Ο ευκάλυπτος ο σφαιριόκαρπος και ο ευκάλυπτος ο ερυθρός ανήκουν στην οικογένεια των Μυρτίδων. Είναι δένδρο αειθαλές και πανύψηλο. Στην πατρίδα του υπάρχουν γιγάντια δένδρα που φθάνουν τα 100 µέτρα ύψος.

Στον τόπο µας έχουν καταγραφεί δένδρα µέχρι 30 µέτρα ύψος. Έχει φύλλα απλά, λεία, δερματώδη, λογχοειδή, οξύκορφα και µε μικρό µίσχο.

Τα άνθη του είναι κιτρινωπά ή κοκκινωπά και βρίσκονται αρκετά µαζί σε ακραία σκιάδια. Ανθίζουν από τον Αύγουστο µέχρι το Νιόβρη.

Το ξύλο του είναι σκληρό και δε σαπίζει εύκολα, γεγονός που το κάνει κατάλληλο για ξύλινες κατασκευές στην οικοδομική, στην αμαξοποιία και επιπλοποιία.

Η φλούδα του χρησιμοποιείται στη βυρσοδεψία, για παρασκευή χαρτιού και σχοινιών.

Το ρίζωμα του είναι δυνατό, η κεντρική ρίζα εισχωρεί βαθιά µέχρι και 20 µέτρα, οι δε περιφερειακές ρίζες ξαπλώνονται επιφανειακά σε αρκετή απόσταση, καταστρέφοντας πεζοδρόμια, θεμέλια υποστατικών και δρόμους που βρίσκονται στην ακτίνα δράσης τους,

Πατρίδα του είναι η µακρινή Αυστραλία και Τασμανία. Έχει όμως γίνει ένα κοσμοπολίτικο δένδρο χάριν στη χρησιμότητα του και στην ευκολία µε την οποία εγκλιματίζεται. Υπάρχουν πάνω από 300 γνωστά είδη ευκαλύπτου.

Στον τόπο µας τα πιο συχνά είδη ευκαλύπτου είναι ο σφαιριόκαρπος, που αποτελεί και τον πρώτο  επισκέπτη από τα 70 και πλέον είδη ευκαλύπτων που συναντιούνται στην Κύπρο.

Στην Κύπρο εισήχθη επί Αγγλοκρατίας, το 1895 και πρωτοφυτεύθηκε στη περιοχή Πισσουρίου, από τον Παναγιώτη Γεννάδιο, υπεύθυνο λειτουργό του τμήματος γεωργίας, σε µια προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η µαλάρια, αποξηραίνοντας τα έλη, που αφθονούσαν στην Κύπρο και που έως γνωστό ήταν η εστία εκκόλαψης του ανωφελούς κώνωπα που μετέδιδε την αρρώστια, που αποτελούσε τη μεγαλύτερη μάστιγα της εποχής εκείνης.

Μάλιστα υπήρξε και µια ευγενική άµυλλα, για την καταπολέμηση της µαλάριας, μεταξύ του Άγγλου κυβερνήτη της νήσου, του Walder Sental, µε τους αντίστοιχούς του κυβερνήτες στη Μάλτα και στα Ελληνικά νησιά, που την κέρδισε ο κυβερνήτης της Κύπρου, γιατί κατάφερε πρώτος, αποξηραίνοντας τα έλη, να εξαλείψει τη µαλάρια.

Για αυτό και ο ευκάλυπτος αποκαλείται και «δένδρο του πυρετού». Πέραν όμως αυτής της εξήγησης, µια από τις ιδιότητες του ευκαλύπτου είναι να καταπολεμά και τον πυρετό.

Το αιθέριο λάδι του είναι λευκοκίτρινο, λεπτόρευστο υγρό µε οσμή καµφορά και γεύση δροσιστική, αρωματική. Περιέχει µέχρι και 80%  κινεόλη γνώστη σαν ευκαλυπτόλη, καμφένιο, πινένιο, ρητίνη κ.α.

Η τιµή του αιθέριου λαδιού, για φαρμακευτικούς σκοπούς, καθορίζεται από την ποσότητα κινεόλης που περιέχει. Ανώτερης ποιότητας θωρείται το αιθέριο λάδι από το είδος e.globulus, γιατί περιέχει 60-80% ο κινεόλη και ακολουθούν τα άλλα είδη.

Είναι αποτελεσματικό σαν αντισηπτικό σε ουρολοιμώξεις, σε βλεννόρροια και στη λευκόρροια, Εκτός από την αντισηπτική του ιδιότητα, που οφείλεται στην κινεόλη, το αιθέριο λάδι του υποβοηθά, µε την πια ερεθιστική του δράση, στην καλύτερη λειτουργία των επηρεαζόμενων οργάνων.

Είναι αξιοσημείωτες οι έρευνες που γίνονται µε φυτά που περιέχουν κινεόλη, για την ευεργετική της ιδιότητα στον οργανισμό, για περιπτώσεις αμνησίας, γιατί καταστέλλει την ενέργεια του ενζύμου που καταστρέφει τα κύτταρα µνήµης του εγκεφάλου.

Παρ᾽όλο που τα πειράματα ακόμη συνεχίζονται, τα αποτελέσματα τους είναι πολύ ικανοποιητικά. Για να έχουμε αποτέλεσμα, µε τη χρήση των φαρμακευτικών φυτών για θεραπευτικούς σκοπούς, θα πρέπει να τα χρησιμοποιούμε για μακρύ χρονικό διάστημα.

Μια από τις προϋποθέσεις για μακρόχρονη χρήση των φαρμακευτικών φυτών είναι αυτά, µετά από ολιγόµηνη χρήση τους να αντικαθιστούνται από ένα άλλο ή άλλα, µε παρόμοιες ιδιότητες, πριν επανέλθουμε στο πρώτο και ούτω καθεξής.

Το ευχάριστο είναι ότι η κυπριακή χλωρίδα συμπεριλαμβάνει αρκετά φαρμακευτικά φυτά, πού περιέχουν κινεόλη. Νοουμένου ότι η κινεόλη είναι συστατικό του αιθέριου λαδιού των φαρμακευτικών φυτών, μπορεί να συνδυαστεί η θεραπεία µε εσωτερική και εξωτερική χρήση, όπως είναι η λήψη εγχυμάτων, τα θεραπευτικά µπάνια, ο αρωματισμός χώρου και η αρωματοθεραπεία.

Το αιθέριο λάδι του χρησιμοποιείται σε φαρμακευτικά παρασκευάσματα για εντριβές και εισπνοές. Επειδή το ευκαλυπτέλαιο ερεθίζει τα νεφρά, αποφεύγουμε να το χρησιμοποιούμε καθαρό για εξωτερική χρήση.

Προτιμότερο να διαλύεται µε ηλιανθέλαιο (1:20) ένα µέρος ευκαλυπτέλαιο σε είκοσι μέρη ηλιανθέλαιου και να χρησιμοποιούμε τη διάλυση αυτή για θεραπευτικούς σκοπούς.

Χρησιμοποιείται επίσης για τις αντισηπτικές, ήπιες ερεθιστικές και ηρεμιστικές του ιδιότητες στην αρωµατοθεραπεία, από µόνο του ή σε συνδυασμό µε άλλα αιθέρια έλαια.

H εισπνοή αιθέριων ελαίων, μπορεί να προσφέρει θεραπευτικά οφέλη. Μπορείς να διαλύσεις το αιθέριο έλαιο σε ένα φυσιολογικό ή αλατισμένο διάλυμα. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της έντασης του αιθέριου ελαίου και να προστατεύσει τα αεραγωγά σου. Πάντοτε κρατάτε μία λογική απόσταση ασφαλείας, περίπου 3 έως 5 δάχτυλα.

*Προσαρμογή στις ανάγκες σου: Αρχίστε με μικρή δόση: Ξεκίνα με μικρή ποσότητα αιθέριου ελαίου και δοκίμασε την αντίδρασή σου. Μπορείς να ξεκινήσεις με μία-δύο εκπνοές και να παρατηρήσεις πώς αισθάνεσαι. Αυξήστε σταδιακά τον αριθμό των εκπνοών: Αν δεν αντιμετωπίζεις καμία αρνητική αντίδραση, μπορείς να αυξήσεις σταδιακά τον αριθμό των εκπνοών. Μπορείς να προσθέσεις μερικές επιπλέον εκπνοές κάθε φορά που το χρησιμοποιείς.

Tα αιθέρια έλαια μας δεν πρέπει να καταναλώνονται από το στόμα. Επειδή τα αιθέρια έλαια μας είναι 100 % αγνά, φυσικά και ισχυρά, θα πρέπει να αραιωθούν με λάδι φορέα πριν τα εφαρμόσουμε απευθείας στο δέρμα. Πρέπει να φυλάσσονται ασφαλείς και μακριά από παιδιά.

Η μεγαλύτερη προφύλαξη είναι να κάνετε ένα τεστ αλλεργίας στον εαυτό σας πριν χρησιμοποιήσετε ένα αιθέριο έλαιο, απλώνοντας μια σταγόνα από ένα μείγμα 1 % του αιθέριου ελαίου σε λάδι μεταφοράς, στο χέρι για 48 ώρες.

Αποφύγετε την εφαρμογή οποιουδήποτε αιθέριου ελαίου στα μάτια καθώς είναι μια ευαίσθητη περιοχή, είτε είναι αραιωμένο σε λάδι φορέα, είτε χρησιμοποιείται μόνο του.

Τα αιθέρια έλαια εσπεριδοειδών είναι φωτοευαίσθητα και μπορεί να ερεθίσουν το δέρμα, επομένως περιμένετε έξι ώρες μετά τη χρήση τους  πριν βγείτε έξω στο φως και ακτίνες του ήλιου.

Πολλές χημικές ουσίες που περιέχονται στο νερό της βρύσης εξατμίζονται σε πολύ χαμηλότερη θερμοκρασία από  ότι το αιθέριο λάδι. Όταν παίρνετε ένα ζεστό ντους αυτές οι χημικές ουσίες μπορούν να στραφούν σε αέρια μορφή και εύκολα εισπνέονται. Μία τέτοια χημική ουσία είναι το χλώριο. Όταν εξατμίζεται μαζί με άλλες χημικές ουσίες που περιέχονται στο νερό, μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε χλωροφόρμιο. Όταν εισπνέεται, μαζί με τον ατμό από το ντους, τα αέρια αυτά μπορούν να προκαλέσουν δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία. Εκείνοι που είναι ευαίσθητοι, μπορούν να αγοράσουν ειδικά φίλτρα που εφαρμόζουν στο ντους, έτσι ώστε να μειώσει την ποσότητα των χημικών ουσιών.

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε αυστηρά απαραίτητη η συμβουλή ειδικού, πριν από την χρήση οποιουδήποτε αιθέριου λαδιού και για οποιονδήποτε λόγο.

Επίσης συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η σαμβούκος η µέλαινα, ο κοινός ζαμπούκος ή κουφοξυλιά ή ακτή, ανήκει στην οικογένεια των Σαμπουκίδων.

Είναι πολυετής θάμνος ή μικρό δένδρο, φυλλοβόλο και πολύκλαδο. Έχει φύλλα σύνθετα, περιττόληκτα µε αντωοειδή, οξύκορφα ή στρογγυλεμένα, οδοντωτά φυλλάρια.

Τα άνθη του είναι μικρά, άσπρα, αρωματικά και βρίσκονται σε ακραία σκιάδια. Ο καρπός του είναι µικρή, μαύρη σφαιρική ράγα.

Ανθίζει από τον Απρίλη µέχρι τον Ιούλη και το συναντούμε σε κήπους και περβόλια. Είναι από τα δένδρα που δεν έλειπε από τους κήπους των σπιτιών, σήμερα όλο και πιο αραιά το συναντούμε.

Είναι ένα βότανο που η αναγνώριση των φαρμακευτικών του ιδιοτήτων, παραμένει από τα παλιά χρόνια μέχρι σήμερα αναλλοίωτη, µόνο που σε πιο περιορισμένη κλίμακα, µια και οι πιο πολλές του ιδιότητες είναι γνωστές µόνο σε λίγους.

Ο Θεόφραστος και ο Πλίνιος αναφέρονται στην ακτή σαν φαρμακευτικό φυτό.

