Ο θύμος ο κεφαλωτός, το γνωστό µας θρουµπί ή γρουμπί και γρούμπα και ο θύμος ο κοινός, το κοινό θυµάρι, ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών.

Ο κεφαλωτός είναι φυτό θαμνώδες, πολυετές͵ πολύκλαδο µε ξυλώδεις βλαστούς, φουντωτό. Έχει φύλλα άμισχα, μικρά στενόμακρα και σαρκώδη. Τα άνθη του είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραία πυκνά µμπουκέτα. Ο καρπός του είναι κάρυο.

Ανθίζει από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη και το συναντούμε σε βουνοπλαγιές και πετρότοπους, στα πεδινά και ημιορεινά. Στους τόπους όπου βλαστά το φυτό αυτό, είναι γνωστό ότι το χώμα είναι άγονο σε βάθος και µόνο επιφανειακά περιέχει συστατικά που ευνοούν τη φύτρωση φυτών.

Ο θύμος, ο κοινός το κοινό θυμάρι, είναι μικρός φουντωτός, πολύκλαδος θάμνος, µε ωοειδή προμήκη φυλλάρια, που ανθίζει µε τα χαρακτηριστικά ρόδινα άνθη του. Συνήθως το βρίσκουμε να καλλιεργείται στον τόπο µας. Είναι και τα δύο αρωματικά φυτά.

Η μυθολογία το θέλει να φυτρώνει από τα δάκρυα της ωραίας Ελένης κατά την απαγωγή της.

Ήταν ένα από τα αρωματικά φυτά που έκαιαν στους ναούς για αρωματισμό όταν ζητούσαν την ευµένεια των θεών, απ᾿όπου πήρε και το όνομα του, θύω σημαίνει θυσιάζω.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν σαν βότανο και σαν καρύκευμα στα φαγητά τους, ενώ οι Ρωμαίες το χρησιμοποιούσαν σαν καλλωπιστικό.

Οι Αιγύπτιοι και οι Ετρούσκοι το χρησιμοποιούσαν για το βαλσάμωμα των νεκρών τους. Ο Διοσκουρίδης το αναφέρει σαν φάρμακο και σαν καρύκευμα.

Κατά το Μεσαίωνα ήταν ελάχιστα γνωστό σαν φαρμακευτικό φυτό, το αναφέρει µόνο η ηγουμένη Χίντεγκαρτ, γνωστή για τις γνώσεις της στη λαϊκή ιατρική.

Αναγνώριση και χρήση βρίσκει µετά το 16ο αιώνα, ενώ η θυµόλη το κύριο συστατικό του αιθέριου τους λαδιού, χρησιμοποιείται στην ιατρική και στη φαρμακοποιία από το 1553.

Περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά τη θυµόλη και την καρβακρόλη, μέχρι 70%, κυµένιο. Λιναλοόλη, βορνεόλη και κινεόλη. Περιέχει ακόμη τερπενικά οξέα όπως ουρσουλικό και ολεανολικό οξύ, σαπωνίνες, ταννίνη, γόμμη, φλαβονοειδή και πικρές ουσίες.

Η ποσότητα και ποιότητα του αιθέριου λαδιού τους εξαρτάται από το είδος, τις εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες ανάπτυξης τους, που επηρεάζουν τη βλάστηση και άνθηση του θυμαριού.

Μπορούμε να τα αποκαλέσουμε σαν τα φαρμακευτικά φυτά του αναπνευστικού και του γαστρεντερικού συστήματος, γιατί έχουν την ιδιότητα να τακτοποιούν τα διάφορα προβλήματα των δύο αυτών συστημάτων.

Συστήνεται σαν αντιερεθιστικό του βλεννογόνου του αναπνευστικού και είναι σπασμολυτικό, βρογχοδιασταλτικό, αποχρεπτικό, αντισηπτικό, µαλακτικό και βοηθά σε χρόνια βρογχικά, βρογχικό άσθμα, ξηρό και σπαστικό βήχα και σε καταρροές του αναπνευστικού.

Σε όλες τις μολύνσεις έχει την ιδιότητα να αυξάνει τον αριθμό των λευκών στο αίμα και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει συνάμα τη φυσική άμυνα του οργανισμού.

Είναι ένα θαυμάσιο στομαχικό βότανο και αποκαλείται η «σάλτσα των φτωχών». Είναι χωνευτικό, ηρεμιστικό του στομαχιού και συστήνεται ειδικά σε νευρικής φύσεως ενοχλήσεις του στομαχιού, βαρυστομάχιασμα, δυσπεψίες, ξινίλες, αεροφαγίες, ναυτία, κολικούς του στομάχου και των εντέρων και σε αέρια στα έντερα.

Είναι στυπτικό και συστήνεται σε διάρροιες, σαν αντισηπτικό για τα έντερα, γιατί καταπολεμά τις ζυμώσεις σ᾿αυτά και είναι παρασιτοκτόνο, γιατί σκοτώνει τα σκουλήκια στα έντερα.

Για την τελευταία του ιδιότητα συστήνεται συμπυκνωμένο έγχυμα του, πρωί κατανήστικα για λίγες μέρες και µετά τη συμπλήρωση της κούρας αυτής, θα πρέπει το άτομο να πάρει καθάρσιο για να απορριφθούν τα σκοτωμένα σκουλήκια.

Έχει ελαφρά διουρητικές ιδιότητες, όμως µε τις αντισηπτικές του ιδιότητες συστήνεται σε φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος.

Η θυµόλη που περιέχει το καθιστά κατάλληλο για καθαρισμό των δοντιών, για πονεµένα ούλα, για τρύπια δόντια, για άφθες στο στόμα και για πονεμένα λαιμά. Το τσάι του επενεργεί αντισηπτικά και επουλωτικά µε γαργάρες. Το ίδιο και το διαλυμένο αιθέριο λάδι του.

Είναι εμμηναγωγό, όµως βοηθά σε καθυστέρηση περιόδου που δεν οφείλεται σε παθολογικές αιτίες.

Είναι ηρεμιστικό και βοηθά σε νευρική υπερένταση, αϋπνίες, νευρικούς πονοκεφάλους και ημικρανίες. Με θεραπευτικά μπάνια κάνει καλό σε παθητικούς και ληθαργικούς τύπους, καταπολεμά την κατάθλιψη και τονώνει τη μνήμη.

Η τελευταία του ιδιότητα οφείλεται στην κινεόλη που περιέχει. Είναι ορεκτικό και τονωτικό και συστήνεται σε φιλάσθενα παιδιά, σε ηλικιωμένα άτομα, σε παροδικές αναιμίες, στους πνευματικά εργαζόμενους, γιατί τονώνει τη λειτουργία του εγκεφάλου, τονώνει επίσης τη λειτουργία των επινεφριδίων και κατ’ επέκταση τη σεξουαλική διάθεση.

Βοηθά σε περιπτώσεις αλκοολισμού, όταν το άτομο είναι αποφασισμένο να σταματήσει το ποτό και χρειάζεται ενίσχυση στην απόφαση του αυτή.

Δοσολογία: 20 σταγόνες σε μισό ποτήρι νερό, πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

*  Θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι παρ’ όλο που δεν είναι τοξικό το θυμάρι, συστήνεται να µην το χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση για μακρύ χρονικό διάστημα. Όταν πρόκειται για θεραπευτικούς σκοπούς, κάνουμε µια κούρα ενός µηνός, ακολουθεί µια διακοπή ενός µηνός και μετά αν χρειάζεται συνεχίζουμε. Η πρακτική που συνήθως ακολουθείται είναι για ένα µήνα χρησιμοποιούμε ένα βότανο, ειδικά όταν αυτό είναι και αρωματικό φυτό, τον επόμενο µήνα χρησιμοποιούμε δεύτερο βότανο που το διαλέγουμε ανάλογα µε τις ιδιότητές του, τον τρίτο µήνα επανερχόμαστε στο πρώτο βότανο ή διαλέγουμε ένα νέο και προχωρούμε µε τον τρόπο αυτό. Ευτυχώς έχουμε μεγάλη ποικιλία βοτάνων στον τόπο µας, για να διαλέξουμε.

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η ούρτικα ή κνίδη η δίοικος ἡ πουλιφέρα και η µονοετής, οι κοινές τσουκνίθες ή τσικνίθες, ανήκουν στην οικογένεια των Ουρτικίδων.

Είναι φυτά µονοετή µε τετράγωνους βλαστούς, καλυμμένα µε τρίχες που το τσίμπημα τους προκαλεί ερεθισμό στην επιδερμίδα. Έχουν φύλλα ωοειδή, οδοντωτά τριχωτά µε µίσχο.

Τα άνθη τους είναι πρασινοκίτρινα και βρίσκονται σε διαφορετικές ταξιανθίες τα αρσενικά από τα θηλυκά. Τα θηλυκά άνθη της πουλιφέρα βρίσκονται σε χαρακτηριστικά κεφάλια. Ο καρπός τους είναι αχαίνιο.

Είναι από τα φυτά που φυτρώνουν µε τα πρωτοβρόχια και σε χώματα πλούσια σε άζωτο. Η τσουκνίθα θεωρείται ένα ενοχλητικό αγριόχορτο που δηλώνει την παρουσία τους µε πολύ άγαρµπο, οδυνηρό τρόπο, γιατί οι τρίχες της, που περιέχουν μυρμιγκικό οξύ, το διοχετεύουν, µε το τσίµπημα, στην επιδερμίδα.

Συνήθως προσπαθούμε να αποφύγουμε το οδυνηρό αυτό τσίµπημα της τσουκνίθας αλλά αν γνωρίζαμε ότι, µπορεί να είναι οδυνηρό, όµως είναι συνάµα θεραπευτικό, σίγουρα θα το επιδιώκαμε.

Η τσουκνίθα είναι ένα θαυμάσιο φαρμακευτικό φυτό, που παλιά το χρησιμοποιούσαν πλατιά, όχι µόνο για θεραπευτικούς σκοπούς, αλλά και για την πρακτική του χρήση.

Όπως σαν «ειδική τροφή» στην κτηνοτροφία, για πάχυνση των γουρουνιών και για να γίνονται τα άλογα πιο ζωηρά και να γυαλίζει το τρίχωμά τους.

Τους σπόρους της στα πουλερικά για αυξημένη ωοτοκία, τα στελέχη της για υφαντικές ίνες, το ίδιο το φυτό για καθαρισμό σκευών, πριν ακόμη ανακαλυφθούν τα διάφορα απορρυπαντικά και τέλος σαν ένα αποτελεσματικό ζιζανιοκτόνο και εντομοκτόνο.

Τη θέση της τσουκνίθας στη λαϊκή ιατρική, την αντιπροσωπεύει θαυμάσια µια ζωγραφιά του 15ου αιώνα που απεικονίζει έναν άγγελο µε ένα κλωνί τσουκνίθας στο χέρι να πετά προς το θρόνο του Δημιουργού.

Η ρίζα της τσουκνίδας περιέχει ακόµη και νισιεστέ. Υπάρχουν μελέτες που της καταγράφουν και παρουσία ορμονών, όμως σε πολύ µικρή ποσότητα.

Περιέχει βιταμίνες C, Κ και προβιταµίνη Α, μυρμιγκικό οξύ, γαλλικό οξύ, δεψικές ουσίες και ανόργανα άλατα όπως κάλιο, ασβέστιο, πυρίτιο, χλώριο, χαλκό, άζωτο, νάτριο, σίδηρο και μαγγάνιο.

Έχει τονωτικές, διυλίστηκες και επουλωτικές, αιµοστατικές, διουρητικές, στυπτικές, αναλγητικές, διεγερτικές και αιµοκαθαρτικές ιδιότητες, τονώνει το κυκλοφοριακό σύστηµα, τονώνει τα μαλλιά και βοηθά ακόµη και σε περιπτώσεις καρκίνου.

Αν λάβουμε υπόψη µας τα συστατικά που περιέχει, ιδιαίτερα τα ανόργανα άλατα, που αρκετά ανήκουν στα απαραίτητα για τον ανθρώπινο οργανισμό στοιχεία, δεν είναι παράξενο που θεωρείται από πολλούς λαούς σαν ένα θαυμάσιο λαχανικό και το χρησιμοποιούν για διατροφή, όπως σε πολλά µέρη της Ελλάδας, στην Ιταλία, Αγγλία και Βουλγαρία.

