναι ποιοτικά και προ πάντων φυτά βιολογικών καλλιεργειών.

*  Συστήνεται να αποφεύγεται από εγκύους, γιατί µπορεί να προκαλέσει παρατεταμένους σπασμούς της μήτρας µε αποτέλεσμα να προκληθεί αποβολή του εμβρύου. 

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.