Περιέχει αιθέριο λάδι, φλαβονοειδή γλυκοσίδια, βλεννώδεις ουσίες, προβιταμίνη Α και βιταμίνη C, σάκχαρο, χολίνη, ταννίνη και νιτρικό κάλιο. Τα φρέσκα άνθη είναι ελαφρά εµετοκαθαρτικά, όταν όμως ξηρανθούν χάνουν τις ιδιότητές τους αυτές.

Σημειώνουμε ξεχωριστά την ιδιότητα τους αυτή γιατί, συνήθως χρησιμοποιούνται ξηρά, η ιδιότητα αυτή δεν αναφέρεται.

Τα άνθη είναι εφιδρωτικά, αντιπυρετικά και αποχρεμπτικά και συστήνονται σε προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος, όπως καταρροή του αναπνευστικού συστήματος, βήχας, γρίπη, κρυολογήματα, φλέγματα, βρογχικά και εμπύρετες καταστάσεις που συνοδεύουν τα συμπτώματα αυτά.

Τα άνθη του ζαμπούκου χρησιμοποιούνται για αρωματισμό σε κρασιά, ειδικά τα μηλόκρασα.

Είναι αντισπασμωδικά και αντιφλογιστικά και συστήνονται για φλογώσεις της στοματικής κοιλότητας, σε βράχνιασμα, φαρυγγίτιδα, λαρυγγίτιδα και βρογχίτιδα µε εισπνοές, γαργάρες και ζεστά ροφήματα.

Όπως έχετε προσέξει επιδρά ευεργετικά στον οργανισμό σε όλα σχεδόν τα συμπτώματα της γρίπης και τα επακόλουθα της.

Εάν, μόλις αντιληφθούμε τα πρώτα συμπτώματα της αρρώστιας, περιοριστούμε στη σπιτική ζεστασιά και παίρνουμε καυτά ροφήματα από ζαμπούκο µε µια ασπιρίνη, αν υπάρχει πονοκέφαλος, θα την ξεφορτωθούμε το συντομότερο.

Ακόμη είναι υποτονικά και βοηθούν τα άτομα µε ψηλή πίεση να τη σταθεροποιήσουν σε επιτρεπτά επίπεδα. Είναι αιµοκαθαρτικά και συστήνονται για µια ανοιξιάτικη αποτοξίνωση του οργανισμού µε ένα ζεστό ρόφημα πρωί κατανήστικα για λίγες ημέρες.

Είναι διουρητικά και συστήνονται σε παθήσεις των νεφρών, κυστίτιδες, ρευματισμούς και αρθριτικά. Είναι αντιφλογιστικά και βοηθούν σε φλεγμονές της στοματικής κοιλότητας, µε γαργάρες, ειδικά σε περιοδοντίτιδα.

Βοηθούν επίσης και στις προσπάθειες για αδυνάτισμα, απλά αντικαθιστούμε τα ροφήματα που συνήθως παίρνουμε, µε σκέτο τσάι ζαμπούκου.

Οι καρποί του ζαμπούκου χρησιμοποιούνται για το χρωματισμό των μαύρων κρασιών, επίσης χρωματίζουν και ενισχύουν το ξύδι.

Χρησιμοποιούνται επίσης για βάψιμο των βαμβακερών υφασμάτων, γιατί δίδουν ένα χαρακτηριστικό μωβ χρώμα.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ:  20 σταγόνες μαζί με 1cm νερό μόνο (μέσα σε ένα ποτήρι και πίνετε)

*Πίνετε 1 φορά την ημέρα για απλή πρόληψη ή πίνετε 3 φορές την ημέρα για θεραπεία.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Το σκόρδο χρησιμοποιήθηκε από τους Βαβυλώνιους πριν από 4500 χρόνια και τους Κινέζους πριν από 2000 χρόνια, σύμφωνα με ιστορικά αρχεία, και αναφέρθηκε στους πολιτισμούς του Παλαιού Κόσμου της Αιγύπτου και της Ινδίας πριν από 5000 χρόνια.

Σύμφωνα με κάποια βιβλιογραφία. Ωστόσο ορισμένα γραπτά υποδηλώνουν ότι το σκόρδο μπορεί να φυτεύτηκε στην Κίνα πριν από 4.000 χρόνια.

Λόγω των αντιβακτηριακών, αντιμυκητιασικών και αντιικών χαρακτηριστικών του, το σκόρδο προσφέρει ένα ευρύ φάσμα θεραπευτικών πλεονεκτημάτων και συνήθως επηρεάζει το καρδιαγγειακό σύστημα.

Το σκόρδο συνιστάται ως θεραπεία για μια ποικιλία ασθενειών στα ελληνικά, αιγυπτιακά, κινέζικα και ευρωπαϊκά ιατρικά κείμενα, όπως η ανικανότητα, τα τσιμπήματα του σκορπιού, οι καρδιακές παθήσεις, η κόπωση και η μαύρη πανώλη.

Το σκόρδο αναφέρεται και μέσα από τη Βίβλο.

Όταν το ράχος κουράστηκε από το μάννα και πόθησε για κρέας, θρήνησε την κατάστασή τους, αναπολώντας τις παλιές μέρες πριν από την έξοδο. Θυμόμαστε τα ψάρια που φάγαμε ελεύθερα στην Αίγυπτο, και τα κολοκυθάκια και τα πεπόνια και τα πράσα και τα κρεμμύδια και το σκόρδο.

Σύμφωνα με τα τεκμηριωμένα στοιχεία στα αρχικά κείμενα της Αγιουρβέδα, φρέσκα φυτά καθώς και ώριμες και αποξηραμένες σκελίδες σκόρδου έχουν χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή ινδική ιατρική από την αρχαιότητα.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ:  20 σταγόνες μαζί με 1cm νερό μόνο (μέσα σε ένα ποτήρι και πίνετε)

*Πίνετε 1 φορά την ημέρα για απλή πρόληψη ή πίνετε 3 φορές την ημέρα για θεραπεία.

Εκτός από τη μείωση της αρτηριακής πίεσης, της χοληστερόλης και των επιπέδων σακχάρου, την αποφυγή της πήξης του αίματος και τη διατήρηση του ήπατος, το σκόρδο αναστέλλει και σκοτώνει βακτήρια, μύκητες και παράσιτα.

Έχει επίσης αντικαρκινικές ιδιότητες. Επιπλέον, το σκόρδο μπορεί να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα, να αποτρέψει τις ασθένειες και να διατηρήσει εξαιρετική την υγεία.

Επιπλέον, βοηθά στη μείωση της πρόσληψης αλατιού και στην υπερφαγία. Προστατεύει από την οξύτητα και την παραγωγή βλέννας. Αντιμετωπίζει επίσης τον πόνο του ισχίου και την πνευμονική φυματίωση.

Διουρητικό, αποχρεμπτικό, διεγερτικό, εφιδρωτικό. Το σκόρδο έχει πιστωθεί με πολλές υπέροχες ιδιότητες, συμπεριλαμβανομένων των θεραπευτικών ικανοτήτων.

Μαζί με τα διάφορα οφέλη του, έχει διεγερτικές και στομαχικές ιδιότητες.

Η χρήση του ως αντισηπτικό έχει αναγνωριστεί από καιρό. Χρησιμοποιήθηκε συχνά στα τελευταία στάδια του πολέμου για τη θεραπεία της εξόγκωσης του τραύματος.

Για τη θεραπεία του τραύματος, μάκτρα αποστειρωμένου βρύου ‘’Sphagnum‘’ φορτώνονται με τον ακατέργαστο χυμό, αραιώνονται με νερό και στη συνέχεια εφαρμόζονται στην περιοχή.

Έχει αποδειχθεί ότι αυτή η θεραπεία δεν έχει προκαλέσει κανένα σηπτικό αποτέλεσμα και χιλιάδες αντρικές ζωές έχουν σωθεί ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της.

Εκτός του ότι κοπανίζεται και χρησιμοποιείται ως κατάπλασμα για οσφυϊκές βλάβες, κατά καιρούς εφαρμόζεται εξωτερικά σε αλοιφές, λοσιόν και ως αντισηπτικό για τη διάλυση σκληρών οιδημάτων.

Χρησιμοποιείται κυρίως για την πρόληψη του άνθρακα στα βοοειδή, σύμφωνα με το μύθο.

Ήταν το κύριο συστατικό του «Ξυδιού των Τεσσάρων Κλέφτων» , το οποίο αναπτύχθηκε με τόση επιτυχία στη Μασσαλία με σκοπό την αποτροπή της πανώλης κατά τη διάρκεια της επιδημίας της εκεί το 1722.

Αυτό φέρεται να ξεκίνησε με τέσσερις κλέφτες που είπαν ότι είχαν κλέψει τα νεκρά πτώματα των θυμάτων της πανώλης υπό απόλυτη ασφάλεια, ενώ προστατεύονταν από την ευρεία χρήση του αρωματικού ξιδιού.

Το σκόρδο χρησιμοποιήθηκε κάποτε ως ειδική θεραπεία για τη λέπρα. Όταν τρίβεται στα πέλματα των ποδιών σε ένα λινό ύφασμα και ανανεώνεται καθημερινά, πιστεύεται ότι έχει τα μεγαλύτερα ευνοϊκά αποτελέσματα σε περιπτώσεις ευλογιάς.

Σύμφωνα με το μύθο, κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας μολυσματικού πυρετού που ξέσπασε σε ορισμένες φτωχές περιοχές του Λονδίνου στις αρχές του 20ου αιώνα, Γάλλοι ιερείς, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τακτικά σκόρδο σε όλα τους τα πιάτα, επισκέπτονταν τις χειρότερες περιπτώσεις χωρίς να κινδυνεύσουν, ενώ οι Άγγλοι κληρικοί προσβλήθηκαν από την ασθένεια και σε πολλές περιπτώσεις πέθανε από αυτήν.

*  Φάρμακα για την αραίωση του αίματος: Το σκόρδο μπορεί να κάνει τις δράσεις των φαρμάκων που αραιώνουν το αίμα, όπως η βαρφαρίνη (Coumadin), η κλοπιδογρέλη (Plavix) και η ασπιρίνη ισχυρότερες, αυξάνοντας τον κίνδυνο αιμορραγίας.

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Ο μάραθος, παραδοσιακό αρωματικό φυτό με διουρητικές και αποτοξινωτικές ιδιότητες, θεωρούνταν από τους Κινέζους αντίδοτο σε δηλητήρια φιδιών, συνδέθηκε με τη μάχη του Μαραθώνα και αναγνωρίστηκε από Πλίνιο, Αιγύπτιους και Ινδούς για τις θεραπευτικές του χρήσεις.

--- Περισσότερα ---

Το φοενίκουλο το κοινό ἡ γνωστό σαν µάρανθος ανήκει στην οικογένεια των Σκιαδανθών. Ανήκει επίσης στην κατηγορία των αρωματικών φυτών.

Είναι φυτό πολυετές και το βρίσκουμε να φυτρώνει κατά µήκος των δρόμων, στις όχθες των ποταμών, σε περβόλια και σε καλλιεργημένες και ακαλλιέργητες εκτάσεις.

Εκτός από το άγριο, βρίσκουμε και το καλλιεργημένο να πωλείται σε φρουταγορές, χωρίς το τόσο έντονο άρωμα που χαρακτηρίζει τον άγριο. Τα φύλλα του είναι περίβλαστα στη βάση του φυτού, σύνθετα µε γραμμοειδή φυλλάρια.

Ο ανθοφόρος βλαστός του είναι ψηλός µέχρι και 2 µέτρα, µε αρκαίες διακλαδώσεις. Τα άνθη του είναι μικρά, κιτρινωπά και βρίσκονται σε ακραία σκιάδια.

Ο καρπός του είναι καστανωπός, µακρόστενος, ελλειψοειδής και έχει γλυκιά, αρωματική γεύση. Η ρίζα του είναι άσπρη, µακρόστενη και σαρκώδης. Όλα τα µέρη του φυτού είναι αρωματικά,

Είναι από τα παραδοσιακά αρωματικά φυτά του τόπου µας, που είχαν τη θέση τους σε µια γωνιά του κήπου κάθε σπιτιού, συνήθεια που τη βρίσκουμε ακόμη σε αρκετά χωριά µας.

Το φυτό αυτό είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Οι Κινέζοι το θεωρούσαν σαν αντίδοτο στο δηλητήριο των φιδιών και γενικά για όλα τα δηλητήρια.

Οι Έλληνες το θεωρούσαν σαν σύμβολο επιτυχίας, έννοια που συνδέεται µε την έκβαση της μάχης του Μαραθώνα, που είναι µια τοποθεσία που έχει πάρει το όνομα της από τα πολλά φυτά µάρανθου που φυτρώνουν εκεί.