Μια από τις έντονα αποδεδειγµένες ιδιότητες της τσουκνίθας είναι η αιμοστατική, ιδιότητα που την οφείλει στην περιεκτικότητά της σε βιταμίνη Κ, τόσο για εσωτερικές όσο και για εξωτερικές αιµορραγίες.

Για τις ρινορραγίες, βρέχουµε ένα βαμβάκι µε χυμό τσουκνίθας και το βάζουμε στο ρουθούνι που αιµορραγεί. Το αποτέλεσμα είναι καταπληκτικό.

Σε εξωτερικές αιµορραγίες και αιμορραγούσες πληγές, βαζουμε κατάπλασµα απο λειωμένα φύλλα της. Βοηθά να κλείσουν τα αγγεία και να σταματήσει η αιμορραγία και επιταχύνει την επούλωση των πληγών.

Για τις εσωτερικές αιµορραγίες παίρνουμε φρέσκο χυμό τσουκνίθας, τρία ποτήρια την ηµέρα, για πιο γρήγορο αποτέλεσµα και έγχυμα της σε ελαφριές μορφές αιμορραγίας.

Παλιά χρησιμοποιούσαν τα καταπλάσµατα λειωµένων φύλλων της για διάνοιξη αιµατάδων και αποστηµάτων.

Ο σίδηρος που περιέχουν οι τσουκνίθες, τις καθιστά ένα εξαίρετο αντιαναιµικό και τονωτικό για τον οργανισμό βότανο, τόσο σε θεραπευτικά παρασκευάσµατα όσο και σαν διατροφή.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι στα δύσκολα χρόνια της κατοχής στην Ελλάδα πολλοί κατάφεραν να επιβιώσουν χάρη στον εμπλουτισμό του πενιχρού τους διαιτολογίου µε βραστές τσουκνίθες.

Ο σίδηρος που περιέχουν σαν βιολογικό προϊόν αφομοιώνεται πολύ πιο εύκολα από τον οργανισμό εν συγκρίσει µε τα χημικά παρασκευάσµατα σιδήρου.

Στην αφομοίωση αυτή µεγάλο ρόλο παίζουν τα άλλα ανόργανα στοιχεία που περιέχουν οι τσουκνίθες και συγκεκριµένα ο χαλκός.

Υπάρχουν καταγραφές για αποθεραπεία από κακοήθη αναιμία, παίρνοντας µεγάλες ποσότητες αφεψήµατος τσουκνίθας, αλλά συνάμα χρησιμοποιώντας την και στην καθημερινή διατροφή των αρρώστων.

Η τονωτική τους ιδιότητα για τον οργανισμό δεν περιορίζεται µόνο σε αναιµίες, γιατί ενισχύοντας τον οργανισμό τονώνει και τη διανοητική του κατάσταση και µε τον τρόπο αυτό.

Βοηθά σε νευροπάθειες, ειδικά τα ψυχολογικά ασταθή άτομα.

Ρυθμίζει επίσης τη λειτουργία των αδένων και συστήνεται σε περιπτώσεις µαγουλάδων, σε σεξουαλική ανικανότητα και ακράτεια ούρων. Το αφέψημα τους συστήνεται σε ρευματισμούς, χρόνιο βρογχίτη και βοηθά τους διαβητικούς να ρίξουν το σάκχαρο τους στο αίμα.

Έχει διουρητικές ιδιότητες και βοηθά να διαλυθούν οι πέτρες στα νεφρά, ειδικά όταν αυτές αποτελούνται από ουρικό οξύ.

Το μυρμιγκικό οξύ που περιέχουν βοηθά σε περιπτώσεις αποπληξίας, ληθάργου, παράλυσης, ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους.

Παλιά έπαιρναν μία δέσµη φρέσκες τσουκνίθες και µε αυτές κτυπούσαν ελαφρά το µέρος που ήθελαν να θεραπεύσουν ή το έτριβαν µε φρέσκα φύλλα τσουκνίθας.

Οδυνηρή μέθοδος θεραπείας αλλά µε άριστα αποτελέσµατα. Με τον ίδιο τρόπο εφάρμοζαν μία θεραπεία για τη βλεννόρροια και τη σύφιλη.

Για τους ρευματισμούς και αρθριτικά έπαιρναν μία δέσµη τσουκνίθες και τις περνούσαν αφήνοντάς τις να τσιμπήσουν το δέρµα, γύρω από τη μέση, ακολούθως από την εσωτερική πλευρά του μηρού και από το γόνατο στην εξωτερική πλευρά της γάµπας.

Επαναλάµβαναν την ίδια διαδικασία και για το άλλο πόδι. Υπάρχουν όμως και πολλοί άλλοι τρόποι, πιο ανώδυνοι που θα τους αναλύσουμε δίδοντας τα φαρμακευτικά παρασκευάσματα της τσουκνίθας.

Με θεραπευτικά µπάνια, μασάζ και εντριβές η τσουκνίθα βοηθά σε περιπτώσεις στένωσης των αρτηριών, σε κυκλοφοριακά προβλήματα και σε φλεβίτιδες.

Τα µπάνια αυτά µπορεί να είναι τοπικά, όπως σε περιπτώσεις φλεβίτιδας µε χλιαρά ποδόλουτρα που να καλύπτουν το πρόβλημα, µε πλύσεις και εντριβές στην καρδιακή χώρα σε στένωση των αρτηριών της καρδίας.

Ο συνδυασμός εσωτερικής και εξωτερικής θεραπευτικής αγωγής φέρνει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσµατα.

Τα παρασκευάσµατα της τσουκνίθας είναι επίσης ευκοίλια και µε τις διουρητικές της ιδιότητες συστήνεται για μία ανοιξιάτικη αποτοξίνωση του οργανισμού, για δερµατικά προβλήματα, σε πυώδεις πληγές, µυκητιάσεις, κάλλους και σκαθάρους.

Οι διυλίστηκες της ιδιότητες βοηθούν σε προβλήματα στομαχιού, συκωτιού, χολής, σπλήνας και άλλων οργάνων.

Μάλιστα υπάρχουν καταγραφές πως µετά από μακρόχρονη χρήση μεγάλης ποσότητας τσουκνίθας κατάφεραν να ξεπεράσουν προβλήµατα καρκίνου σε διάφορα όργανα.

Οι συμβουλές είναι, όσο πιο σοβαρό είναι το πρόβλημα, να χρησιμοποιούμε καθημερινά µεγαλύτερη ποσότητα αφέψημα τσουκνίθας, όσο μπορούμε να πίνουμε κατά τη διάρκεια της ημέρας και για περισσότερο χρονικό διάστηµα που µπορεί να είναι και µερικοί µήνες.

ΔΡ Κυριακή Ζανέττου: Θα’θελα να σημειώσω ότι στα χρόνια αυτά που ασχολούμαι µε τα αποτελέσματα των θεραπειών µε βότανα, πραγματικά έχω παρακολουθήσει το τι µπορεί να µας προσφέρει η φύση απλόχερα, παρ’όλη τη δική µας δυσπιστία προς αυτήν.

Αναφέρω μερικά εντυπωσιακά παραδείγματα από φυτά παραγνωρισμένα που στο άκουσμα τους οι περισσότερο αντιδρούν µε γκριμάτσες.

Ἡ τσουκνίθα, το αποκρουστικό για πολλούς αυτό αγριόχορτο, µε τρία ποτήρια έγχυμα της την ημέρα για µία εβδομάδα, µπορεί να ανεβάσει το σίδηρο στο αίμα µε ο 50 μγ.

Αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγµα για τα αποτελέσµατα της τσουκνίθας που το είχα παρακολουθήσει από την αρχή µέχρι το τέλος µε εργαστηριακά αποτελέσµατα.

Νεαρή μητέρα µετά από λήψη αντιβιωτικών για 2-3 µήνες. είχε πτώση σιδήρου και λόγω ευκοιλιότητας ο οργανισµός της δεν ανταποκρινόταν στη χημική θεραπεία µε σίδηρο.

Όταν απηυδησµένη αποφάσισε να ακολουθήσει μία φυτοθεραπεία, ο σίδηρος της ήταν 13 µονάδες. Σε µιά µόνο εβδομάδα µε τρία ποτήρια αφέψημα τσουκνίθας την ηµέρα και καθημερινή προσθήκη τσουκνίθας στα φαγητά της, ο σίδηρος της είχε ανεβεί στις 87 µονάδες.

Πρακτικές εφαρμογές της τσουκνίθας είναι, η χρήση της τσουκνίθας σαν υφαντικό και βαφικό µέσο ήταν από τα παλιά χρόνια γνωστή και σε αρκετά µέρη ακόµη χρησιµοποιείται.

Στη ζωοτεχνία επίσης βρίσκει την εφαρµογή της σαν παχυντική τροφή, για ωοτοκία στις όρνιθες και είναι ένα από τα μυστικά στην εκτροφή αλόγων για να έχουν δυνατά και ζωηρά άλογα µε τρίχωμα που γυαλίζει.

Οι κτηνοτρόφοι καταφεύγουν στη θεραπευτική βοήθεια της τσουκνίθας, όταν έχουν αιματουρία στα ζώα τους, δίδοντας τους να πιουν φρέσκο χυμό τσουκνίθας.

Οι καλλιεργητές ξέρουν ότι το δυνατό έμβρεγµα της τσουκνίθας µπορεί να τους απαλλάξει από τα βλαβερά έντομα, χωρίς να αναγκαστούν να καταφύγουν στη χρήση χημικών εντοµοκτόνων, που θα έχουν επιπτώσεις στην ποιότητα των προϊόντων τους, ειδικά όταν πρόκειται για βιολογικές καλλιέργειες.

Για το σκοπό αφήνονται αρκετές τσουκνίθες σε νερό για µερικές εβδομάδες να χωνευτούν και με το νερό αυτό ψεκάζονται οι φυτείες.

Ἡ τσουκνίθα µπορεί να χρησιµοποιηθεί µε διάφορους τρόπους στην κουζίνα όπως σε χορτόσουπες, βραστή µε λαδολέµονο, σε τσουκνιθόριζο, σε πίττες όπως το σπανάκι, τηγανισµένες µε αυγά και γενικά μπορείται να αντικαταστήσετε τα διάφορα πράσινα λαχανικά ή µέρος τους προσθέτοντας τσουκνίθα.

Θυμηθείτε µόνο ότι η τσουκνίθα είναι ένα τονωτικό λαχανικό που βοηθά προφυλακτικά και θεραπευτικά όλους µας, αλλά προ πάντων τα νεαρά άτοµα στο στάδιο της ανάπτυξής τους, τα αναιµικά άτοµα, τα εξασθενισµένα άτοµα, τα άτοµα που βρίσκονται στο στάδιο ανάρρωσης µετά από σοβαρή αρρώστια και τα ηλικιωμένα άτομα.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Το χρησιμοποιούμε µε τους πάρα κάτω τρόπους:

Δυνατό αφέψημα: Βράζουµε 200 γραμμάρια φυτό µε τις ρίζες του για κάθε λίτρο νερό για 15 λεπτά, σουρώνουµε και το αφέψημα αυτό το χρησιμοποιούμε για εξωτερική χρήση σε θεραπευτικά μπάνια και πλύσεις και για λούσιμο των μαλλιών.

Αφήνουμε 2 φούχτες ρίζες σε 5 λίτρα νερό για μία νύχτα να φουσκώσουν, την επαύριο τις βράζουµε σε χαμηλή φωτιά, και τις χρησιμοποιούμε για ποδόλουτρα χωρίς να τις σουρώσουμε. Το αφέψηµα αυτό μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε ζεσταίνοντάς το µέχρι τρεις φορές. Οι βρασµένες τσουκνίθες σαν ζεστό κατάπλασµα στην περιοχή των νεφρών, απαλύνει τους πόνους των νεφρών.