Ο Πλίνιος καταγράφει 22 ιδιότητες του φυτού και συμπληρώνει ότι τα φίδια τρώνε µάρανθο πριν αλλάξουν το δέρμα τους. Ο Διοσκουρίδης αναφέρεται στις διουρητικές του ιδιότητες.

Αναφορές για τη χρησιμότητα του έχουμε και από τους Αιγυπτίους και τις Ινδίες.

Σε ένα σύγγραμμα του 18ου αιώνα αναφέρεται ότι το κρέας και τα ψάρια, όταν μαγειρευτούν µε µάρανθο, γίνονται ευκολοχώνευτα.

Στο ιατροσοφικό Μαχαιρά αναφέρεται ότι τα φίδια αγαπούν το µάρανθο.

Να σημειώσουμε ότι από σύγχρονες έρευνες γύρω από τις ιδιότητες του µάρανθου έχει εξακριβωθεί ότι καταπολεμά το δηλητήριο των μανιταριών και έχει ευεργετικές ιδιότητες σε παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος.

Ο μάρανθος, πλούσιος σε ανηθόλη και φενχόνη, βοηθά στην πέψη, τονώνει το νευρικό σύστημα, ανακουφίζει ουροποιητικά και αναπνευστικά προβλήματα, ρυθμίζει τις εμμηνορροϊκές ανωμαλίες και έχει αντιφλογιστικές ιδιότητες, ενώ οι σπόροι του μειώνουν πείνα και κακοσμία.

--- Περισσότερα ---

Περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά την ανηθόλη και τη φενχόνη, στην τελευταία οφείλεται και η χαρακτηριστική του μυρωδιά, φλαβονοειδή, λιπαρό λάδι, λευκωματούχες ουσίες, σάκχαρο, κάλιο και άλλα συστατικά.

Γενικά ο µάρανθος είναι ένα φαρμακευτικό φυτό που χρησιμοποιείται για τις παθήσεις του αναπνευστικού, ιδιαίτερα του γαστρεντερικού και του ουροποιητικού συστήματος. Δε σταματούν όμως µέχρι εδώ οι ευεργετικές του Ιδιότητες.

Αναλυτικά αυτές είναι.

- Τονωτικές: τονώνει το νευρικό σύστημα και αυξάνει τη δυνατότητα του οργανισμού για δουλειά.

«Υπερτασικές: είναι από τα λίγα βότανα που ψηλώνουν την πίεση.

«Ορεκτικές: ανοίγει την όρεξη και βοηθά σε νευρικές ανορεξίες.

«Διουρητικές: βοηθά σε δυσκολία ούρησης, σε πέτρες στα νεφρά διαλύοντας τες και βοηθώντας στην απόρριψη τους, σε κυστίτιδες και σε αρθριτικά.

«Χωνευτικές: εκτός από την ιδιότητα του να κάνει τα φαγητά ευκολοχώνευτα, όταν αυτά ετοιμαστούν µε την προσθήκη µάρανθου, βοηθά στη χώνεψη των λιπαρών ουσιών και µε τον τρόπο αυτό ρίχνει το επίπεδο λίπους στο αίμα, όπως χοληστερόλη και τριγλυκερίδια, βοηθά σε προσπάθειες για αδυνάτισμα και ενεργοποιεί τα έντερα σε περιπτώσεις ατονίας.

- Σπασμολυτικές: βοηθά σε κολικούς των νεφρών και των εντέρων, σε ανεξήγητους κοιλόπονους στα παιδιά, σε αέρια στο στομάχι και στα έντερα, σε παράσιτα, σε νευρικούς εμετούς και αναγούλες και φουσκώματα.

- Αποχρεμπτικές: σε περιπτώσεις βήχα, φλεγμάτων, κοκίτη και ερεθισμούς του αναπνευστικού συστήματος, όπως λαρυγγίτιδα και φαρυγγίτιδα.

- Αντιασθματικές: σε κρίση άσθματος και µε µικρές ποσότητες σπόρων µάρανθου και εισπνέει τον καπνό ο ασθµατικός και ανακουφίζεται.

- Εμμηναγωγές: ρυθμίζει τις ανωμαλίες περιόδου, ειδικά την καθυστέρηση περιόδου.

- Γαλακταγωγικές: είναι ένα από τα βότανα που βοηθά τις λεχώνες να αυξήσουν το γάλα τους,

- Αντιφλογιστικές: το νερό των σπόρων του µε εξωτερική χρήση βοηθά σε δερματικές φλογώσεις και σε πονεμένα μάτια, σε περιπτώσεις μάλιστα που οι φλογώσεις απειλούν µε τύφλωση.

Τέλος πιστεύεται ότι έχει αφροδισιακές ιδιότητες.

Οι σπόροι του, όντας έντονα αρωματικοί, βοηθούν στον αρωματισμό του στόματος, ειδικά σε προβλήματα κακοσμίας του στόματος και βοηθούν επίσης τα άτομα που θέλουν να κάνουν δίαιτα αδυνατίσματος γιατί µασώντας τους σπόρους αυτούς καταλαγιάζει το αίσθημα πείνας που νιώθουν όταν ξεκινούν µια κούρα αδυνατίσματος.

Αξίζει τον κόπο να αναφέρουμε ότι οι σπόροι από µάρανθο ήταν ένα από τα πράγματα που μετέφεραν παλιά οι στρατιώτες µαζί τους, ειδικά όταν ξεκινούσαν σε μακρινές εκστρατείες, γιατί µε αυτούς καταλάγιαζαν την πείνα τους.

Το κατάπλασμα από λειωμένα φύλλα του, βοηθά σε µαστίτιδες να διαλυθεί η φλεγμονή. Το ίδιο βοηθά σε δαγκώματα εντόμων, φιδιών, σε σπυράκια και πληγές.

Ο µάρανθος χρησιμοποιείται φρέσκος και ξηρός, ωµός και µαγειρευµένος.

Σε σαλάτες φρέσκος σαν λαχανικό, ξηρός σαν άρτυμα σε φαγητά, σούπες και σάλτσες για τις ορεκτικές και χωνευτικές του ιδιότητες.

Δοσολογία: 20 σταγόνες σε μισό ποτήρι νερό, πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Το σκόρδο χρησιμοποιήθηκε από τους Βαβυλώνιους πριν από 4500 χρόνια και τους Κινέζους πριν από 2000 χρόνια , σύμφωνα με ιστορικά αρχεία, και αναφέρθηκε στους πολιτισμούς του Παλαιού Κόσμου της Αιγύπτου και της Ινδίας πριν από 5000 χρόνια.

Σύμφωνα με κάποια βιβλιογραφία. Ωστόσο ορισμένα γραπτά υποδηλώνουν ότι το σκόρδο μπορεί να φυτεύτηκε στην Κίνα πριν από 4.000 χρόνια.

Λόγω των αντιβακτηριακών, αντιμυκητιασικών και αντιιικών χαρακτηριστικών του, το σκόρδο προσφέρει ένα ευρύ φάσμα θεραπευτικών πλεονεκτημάτων και συνήθως επηρεάζει το καρδιαγγειακό σύστημα.

Το σκόρδο συνιστάται ως θεραπεία για μια ποικιλία ασθενειών στα ελληνικά, αιγυπτιακά , κινέζικα και ευρωπαϊκά ιατρικά κείμενα, όπως η ανικανότητα, τα τσιμπήματα του σκορπιού, οι καρδιακές παθήσεις, η κόπωση και η μαύρη πανώλη.

Το σκόρδο αναφέρεται και μέσα από τη Βίβλο. Όταν το ράχος κουράστηκε από το μάννα και πόθησε για κρέας, θρήνησε την κατάστασή τους, αναπολώντας τις παλιές μέρες πριν από την έξοδο. Θυμόμαστε τα ψάρια που φάγαμε ελεύθερα στην Αίγυπτο, και τα κολοκυθάκια και τα πεπόνια και τα πράσα και τα κρεμμύδια και το σκόρδο.

Σύμφωνα με τα τεκμηριωμένα στοιχεία στα αρχικά κείμενα της Αγιουρβέδα, φρέσκα φυτά καθώς και ώριμες και αποξηραμένες σκελίδες σκόρδου έχουν χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή ινδική ιατρική από την αρχαιότητα.

Εκτός από τη μείωση της αρτηριακής πίεσης, της χοληστερόλης και των επιπέδων σακχάρου, την αποφυγή της πήξης του αίματος και τη διατήρηση του ήπατος, το σκόρδο αναστέλλει και σκοτώνει βακτήρια, μύκητες και παράσιτα.

Έχει επίσης αντικαρκινικές ιδιότητες. Επιπλέον, το σκόρδο μπορεί να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα, να αποτρέψει τις ασθένειες και να διατηρήσει εξαιρετική την υγεία.

Επιπλέον, βοηθά στη μείωση της πρόσληψης αλατιού και στην υπερφαγία. Προστατεύει από την οξύτητα και την παραγωγή βλέννας. Αντιμετωπίζει επίσης τον πόνο του ισχίου και την πνευμονική φυματίωση.

Διουρητικό, αποχρεμπτικό, διεγερτικό, εφιδρωτικό. Το σκόρδο έχει πιστωθεί με πολλές υπέροχες ιδιότητες, συμπεριλαμβανομένων των θεραπευτικών ικανοτήτων. Μαζί με τα διάφορα οφέλη του, έχει διεγερτικές και στομαχικές ιδιότητες.

Η χρήση του ως αντισηπτικό έχει αναγνωριστεί από καιρό. Χρησιμοποιήθηκε συχνά στα τελευταία στάδια του πολέμου για τη θεραπεία της εξόγκωσης του τραύματος.

Για τη θεραπεία του τραύματος, μάκτρα αποστειρωμένου βρύου ‘’Sphagnum‘’ φορτώνονται με τον ακατέργαστο χυμό, αραιώνονται με νερό και στη συνέχεια εφαρμόζονται στην περιοχή. Έχει αποδειχθεί ότι αυτή η θεραπεία δεν έχει προκαλέσει κανένα σηπτικό αποτέλεσμα και χιλιάδες αντρικές ζωές έχουν σωθεί ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της.

Εκτός του ότι κοπανίζεται και χρησιμοποιείται ως κατάπλασμα για οσφυϊκές βλάβες, κατά καιρούς εφαρμόζεται εξωτερικά σε αλοιφές, λοσιόν και ως αντισηπτικό για τη διάλυση σκληρών οιδημάτων. Χρησιμοποιείται κυρίως για την πρόληψη του άνθρακα στα βοοειδή, σύμφωνα με το μύθο.

Ήταν το κύριο συστατικό του «Ξυδιού των Τεσσάρων Κλέφτων» , το οποίο αναπτύχθηκε με τόση επιτυχία στη Μασσαλία με σκοπό την αποτροπή της πανώλης κατά τη διάρκεια της επιδημίας της εκεί το 1722.

Αυτό φέρεται να ξεκίνησε με τέσσερις κλέφτες που είπαν ότι είχαν κλέψει τα νεκρά πτώματα των θυμάτων της πανώλης υπό απόλυτη ασφάλεια, ενώ προστατεύονταν από την ευρεία χρήση του αρωματικού ξιδιού.

Το σκόρδο χρησιμοποιήθηκε κάποτε ως ειδική θεραπεία για τη λέπρα. Όταν τρίβεται στα πέλματα των ποδιών σε ένα λινό ύφασμα και ανανεώνεται καθημερινά, πιστεύεται ότι έχει τα μεγαλύτερα ευνοϊκά αποτελέσματα σε περιπτώσεις ευλογιάς.

Σύμφωνα με το μύθο, κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας μολυσματικού πυρετού που ξέσπασε σε ορισμένες φτωχές περιοχές του Λονδίνου στις αρχές του 20ου αιώνα, Γάλλοι ιερείς, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τακτικά σκόρδο σε όλα τους τα πιάτα, επισκέπτονταν τις χειρότερες περιπτώσεις χωρίς να κινδυνεύσουν, ενώ οι Άγγλοι κληρικοί προσβλήθηκαν από την ασθένεια και σε πολλές περιπτώσεις πέθανε από αυτήν.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ ΚΑΨΟΥΛΑΣ:

1 με 2 κάψουλες, πίνετε 1 φορές την ημέρα, για προληπτικούς σκοπούς

ή

1 με 2 κάψουλες, πίνετε 3 φορές την ημέρα, για θεραπευτική δόση. *Μην υπερβαίνεται την ημερήσια δόση.

*  Φάρμακα για την αραίωση του αίματος: Το σκόρδο μπορεί να κάνει τις δράσεις των φαρμάκων που αραιώνουν το αίμα, όπως η βαρφαρίνη (Coumadin), η κλοπιδογρέλη (Plavix) και η ασπιρίνη ισχυρότερες, αυξάνοντας τον κίνδυνο αιμορραγίας.

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η σάλβια ή ελελίφασκος, κοινά γνωστή σαν σπατζιά, φασκοµηλιά, φασκόμηλο και χαχοµηλιά, ανήκει στην οικογένεια των Χειλανθών.

Δίνουμε τρία χαρακτηριστικά φυτά από τα 10 είδη φασκομηλιάς που συναντούμε στον τόπο μας. Τη δοµινική που έχει φύλλα πλατιά, ωοειδή, κυμµατοειδή και άσπρα άνθη, τη συναντούμε σε πετρότοπους στο Κούριο.

Τη φρουτικόζη που είναι συχνή σε όλη το νησί και έχει άνθη βιολετιά, και τη γουιλλεανή που έχει άνθη άσπρα ή ρόδινα, τη συναντούμε στα ορεινά του Τροόδους και είναι από τα ενδηµικά φυτά της Κύπρου.

Είναι αρωματικοί ηµίθαμνοι µε τετράγωνους αδενώδεις βλαστούς, ξυλώδεις στη βάση τους. Τα φύλλα τους είναι αντίθετα, µε μικρό µίσχο, τριχωτά, αδενώδη, ελαφρά οδοντωτά, ωοειδή µέχρι προµήκη.

Τα άνθη τους είναι ζυγόµορφα, άσπρα, ρόδινα και βιολετιά και βρίσκονται σε αραιές, ακραίες ταξιανθίες.

Ο καρπός τους είναι κάρυο. Ανθίζουν από νωρίς την άνοιξη µέχρι αργά το καλοκαίρι, ανάλογα µε την ποικιλία και τις συναντούμε κυρίως σε πετρότοπους από τα πεδινά µέχρι τα ορεινά σε όλο το νησί.

Είναι ένα φυτό µε µακρά ιστορία. Οι αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν σαν αντίδοτο σε δαγκώµατα φιδιών, και το σύστηναν για τους πνευματικά εργαζομένους. Ο Διοσκουρίδης το σύστηνε σε αιµορραγίες και σε προβλήµατα περιόδου στις γυναίκες.

Οι Ρωμαίοι το θεωρούσαν νερό φυτό και η ονομασία του προέρχεται από το λατινικό Salvare» που σηµαίνει σώζω.

Κατά το Μεσαίωνα, χρησιμοποιόταν πλατιά για προβλήματα υγιείας και ο Καρλομάγνος είχε διατάξει να φυτεύεται σε λαχανόκηπους και στους κήπους στα μοναστήρια.

Σε επιδημίες, ειδικά αυτές της χολέρας, πίστευαν ότι όποιος έχει στο σπίτι του φυτεµένη φασκομηλιά δε φοβάται το θάνατο.

Από το Μεσαίωνα και ένα χαρακτηριστικό περιστατικό. Στην Τουλούζη το 16ο αιώνα σε περίοδο επιδηµίας χολέρας, συνέλαβαν κλέφτες που λήστευαν τους πεθαµένους, χωρίς το φόβο να αρρωστήσουν.

Τους άφησαν ελεύθερους, µε αντάλλαγμα το μυστικό που τους προφύλασσε από την αρρώστια. Αυτό δεν ήταν τίποτε άλλο από το γεγονός ότι οι κλέφτες λούζονταν µε ζεστό νερό, όπου είχαν φουσκώσει φασκομηλιά, θυμάρι, λεβάντα και δενδρολίβανο.

Χρόνια αργότερα τους µιµήθηκαν άλλοι κλέφτες που στα βότανα αυτά πρόσθεσαν και σκόρδο.

Η συνταγή των τελευταίων κλεφτών έμεινε στην ιστορία γνωστή σαν το «ξύδι των 4 κλεφτών». Άλλο χαρακτηριστικό γεγονός για την ωφελιμότητα της φασκομηλιάς, µας έρχεται από την Ανατολή.

Οι Κινέζοι τόσο πολύ εκτιμούσαν τη φασκοµηλιά σαν βότανο, ούτως ώστε στην ακμή του εμπορίου του κινέζικου τσαϊού µε τη Δύση, αντάλλασσαν 2 δέσµες κινέζικο τσάι µε µια δέσµη φασκόμηλο.

Tα φύλλα τους τα μαζεύουμε πριν την άνθηση, γιατί την περίοδο αυτή περιέχουν τη µεγαλύτερη ποσότητα αιθέριου λαδιού και οι ανθισµένες κορυφές τους.

Περιέχουν αιθέριο λάδι, ουρσολικό οξύ, φλαβονοειδή, πικρές ουσίες, την πικροσαλβίνη, ταννίνες, φυτοστερόλες, βιταμίνες Β1 και C, φουμαρίνη και νικοτίνη.

Το αιθέριο λάδι τους περιέχει θυϊόλη ή θουγιόλη, κινεόλη, βορνεόλη, πινένιο και άλλα συστατικά.

Ανάλογα δε µε το είδος, τις κλιματολογικές και εδαφολογικές συνθήκες, η ποσότητα και ποιότητα του αιθέριου λαδιού κυμαίνεται. Το πιο ποιοτικό είναι το αιθέριο λάδι µε τη μεγαλύτερη ποσότητα σε κινεόλη και τη μικρότερη σε θυϊόλη ή θουγιόλη.

Το φασκόμηλο θεωρείται ότι είναι η βασίλισσα των φαρμακευτικών φυτών και όχι τυχαία, αν αναλογιστούμε τις πολλαπλές της θεραπευτικές ιδιότητες.

Είναι ορεκτική και χωνευτική γι’ αυτό συστήνεται σε ανορεξίες, δυσπεψίες και καταρροή του στομαχιού και του συκωτιού.

Είναι τονωτική και συστήνεται σε καχεκτικά άτοµα και άτοµα που αναρρώνουν µετά απο σοβαρή αρρώστια, αλλά και για προφυλακτικούς σκοπούς.

Είναι ηρεμιστική και διεγερτική του νευρικού συστήματος και χρησιμοποιείται σε νευρασθένειες, νευρωτικές καταστάσεις, σε κατάθλιψη και σε σωματική και πνευματική υπερκόπωση.

Τονώνει το κυκλοφοριακό σύστηµα και τη λειτουργία της καρδιάς.

Ανήκει στην κατηγορία των βοτάνων που ψηλώνουν την πίεση, γι’ αυτό θα πρέπει να είναι προσεκτικοί οι πληθωρικοί και τα άτοµα µε ψηλή πίεση, όταν χρησιμοποιούν το φασκόμηλο.

Είναι αντιφλεγµονική, σπασµολυτική, αποχρεπτική και συστήνεται σε γρίπες, κρυολογήµατα, πονεµένα λαιµά, αμυγδαλίτιδες, φαρυγγίτιδες, λαρυγγίτιδες και βήχα.

Είναι αντισηπτική και χρησιµοποιείται εσωτερικά και εξωτερικά για το σκοπό αυτό.

Είναι ελαφρά αντιδιαβητική, γιατί βοηθά µεν τους διαβητικούς να ρίξουν το σάκχαρο στο αίµα τους, αλλά σε ήπιο διαβήτη.

Είναι επίσης και ελαφρά διουρητική και βοηθά σε καταρροή του ουροποιητικού συστήµατος και των νεφρών.

Σταµατά το γάλα στις λεχώνες.

Τη συστήνουν και σαν αφροδισιακό μέσο για τους άνδρες, χάριν στις φυτοστερόλες που περιέχουν τα άνθη της.

Έχει την ιδιότητα να σταματά την εφίδρωση και παλιά χρησιμοποιόταν για το νυχτερινό ιδρώτα των φυματικών, όµως συστήνεται για τις εφιδρώσεις, που παρατηρούνται στις γυναίκες κατά την εμμηνόπαυση και για παθολογικές καταστάσεις εφίδρωσης.

Θεωρείται ένα από τα ροφήματα που σε μακροχρόνια βάση, προφυλάσσει από τον καρκίνο. Σαν αντιφλογιστική, αντισηπτική και σπασµολυτική, χρησιµοποιείται µε εξωτερικές πλύσεις σε πληγές, δερµατικά προβλήµατα, έκζεμα, κράµπες και λευκόρροια.

Τα άνθη της µε γαργάρες, βοηθούν σε ερεθισµένα ούλα, άφθες, οδοντικά αποστήµατα και πονόδοντους.

Χάρι στη σπασμολυτική της ιδιότητα χρησιμοποιείται για τον κατευνασμό των κρίσεων του άσθµατος και σε μυϊκούς, ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους.

Σαν στυπτική χρησιµοποιείται και για ευκοιλιότητες, συστήνεται ειδικά για βρεφικές διάρροιες.

Σαν εμβρεγµά καθαρίζει τα µάτια από ξένα σώματα, καταπραύνει το κοκκίνισµα, καταπολεµά τη δηµιουργία «τσίπας» και καλυτερεύει την όραση.

Όσο μακρύς είναι ο κατάλογος των ιδιοτήτων της, άλλο τόσο μακρύς είναι και ο κατάλογος των θεραπευτικών της παρασκευασμάτων.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Φρέσκα φύλλα: Για τις χωνευτικές και ευστόµαχες ιδιότητές της, μπορούμε να µασήσουµε 2-3 φρέσκα φύλλα πριν από κάθε φαγητό.

Μπορούμε να τα βάλουµε στο φαγητό, αντί να τα φάμε, ενώ ψήνεται. Ειδικά σε σκληρά κρέατα λίγα φύλλα φασκόμηλου θα το κάνουν ευκολοχώνευτο. Επειδή έχει την ιδιότητα να εξουδετερώνει τις τοξίνες των μικροβίων, μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε και προφυλακτικά για το σκοπό αυτό. Όµως προσοχή, το φασκόμηλο δεν επιδέχεται συνδυασμό καρυκευμάτων, χρησιμοποιήστε το µόνο του.

Αφέψημα: Αφήνουμε ένα κουταλάκι του καφέ φασκόμηλο, σε ένα ποτήρι γάλα που βράζει, για ένα λεπτό, αφαιρούμε από τη φωτιά, σκεπάζουµε αφήνουμε για 5 λεπτά, σουρώνουμε και πίνουμε. Με το τρόπο αυτό καταπολεμούµε τα προβλήματα του αναπνευστικού και μπορούμε να κόψουµε την πορεία εξέλιξης ενός κρυολογήµατος.

Έγχυμα κορφών: Αφήνουμε ένα κλωναράκι ανθισµένο φασκόμηλο σε ένα ποτήρι καυτό νερό, καλύπτουµε για 5 λεπτά, σουρώνουµε και πίνουμε 3 ποτήρια την ηµέρα.

Συστήνεται σαν αφροδισιακό για τους άνδρες και µε γαργάρες για πονοµένα ούλα και δόντια.

Δυνατό αφέψημα: Βράζουµε αρκετό φασκόμηλο σε νερό και το χρησιμοποιούμε για εξωτερικές πλύσεις, σε πληγές και δερµατικά, για γαργάρες και σε Λευκόρροια.

Οι ατµοί του αφεψήµατος αυτού αποστειρώνουν την ατμόσφαιρα και βοηθούν µε εισπνοές για διάφορα προβλήματα του αναπνευστικού.

Το αφέψημα αυτό µε ίση ποσότητα ρούμι, χρησιμοποιείται µε εντριβές σε τριχόπτωση και πιτυρίδα μαλλιών, σε ψωρίαση και σε πληγές.

Αφέψημα ξυδιού: Βράζουµε αρκετό φασκόμηλο σε ξύδι, αφήνουμε να χλιάνει, σουρώνουµε και το ούδι αυτό το χρησιμοποιούμε για γαργάρες σε βράχνιασµα.

Ξηρά φύλλα: Τα ξηρά φύλλα του φασκόµηλου, ψιλοκοµένα στον καπνό του τσιγάρου, βοηθούν τα ασθµατικά άτοµα να ξεπεράσουν µια κρίση άσθµατος, όταν καπνίσουν το τσιγάρο αυτό.