Αφέψημα σε κρασί: Βράζουµε 80 γραμμάρια ρίζες τσουκνίθας σε ένα λίτρο άσπρο κρασί, όπου έχουµε ρίξει και ένα ποτήρι άσπρο ξύδι, για δέκα λεπτά, σουρώνουµε και το φυλάμε. Το κρασί αυτό το χρησιμοποιούμε για πλύσιμο χεριών, κάθε πρωί, εάν θέλουµε να έχουν τα χέρια µας λευκή επιδερμίδα χωρίς λεκέδες.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Ο πεύκος ανήκει στην οικογένεια των Πευκίδων.

Είναι δένδρα αειθαλή, µε πυραµοειδή κορόνα που µπορεί να φτάσουν σε ύψος µέχρι και τα 30 µέτρα. Έχουν φύλλα βελονοειδή ανά ζεύγη σε αραιές τούφες.

Τα άνθη τους είναι σε κώνους, μικροί οι αρσενικοί και βρίσκονται σε οµάδες στα νεαρά κλαδιά των δένδρων και µονήρεις οι θηλυκοί ή ανά ζεύγη µε μικρό µίσχο στη βάση των νεαρών κλαδιών.

Η ωρίμανση των καρπών γίνεται κατά το δεύτερο έτος. Μαζί µε τα άλλα είδη πεύκων, όπως η μαύρη η πεύκη ή µαντόπευκος, που έχει στρογγύλη και επίπεδη κορόνα και η πεύκη η τραχεία, που έχει πυραμοειδή επίπεδη κορόνα, αποτελούν συνήθως τα δάση µας, στις ορεινές και ημιορεινές περιοχές του νησιού µας.

Οι ιστορικές αναφορές για τον πεύκο χάνονται στα βάθη των αιώνων.

Από την Ελληνική μυθολογία βλέπουμε ότι η Πίτυς ήταν μία νύμφη που μαγεύτηκε από τον αυλό του Πάνα. Ο Βορέας όµως ζήλεψε, φύσησε και κάρφωσε τη νύμφη σε ένα βράχο, η δε Γαία τη λυπήθηκε και τη μεταμόρφωσε σε δένδρο, το πεύκο.

Σε ένα άλλο σημείο της ελληνικής μυθολογίας βλέπουμε ότι ο βασιλιάς των Θηβών Πενθεύς, ανέβηκε σε ένα δένδρο για να μπορέσει να παρακολουθήσει την ιερή γιορτή των Μαινάδων, που ήταν ακόλουθοι του θεού Διόνυσου.

Οι Μαινάδες τον ανακάλυψαν και τον σκότωσαν στο δένδρο όπου βρισκόταν, για να εξαγνίσουν τη βεβήλωση που είχε διαπράξει στην ιερή τελετή τους.

Το δένδρο αυτό ήταν ο πεύκος και οι αρχαίοι Έλληνες µετά από το περιστατικό αυτό, θεώρησαν τον πεύκο ιερό και τον καθιέρωσαν στις τελετές λατρείας τους.

Σαν φαρμακευτικό φυτό οι αναφορές και οι συνταγές χρήσης του χρονολογούνται από την εποχή των αρχαίων Αιγυπτίων.

Ο Ιπποκράτης το θεωρούσε σαν ένα θαυμάσιο βότανο για τη θεραπεία της πνευµονίας, ενώ οι Άραβες γιατροί το συνιστούσαν για τη θεραπεία της φυματίωσης και για τα έλκη που δημιουργεί η αρρώστια αυτή στους πνεύμονες.

Ιδιότητα που χρησιµοποιείται µέχρι σήµερα, αν υπολογίσουμε ότι όλα τα σανατόρια για τα στηθικά νοσήματα βρίσκονται σε χώρους που περιβάλλονται από πευκόδαση, όπως το δικό µας σανατόριο που βρίσκεται στην Κυπερούντα.

Τα πεύκα έχουν την ιδιότητα να καθαρίζουν την ατμόσφαιρα και η παραμονή σε πευκόδαση συστήνεται σαν θεραπευτικό µέσο για όσους πάσχουν από αναπνευστικά προβλήματα, όπως φυματίωση, άσθµα και άλλα χρόνια προβλήματα.

Το ίδιο συστήνεται και σε νευροπαθείς. Παλιά φυτεύονταν και σε περιοχές που µάστιζε η ελονοσία για αυτή του την ιδιότητα γιατί το αιθέριο λάδι του που διαχέεται στην ατμόσφαιρα, έχει την ιδιότητα να σκοτώνει τα παθογόνα μικρόβια.

Περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύριο συστατικό το πινένιο, εστέρες, γλυκοσίδια, ρητίνη, ταννίνη και βιταμίνη C.

Το ρετσίνι του, που παίρνεται µετά από τραυματισμό του κορμού των πεύκων, είναι η γνωστή στο εμπόριο ως τερεβινθίνη, που αποτελείται από ρητίνη, αιθέριο λάδι και πικρές ουσίες.

Η τερεβινθίνη µε απόσταξη δίδει το τερεβινθέλαιο, που το κύριο δραστικό συστατικό του θεωρείται το α-πινένιο. Περιέχει ακόµη β-πινένιο, ρητινικά οξέα και ουδέτερα συστατικά.

Το υπόλειμμα από την απόσταξη της τερεβινθίνης είναι το κολοφώνιο, που αποτελεί µια ρητινώδη, κιτρινωπή, διαυγή µάζα.

Μέχρι σήµερα μπορούμε να δούµε στα δάση µας µεγάλα δένδρα, µε εμφανή τα σημάδια από τη διαδικασία της εξαγωγής του ρετσινιού τους, που ας σημειωθεί παλιά γινόταν και εξαγωγή του.

Εάν λάβουμε υπόψη ότι η περιεκτικότητα του δραστικού συστατικού του τερεβινθέλαιου, το απινένιο, στο µαντόπευκο είναι σε µεγαλύτερη ποσότητα από ότι σε οποιοδήποτε άλλο είδος πεύκου, μπορούμε να υπολογίσουμε ότι η τιµή και ζήτησή του, στη διεθνή αγορά ήταν μεγάλη.

Η τερεβινθίνη και το τερεβινθέλαιο χρησιμοποιούνται στη φαρμακευτική για την παρασκευή αλοιφών και εμπλάστρων, ερεθιστικών για το δέρµα.

Το παλιό τερεβινθέλαιο είναι πλούσιο σε υπεροξείδια και χρησιμοποιείτο παλιά σαν αντίδοτο σε δηλητηριάσεις µε φώσφορο, γιατί µετέτρεπε το φώσφορο σε φωσφορικό οξύ.

Το δραστικό συστατικό του τερεβινθέλαιου, το α-πινένιο, χρησιµοποιείται στη φαρμακοποιία για την παρασκευή της καµφοράς για θεραπευτικούς σκοπούς.

Το τερεβινθέλαιο στη βιομηχανία, γνωστό σαν νέφτι, χρησιµοποιείται για να παρασκευάσουν βερνίκια, λάκες, ελαιοχρώµατα και κρέµες για την υποδηµατοποιία.

Στη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιούνται οι βελόνες, τα πουμπούκια των φύλλων και τα πράσινα κουκουνάρια. Έχουν αντιφλογιστικές, αντισηπτικές, διουρηρικές, τονωτικές, εφιδρωτικές, αντιβηγχικές, αντικαταρροϊκές και δυεγερτικές ιδιότητες.

Χρησιμοποιούνται για παθήσεις του αναπνευστικού, όπως βήχα, γρίπη, βρογχικά, φυματίωση και πλευρίτιδα. Τονώνουν τον οργανισμό και τον βοηθούν να ξεπεράσει μολύνσεις και σκορβούτο.

Σαν αντισηπτικά και διουρητικά συστήνονται σε φλογώσεις και μολύνσεις του ουροποιητικού, όπως κυστίτιδες και πέτρες στα νεφρά, σε ρευματισμούς και αρθριτικά.

Βοηθούν επίσης και σε φλογώσεις της χολής που οφείλονται σε πέτρες, καθώς επίσης και στην καλή λειτουργία του συκωτιού.

Έχουν την ιδιότητα, χάρι στο αιθέριο λάδι που περιέχουν, να περιορίζουν τις εκκρίσεις των οργάνων και χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις καταρροή του αναπνευστικού και του ουροποιητικού συστήµατος.

Χρησιμοποιούνται επίσης σε κολικούς των εντέρων και κατά των παρασίτων στα έντερα.

Εξωτερικά µε πλύσεις χρησιμοποιούνται για δερματοπάθειες και µε εσωτερικές πλύσεις σε λευκόρροια.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση: 

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Ο θύμος ο κεφαλωτός, το γνωστό µας θρουµπί ή γρουμπί και γρούμπα και ο θύμος ο κοινός, το κοινό θυµάρι, ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών.

Ο κεφαλωτός είναι φυτό θαμνώδες, πολυετές͵ πολύκλαδο µε ξυλώδεις βλαστούς, φουντωτό. Έχει φύλλα άμισχα, μικρά στενόμακρα και σαρκώδη. Τα άνθη του είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραία πυκνά μπουκέτα. Ο καρπός του είναι κάρυο.

Ανθίζει από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη και το συναντούμε σε βουνοπλαγιές και πετρότοπους, στα πεδινά και ημιορεινά. Στους τόπους όπου βλαστά το φυτό αυτό, είναι γνωστό ότι το χώμα είναι άγονο σε βάθος και µόνο επιφανειακά περιέχει συστατικά που ευνοούν τη φύτρωση φυτών.

Ο θύμος, ο κοινός το κοινό θυμάρι, είναι μικρός φουντωτός, πολύκλαδος θάμνος, µε ωοειδή προμήκη φυλλάρια, που ανθίζει µε τα χαρακτηριστικά ρόδινα άνθη του. Συνήθως το βρίσκουμε να καλλιεργείται στον τόπο µας. Είναι και τα δύο αρωματικά φυτά.

Η μυθολογία το θέλει να φυτρώνει από τα δάκρυα της Ωραίας Ελένης κατά την απαγωγή της.

Ήταν ένα από τα αρωματικά φυτά που έκαιαν στους ναούς για αρωματισμό όταν ζητούσαν την ευµένεια των θεών, απ᾿ όπου πήρε και το όνομα του, θύω σημαίνει θυσιάζω.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν σαν βότανο και σαν καρύκευμα στα φαγητά τους, ενώ οι Ρωμαίες το χρησιμοποιούσαν σαν καλλωπιστικό.

Οι Αιγύπτιοι και οι Ετρούσκοι το χρησιμοποιούσαν για το βαλσάμωμα των νεκρών τους. Ο Διοσκουρίδης το αναφέρει σαν φάρμακο και σαν καρύκευμα.

Κατά το Μεσαίωνα ήταν ελάχιστα γνωστό σαν φαρμακευτικό φυτό, το αναφέρει µόνο η ηγουμένη Χίντεγκαρτ, γνωστή για τις γνώσεις της στη λαϊκή ιατρική. Αναγνώριση και χρήση βρίσκει µετά το 16ο αιώνα, ενώ η θυµόλη το κύριο συστατικό του αιθέριου τους λαδιού, χρησιμοποιείται στην ιατρική και στη φαρμακοποιία από το 1553.

Περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά τη θυµόλη και την καρβακρόλη, μέχρι 70%, κυµένιο, Λιναλοόλη, βορνεόλη και κινεόλη. Περιέχει ακόμη τερπενικά οξέα όπως ουρσουλικό και ολεανολικό οξύ, σαπωνίνες, Ταννίνη, γόμμη, φλαβονοειδή και πικρές ουσίες.

Η ποσότητα και ποιότητα του αιθέριου λαδιού τους εξαρτάται από το είδος, τις εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες ανάπτυξης τους, που επηρεάζουν τη βλάστηση και άνθηση του θυμαριού.

Μπορούμε να τα αποκαλέσουμε σαν τα φαρμακευτικά φυτά του αναπνευστικού και του γαστρεντερικού συστήματος, γιατί έχουν την ιδιότητα να τακτοποιούν τα διάφορα προβλήματα των δύο αυτών συστημάτων.

Συστήνεται σαν αντιερεθιστικό του βλεννογόνου του αναπνευστικού και είναι σπασμολυτικό, βρογχοδιασταλτικό, αποχρεπτικό, αντισηπτικό, µαλακτικό και βοηθά σε χρόνια βρογχικά, βρογχικό άσθμα, ξηρό και σπαστικό βήχα και σε καταρροές του αναπνευστικού.