Το ίδιο αποτέλεσμα έχουµε αν κάψουμε σε κάρβουνα ξηρά φύλλα και ο ασθματικός αναπνεύσει τον καπνό τους. Ο καπνός αυτός αποστειρώνει συνάµα το περιβάλλον. Παλιά έκαιαν φασκόμηλο σε χώρους που υπήρχαν άρρωστοι για να εμποδίσουν τη μετάδοση των μικροβίων.

Κρασί: Αφήνουμε 100 γραμμάρια φρέσκα φύλλα φασκόμηλου σε ένα λίτρο σπιτίσιο κρασί για 10 περίπου µέρες να χωνευτούν, ανακατεύοντας το συχνά. Σουρώνουµε, γλυκαίνουμε µε μέλι και το φυλάμε στο ψυγείο. Παίρνουμε από το κρασί αυτό ένα ποτηράκι τον λικέρ, πριν από το γεύμα και το δείπνο. Το κρασί αυτό συστήνεται σε περιπτώσεις χρόνιας βρογχίτιδας, ιλίγγων, σε νευρασθένειες, σε σωματική και πνευματική υπερκόπωση και σε προβλήματα εµµηνόπανσης.

*Αντί αυτή τη μέθοδο μπορούμε να ετοιμάσουμε το ίδιο ρόφημα, βράζοντας ένα κουταλάκι του καφέ φρέσκο φασκόμηλο σε ένα ποτήρι κρασί για λίγα λεπτά, σουρώνουµε, γλυκαίνουμε µε μέλι και πίνουμε όπως το προηγούμενο.

Σιρόπι: Αναμειγνύουμε 50 γραμμάρια έγχυμα φασκόµηλου µε 320 γραμμάρια σιρόπι από άνθη πορτοκαλιάς και 2 ποτήρια βρασμένο νερό και ανακατεύουμε καλά και τα φυλάµε στο ψυγείο. Ζεσταίνουμε ένα ποτήρι και το πίνουμε πριν πάμε για ύπνο.

Συστήνεται για φυματίωση, νυχτερινό ιδρώτα και προβλήματα εµµηνόπαυσης,

Ελαιόλαδο: Λειώνουµε καλά μία φούχτα φρέσκα φύλλα φασκόµηλου και τα βράζουµε σε χαμηλή φωτιά σε ένα ποτήρι ελαιόλαδου, μέχρις ότου εξατµιστεί η υγρασία από το φυτό. Αφήνουμε να χλιάνει το μείγμα και το σουρώνουµε, πιέζοντας ελαφρά τα λειωμένα φύλλα. Φυλάμε σε μπουκάλι και το χρησιμοποιούμε για εντριβές πρωί, βράδυ για τις σπασμολυτικές του ιδιότητες.

Αιθέριο λάδι: Όπως έχουµε αναφέρει η θουγιόλη που περιέχει το αιθέριο λάδι της φασκοµηλιάς, το καθιστά τοξικό και θα πρέπει να το χειριζόμαστε µε προσοχή, γιατί το αιθέριο λάδι είναι συμπυκνωμένο προϊόν. Συνήθως η περιεκτικότητα του σε θουγιόλη κυμαίνεται από 30 µέχρι 50%. Η ποικιλία σκλαρέα περιέχει τη μικρότερη ποσότητα θουγιόλης και προτιμάται για σκοπούς αρωµατοθεραπείας. Το αιθέριο λάδι του φασκόµηλου χρησιμοποιείται για μασάζ, για αρώματισµό χώρου και για θεραπευτικά μπάνια.

Χρησιμοποιούμε 2-3 σταγόνες του, που το διαλύουµε σε χλιαρό λάδι και χρησιμοποιούμε τη διάλυση αυτή για σκοπούς αρωµατοθεραπείας.

Είναι ηρεμιστικό και βοηθά σε περιπτώσεις κατάθλιψης και σε σεξουαλικά προβλήµατα νευρικής φύσεως. Είναι αντισηπτικό και χρησιµοποιείται για την περιποίηση του προσώπου σε περιπτώσεις ακμής. Βοηθά να ψηλώσει η πίεση και βοηθά ψυχολογικά τα άτοµα που είναι εθισµένα σε διάφορες ουσίες, όπως τσιγάρο και άλλες ναρκωτικές ουσίες.

Με μασάζ το αιθέριο λάδι ζεσταίνει και µαλακώνει του µυς, βοηθά σε στρες, υπερένταση, άσθµα, βρογχόασθµα, νυχτερινή εφίδρωση, ημικρανίες, κράµπες και σε οδυνηρά και ακανόνιστα έµµηνα.

Η κινεόλη που περιέχει βοῃθά στους πνευματικά εργαζόµενους γιατί τονώνει τη μνήμη. Τελευταία γίνονται πειράματα µε την κινεόλη, γιατί πιστεύεται ότι μπορεί να βοηθήσει στη γεροντική άνοια και στη νόσο Αλτσχάιμερ, επιβραδύνοντας την έκβαση της. Ο τρόπος µε τον οποίο βοηθά η κινεόλη στις περιπτώσεις αυτές, έγκειται στο γεγονός ότι αδρανοποιεί τα ένζυμα που καταστρέφουν τα κύτταρα µνήµης.

Στην αρωµατοθεραπεία µε αιθέριο λάδι από φασκόμηλο, καλά είναι να αποφεύγεται το ποτό, γιατί µπορεί να προκαλέσει εφιάλτες. Επίσης η θεραπεία θα πρέπει να αποφεύγεται το απόγευµα ή πριν από µακρινό ταξίδι, γιατί προκαλεί µια ευφορία που συνοδεύεται µε τρομερή χαλάρωση.

*  Ανήκει στην κατηγορία των βοτάνων που ψηλώνουν την πίεση, γι’ αυτό θα πρέπει να είναι προσεκτικοί οι πληθωρικοί και τα άτοµα µε ψηλή πίεση, όταν χρησιμοποιούν το φασκόμηλο.

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Το φοενίκουλο το κοινό ἡ γνωστό σαν µάρανθος ανήκει στην οικογένεια των Σκιαδανθών. Ανήκει επίσης στην κατηγορία των αρωματικών φυτών.

Είναι φυτό πολυετές και το βρίσκουμε να φυτρώνει κατά µήκος των δρόμων, στις όχθες των ποταμών, σε περβόλια και σε καλλιεργημένες και ακαλλιέργητες εκτάσεις.

Εκτός από το άγριο, βρίσκουμε και το καλλιεργημένο να πωλείται σε φρουταγορές, χωρίς το τόσο έντονο άρωμα που χαρακτηρίζει τον άγριο. Τα φύλλα του είναι περίβλαστα στη βάση του φυτού, σύνθετα µε γραμμοειδή φυλλάρια.

Ο ανθοφόρος βλαστός του είναι ψηλός µέχρι και 2 µέτρα, µε αρκαίες διακλαδώσεις. Τα άνθη του είναι μικρά, κιτρινωπά και βρίσκονται σε ακραία σκιάδια.

Ο καρπός του είναι καστανωπός, µακρόστενος, ελλειψοειδής και έχει γλυκιά, αρωματική γεύση. Η ρίζα του είναι άσπρη, µακρόστενη και σαρκώδης. Όλα τα µέρη του φυτού είναι αρωματικά,

Είναι από τα παραδοσιακά αρωματικά φυτά του τόπου µας, που είχαν τη θέση τους σε µια γωνιά του κήπου κάθε σπιτιού, συνήθεια που τη βρίσκουμε ακόμη σε αρκετά χωριά µας.

Το φυτό αυτό είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Οι Κινέζοι το θεωρούσαν σαν αντίδοτο στο δηλητήριο των φιδιών και γενικά για όλα τα δηλητήρια.

Οι Έλληνες το θεωρούσαν σαν σύμβολο επιτυχίας, έννοια που συνδέεται µε την έκβαση της μάχης του Μαραθώνα, που είναι µια τοποθεσία που έχει πάρει το όνομα της από τα πολλά φυτά µάρανθου που φυτρώνουν εκεί.

Ο Πλίνιος καταγράφει 22 ιδιότητες του φυτού και συμπληρώνει ότι τα φίδια τρώνε µάρανθο πριν αλλάξουν το δέρμα τους. Ο Διοσκουρίδης αναφέρεται στις διουρητικές του ιδιότητες.

Αναφορές για τη χρησιμότητα του έχουμε και από τους Αιγυπτίους και τις Ινδίες.

Σε ένα σύγγραμμα του 18ου αιώνα αναφέρεται ότι το κρέας και τα ψάρια, όταν μαγειρευτούν µε µάρανθο, γίνονται ευκολοχώνευτα.

Στο ιατροσοφικό Μαχαιρά αναφέρεται ότι τα φίδια αγαπούν το µάρανθο.

Να σημειώσουμε ότι από σύγχρονες έρευνες γύρω από τις ιδιότητες του µάρανθου έχει εξακριβωθεί ότι καταπολεμά το δηλητήριο των μανιταριών και έχει ευεργετικές ιδιότητες σε παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος.

Περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά την ανηθόλη και τη φενχόνη, στην τελευταία οφείλεται και η χαρακτηριστική του μυρωδιά, φλαβονοειδή, λιπαρό λάδι, λευκωματούχες ουσίες, σάκχαρο, κάλιο και άλλα συστατικά.

Γενικά ο µάρανθος είναι ένα φαρμακευτικό φυτό που χρησιμοποιείται για τις παθήσεις του αναπνευστικού, ιδιαίτερα του γαστρεντερικού και του ουροποιητικού συστήματος. Δε σταματούν όμως µέχρι εδώ οι ευεργετικές του Ιδιότητες.

Αναλυτικά αυτές είναι.

- Τονωτικές: τονώνει το νευρικό σύστημα και αυξάνει τη δυνατότητα του οργανισμού για δουλειά.

«Υπερτασικές: είναι από τα λίγα βότανα που ψηλώνουν την πίεση.

«Ορεκτικές: ανοίγει την όρεξη και βοηθά σε νευρικές ανορεξίες.

«Διουρητικές: βοηθά σε δυσκολία ούρησης, σε πέτρες στα νεφρά διαλύοντας τες και βοηθώντας στην απόρριψη τους, σε κυστίτιδες και σε αρθριτικά.

«Χωνευτικές: εκτός από την ιδιότητα του να κάνει τα φαγητά ευκολοχώνευτα, όταν αυτά ετοιμαστούν µε την προσθήκη µάρανθου, βοηθά στη χώνεψη των λιπαρών ουσιών και µε τον τρόπο αυτό ρίχνει το επίπεδο λίπους στο αίμα, όπως χοληστερόλη και τριγλυκερίδια, βοηθά σε προσπάθειες για αδυνάτισμα και ενεργοποιεί τα έντερα σε περιπτώσεις ατονίας.

- Σπασμολυτικές: βοηθά σε κολικούς των νεφρών και των εντέρων, σε ανεξήγητους κοιλόπονους στα παιδιά, σε αέρια στο στομάχι και στα έντερα, σε παράσιτα, σε νευρικούς εμετούς και αναγούλες και φουσκώματα.

- Αποχρεμπτικές: σε περιπτώσεις βήχα, φλεγμάτων, κοκίτη και ερεθισμούς του αναπνευστικού συστήματος, όπως λαρυγγίτιδα και φαρυγγίτιδα.

- Αντιασθματικές: σε κρίση άσθματος και µε µικρές ποσότητες σπόρων µάρανθου και εισπνέει τον καπνό ο ασθµατικός και ανακουφίζεται.

- Εμμηναγωγές: ρυθμίζει τις ανωμαλίες περιόδου, ειδικά την καθυστέρηση περιόδου.

- Γαλακταγωγικές: είναι ένα από τα βότανα που βοηθά τις λεχώνες να αυξήσουν το γάλα τους,

- Αντιφλογιστικές: το νερό των σπόρων του µε εξωτερική χρήση βοηθά σε δερματικές φλογώσεις και σε πονεμένα μάτια, σε περιπτώσεις μάλιστα που οι φλογώσεις απειλούν µε τύφλωση.

Τέλος πιστεύεται ότι έχει αφροδισιακές ιδιότητες.

Οι σπόροι του, όντας έντονα αρωματικοί, βοηθούν στον αρωματισμό του στόματος, ειδικά σε προβλήματα κακοσμίας του στόματος και βοηθούν επίσης τα άτομα που θέλουν να κάνουν δίαιτα αδυνατίσματος γιατί µασώντας τους σπόρους αυτούς καταλαγιάζει το αίσθημα πείνας που νιώθουν όταν ξεκινούν µια κούρα αδυνατίσματος.