Σε όλες τις μολύνσεις έχει την ιδιότητα να αυξάνει τον αριθμό των λευκών στο αίμα και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει συνάμα τη φυσική άμυνα του οργανισμού.

Είναι ένα θαυμάσιο στομαχικό βότανο και αποκαλείται η «σάλτσα των φτωχών». Είναι χωνευτικό, ηρεμιστικό του στομαχιού και συστήνεται ειδικά σε νευρικής φύσεως ενοχλήσεις του στομαχιού, βαρυστομάχιασμα, δυσπεψίες, ξινίλες, αεροφαγίες, ναυτία, κολικούς του στομάχου και των εντέρων και σε αέρια στα έντερα.

Είναι στυπτικό και συστήνεται σε διάρροιες, σαν αντισηπτικό για τα έντερα, γιατί καταπολεμά τις ζυμώσεις σ᾿αυτά και είναι παρασιτοκτόνο, γιατί σκοτώνει τα σκουλήκια στα έντερα.

Για την τελευταία του ιδιότητα συστήνεται συμπυκνωμένο έγχυμα του, πρωί κατανήστικα για λίγες μέρες και µετά τη συμπλήρωση της κούρας αυτής, θα πρέπει το άτομο να πάρει καθάρσιο για να απορριφθούν τα σκοτωμένα σκουλήκια.

Έχει ελαφρά διουρητικές ιδιότητες, όμως µε τις αντισηπτικές του ιδιότητες συστήνεται σε φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος.

Η θυµόλη που περιέχει το καθιστά κατάλληλο για καθαρισμό των δοντιών, για πονεµένα ούλα, για τρύπια δόντια, για άφθες στο στόμα και για πονεμένα λαιμά. Το τσάι του επενεργεί αντισηπτικά και επουλωτικά µε γαργάρες. Το ίδιο και το διαλυμένο αιθέριο λάδι του.

Είναι εμμηναγωγό, όµως βοηθά σε καθυστέρηση περιόδου που δεν οφείλεται σε παθολογικές αιτίες.

Είναι ηρεμιστικό και βοηθά σε νευρική υπερένταση, αϋπνίες, νευρικούς πονοκεφάλους και ημικρανίες. Με θεραπευτικά μπάνια κάνει καλό σε παθητικούς και ληθαργικούς τύπους, καταπολεμά την κατάθλιψη και τονώνει τη μνήμη.

Η τελευταία του ιδιότητα οφείλεται στην κινεόλη που περιέχει. Είναι ορεκτικό και τονωτικό και συστήνεται σε φιλάσθενα παιδιά, σε ηλικιωμένα άτομα, σε παροδικές αναιμίες, στους πνευματικά εργαζόμενους, γιατί τονώνει τη λειτουργία του εγκεφάλου, τονώνει επίσης τη λειτουργία των επινεφριδίων και κατ’ επέκταση τη σεξουαλική διάθεση.

Βοηθά σε περιπτώσεις αλκοολισμού, όταν το άτομο είναι αποφασισμένο να σταματήσει το ποτό και χρειάζεται ενίσχυση στην απόφαση του αυτή.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Δυνατό έγχυμα του: σε μία κούρα λίγων ημερών, προκαλεί εμετό, ναυτία, διάρροια, δίψα και αηδία στο ποτό και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει τη θέληση για σταμάτημα του ποτού.

Eξωτερική χρήση: Μια σταγόνα χυμού του σε κάθε µάτι καταπολεμά τις μολύνσεις και ενισχύει την όραση.

Για προβληματική ακοή και βούισμα στα αυτιά βοηθά ο χυμός του διαλυμένος µε ίση ποσότητα ροδόσταγμα, αρκούν 2-4 σταγόνες από το μείγμα αυτό σε κάθε αυτί τρεις φορές την ημέρα.

Τα θεραπευτικά μπάνια, µέσα στα οποία έχουμε ρίξει αφέψημα θυμαριού, βοηθούν τονώνοντας νεύρα και ιστούς και συστήνονται σε άτομα µε λεπτή κράση, σε υπερκόπωση, νυκτερινή ενούρηση, ρευματισμούς και αρθριτικά. Συνάμα χαλαρώνει τα νεύρα και τονώνει τη λειτουργία των γεννητικών αδένων.

Με ζεστές κομπρέσες βοηθά στη διάνοιξη αποστημάτων, σπυριών και σε τσιμπήματα εντόμων. Για το τελευταίο βοηθά και το τρίψιμο µε φρέσκα φύλλα θυμαριού.

Ένα δυνατό αφέψημα του µε εντριβές στο τριχωτό µέρος της κεφαλής ωφελεί σε περιπτώσεις τριχόπτωσης και καταπολεμά τις Ψείρες. Με πλύσεις συστήνεται για την καταπολέμηση της λευκόρροιας.

Το δυνατό του αφέψημα το παίρνουμε αφού βράσουμε µπόλικο θυμάρι για αρκετή ώρα. Το χρησιμοποιούμε µόνο για εξωτερική χρήση.

Αφέψημα: Αφήνουμε 2 κουταλάκια ή 2-3 ανθισμένες κορυφές σε ένα ποτήρι νερό, το βάζουμε στη φωτιά και μόλις φθάσει στο σημείο βρασμού, το αφαιρούμε από τη φωτιά, το αφήνουμε 10-15 λεπτά σκεπασμένο, σουρώνουμε, γλυκαίνουμε και πίνουμε 3 ποτήρια την ημέρα πριν ή µετά από το φαγητό ἡ ανάλογα πίνουμε ένα ποτήρι σποραδικά, όταν έχουμε οποιεσδήποτε ενοχλήσεις για τις οποίες βοηθά.

Έγχυμα αλκοολισμού: Αφήνουμε μία φούχτα θυμάρι σε τρία ποτήρια καυτό νερό για μία ώρα, σουρώνουμε και πίνουμε το έγχυμα αυτό κατά τη διάρκεια µιας ημέρας, υπολογίζοντας μία κουταλιά κάθε δεκαπέντε λεπτά. Είναι η συνταγή για τον αλκοολισμό.

* Το θυμάρι έχει και πρακτικές εφαρμογές σε διάφορους τομείς όπως:

Χρησιμοποιείται σαν πρώτη ύλη στην παραγωγή του αιθέριου λαδιού του, που χρησιμοποιείται στη φαρμακοβιομηχανία για την παρασκευή διαφόρων φαρμάκων για τις αντισηπτικές, αντισπασμωδικές, ανθελµινθικές και αντιβηχικές του ιδιότητες. Χρησιμοποιείται επίσης για οδοντόπαστες, για αρωματισμό διαφόρων χωνευτικών λικέρ και στην αρωματοποιία για ανδρικά αρώματα.

Ένα ανδρικό άρωμα µπορεί να κατασκευαστεί στα σπιτικά πλαίσια µε τον πάρα κάτω τρόπο: Αφήνουμε άνθη του σε οινόπνευμα να χωνευτούν για 2-3 εβδομάδες, προσθέτοντας συνεχώς και φρέσκα άνθη. Σουρώνουμε και το άρωμα είναι έτοιμο. Φυλάμε σε σκούρα μπουκάλια.

Το αιθέριο λάδι του χρησιμοποιείται πλατιά στην αρωματοθεραπεία µε μασάζ, αρωματισμό χώρου και θεραπευτικά µπάνια, πάντα όμως διαλυμένο σε λιπαρό λάδι ή οινόπνευμα πριν τη χρήση του.

Είναι ένα θαυμάσιο μελισσοκομικό φυτό και το µέλι του θεωρείται το καλύτερο, αλλά συνάμα θεωρείται και σαν θεραπευτικό µέλι. Σε περιπτώσεις φλογώσεων του αναπνευστικού συστήνεται μία κουταλιά από το µέλι αυτό να την αφήνουμε στο στόμα µας όσο μπορούμε περισσότερο και να την καταπίνουμε σιγά-σιγά, για να αφήνουμε το µέλι να δράσει.

Το θυμάρι χρησιμοποιείται στην κουζίνα σαν καρύκευα. Εκτός από τη γευστική του ιδιότητα, μαλακώνει τα σκληρά κρέατα και τα κυνήγια, εξουδετερώνει τις τοξίνες των μικροβίων που µπορεί να υπάρχουν στις τροφές και τις κάνει ευκολοχώνευτες.

Σαν καρύκευμα χρησιμοποιείται ακόμη σε σαλάτες και αμυλούχες τροφές.

Για μαρινάρισμα συστήνεται σε ένα λίτρο κρασί να αφήσουμε θυμάρι, 2-4 σκελίδες σκόρδο, 2 φύλλα δάφνης, μοσχοκάρφια και ένα κλωνί δενδρολίβανο να χωνευτούν για λίγες ημέρες.

Σε ξηρά φρούτα όπως σύκα, σταφίδες, κεράσια και άλλα, όταν αφήσουμε μερικές ανθισμένες κορυφές θυμαριού, τους δίδει ένα ελαφρό άρωμα και τα προφυλάσσει από τα έντομα.

Οι κτηνοτρόφοι λούνουν τα ζώα τους µε δυνατό αφέψημα θυμαριού, για να τα απαλλάξουν από τα διάφορα παράσιτα.

* Θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι παρ’ όλο που δεν είναι τοξικό το θυμάρι, συστήνεται να µην το χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση για μακρύ χρονικό διάστημα. Όταν πρόκειται για θεραπευτικούς σκοπούς, κάνουμε μία κούρα ενός µηνός, ακολουθεί μία διακοπή ενός µηνός και μετά αν χρειάζεται συνεχίζουμε. Η πρακτική που συνήθως ακολουθείται είναι για ένα µήνα χρησιμοποιούμε ένα βότανο, ειδικά όταν αυτό είναι και αρωματικό φυτό, τον επόμενο µήνα χρησιμοποιούμε δεύτερο βότανο που το διαλέγουμε ανάλογα µε τις ιδιότητές του, τον τρίτο µήνα επανερχόμαστε στο πρώτο βότανο ή διαλέγουμε ένα νέο και προχωρούμε µε τον τρόπο αυτό. Ευτυχώς έχουμε μεγάλη ποικιλία βοτάνων στον τόπο µας, για να διαλέξουμε.

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Ο θύμος ο κεφαλωτός, το γνωστό µας θρουµπί ή γρουμπί και γρούμπα και ο θύμος ο κοινός, το κοινό θυµάρι, ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών.

Ο κεφαλωτός είναι φυτό θαμνώδες, πολυετές͵ πολύκλαδο µε ξυλώδεις βλαστούς, φουντωτό. Έχει φύλλα άμισχα, μικρά στενόμακρα και σαρκώδη. Τα άνθη του είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραία πυκνά μπουκέτα. Ο καρπός του είναι κάρυο.

Ανθίζει από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη και το συναντούμε σε βουνοπλαγιές και πετρότοπους, στα πεδινά και ημιορεινά. Στους τόπους όπου βλαστά το φυτό αυτό, είναι γνωστό ότι το χώμα είναι άγονο σε βάθος και µόνο επιφανειακά περιέχει συστατικά που ευνοούν τη φύτρωση φυτών.

Ο θύμος, ο κοινός το κοινό θυμάρι, είναι μικρός φουντωτός, πολύκλαδος θάμνος, µε ωοειδή προμήκη φυλλάρια, που ανθίζει µε τα χαρακτηριστικά ρόδινα άνθη του. Συνήθως το βρίσκουμε να καλλιεργείται στον τόπο µας. Είναι και τα δύο αρωματικά φυτά.

Η μυθολογία το θέλει να φυτρώνει από τα δάκρυα της Ωραίας Ελένης κατά την απαγωγή της.

Ήταν ένα από τα αρωματικά φυτά που έκαιαν στους ναούς για αρωματισμό όταν ζητούσαν την ευµένεια των θεών, απ᾿όπου πήρε και το όνομα του, θύω σημαίνει θυσιάζω.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν σαν βότανο και σαν καρύκευμα στα φαγητά τους, ενώ οι Ρωμαίες το χρησιμοποιούσαν σαν καλλωπιστικό.