Αξίζει τον κόπο να αναφέρουμε ότι οι σπόροι από µάρανθο ήταν ένα από τα πράγματα που μετέφεραν παλιά οι στρατιώτες µαζί τους, ειδικά όταν ξεκινούσαν σε μακρινές εκστρατείες, γιατί µε αυτούς καταλάγιαζαν την πείνα τους.

Το κατάπλασμα από λειωμένα φύλλα του, βοηθά σε µαστίτιδες να διαλυθεί η φλεγμονή. Το ίδιο βοηθά σε δαγκώματα εντόμων, φιδιών, σε σπυράκια και πληγές.

Ο µάρανθος χρησιμοποιείται φρέσκος και ξηρός, ωµός και µαγειρευµένος.

Σε σαλάτες φρέσκος σαν λαχανικό, ξηρός σαν άρτυμα σε φαγητά, σούπες και σάλτσες για τις ορεκτικές και χωνευτικές του ιδιότητες.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Έμβρεγµα: Αφήνουμε σπασμένους σπόρους του σε νερό για ένα βράδυ. Το πρωί σουρώνουμε και παίρνουμε µια κουταλιά της σούπας κάθε µισή ώρα, όταν έχουμε αναγούλες, μέχρις ότου υποχωρήσει το πρόβλημα.

Αφέψημα: Βράζουμε 2 κουταλιές της σούπας σπασμένους σπόρους µάρανθου σε µισό λίτρο νερό, µέχρι να μείνει το µισό. Σουρώνουμε και φυλάμε.

Πίνουμε ένα ποτηράκι του λικέρ µισή ώρα πριν από κάθε γεύμα. Επίσης ο ατμός του µάρανθου ωφελεί και μπορεί να βοηθήσει σε περιπτώσεις κώφωσης. Απλά µε ένα χωνί κατευθύνουμε τον ατμό, στο αυτί που έχει πρόβλημα ακοής.

Μετά από τη διαδικασία αυτή είναι φρόνιμο να κλείουµε το αυτί µε λίγο βαμβάκι και να μένουμε περιορισμένοι στο σπίτι για μία ώρα περίπου.

Η διαδικασία αυτή θα πρέπει να συνεχιστεί για μέρες και να έχουμε υπομονή και πίστη ότι θα βοηθήσει.

1ο αφέψημα του µάρανθου χρησιμοποιείται για όλες τις ευεργετικές του ιδιότητες.

Υπάρχουν και ενισχυμένες συνταγές µε άλλα φαρμακευτικά φυτά για συγκεκριμένες περιπτώσεις όπως.

Πέτρες στα νεφρά: Βράζουµε µαλλιά της σιταροπούλλας, σε ένα λίτρο νερό για πέντε λεπτά. προσθέτουμε 2 κουταλάκια του καφέ σπόρους µάρανθου και αφήνουμε να βράσουν µαζί ακόµη 5 λεπτά σβήνουμε και αφήνουμε να κρυώσει.

Όταν κρυώσει, μπορούμε να το πιούμε σαν νερό, κρύο. Όσο περισσότερο πιούμε, τόσο πιο καλό και γρήγορο αποτέλεσμα θα έχουμε.

Σε 2 ποτήρια νερό βράζουμε 2 κουταλάκια του καφέ σπόρους µάρανθου και 10 φύλλα πορτοκαλιάς για ὁ λεπτά. Πίνουμε κάθε πρωί νηστικοί µισό ποτήρι από το αφέψημα αυτό.

Ορεκτικό και τονωτικό κρασί: Βράζουμε 2 κουταλιές της σούπας σπόρους του µάρανθου σε µισό λίτρο μαύρο κρασί για λίγα λεπτά, αφήνουμε να κρυώσει, το σουρώνουμε και φυλάμε σε καλά κλειστό μπουκάλι.

Πίνουμε ένα προτηράκι του λικέρ πριν από κάθε φαγητό.

Για θήλασμα: βράζουμε κριθάρι σε νερό, μέχρις ότου σκάσουν οι σπόροι του κριθαριού, προσθέτουμε φύλλα ή σπόρους µάρανθου και αφήνουμε να βράσουν για λίγα λεπτά ακόμη. Σουρώνουμε και φυλάμε.

Από το αφέψημα αυτό πίνει η λεχώνα αντί για νερό.

Υπάρχει άλλη µια προετοιμασία, που μπορούμε να ακολουθήσουμε, πολύ πιο εύκολη. Σε ένα λίτρο νερό διαλύουμε 10-20 σταγόνες αιθέριο λάδι µάρανθου, που το έχουμε πρώτα διαλύσει σε λίγο γάλα.

Το παρασκεύασμα αυτό όμως µπορεί να φέρει υπεραιμία στα όργανα της πυέλου µε αποτέλεσμα µητρορραγίες και σε εγκύους αποβολές.

Για στομαχόπονους: Βράζουμε ένα κουταλάκι του καφέ κοπανισµένους σπόρους µάρανθου σε ένα ποτήρι γάλα για λίγα λεπτά, σουρώνουµε, γλυκαίνουµε κατά βούληση και πίνουμε.

Είναι αποτελεσματικό σε κολικούς εντέρων και στομάχου. Για µικρά παιδιά µε κολικούς πόνους που οφείλονται σε κακή χώνεψη και αέρια στα έντερα, αφήνουμε ένα κουταλάκι του καφέ σπασμένους σπόρους για 10 λεπτά σε ένα ποτήρι ζεστό νερό, σουρώνουμε, γλυκαίνουμε και δίνουμε στο παιδί 1-2 κουταλάκια του καφέ.

Οι σπόροι του χρησιμοποιούνται για αρωματισμό διαφόρων λικέρ όπως το Ratafia και το Generi. Ο µάρανθος μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην κουζίνα σαν άρτυμα σε κρέας, ψάρια, ψωμιά, σούπες και σαλάτες.

Στη ζωοτεχνία χρησιμοποιούνται οι σπόροι του µάρανθου, σε περιπτώσεις φουσκωμάτων των ζώων και όταν θέλουν να αυξήσουν την παραγωγή γάλακτος, βράζουν μία φούχτα σπόρους του σε νερό και προσθέτουν το νερό αυτό στο νερό ποτίσματος των ζώων.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η σαμβούκος η µέλαινα, ο κοινός ζαμπούκος ή κουφοξυλιά ή ακτή, ανήκει στην οικογένεια των Σαμπουκίδων.

Είναι πολυετής θάμνος ή μικρό δένδρο, φυλλοβόλο και πολύκλαδο.

Έχει φύλλα σύνθετα, περιττόληκτα µε αντωοειδή, οξύκορφα ή στρογγυλεμένα, οδοντωτά φυλλάρια.

Τα άνθη του είναι μικρά, άσπρα, αρωματικά και βρίσκονται σε ακραία σκιάδια. Ο καρπός του είναι µικρή, μαύρη σφαιρική ράγα.

Ανθίζει από τον Απρίλη µέχρι τον Ιούλη και το συναντούμε σε κήπους και περβόλια. Είναι από τα δένδρα που δεν έλειπε από τους κήπους των σπιτιών, σήμερα όλο και πιο αραιά το συναντούμε.

Είναι ένα βότανο που η αναγνώριση των φαρμακευτικών του ιδιοτήτων, παραμένει από τα παλιά χρόνια μέχρι σήμερα αναλλοίωτη, µόνο που σε πιο περιορισμένη κλίμακα, µια και οι πιο πολλές του ιδιότητες είναι γνωστές µόνο σε λίγους.

Ο Θεόφραστος και ο Πλίνιος αναφέρονται στην ακτή σαν φαρμακευτικό φυτό.

Τα άνθη περιέχουν αιθέριο λάδι, φλαβονοειδή γλυκοσίδια, βλεννώδεις ουσίες, προβιταμίνη Α και βιταμίνη C, ζάκχαρο, χολίνη. ταννίνη και νιτρικό κάλιο.

Τα φρέσκα άνθη είναι ελαφρά εµετοκαθαρτικά, όταν όμως ξηρανθούν χάνουν τις ιδιότητές τους αυτές. Σημειώνουμε ξεχωριστά την ιδιότητα τους αυτή, γιατί, επειδή συνήθως χρησιμοποιούνται ξηρά, η ιδιότητα αυτή δεν αναφέρεται.

Τα άνθη είναι εφιδρωτικά, αντιπυρετικά και αποχρεμπτικά και συστήνονται σε προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος, όπως καταρροή του αναπνευστικού συστήματος, βήχας, γρίπη, κρυολογήματα, φλέγματα, βρογχικά και εμπύρετες καταστάσεις που συνοδεύουν τα συμπτώματα αυτά.

Τα άνθη του ζαμπούκου χρησιμοποιούνται για αρωματισμό σε κρασιά, ειδικά τα μηλόκρασα.

Είναι αντισπασμωδικά και αντιφλογιστικά και συστήνονται για φλογώσεις της στοματικής κοιλότητας, σε βράχνιασμα, φαρυγγίτιδα, λαρυγγίτιδα και βρογχίτιδα µε εισπνοές, γαργάρες και ζεστά ροφήματα.

Όπως έχετε προσέξει επιδρά ευεργετικά στον οργανισμό σε όλα σχεδόν τα συμπτώματα της γρίπης και τα επακόλουθά της. Εάν, μόλις αντιληφθούμε τα πρώτα συμπτώματα της αρρώστιας, περιοριστούμε στη σπιτική ζεστασιά και παίρνουμε καυτά ροφήματα από ζαμπούκο µε µια ασπιρίνη, αν υπάρχει πονοκέφαλος, θα την ξεφορτωθούμε το συντομότερο.

Ακόμη είναι υποτονικά και βοηθούν τα άτομα µε ψηλή πίεση να τη σταθεροποιήσουν σε επιτρεπτά επίπεδα.

Είναι αιµοκαθαρτικά και συστήνονται για µια ανοιξιάτικη αποτοξίνωση του οργανισμού µε ένα ζεστό ρόφημα πρωί κατανήστικα για λίγες ημέρες.

Είναι διουρητικά και συστήνονται σε παθήσεις των νεφρών, κυστίτιδες, ρευματισμούς και αρθριτικά.

Είναι αντιφλογιστικά και βοηθούν σε φλεγμονές της στοματικής κοιλότητας, µε γαργάρες, ειδικά σε περιοδοντίτιδα.

Βοηθούν επίσης και στις προσπάθειες για αδυνάτισμα, απλά αντικαθιστούμε τα ροφήματα που συνήθως παίρνουμε, µε σκέτο τσάι ζαμπούκου.

Εξωτερικά µε ζεστές κομπρέσες ή µε επαλείψεις βοηθούν σε πάρα πολλές περιπτώσεις, όπως σε φλογώσεις ματιών, αλλεργίες και ερεθισμένα βλέφαρα µε κομπρέσες και επιφανειακά µε επαλείψεις και µε εντριβές, διαλύουν δερματικές φλογώσεις, καθαρίζουν και μαλακώνουν το δέρμα, αφαιρούν τις φακίδες και τις ρυτίδες.

Παλιά ήταν το καλλυντικό των Γαλλίδων για άσπρο, καθαρό και µαλακό δέρμα, χωρίς φακίδες και ρυτίδες.

Με ζεστές κομπρέσες βοηθούν σε σπυριά και αιµατάδες, ενώ µε κρύες κομπρέσες και επαλείψεις σε ηλίαση και µε ζεστά θεραπευτικά μπάνια σε ρευματισμούς, αρθριτικά, δερματικούς ερεθισμούς, κρυολογήματα και νευρική υπερδιέγερση.

Οι καρποί του ζαμπούκου χρησιμοποιούνται για το χρωματισμό των μαύρων κρασιών, επίσης χρωματίζουν και ενισχύουν το ξύδι.

Χρησιμοποιούνται επίσης για βάψιμο των βαμβακερών υφασμάτων, γιατί δίδουν ένα χαρακτηριστικό µωβ χρώμα.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Δυνατό έγχυμα: Αφήνουμε στη τσαγιέρα 15 γραμμάρια ξηρά άνθη ζαμπούκου και 30 γραμμάρια φύλλα µέντας. Προσθέτουμε λίγο - λίγο και καυτό µισό λίτρο νερό, κοιτάζοντας τα βότανα να μείνουν καλυμμένα από το καυτό νερό για 15 λεπτά, χωρίς να κρυώσει το νερό. Σουρώνουμε, γλυκαίνουμε κατά βούληση και πίνουμε ζεστό. Το δυνατό αυτό αφέψημα το χρησιμοποιούμε σε σοβαρά κρυολογήματα.

Ξύδι: Αφήνουμε µισό κιλό ξηρά άνθη ζαμπούκου σε ένα λίτρο ξύδι από κρασί ή µήλα, σε καλά κλειστό μπουκάλι για 10 µέρες στον ήλιο, σουρώνουµε και φυλάμε το ξύδι. Το ξύδι αυτό επιβαρύνει λιγότερο το στομάχι από ότι τα συνηθισμένα ξύδια και µπορεί να χρησιμοποιηθεί µε κομπρέσες σαν αντιπυρετικό.

Σιρόπι: Αφήνουμε φρέσκα άνθη σε ένα μπουκάλι µε ανοιχτό λαιμό όσα πιο πολλά µπορεί να μαζέψει το μπουκάλι και τα καλύπτουμε µε νερό και τα αφήνουμε για 24 ώρες να χωνευτούν. Την επαύριον τα σουρώνουμε. μετρούμε το αρωματισμένο νερό και προσθέτουμε την ανάλογη ποσότητα ζάχαρης και το δένουμε σε σιρόπι. Λίγο πριν τελειώσουμε το δέσιμο, προσθέτουμε και το χυμό 2 λεμονιών για κάθε 5 ποτήρια ζάχαρη. Τελειώνοντας το δέσιμο. φυλάμε το σιρόπι σε μπουκάλια στο ψυγείο. *Tο σιρόπι αυτό είναι δροσιστικό, αντιπυρετικό, ελαφρά υποτασικό και προφυλάσσει από τις γρίπες. Το παίρνουμε ζεστό ή κρύο ανάλογα µε την περίπτωση.

Φύλλα: Τα φύλλα του ζαμπούκου περιέχουν ένα κυανογλυκοζίτη, τη σαμπουνιγρίνη, ρητινώδεις ουσίες, χρωστικές ουσίες, γόμµη και άλλα συστατικά.

Η σαμπουνιγρίνη είναι τοξική ουσία, γι αυτό καλά είναι να είμαστε προσεκτικοί στη χρήση των παρασκευασμάτων τους και στη δοσολογία τους.

Τα φύλλα χρησιμοποιούνται τόσο για εσωτερική όσο και για εξωτερική χρήση. Τα παρασκευάσματα τους για εσωτερική χρήση είναι πιο δραστικά απ’ ότι αυτά µε τα άνθη του ζαμπούκου, όµως δεν έχουν ευχάριστη γεύση. Βοηθούν σε περιπτώσεις δυσκοιλιότητας, σε κρυολογήματα και είναι διουρητικά.

Αφέψημα: Βράζουμε µια φούχτα φύλλα για λίγα λεπτά σε ένα λίτρο νερό. Το αφέψημα αυτό χρησιμοποιείται µε επαλείψεις σε έκζεμα και εγκαύματα και µε θεραπευτικά µπάνια σε ρευματισμούς και αρθριτικά.

Λάδι: Τα λειωμένα φύλλα του ζαμπούκου, δουλεμένα µε ελαιόλαδο, µε επιθέσεις ανακουφίζουν τους πόνους από τις αιμορροΐδες.

Η μυρωδιά που αναδύουν τα λειωμένα φύλλα του απομακρύνουν τα έντομα. Όσοι θα ήθελαν να δοκιμάσουν, μπορούν να ετοιμάσουν µια λοσιόν για το σκοπό αυτό µε την οποία να αλείφουν τα γυμνά μέρη του σώματος τους για να αποφεύγουν τα τσιμπήματα από τα κουνούπια.

Λοσιόν: Βάζουμε ψιλοκομμένα φρέσκα φύλλα ζαμπούκου σε µια µπουκάλα και τα καλύπτουμε µε ζεστό νερό. Αφήνουμε για λίγες ώρες, σουρώνουμε και φυλάμε σε σκούρα μπουκάλια. Τα φύλλα του ζαμπούκου χρησιμοποιούνται και για βάψιμο των βαμβακερών, γιατί δίδουν ένα πράσινο χρώμα.

Φλοιός: Χρησιμοποιείται ο δεύτερος φλοιός των δίχρονων κλαδιών του και της ρίζας του. Για το σκοπό αυτό αφαιρούμε το εξωτερικό φλοιό προσεκτικά και βρίσκουμε το δεύτερο φλοιό, που είναι πράσινος, τον αφαιρούμε και τον ξηραίνουμε.

Ο φλοιός τους περιέχει βαλεριανικό οξύ, ταννίνη, ζάκχαρο, γόμμη, πηκτίνη, αλκαλοειδείς ουσίες, βιταμίνη Β και C σαμπουνιγρίνη και άλατα.

Όπως έχουμε ήδη σημειώσει, η σαμπουνιγρίνη είναι τοξική ουσία και καλά είναι να προσέχουμε τη δοσολογία των παρασκευασμάτων τους.

**Θα δώσουμε μερικές ειδικές συνταγές για σοβαρά προβλήματα υγείας͵ πιστεύοντας ότι όσοι θα θελήσουν να τα χρησιμοποιήσουν, θα είναι προσεκτικοί στη δοσολογία και στις οδηγίες που δίδονται.

Για την επιληψία: Αφήνουμε 50 γραμμάρια φρέσκου φλοιού σε 2 ποτήρια καυτό νερό να χωνευτούν για 2 ημέρες. Σουρώνουμε και την ποσότητα αυτή την πίνει ο επιληπτικός το πρωί νηστικός µε τον ακόλουθο τρόπο. Πίνει ένα ποτήρι κατανήστικα και το υπόλοιπο ποτήρι µετά από 15 λεπτά. * Ή διάρκεια της θεραπείας αυτής είναι για 2 µήνες και κάθε εβδομάδα παίρνει το έγχυμα αυτό σε µια µόνο καθορισμένη ημέρα, δηλαδή θα πάρει κατά τη διάρκεια των δύο αυτών µμηνών, 8 µέρες το έγχυμα αυτό.

Για την υδρωπικία και συγκράτηση υγρών: Αφήνουμε 60 γραμμάρια πράσινη φλούδα σε 4 ποτήρια καυτό νερό, για 10 λεπτά, σουρώνουμε και το πίνουμε κατά τη διάρκεια µιας ημέρας.

Για ρευματισμούς, αρθριτικά, κολικούς των νεφρών: Βράζουμε µια φούχτα πράσινη φλούδα σε ένα λίτρο νερό µέχρι να μείνει το µισό, σουρώνουμε και το πίνουμε κατά τη διάρκεια µιας ημέρας.

Κρασί: Για όλες τις πιο πάνω περιπτώσεις μπορούμε να ετοιμάσουμε ένα κρασί µε το φλοιό τους, να το φυλάξουμε και να παίρνουμε ένα ποτήρι του κρασιού πριν από το γεύμα και το δείπνο.

Αφήνουμε 150 γραμμάρια πράσινη φλούδα σε ένα λίτρο κρασί για 48 ώρες να χωνευτεί, σουρώνουμε, γλυκαίνουμε κατά βούληση και φυλάμε.

Από το ιατροσοφικό Μαχαιρά διαβάζουμε: Δια το πρήξιμο των χειρών και των ποδιών, έπαρε φύλλα κουφοξυλιάς (ζαμπούκου), βράσε τα µε Κρασίν άσπρον και βάλε τα εις το πρίσμαν.

Ο φλοιός του ζαμπούκου δίδει ένα μαύρο χρώμα που χρησιμοποιείται για βαφικούς σκοπούς.

Καρποί: Οι καρποί του ζαμπούκου είναι μαύρες µικρές ρόγες, από αυτές δε, έχει πάρει την ονομασία του μαύρος ζαμπούκος. Περιέχουν σαμπουνιγρίνη, βιταμίνη C, ταννίνη, νιτρικό κάλιο, µηλικό και κιτρικό οξύ, ζάκχαρο, γόµµη και χρωστικές ουσίες.

Φρέσκοι, ξηροί ή μαρμελάδα οι καρποί του είναι αντιφλογιστικοί, αντιρρευματικοί, εφιδρωτικοί, ευκοίλιοι, διουρητικοί και αντιφλεγμονώδεις.

Ἡ μαρμελάδα τους είναι ευκοίλια, αλλά συνάµα και τονωτική.

Βρασμένοι µε γάλα βοηθούν τις λεχώνες να αυξήσουν το γάλα τους.

Κοπανισμένοι µε κανέλα και μέλι βοηθούν σε προβλήματα χολής και σε ποδάγρα. Διαλύουμε µια κουταλιά της σούπας από το μείγμα αυτό, σε ένα ποτήρι καυτό ή κρύο νερό και παίρνουμε ένα ποτήρι την ημέρα.

* Όπως έχουμε ήδη σημειώσει, η σαμπουνιγρίνη είναι τοξική ουσία και καλά είναι να προσέχουμε τη δοσολογία των παρασκευασμάτων τους.
** Δώσαμε μερικές ειδικές συνταγές για σοβαρά προβλήματα υγείας͵ πιστεύοντας ότι όσοι θα θελήσουν να τα χρησιμοποιήσουν, θα είναι προσεκτικοί στη δοσολογία και στις οδηγίες που δίδονται.

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η γλυκόριζα η λεία, γνωστή και σαν γιάµπολι και πιάµπολι, ανήκει στην οικογένεια των Λεγκουμιδών ή Χεδρωπών. Είναι φυτό τριχωτό µέχρι 1 µέτρο, µε βλαστούς που φυτρώνουν από το απλωτό, πολυετές ρίζωμα του.

Τα φύλλα του είναι σύνθετα µε 9-15 προµήκη και έμμισθα φυλλάρια. Τα άνθη του είναι ανοιχτά βιολετιά και βρίσκονται σε µασχαλιαίους βότρεις. Ανθίζει από το Μάη µέχρι τον Ιούνη και βρίσκουμε το φυτό αυτό σε αμμώδεις περιοχές, στη Σαλαμίνα και στο Συριανοχώρινα φυτρώνει αυτοφυές, πιθανότατα από παλιές καλλιέργειες στις περιοχές αυτές, γιατί η ρίζα του απλώνεται ανεξέλεκτα.

Όμως τελευταία καλλιεργείται και από μερικούς παραγωγούς, για εξαγωγικούς κυρίως σκοπούς. Είναι φυτό που συστήνεται να φυτεύεται σε εδάφη που απειλούνται από διάβρωση, όμως συνάμα είναι φυτό που άπαξ και καλλιεργηθεί σε έναν τόπο, από το δεύτερο χρόνο και µετά τα ριζώματα του εξαπλώνονται σε τέτοιο βαθµό που να καταστρέφει τις γειτονικές φυτείες.

Η γλυκόριζα είναι ιθαγενές φυτό της Νότιας Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Έχει την ιδιότητα να σβήνει τη δίψα και παλιά αφέψημα της µε κριθάρι και αγριάδα, χρησιμοποιόταν αντί νερού σε κάθε νοσοκομείο.

Εκτός από τα νοσοκομεία ετοιμαζόταν και ένα δροσιστικό ποτό, που το πωλούσαν στους δρόμους και στα πάρκα, πλανώδιοι πωλητές σε κύπελλα από καρύδα και για το λόγο αυτό, έµεινε γνωστό στην ιστορία σαν το ποτό «κοκό».

Όμως οι αναφορές για το φυτό µας έρχονται από πολύ παλιά. Ο Θεόφραστος αναφέρει την γλυκόριζα σαν το φάρμακο που χρησιμοποιούσαν οι Σκύθες για το άσθµα, τον ξερόβηχα και άλλες παθήσεις του αναπνευστικού.

Συχνά ονόμαζαν το φυτό «Σκυθία», γιατί οι αρχαίοι λαοί πίστευαν ότι οι φοβεροί Σκύθες πολεμιστές, μπορούσαν, µασώντας ρίζα γλυκόριζας, να συνεχίσουν πορεία για πάνω από δέκα µέρες χωρίς νερό και φαγητό, γιατί η γλυκόριζα καταλαγιάζει και την πείνα.

Οι αρχαίοι Ελληνες, οι Ρώμαίοι και κατά το Μεσσαίωνα αρκετοί λαοί, χρησιμοποιούσαν τη ρίζα της γλυκόριζας για να καθαρίζει η φωνή τους.