Οι Αιγύπτιοι και οι Ετρούσκοι το χρησιμοποιούσαν για το βαλσάμωμα των νεκρών τους. Ο Διοσκουρίδης το αναφέρει σαν φάρμακο και σαν καρύκευμα.

Κατά το Μεσαίωνα ήταν ελάχιστα γνωστό σαν φαρμακευτικό φυτό, το αναφέρει µόνο η ηγουμένη Χίντεγκαρτ, γνωστή για τις γνώσεις της στη λαϊκή ιατρική. Αναγνώριση και χρήση βρίσκει µετά το 16ο αιώνα, ενώ η θυµόλη το κύριο συστατικό του αιθέριου τους λαδιού, χρησιμοποιείται στην ιατρική και στη φαρμακοποιία από το 1553.

Περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά τη θυµόλη και την καρβακρόλη, μέχρι 70%, κυµένιο, Λιναλοόλη, βορνεόλη και κινεόλη. Περιέχει ακόμη τερπενικά οξέα όπως ουρσουλικό και ολεανολικό οξύ, σαπωνίνες, Ταννίνη, γόμμη, φλαβονοειδή και πικρές ουσίες.

Η ποσότητα και ποιότητα του αιθέριου λαδιού τους εξαρτάται από το είδος, τις εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες ανάπτυξης τους, που επηρεάζουν τη βλάστηση και άνθηση του θυμαριού.

Μπορούμε να τα αποκαλέσουμε σαν τα φαρμακευτικά φυτά του αναπνευστικού και του γαστρεντερικού συστήματος, γιατί έχουν την ιδιότητα να τακτοποιούν τα διάφορα προβλήματα των δύο αυτών συστημάτων.

Συστήνεται σαν αντιερεθιστικό του βλεννογόνου του αναπνευστικού και είναι σπασμολυτικό, βρογχοδιασταλτικό, αποχρεπτικό, αντισηπτικό, µαλακτικό και βοηθά σε χρόνια βρογχικά, βρογχικό άσθμα, ξηρό και σπαστικό βήχα και σε καταρροές του αναπνευστικού.

Σε όλες τις μολύνσεις έχει την ιδιότητα να αυξάνει τον αριθμό των λευκών στο αίμα και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει συνάμα τη φυσική άμυνα του οργανισμού.

Είναι ένα θαυμάσιο στομαχικό βότανο και αποκαλείται η «σάλτσα των φτωχών». Είναι χωνευτικό, ηρεμιστικό του στομαχιού και συστήνεται ειδικά σε νευρικής φύσεως ενοχλήσεις του στομαχιού, βαρυστομάχιασμα, δυσπεψίες, ξινίλες, αεροφαγίες, ναυτία, κολικούς του στομάχου και των εντέρων και σε αέρια στα έντερα.

Είναι στυπτικό και συστήνεται σε διάρροιες, σαν αντισηπτικό για τα έντερα, γιατί καταπολεμά τις ζυμώσεις σ᾿αυτά και είναι παρασιτοκτόνο, γιατί σκοτώνει τα σκουλήκια στα έντερα.

Για την τελευταία του ιδιότητα συστήνεται συμπυκνωμένο έγχυμα του, πρωί κατανήστικα για λίγες μέρες και µετά τη συμπλήρωση της κούρας αυτής, θα πρέπει το άτομο να πάρει καθάρσιο για να απορριφθούν τα σκοτωμένα σκουλήκια.

Έχει ελαφρά διουρητικές ιδιότητες, όμως µε τις αντισηπτικές του ιδιότητες συστήνεται σε φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος.

Η θυµόλη που περιέχει το καθιστά κατάλληλο για καθαρισμό των δοντιών, για πονεµένα ούλα, για τρύπια δόντια, για άφθες στο στόμα και για πονεμένα λαιμά. Το τσάι του επενεργεί αντισηπτικά και επουλωτικά µε γαργάρες. Το ίδιο και το διαλυμένο αιθέριο λάδι του.

Είναι εμμηναγωγό, όµως βοηθά σε καθυστέρηση περιόδου που δεν οφείλεται σε παθολογικές αιτίες.

Είναι ηρεμιστικό και βοηθά σε νευρική υπερένταση, αϋπνίες, νευρικούς πονοκεφάλους και ημικρανίες. Με θεραπευτικά μπάνια κάνει καλό σε παθητικούς και ληθαργικούς τύπους, καταπολεμά την κατάθλιψη και τονώνει τη μνήμη.

Η τελευταία του ιδιότητα οφείλεται στην κινεόλη που περιέχει. Είναι ορεκτικό και τονωτικό και συστήνεται σε φιλάσθενα παιδιά, σε ηλικιωμένα άτομα, σε παροδικές αναιμίες, στους πνευματικά εργαζόμενους, γιατί τονώνει τη λειτουργία του εγκεφάλου, τονώνει επίσης τη λειτουργία των επινεφριδίων και κατ’ επέκταση τη σεξουαλική διάθεση.

Βοηθά σε περιπτώσεις αλκοολισμού, όταν το άτομο είναι αποφασισμένο να σταματήσει το ποτό και χρειάζεται ενίσχυση στην απόφαση του αυτή.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Δυνατό έγχυμα του: σε μία κούρα λίγων ημερών, προκαλεί εμετό, ναυτία, διάρροια, δίψα και αηδία στο ποτό και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει τη θέληση για σταμάτημα του ποτού.

Eξωτερική χρήση: Μια σταγόνα χυμού του σε κάθε µάτι καταπολεμά τις μολύνσεις και ενισχύει την όραση.

Για προβληματική ακοή και βούισμα στα αυτιά βοηθά ο χυμός του διαλυμένος µε ίση ποσότητα ροδόσταγμα, αρκούν 2-4 σταγόνες από το μείγμα αυτό σε κάθε αυτί τρεις φορές την ημέρα.

Τα θεραπευτικά μπάνια, µέσα στα οποία έχουμε ρίξει αφέψημα θυμαριού, βοηθούν τονώνοντας νεύρα και ιστούς και συστήνονται σε άτομα µε λεπτή κράση, σε υπερκόπωση, νυκτερινή ενούρηση, ρευματισμούς και αρθριτικά. Συνάμα χαλαρώνει τα νεύρα και τονώνει τη λειτουργία των γεννητικών αδένων.

Με ζεστές κομπρέσες βοηθά στη διάνοιξη αποστημάτων, σπυριών και σε τσιμπήματα εντόμων. Για το τελευταίο βοηθά και το τρίψιμο µε φρέσκα φύλλα θυμαριού.

Ένα δυνατό αφέψημα του µε εντριβές στο τριχωτό µέρος της κεφαλής ωφελεί σε περιπτώσεις τριχόπτωσης και καταπολεμά τις Ψείρες. Με πλύσεις συστήνεται για την καταπολέμηση της λευκόρροιας.

Το δυνατό του αφέψημα το παίρνουμε αφού βράσουμε µπόλικο θυμάρι για αρκετή ώρα. Το χρησιμοποιούμε µόνο για εξωτερική χρήση.

Αφέψημα: Αφήνουμε 2-2 κουταλάκια ή 2-3 ανθισμένες κορυφές σε ένα ποτήρι νερό, το βάζουμε στη φωτιά και μόλις φθάσει στο σημείο βρασμού, το αφαιρούμε από τη φωτιά, το αφήνουμε 10-15 λεπτά σκεπασμένο, σουρώνουμε, γλυκαίνουμε και πίνουμε 3 ποτήρια την ημέρα πριν ή µετά από το φαγητό ἡ ανάλογα πίνουμε ένα ποτήρι σποραδικά, όταν έχουμε οποιεσδήποτε ενοχλήσεις για τις οποίες βοηθά.

Έγχυμα αλκοολισμού: Αφήνουμε μία φούχτα θυμάρι σε τρία ποτήρια καυτό νερό για μία ώρα, σουρώνουμε και πίνουμε το έγχυμα αυτό κατά τη διάρκεια µιας ημέρας, υπολογίζοντας μία κουταλιά κάθε δεκαπέντε λεπτά. Είναι η συνταγή για τον αλκοολισμό.

* Το θυμάρι έχει και πρακτικές εφαρμογές σε διάφορους τομείς όπως:

Χρησιμοποιείται σαν πρώτη ύλη στην παραγωγή του αιθέριου λαδιού του, που χρησιμοποιείται στη φαρμακοβιομηχανία για την παρασκευή διαφόρων φαρμάκων για τις αντισηπτικές, αντισπασμωδικές, ανθελµινθικές και αντιβηχικές του ιδιότητες. Χρησιμοποιείται επίσης για οδοντόπαστες, για αρωματισμό διαφόρων χωνευτικών λικέρ και στην αρωματοποιία για ανδρικά αρώματα.

Ένα ανδρικό άρωμα µπορεί να κατασκευαστεί στα σπιτικά πλαίσια µε τον πάρα κάτω τρόπο: Αφήνουμε άνθη του σε οινόπνευμα να χωνευτούν για 2-3 εβδομάδες, προσθέτοντας συνεχώς και φρέσκα άνθη. Σουρώνουμε και το άρωμα είναι έτοιμο. Φυλάμε σε σκούρα μπουκάλια.

Το αιθέριο λάδι του χρησιμοποιείται πλατιά στην αρωματοθεραπεία µε μασάζ, αρωματισμό χώρου και θεραπευτικά µπάνια, πάντα όμως διαλυμένο σε λιπαρό λάδι ή οινόπνευμα πριν τη χρήση του.

Είναι ένα θαυμάσιο μελισσοκομικό φυτό και το µέλι του θεωρείται το καλύτερο, αλλά συνάμα θεωρείται και σαν θεραπευτικό µέλι. Σε περιπτώσεις φλογώσεων του αναπνευστικού συστήνεται μία κουταλιά από το µέλι αυτό να την αφήνουμε στο στόμα µας όσο μπορούμε περισσότερο και να την καταπίνουμε σιγά-σιγά, για να αφήνουμε το µέλι να δράσει.

Το θυμάρι χρησιμοποιείται στην κουζίνα σαν καρύκευα. Εκτός από τη γευστική του ιδιότητα, μαλακώνει τα σκληρά κρέατα και τα κυνήγια, εξουδετερώνει τις τοξίνες των μικροβίων που µπορεί να υπάρχουν στις τροφές και τις κάνει ευκολοχώνευτες.

Σαν καρύκευμα χρησιμοποιείται ακόμη σε σαλάτες και αμυλούχες τροφές.

Για μαρινάρισμα συστήνεται σε ένα λίτρο κρασί να αφήσουμε θυμάρι, 2-4 σκελίδες σκόρδο, 2 φύλλα δάφνης, μοσχοκάρφια και ένα κλωνί δενδρολίβανο να χωνευτούν για λίγες ημέρες.

Σε ξηρά φρούτα όπως σύκα, σταφίδες, κεράσια και άλλα, όταν αφήσουμε μερικές ανθισμένες κορυφές θυμαριού, τους δίδει ένα ελαφρό άρωμα και τα προφυλάσσει από τα έντομα.

Οι κτηνοτρόφοι λούνουν τα ζώα τους µε δυνατό αφέψημα θυμαριού, για να τα απαλλάξουν από τα διάφορα παράσιτα.

* Θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι παρ’ όλο που δεν είναι τοξικό το θυμάρι, συστήνεται να µην το χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση για μακρύ χρονικό διάστημα. Όταν πρόκειται για θεραπευτικούς σκοπούς, κάνουμε μία κούρα ενός µηνός, ακολουθεί μία διακοπή ενός µηνός και μετά αν χρειάζεται συνεχίζουμε. Η πρακτική που συνήθως ακολουθείται είναι για ένα µήνα χρησιμοποιούμε ένα βότανο, ειδικά όταν αυτό είναι και αρωματικό φυτό, τον επόμενο µήνα χρησιμοποιούμε δεύτερο βότανο που το διαλέγουμε ανάλογα µε τις ιδιότητές του, τον τρίτο µήνα επανερχόμαστε στο πρώτο βότανο ή διαλέγουμε ένα νέο και προχωρούμε µε τον τρόπο αυτό. Ευτυχώς έχουμε μεγάλη ποικιλία βοτάνων στον τόπο µας, για να διαλέξουμε.

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Ο θύμος ο κεφαλωτός, το γνωστό µας θρουµπί ή γρουμπί και γρούμπα και ο θύμος ο κοινός, το κοινό θυµάρι, ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών.

Ο κεφαλωτός είναι φυτό θαμνώδες, πολυετές͵ πολύκλαδο µε ξυλώδεις βλαστούς, φουντωτό. Έχει φύλλα άμισχα, μικρά στενόμακρα και σαρκώδη. Τα άνθη του είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραία πυκνά μπουκέτα. Ο καρπός του είναι κάρυο.

Ανθίζει από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη και το συναντούμε σε βουνοπλαγιές και πετρότοπους, στα πεδινά και ημιορεινά. Στους τόπους όπου βλαστά το φυτό αυτό, είναι γνωστό ότι το χώμα είναι άγονο σε βάθος και µόνο επιφανειακά περιέχει συστατικά που ευνοούν τη φύτρωση φυτών.

Ο θύμος, ο κοινός το κοινό θυμάρι, είναι μικρός φουντωτός, πολύκλαδος θάμνος, µε ωοειδή προμήκη φυλλάρια, που ανθίζει µε τα χαρακτηριστικά ρόδινα άνθη του. Συνήθως το βρίσκουμε να καλλιεργείται στον τόπο µας. Είναι και τα δύο αρωματικά φυτά.

Η μυθολογία το θέλει να φυτρώνει από τα δάκρυα της Ωραίας Ελένης κατά την απαγωγή της.

Ήταν ένα από τα αρωματικά φυτά που έκαιαν στους ναούς για αρωματισμό όταν ζητούσαν την ευµένεια των θεών, απ᾿ όπου πήρε και το όνομα του, θύω σημαίνει θυσιάζω.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν σαν βότανο και σαν καρύκευμα στα φαγητά τους, ενώ οι Ρωμαίες το χρησιμοποιούσαν σαν καλλωπιστικό.

Οι Αιγύπτιοι και οι Ετρούσκοι το χρησιμοποιούσαν για το βαλσάμωμα των νεκρών τους. Ο Διοσκουρίδης το αναφέρει σαν φάρμακο και σαν καρύκευμα.

Κατά το Μεσαίωνα ήταν ελάχιστα γνωστό σαν φαρμακευτικό φυτό, το αναφέρει µόνο η ηγουμένη Χίντεγκαρτ, γνωστή για τις γνώσεις της στη λαϊκή ιατρική. Αναγνώριση και χρήση βρίσκει µετά το 16ο αιώνα, ενώ η θυµόλη το κύριο συστατικό του αιθέριου τους λαδιού, χρησιμοποιείται στην ιατρική και στη φαρμακοποιία από το 1553.

Περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά τη θυµόλη και την καρβακρόλη, μέχρι 70%, κυµένιο, Λιναλοόλη, βορνεόλη και κινεόλη. Περιέχει ακόμη τερπενικά οξέα όπως ουρσουλικό και ολεανολικό οξύ, σαπωνίνες, Ταννίνη, γόμμη, φλαβονοειδή και πικρές ουσίες.

Η ποσότητα και ποιότητα του αιθέριου λαδιού τους εξαρτάται από το είδος, τις εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες ανάπτυξης τους, που επηρεάζουν τη βλάστηση και άνθηση του θυμαριού.

Μπορούμε να τα αποκαλέσουμε σαν τα φαρμακευτικά φυτά του αναπνευστικού και του γαστρεντερικού συστήματος, γιατί έχουν την ιδιότητα να τακτοποιούν τα διάφορα προβλήματα των δύο αυτών συστημάτων.

Συστήνεται σαν αντιερεθιστικό του βλεννογόνου του αναπνευστικού και είναι σπασμολυτικό, βρογχοδιασταλτικό, αποχρεπτικό, αντισηπτικό, µαλακτικό και βοηθά σε χρόνια βρογχικά, βρογχικό άσθμα, ξηρό και σπαστικό βήχα και σε καταρροές του αναπνευστικού.

Σε όλες τις μολύνσεις έχει την ιδιότητα να αυξάνει τον αριθμό των λευκών στο αίμα και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει συνάμα τη φυσική άμυνα του οργανισμού.

Είναι ένα θαυμάσιο στομαχικό βότανο και αποκαλείται η «σάλτσα των φτωχών». Είναι χωνευτικό, ηρεμιστικό του στομαχιού και συστήνεται ειδικά σε νευρικής φύσεως ενοχλήσεις του στομαχιού, βαρυστομάχιασμα, δυσπεψίες, ξινίλες, αεροφαγίες, ναυτία, κολικούς του στομάχου και των εντέρων και σε αέρια στα έντερα.

Είναι στυπτικό και συστήνεται σε διάρροιες, σαν αντισηπτικό για τα έντερα, γιατί καταπολεμά τις ζυμώσεις σ᾿αυτά και είναι παρασιτοκτόνο, γιατί σκοτώνει τα σκουλήκια στα έντερα.

Για την τελευταία του ιδιότητα συστήνεται συμπυκνωμένο έγχυμα του, πρωί κατανήστικα για λίγες μέρες και µετά τη συμπλήρωση της κούρας αυτής, θα πρέπει το άτομο να πάρει καθάρσιο για να απορριφθούν τα σκοτωμένα σκουλήκια.

Έχει ελαφρά διουρητικές ιδιότητες, όμως µε τις αντισηπτικές του ιδιότητες συστήνεται σε φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος.

Η θυµόλη που περιέχει το καθιστά κατάλληλο για καθαρισμό των δοντιών, για πονεµένα ούλα, για τρύπια δόντια, για άφθες στο στόμα και για πονεμένα λαιμά. Το τσάι του επενεργεί αντισηπτικά και επουλωτικά µε γαργάρες. Το ίδιο και το διαλυμένο αιθέριο λάδι του.

Είναι εμμηναγωγό, όµως βοηθά σε καθυστέρηση περιόδου που δεν οφείλεται σε παθολογικές αιτίες.

Είναι ηρεμιστικό και βοηθά σε νευρική υπερένταση, αϋπνίες, νευρικούς πονοκεφάλους και ημικρανίες. Με θεραπευτικά μπάνια κάνει καλό σε παθητικούς και ληθαργικούς τύπους, καταπολεμά την κατάθλιψη και τονώνει τη μνήμη.

Η τελευταία του ιδιότητα οφείλεται στην κινεόλη που περιέχει. Είναι ορεκτικό και τονωτικό και συστήνεται σε φιλάσθενα παιδιά, σε ηλικιωμένα άτομα, σε παροδικές αναιμίες, στους πνευματικά εργαζόμενους, γιατί τονώνει τη λειτουργία του εγκεφάλου, τονώνει επίσης τη λειτουργία των επινεφριδίων και κατ’ επέκταση τη σεξουαλική διάθεση.

Βοηθά σε περιπτώσεις αλκοολισμού, όταν το άτομο είναι αποφασισμένο να σταματήσει το ποτό και χρειάζεται ενίσχυση στην απόφαση του αυτή.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Δυνατό έγχυμα του: σε μία κούρα λίγων ημερών, προκαλεί εμετό, ναυτία, διάρροια, δίψα και αηδία στο ποτό και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει τη θέληση για σταμάτημα του ποτού.

Eξωτερική χρήση: Μια σταγόνα χυμού του σε κάθε µάτι καταπολεμά τις μολύνσεις και ενισχύει την όραση.

Για προβληματική ακοή και βούισμα στα αυτιά βοηθά ο χυμός του διαλυμένος µε ίση ποσότητα ροδόσταγμα, αρκούν 2-4 σταγόνες από το μείγμα αυτό σε κάθε αυτί τρεις φορές την ημέρα.

Τα θεραπευτικά μπάνια, µέσα στα οποία έχουμε ρίξει αφέψημα θυμαριού, βοηθούν τονώνοντας νεύρα και ιστούς και συστήνονται σε άτομα µε λεπτή κράση, σε υπερκόπωση, νυκτερινή ενούρηση, ρευματισμούς και αρθριτικά. Συνάμα χαλαρώνει τα νεύρα και τονώνει τη λειτουργία των γεννητικών αδένων.

Με ζεστές κομπρέσες βοηθά στη διάνοιξη αποστημάτων, σπυριών και σε τσιμπήματα εντόμων. Για το τελευταίο βοηθά και το τρίψιμο µε φρέσκα φύλλα θυμαριού.

Ένα δυνατό αφέψημα του µε εντριβές στο τριχωτό µέρος της κεφαλής ωφελεί σε περιπτώσεις τριχόπτωσης και καταπολεμά τις Ψείρες. Με πλύσεις συστήνεται για την καταπολέμηση της λευκόρροιας.

Το δυνατό του αφέψημα το παίρνουμε αφού βράσουμε µπόλικο θυμάρι για αρκετή ώρα. Το χρησιμοποιούμε µόνο για εξωτερική χρήση.

Αφέψημα: Αφήνουμε 2-2 κουταλάκια ή 2-3 ανθισμένες κορυφές σε ένα ποτήρι νερό, το βάζουμε στη φωτιά και μόλις φθάσει στο σημείο βρασμού, το αφαιρούμε από τη φωτιά, το αφήνουμε 10-15 λεπτά σκεπασμένο, σουρώνουμε, γλυκαίνουμε και πίνουμε 3 ποτήρια την ημέρα πριν ή µετά από το φαγητό ἡ ανάλογα πίνουμε ένα ποτήρι σποραδικά, όταν έχουμε οποιεσδήποτε ενοχλήσεις για τις οποίες βοηθά.

Έγχυμα αλκοολισμού: Αφήνουμε µιια φούχτα θυμάρι σε τρία ποτήρια καυτό νερό για μία ώρα, σουρώνουμε και πίνουμε το έγχυμα αυτό κατά τη διάρκεια µιας ημέρας, υπολογίζοντας μία κουταλιά κάθε δεκαπέντε λεπτά. Είναι η συνταγή για τον αλκοολισμό.

* Το θυμάρι έχει και πρακτικές εφαρμογές σε διάφορους τομείς όπως:

Χρησιμοποιείται σαν πρώτη ύλη στην παραγωγή του αιθέριου λαδιού του, που χρησιμοποιείται στη φαρμακοβιομηχανία για την παρασκευή διαφόρων φαρμάκων για τις αντισηπτικές, αντισπασμωδικές, ανθελµινθικές και αντιβηχικές του ιδιότητες. Χρησιμοποιείται επίσης για οδοντόπαστες, για αρωματισμό διαφόρων χωνευτικών λικέρ και στην αρωματοποιία για ανδρικά αρώματα.

Ένα ανδρικό άρωμα µπορεί να κατασκευαστεί στα σπιτικά πλαίσια µε τον πάρα κάτω τρόπο: Αφήνουμε άνθη του σε οινόπνευμα να χωνευτούν για 2-3 εβδομάδες, προσθέτοντας συνεχώς και φρέσκα άνθη. Σουρώνουμε και το άρωμα είναι έτοιμο. Φυλάμε σε σκούρα μπουκάλια.

Το αιθέριο λάδι του χρησιμοποιείται πλατιά στην αρωμµατοθεραπεία µε μασάζ, αρωματισμό χώρου και θεραπευτικά µπάνια, πάντα όμως διαλυμένο σε λιπαρό λάδι ή οινόπνευμα πριν τη χρήση του.

Είναι ένα θαυμάσιο μελισσοκομικό φυτό και το µέλι του θεωρείται το καλύτερο, αλλά συνάμα θεωρείται και σαν θεραπευτικό µέλι. Σε περιπτώσεις φλογώσεων του αναπνευστικού συστήνεται μία κουταλιά από το µέλι αυτό να την αφήνουμε στο στόμα µας όσο μπορούμε περισσότερο και να την καταπίνουμε σιγά-σιγά, για να αφήνουμε το µέλι να δράσει.

Το θυμάρι χρησιμοποιείται στην κουζίνα σαν καρύκευα. Εκτός από τη γευστική του ιδιότητα, μαλακώνει τα σκληρά κρέατα και τα κυνήγια, εξουδετερώνει τις τοξίνες των μικροβίων που µπορεί να υπάρχουν στις τροφές και τις κάνει ευκολοχώνευτες.

Σαν καρύκευμα χρησιμοποιείται ακόμη σε σαλάτες και αμυλούχες τροφές.

Για μαρινάρισμα συστήνεται σε ένα λίτρο κρασί να αφήσουμε θυμάρι, 2-4 σκελίδες σκόρδο, 2 φύλλα δάφνης, μοσχοκάρφια και ένα κλωνί δενδρολίβανο να χωνευτούν για λίγες ημέρες.

Σε ξηρά φρούτα όπως σύκα, σταφίδες, κεράσια και άλλα, όταν αφήσουμε μερικές ανθισμένες κορυφές θυμαριού, τους δίδει ένα ελαφρό άρωμα και τα προφυλάσσει από τα έντομα.

Οι κτηνοτρόφοι λούνουν τα ζώα τους µε δυνατό αφέψημα θυμαριού, για να τα απαλλάξουν από τα διάφορα παράσιτα.

* Θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι παρ’ όλο που δεν είναι τοξικό το θυμάρι, συστήνεται να µην το χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση για μακρύ χρονικό διάστημα. Όταν πρόκειται για θεραπευτικούς σκοπούς, κάνουμε μία κούρα ενός µηνός, ακολουθεί μία διακοπή ενός µηνός και μετά αν χρειάζεται συνεχίζουμε. Η πρακτική που συνήθως ακολουθείται είναι για ένα µήνα χρησιμοποιούμε ένα βότανο, ειδικά όταν αυτό είναι και αρωματικό φυτό, τον επόμενο µήνα χρησιμοποιούμε δεύτερο βότανο που το διαλέγουμε ανάλογα µε τις ιδιότητές του, τον τρίτο µήνα επανερχόμαστε στο πρώτο βότανο ή διαλέγουμε ένα νέο και προχωρούμε µε τον τρόπο αυτό. Ευτυχώς έχουμε μεγάλη ποικιλία βοτάνων στον τόπο µας, για να διαλέξουμε.

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Ο θύμος ο κεφαλωτός, το γνωστό µας θρουµπί ή γρουμπί και γρούμπα και ο θύμος ο κοινός, το κοινό θυµάρι, ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών.

Ο κεφαλωτός είναι φυτό θαμνώδες, πολυετές͵ πολύκλαδο µε ξυλώδεις βλαστούς, φουντωτό. Έχει φύλλα άμισχα, μικρά στενόμακρα και σαρκώδη. Τα άνθη του είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραία πυκνά μπουκέτα. Ο καρπός του είναι κάρυο.

Ανθίζει από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη και το συναντούμε σε βουνοπλαγιές και πετρότοπους, στα πεδινά και ημιορεινά. Στους τόπους όπου βλαστά το φυτό αυτό, είναι γνωστό ότι το χώμα είναι άγονο σε βάθος και µόνο επιφανειακά περιέχει συστατικά που ευνοούν τη φύτρωση φυτών.

Ο θύμος, ο κοινός το κοινό θυμάρι, είναι μικρός φουντωτός, πολύκλαδος θάμνος, µε ωοειδή προμήκη φυλλάρια, που ανθίζει µε τα χαρακτηριστικά ρόδινα άνθη του. Συνήθως το βρίσκουμε να καλλιεργείται στον τόπο µας. Είναι και τα δύο αρωματικά φυτά.

Η μυθολογία το θέλει να φυτρώνει από τα δάκρυα της Ωραίας Ελένης κατά την απαγωγή της.

Ήταν ένα από τα αρωματικά φυτά που έκαιαν στους ναούς για αρωματισμό όταν ζητούσαν την ευµένεια των θεών, απ᾿ όπου πήρε και το όνομα του, θύω σημαίνει θυσιάζω.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν σαν βότανο και σαν καρύκευμα στα φαγητά τους, ενώ οι Ρωμαίες το χρησιμοποιούσαν σαν καλλωπιστικό.
Οι Αιγύπτιοι και οι Ετρούσκοι το χρησιμοποιούσαν για το βαλσάμωμα των νεκρών τους. Ο Διοσκουρίδης το αναφέρει σαν φάρμακο και σαν καρύκευμα.

Κατά το Μεσαίωνα ήταν ελάχιστα γνωστό σαν φαρμακευτικό φυτό, το αναφέρει µόνο η ηγουμένη Χίντεγκαρτ, γνωστή για τις γνώσεις της στη λαϊκή ιατρική. Αναγνώριση και χρήση βρίσκει µετά το 16ο αιώνα, ενώ η θυµόλη το κύριο συστατικό του αιθέριου τους λαδιού, χρησιμοποιείται στην ιατρική και στη φαρμακοποιία από το 1553.

Περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά τη θυµόλη και την καρβακρόλη, μέχρι 70%, κυµένιο, Λιναλοόλη, βορνεόλη και κινεόλη. Περιέχει ακόμη τερπενικά οξέα όπως ουρσουλικό και ολεανολικό οξύ, σαπωνίνες, Ταννίνη, γόμμη, φλαβονοειδή και πικρές ουσίες.

Η ποσότητα και ποιότητα του αιθέριου λαδιού τους εξαρτάται από το είδος, τις εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες ανάπτυξης τους, που επηρεάζουν τη βλάστηση και άνθηση του θυμαριού.

Μπορούμε να τα αποκαλέσουμε σαν τα φαρμακευτικά φυτά του αναπνευστικού και του γαστρεντερικού συστήματος, γιατί έχουν την ιδιότητα να τακτοποιούν τα διάφορα προβλήματα των δύο αυτών συστημάτων.

Συστήνεται σαν αντιερεθιστικό του βλεννογόνου του αναπνευστικού και είναι σπασμολυτικό, βρογχοδιασταλτικό, αποχρεπτικό, αντισηπτικό, µαλακτικό και βοηθά σε χρόνια βρογχικά, βρογχικό άσθμα, ξηρό και σπαστικό βήχα και σε καταρροές του αναπνευστικού.

Σε όλες τις μολύνσεις έχει την ιδιότητα να αυξάνει τον αριθμό των λευκών στο αίμα και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει συνάμα τη φυσική άμυνα του οργανισμού.

Είναι ένα θαυμάσιο στομαχικό βότανο και αποκαλείται η «σάλτσα των φτωχών». Είναι χωνευτικό, ηρεμιστικό του στομαχιού και συστήνεται ειδικά σε νευρικής φύσεως ενοχλήσεις του στομαχιού, βαρυστομάχιασμα, δυσπεψίες, ξινίλες, αεροφαγίες, ναυτία, κολικούς του στομάχου και των εντέρων και σε αέρια στα έντερα.

Είναι στυπτικό και συστήνεται σε διάρροιες, σαν αντισηπτικό για τα έντερα, γιατί καταπολεμά τις ζυμώσεις σ᾿αυτά και είναι παρασιτοκτόνο, γιατί σκοτώνει τα σκουλήκια στα έντερα.

Για την τελευταία του ιδιότητα συστήνεται συμπυκνωμένο έγχυμα του, πρωί κατανήστικα για λίγες μέρες και µετά τη συμπλήρωση της κούρας αυτής, θα πρέπει το άτομο να πάρει καθάρσιο για να απορριφθούν τα σκοτωμένα σκουλήκια.

Έχει ελαφρά διουρητικές ιδιότητες, όμως µε τις αντισηπτικές του ιδιότητες συστήνεται σε φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος.

Η θυµόλη που περιέχει το καθιστά κατάλληλο για καθαρισμό των δοντιών, για πονεµένα ούλα, για τρύπια δόντια, για άφθες στο στόμα και για πονεμένα λαιμά. Το τσάι του επενεργεί αντισηπτικά και επουλωτικά µε γαργάρες. Το ίδιο και το διαλυμένο αιθέριο λάδι του.

Είναι εμμηναγωγό, όµως βοηθά σε καθυστέρηση περιόδου που δεν οφείλεται σε παθολογικές αιτίες.

Είναι ηρεμιστικό και βοηθά σε νευρική υπερένταση, αϋπνίες, νευρικούς πονοκεφάλους και ημικρανίες. Με θεραπευτικά μπάνια κάνει καλό σε παθητικούς και ληθαργικούς τύπους, καταπολεμά την κατάθλιψη και τονώνει τη μνήμη.

Η τελευταία του ιδιότητα οφείλεται στην κινεόλη που περιέχει. Είναι ορεκτικό και τονωτικό και συστήνεται σε φιλάσθενα παιδιά, σε ηλικιωμένα άτομα, σε παροδικές αναιμίες, στους πνευματικά εργαζόμενους, γιατί τονώνει τη λειτουργία του εγκεφάλου, τονώνει επίσης τη λειτουργία των επινεφριδίων και κατ’ επέκταση τη σεξουαλική διάθεση.

Βοηθά σε περιπτώσεις αλκοολισμού, όταν το άτομο είναι αποφασισμένο να σταματήσει το ποτό και χρειάζεται ενίσχυση στην απόφαση του αυτή.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Δυνατό έγχυμα του: σε μία κούρα λίγων ημερών, προκαλεί εμετό, ναυτία, διάρροια, δίψα και αηδία στο ποτό και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει τη θέληση για σταμάτημα του ποτού.

Eξωτερική χρήση: Μια σταγόνα χυμού του σε κάθε µάτι καταπολεμά τις μολύνσεις και ενισχύει την όραση.

Για προβληματική ακοή και βούισμα στα αυτιά βοηθά ο χυμός του διαλυμένος µε ίση ποσότητα ροδόσταγμα, αρκούν 2-4 σταγόνες από το μείγμα αυτό σε κάθε αυτί τρεις φορές την ημέρα.

Τα θεραπευτικά μπάνια, µέσα στα οποία έχουμε ρίξει αφέψημα θυμαριού, βοηθούν τονώνοντας νεύρα και ιστούς και συστήνονται σε άτομα µε λεπτή κράση, σε υπερκόπωση, νυκτερινή ενούρηση, ρευματισμούς και αρθριτικά. Συνάμα χαλαρώνει τα νεύρα και τονώνει τη λειτουργία των γεννητικών αδένων.

Με ζεστές κομπρέσες βοηθά στη διάνοιξη αποστημάτων, σπυριών και σε τσιμπήματα εντόμων. Για το τελευταίο βοηθά και το τρίψιμο µε φρέσκα φύλλα θυμαριού.

Ένα δυνατό αφέψημα του µε εντριβές στο τριχωτό µέρος της κεφαλής ωφελεί σε περιπτώσεις τριχόπτωσης και καταπολεμά τις Ψείρες. Με πλύσεις συστήνεται για την καταπολέμηση της λευκόρροιας.

Το δυνατό του αφέψημα το παίρνουμε αφού βράσουμε µπόλικο θυμάρι για αρκετή ώρα. Το χρησιμοποιούμε µόνο για εξωτερική χρήση.

Αφέψημα: Αφήνουμε 2-2 κουταλάκια ή 2-3 ανθισμένες κορυφές σε ένα ποτήρι νερό, το βάζουμε στη φωτιά και μόλις φθάσει στο σημείο βρασμού, το αφαιρούμε από τη φωτιά, το αφήνουμε 10-15 λεπτά σκεπασμένο, σουρώνουμε, γλυκαίνουμε και πίνουμε 3 ποτήρια την ημέρα πριν ή µετά από το φαγητό ἡ ανάλογα πίνουμε ένα ποτήρι σποραδικά, όταν έχουμε οποιεσδήποτε ενοχλήσεις για τις οποίες βοηθά.

Έγχυμα αλκοολισμού: Αφήνουμε µια φούχτα θυμάρι σε τρία ποτήρια καυτό νερό για μία ώρα, σουρώνουμε και πίνουμε το έγχυμα αυτό κατά τη διάρκεια µιας ημέρας, υπολογίζοντας μία κουταλιά κάθε δεκαπέντε λεπτά. Είναι η συνταγή για τον αλκοολισμό.

* Το θυμάρι έχει και πρακτικές εφαρμογές σε διάφορους τομείς όπως:

Χρησιμοποιείται σαν πρώτη ύλη στην παραγωγή του αιθέριου λαδιού του, που χρησιμοποιείται στη φαρμακοβιομηχανία για την παρασκευή διαφόρων φαρμάκων για τις αντισηπτικές, αντισπασμωδικές, ανθελµινθικές και αντιβηχικές του ιδιότητες. Χρησιμοποιείται επίσης για οδοντόπαστες, για αρωματισμό διαφόρων χωνευτικών λικέρ και στην αρωματοποιία για ανδρικά αρώματα.

Ένα ανδρικό άρωμα µπορεί να κατασκευαστεί στα σπιτικά πλαίσια µε τον πάρα κάτω τρόπο: Αφήνουμε άνθη του σε οινόπνευμα να χωνευτούν για 2-3 εβδομάδες, προσθέτοντας συνεχώς και φρέσκα άνθη. Σουρώνουμε και το άρωμα είναι έτοιμο. Φυλάμε σε σκούρα μπουκάλια.

Το αιθέριο λάδι του χρησιμοποιείται πλατιά στην αρωματοθεραπεία µε μασάζ, αρωματισμό χώρου και θεραπευτικά µπάνια, πάντα όμως διαλυμένο σε λιπαρό λάδι ή οινόπνευμα πριν τη χρήση του.

Είναι ένα θαυμάσιο μελισσοκομικό φυτό και το µέλι του θεωρείται το καλύτερο, αλλά συνάμα θεωρείται και σαν θεραπευτικό µέλι. Σε περιπτώσεις φλογώσεων του αναπνευστικού συστήνεται μία κουταλιά από το µέλι αυτό να την αφήνουμε στο στόμα µας όσο μπορούμε περισσότερο και να την καταπίνουμε σιγά-σιγά, για να αφήνουμε το µέλι να δράσει.

Το θυμάρι χρησιμοποιείται στην κουζίνα σαν καρύκευμα. Εκτός από τη γευστική του ιδιότητα, μαλακώνει τα σκληρά κρέατα και τα κυνήγια, εξουδετερώνει τις τοξίνες των μικροβίων που µπορεί να υπάρχουν στις τροφές και τις κάνει ευκολοχώνευτες.

Σαν καρύκευμα χρησιμοποιείται ακόμη σε σαλάτες και αμυλούχες τροφές.

Για μαρινάρισμα συστήνεται σε ένα λίτρο κρασί να αφήσουμε θυμάρι, 2-4 σκελίδες σκόρδο, 2 φύλλα δάφνης, μοσχοκάρφια και ένα κλωνί δενδρολίβανο να χωνευτούν για λίγες ημέρες.

Σε ξηρά φρούτα όπως σύκα, σταφίδες, κεράσια και άλλα, όταν αφήσουμε μερικές ανθισμένες κορυφές θυμαριού, τους δίδει ένα ελαφρό άρωμα και τα προφυλάσσει από τα έντομα.

Οι κτηνοτρόφοι λούνουν τα ζώα τους µε δυνατό αφέψημα θυμαριού, για να τα απαλλάξουν από τα διάφορα παράσιτα

*  Θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι παρ’ όλο που δεν είναι τοξικό το θυμάρι, συστήνεται να µην το χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση για μακρύ χρονικό διάστημα. Όταν πρόκειται για θεραπευτικούς σκοπούς, κάνουμε μία κούρα ενός µηνός, ακολουθεί μία διακοπή ενός µηνός και μετά αν χρειάζεται συνεχίζουμε. Η πρακτική που συνήθως ακολουθείται είναι για ένα µήνα χρησιμοποιούμε ένα βότανο, ειδικά όταν αυτό είναι και αρωματικό φυτό, τον επόμενο µήνα χρησιμοποιούμε δεύτερο βότανο που το διαλέγουμε ανάλογα µε τις ιδιότητές του, τον τρίτο µήνα επανερχόμαστε στο πρώτο βότανο ή διαλέγουμε ένα νέο και προχωρούμε µε τον τρόπο αυτό. Ευτυχώς έχουμε μεγάλη ποικιλία βοτάνων στον τόπο µας, για να διαλέξουμε.

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η αχίλλεια "Biebersteini, άνθη κίτρινα" ανήκει στην οικογένεια των Συνθετών.

Ως πολυετές φυτό, η Αχιλλέα μπορεί να επιβιώσει στη φύση για περισσότερα από δύο χρόνια. Λέγεται ότι το φυτό συμβολίζει την αιώνια αγάπη.

Είναι φυτό µε πολυετές ρίζωµα που έρπει. Οι βλαστοί του είναι µονοετείς, χωρίς διακλαδώσεις, µε φύλλα επαλλασσόµενα, πτερόσχιδα. Τα άνθη του είναι κίτρινα, µικρά κεφάλια, πολλά μαζί και δημιουργούν επίπεδο σκιάδιο στην κορφή του βλαστού.

Είναι καλλωπιστικό φυτό και το βρίσκουμε να φυτρώνει σε κήπους, αλλά συχνά και αυτοφυές στις άκρες τών δρόμων.

Παραδοσιακά, χρησιμοποιείται συχνά για κοιλιακό άλγος σε στομαχόπονο, εμμηνορροϊκό πόνο και επούλωση τραυμάτων.

Εκτός από το αιθέριο έλαιο αυτού του είδους που μελετήθηκε εκτενώς από ερευνητές, τα εκχυλίσματά του έχουν βρεθεί ότι είναι πλούσια σε φλαβονοειδή, φαινολικά οξέα, γλυκοζίτες ιονόνης, σεσκιτερπενικές λακτόνες και τερπενοειδή.

Οι πολλά υποσχόμενες φαρμακολογικές δραστηριότητες όπως αντιοξειδωτικές, αντιμικροβιακές, αναλγητικές, αντιδιαβητικές, αντιαιμοπεταλιακές, αντιελκωτικές, αντιοξειδωτικές, εντομοκτόνες, αντιμυκητιακές και αντικαρκινικές έχουν αναφερθεί από αρκετούς ερευνητές.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Αχιλεια "Millefolium" είναι στρογγυλός θάμνος µε άνθη άσπρα και μεγάλα περιφεριακά πέταλα.

Το συναντούμε στον Πύργο και την Όρκα. Όλα τα είδη που έχουµε αναφέρει έχουν φαρμακευτικές ιδιότητες.

Το όνομα της αχίλλεια, βάσει της ελληνικής μυθολογίας οφείλεται στον Αχιλλέα. Στην Iλιάδα του Οµήρου αναφέρεται ότι, όταν ο Αχιλλέας τραυματίστηκε από το δηλητηριασμένο δόρυ του Πάρη, η θεά Αφροδίτη τον συμβούλευσε να χρησιμοποιήσει το φυτό αυτό για να ανακουφιστεί από τους πόνους.

Ο Διοσκουρίδης αναφέρεται στην αχίλλεια τη χιλιόφυλλη, σαν το 'στρατιώτη', γιατί ήταν το φυτό που χρησιμοποιούσε µε άριστα αποτελέσµατα σαν αιμοστατικό και για την περιποίηση των πληγών των στρατιωτών.

Πρακτική, που αιώνες αργότερα, χρησιμοποιούσαν και οι στρατιώτες κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, για την επίδεση των πληγών τους.

Θεωρείται το βότανο που η μητέρα φύση έχει δωρίσει στις γυναίκες, γιατί βοηθά να ξεπεραστούν όλα τα γυναικολογικά προβλήµατα που µπορεί να συναντήσει µια γυναίκα καθόλη τη διάρκεια της ζωής της.

Όλες οι γυναίκες, σε οποιανδήποτε ηλικία της ζωής τους και αν βρίσκονται, όσο πιο συχνά καταφεύγουν στη βοήθεια της αχίλλειας, αποφεύγουν τα διάφορα προβλήματα γυναικολογικής φύσεως, που µπορεί να αντιμετωπίσουν.

Σε ακανόνιστη περίοδο, στα νεαρά κορίτσια, ένα τσάι αχίλλειας την ηµέρα, κατανήστικα, για ένα µήνα, θα βοηθήσει στην εξάλειψη του προβλήματος. Το ίδιο βοηθά και για τα οδυνηρά έμμηνα.

Για την κλιμακτήριο και τη μετέπειτα της κλιμακτηρίου περίοδο, ένα φλυντζάνι τσάι αχίλλειας καθημερινώς χωρίς διακοπή. βοηθά να ξεπεραστούν τα προβλήματα, µικρά ή μεγάλα, κυρίως ψυχοσωματικά που συνοδεύουν τη χρονική αυτή περίοδο της ζωής των γυναικών.

Κολπικές πλύσεις και μπάνια µε νερό όπου έχουµε βράσει αχίλλεια, επίσης βοηθούν σε περιπτώσεις γυναικολογικών προβλημάτων, όπως λευκόρροιες, ευαισθησίες, μύκητες κ.α.

Για ινομυώµατα που µπορεί να ανιχνευτούν στη μήτρα, βοηθούν το τσάι και τα μπάνια µε αχίλλεια.

Στην περίπτωση αυτή, η κούρα συνεχίζεται καθημερινά, πίνοντας όσο περισσότερο τσάι μπορούμε, µέχρις ότου η εξέταση για ινομυώµατα είναι αρνητική.

Βοηθά όλο το γαστροεντερικό σύστημα, γιατί διώχνει τα αέρια από το στομάχι και κατευνάζει τους στομαχικούς πόνους και σπασμούς, σε βαρυστοµάχιασµα, διαταραχές του συκωτιού και ερεθισμούς του γαστροεντερικού συστήµατος, τονώνει τη λειτουργία των εντέρων και καταπολεµά τη δυσκοιλιότητα και τα εντερικά παράσιτα, τις κολίτιδες και τους νευρικούς σπασμούς των εντέρων.

Υπάρχουν καταγραφές ότι βοήθησε σε περιπτώσεις καρκίνου των εντέρων, µε μία κούρα από τσάι αχίλλειας, όµως σε µεγάλη ποσότητα, όσο µπορεί να πιει κανείς κατά τη διάρκεια της ημέρας και για πάρα πολύ καιρό.

Μαζεύονται κατά την εποχή της πλήρους ανθοφορίας τους, σε ηλιοφάνεια και ξηραίνονται. Περιόχει αιθέριο έλαιο µε κυριότερη συστατική ουσία την προαζουλένη, κινεόλη, καµφορά, πινεόλη και άλλα. Η πικρή γεύση του φυτού οφείλεται στην αχιλλείνη.

Περιέχει ακόµη οργανικά οξέα, ταννίνη, ρητινώδεις ουσίες, βιταμίνες, βιταμίνη Κ, ασπαραγγίνη και ανόργανα άλατα. Η αχίλλεια είναι ένα βότανο µε θαυμάσιες ιδιότητες, που µας έρχεται αρρωγός σε πάρα πολλές ανεπιθύμητες καταστάσεις γιατί: Είναι επουλωτική και αντιφλογιστική, σταματά τις αιµορραγίες και κατευνάξει τους πόνους.

Εξωτερικά χρησιμοποιείται ο χυμός της ή λειωµένη σαν κατάπλασµα σε αιμορραγούσες πληγές, λειχήνες και πρηξίµατα, δερµατοπάθειες, πληγές στο στήθος των λεχώνων και σε αιµορρόιδες.

Είναι τονωτική, ορεκτική και καθαρίζει το αίμα. Ανήκει στην κατηγορία των βοτάνων που έχουν τη δύναμη να καθαρίζουν το αίμα από τις τοξίνες που συσσωρεύονται και να βοηθά τον οργανισμό να αντεπεξέλθει σε πολλές παθολογικές καταστάσεις όπως τα σπυράκια ακμής, νευρικούς πονοκεφάλους, ιλίγγους, ζαλάδες, αναγούλες, πόνους στα µάτια και ρινορραγίες.

Επιδρά επίσης στο μυελό των οστών και τονώνει τη διαδικασία της δημιουργίας του αίματος.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Η κρέµα της µε επαλείψεις εξωτερικά βοηθά για την καλή κυκλοφορία του αίματος, την επούλωση των πληγών, σε κιρσούς, σε φλεβίτιδες και σε αιµορρόιδες. Η κούρα αυτή συστήνεται να συνοδεύεται µε ένα έως τέσσερα ποτήρια τσάι αχίλλειας την ηµέρα.

* Δεν συστήνεται η λήψη κατά την περίοδο της κύησης. Επιτρέπεται µόνο κατά τις τελευταίες ηµέρες για να υποβοηθήσει στον τοκετό

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.