Και πράγματι σε μία παλιά φαρμακολογία αναφέρεται το εξής, «η χρήση της γλυκόριζας, είναι τόσο κοινή που συμπεριλαμβάνεται σε κάθε αφέψημα βοτάνων για να καλύψει µε τη γλυκύτητα της, τη δυσάρεστη γεύση των άλλων συστατικών, ή για να χαρίσει τις ιδιότητές της που εξουδετερώνουν τα καυστικά υγρά που προκαλούν βήχα.»

Παλιά ήταν συχνό φαινόμενο να μασούν ρίζες για καθαρισμό του στόματος και γενικά για υγιεινούς σκοπούς, όπως θα δούµε πάρα κάτω από τις πολλαπλές της ιδιότητες.

Μάλιστα αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι ο Μέγας Ναπολέοντας είχε μαυρισµένα δόντια, από το γεγονός ότι μασούσε συνέχεια γλυκόριζα, επειδή πονούσε το στομάχι του.

Περιέχει µέχρι και 1270 γλυκοριζίνη, που είναι πολύ πιο γλυκιά απὀ την εμπορική ζάχαρη και ανήκει στους γλυκοζίτες, παρόλο που ενεργεί σαν σαπωνίνη, ταννίνη, ζάχαρη, φλαβονοειδή, άμυλο, αιθέριο λάδι, ασπαραγίνη, στεροειδή που βοηθούν σε προβλήματα λειτουργίας των ωοθηκών, ασβέστιο, κάλιο, μαγνήσιο και άλλα συστατικά.

Έχει µαλακτικές, αντιφλεγµονικές, αποχρεπτικές, σπασμολυτικές και διουρητικές ιδιότητες, τονώνει τα αιμοφόρα αγγεία και βοηθά σε έλκος του στομαχιού, γιατί εμποδίζει την έκκριση των γαστρικών υγρών.

Χρησιμοποιείται σε παθήσεις του αναπνευστικού συστήµατος όπως βήχα, βράχνιασµα, άσθµα, φλέγματα, κρυολογήµατα, λαρυγγίτιδα και φαρυγγίτιδα. Επίσης σε παθήσεις του γαστροεντερικού όπως έλκος, γαστρίτιδα, χρόνια δυσκοιλιότητα και αέρια στο στομάχι και τα έντερα.

Βοηθά και σε παθήσεις του ουροποιητικού συστήµατος, όπως πέτρες στα νεφρά και γενικά σε φλογώσεις, σε ρευματισμούς και αρθριτικά.

Έχει επίσης αντικαταθλιπτικές ιδιότητες και βοηθά άτοµα µε κατάθλιψη σιγά-σιγά να ξεπεράσουν το πρόβλημά τους.
Λόγω της έντονης γλυκύτητας του χρησιµοποιείται σαν γλυκαντικό σε πολύ µικρή δόση για τους διαβητικούς.

Συνάµα όµως έχει επιβεβαιωθεί επιστημονικά ότι η μακροχρόνια χρήση της προκαλεί συγκράτηση του νατρίου στον οργανισμό, µε αποτέλεσµα να δημιουργούνται οιδήµατα, να προκαλεί πονοκεφάλους, να ψηλώνει την πίεση, ακόµη έχει παρατηρηθεί ότι προκαλεί και μυϊκή αδυναμία.

Η γλυκόριζα, εκτός από φαρμακευτικό φυτό, είναι και µελισσοκομικό και βιομηχανικό φυτό µε την έννοια ότι η ρίζα της χρησιµοποιείται σε διάφορες βιομηχανίες αγαθών, όπως:

- στη ζαχαροπλαστική, που χρησιµοποιείται για τη γλυκύτητα του.

- στην αρτοποιία για την παρασκευή φρυγανιών για διαβητικούς

- στην κατασκευή χρωμάτων και μελάνης και σαν φυσικό χρωστικό, για να χρωματίζονται Τσίχλες, παστίλιες για το βήχα και άλλα παρόμοια είδη.
-στη ζυθοποιία, όπως για την παρασκευή της μαύρης μπύρας Πόρτερ,α κόμη και στην παραγωγή χάρτου.

Χρησιμοποιείται επίσης για τη γλύκανση του καπνού της πίππας, του καπνού που διατίθεται για µάσημα, ακόµη και αυτού που προορίζεται για την παραγωγή τσιγάρων.

Η φρέσκια ρίζα της είναι τοξική, γι᾽αυτό και στο εμπόριο τη βρίσκουμε να διατίθεται σε διάφορες µορφές, όπως η ξηρή της ρίζα, ο χυµός της ρίζας της συμπυκνωµένος, κοινά γνωστός σαν «Γιάμπολη», γιατί πήρε το όνομα του από την πόλη Ιάμπολη όπου προπαρασκευαζόταν µε την ονομασία ‘’Reglisse’’ σε µορφή ράβδων ή πλακών.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Αφέψημα: Βράζουµε 20 γραμμάρια ρίζα σε µισό λίτρο νερό για 10-15 λεπτά, σουρώνουμε και πίνουμε ένα ποτηράκι τρεις φορές την ηµέρα ανάμεσα στα γεύματα. Ένα πιο δυνατό αφέψημα της, 200 γραμμάρια σε 1 λίτρο νερό, χρησιµοποιείται µε πλύσεις και γαργάρες σε περιπτώσεις γλωσσίτιδας, φλεγμονής και σκάσιμο του βλεννογόνου, καθώς για φλεγμονές στα µάτια.

Βράζουµε 2-3 γραμμάρια ξηρή ρίζα σε ένα ποτήρι γάλα, σουρώνουµε και το πίνουμε πριν από τον ύπνο. Ειδικά το αφέψημα αυτό συστήνεται για βρογχικά.

Το δροσιστικό αφέψημα που χρησιμοποιούσαν παλιά στα νοσοκομεία ετοιμαζόταν µε τον πάρα κάτω τρόπο: Βάζουμε 40 γραμμάρια ξηρής ρίζας σε ένα λίτρο κρύο νερό, την αφήνουμε για 24 ώρες και µετά σουρώνουµε και φυλάμε το υγρό. Βράζουµε 20 γραμμάρια ξηρή ρίζα αγριάδας σε ένα λίτρο νερό για 15-20 λεπτά, αφήνουμε να κρυώσει και σουρώνουµε.

Προσθέτουμε τα δύο υγρά μα και γλυκαίνουµε κατά βούληση µε μέλι. Το σερβίρουμε µε μία φέτα λεμονιού.

Ρόφημα «κοκό»: Αφήνουμε 50 γραμμάρια σκόνης γλυκόριζας σε ένα λίτρο νερό, όπου έχουµε βράσει για λίγο µάρανθο ή γλυκάνισσο, για 24 ώρες. Σουρώνουµε και σερβίρουμε µε μία φέτα λεμόνι.

*  Λόγω της έντονης γλυκύτητάς του χρησιµοποιείται σαν γλυκαντικό σε πολύ µικρή δόση για τους διαβητικούς. Συνάµα όµως έχει επιβεβαιωθεί επιστημονικά ότι η μακροχρόνια χρήση της προκαλεί συγκράτηση του νατρίου στον οργανισμό, µε αποτέλεσµα να δημιουργούνται οιδήµατα, να προκαλεί πονοκεφάλους, να ψηλώνει την πίεση, ακόµη έχει παρατηρηθεί ότι προκαλεί και μυϊκή αδυναμία.

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η δάφνη η ευγενής ή δάφνη του Απόλλωνα, ή δάφνη ή βάγια ανήκει στην οικογένεια των Λαουρίδων ή Δαφνίδων.

Είναι αειθαλής θάµνος ή μικρό δένδρο. Έχει φύλλα σκουροπράσινα, δερµατώδη, αρωματικά.

Τα άνθη της είναι δίοικα και βρίσκονται στη βάση των φύλλων κατά οµάδες. Ο καρπός της είναι μαύρη σαρκώδης ράγα, γνωστός σαν δαφνόκοκκο.

Ανθίζει νωρίς την άνοιξη και τη βρίσκουμε αυτοφυή σε υγρά, πετρώδη εδάφη στο Τρόοδος και τον Πενταδάκτυλο, αλλά συνάμα καλλιεργείται σε όλο το νησί.

Είναι φυτό της Μεσογείου και είναι συνδεδεμένο µε την Ελληνική μυθολογία. Σύμφωνα µε το μύθο, η νύμφη Δάφνη κόρη του Πηνειού και της Γης, μεταμορφώθηκε από τους θεούς, µετά από παράκληση της σε δένδρο, για να σωθεί από την ερωτική καταδίωξη του Απόλλωνα.

Απαρηγόρητος ο Απόλλωνας, στεφανώθηκε µε τα κλαδιά της, γι αυτό και το φυτό ήταν αφιερωμένο στο θεό του Φωτός, και οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι τους προστάτευε από τους κεραυνούς. Ο Καίσαρας Τιβέριος φορούσε δάφνινο στεφάνι, όποτε είχε καταιγίδα.

Η δάφνη αποτελούσε σύμβολο ειρήνης και δόξας. Το δάφνινο στεφάνι προσφερόταν στους νικητές των αγώνων, σε ποιητές, σοφούς και σε στρατηγούς. Ορισμένοι ακαδημαϊκοί τίτλοι έχουν τη ρίζα τους στο λατινικό όνομα της δάφνης.

Τα φύλλα περιέχουν δετικές ουσίες, πικρές ουσίες, αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά την κινεόλη και την ευγενόλη.

Έχουν αντισηπτικές, διεγερτικές, αντισπασμωδικές και στοµαχικές ιδιότητες.

Μερικοί τους αποδίδουν και διουρητικός, αντιπυρετικές, αποχρεπτικές και αντιρευµατικές ιδιότητες.

Συστήνονται σε αεροφαγίες, σε προβλήματα πέψης, γιατί διεγείρουν τους σιελογόνους αδένες, αυξάνουν την έκκριση σιέλου και βοηθούν στη διαδικασία της πέψης.

Σαν κατευναστικά συστήνονται σε ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους και σε οδυνηρά έμµηνα. Σαν αντισηπτικά µε γαργάρες συστήνονται σε φαρυγγίτιδες, λαρυγγίτιδες, µε κοπρέσες σε ιγμορίτιδες και αποστήµατα και µε κλίσµατα σε αµοιβάδες στα έντερα.

Από παρατηρήσεις που έχουµε κάνει µε αρκετά άτοµα, απεδείχθη ότι δυνατό αφέψημα τους σε δοσολογία ένα ποτηράκι το πρωί νηστικοί βοηθά σε περίπτωση ψηλής χολεστερόλης που οφείλεται σε ψυχοσωματικές αιτίες.

ΕΓΧΥΜΑ: Αφήνουμε τα βότανα για 15 λεπτά σε καυτό νερό, τα σουρώνουμε και πίνουμε.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 1 με 2 κουταλάκια βότανο, σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με νερό και πίνουμε 3 φορές την ημέρα. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για πέταλα, άνθη, φύλλα και όλα τα αρωματικά βότανα.

*ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ: Για εξοικονόμηση χρόνου, από το προηγούμενο βράδυ ή το πρωινό μας, ετοιμάζουμε ένα (ολοήμερο) ρόφημα, το βάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι ή παγούρι, και το πίνουμε ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, καθόλη την περίοδο της ημέρας (από το πρωί έως το βράδυ).

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: 3 με 6 κουταλάκια βότανο, σε ποσότητα 3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό, το φτιάχνουμε μόνο 1 φορά και το πίνουμε έως ότου τελειώσει.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Αφέψημα: Βράζουµε αρκετά φρέσκα φύλλα σε δύο ποτήρια νερό µέχρι να μείνει το µισό, σουρώνουµε και φυλάμε. Παίρνουμε μισό φλυντζανάκι του καφέ πρωί νηστικοί. Η δοσολογία αυτή ρίχνει την ψηλή χολεστερόλη σε άτοµα µε έντονη ψυχολογική επιβάρυνση.

Σκόνη: Τα φύλλα της δάφνης ξηραμένα και λειωµένα σε σκόνη βοηθούν σαν αιμοστατικό σε αιµορραγίες της μύτης και σε πληγές. Συνάµα επενεργούν και σαν αντισηπτικὀ.

Τα φύλλα της δάφνης τονώνουν τα μαλλιά, σταματούν την τριχόπτωση αλλά συνάµα τους δίδουν ένα σκούρο χρώμα, γι’ αυτό είναι προτιμότερο να χρησιμοποιούνται σε σκουρόχρωµα μαλλιά. Για το σκοπό αυτό λούνουµε τα μαλλιά µε νερό. όπου έχουµε βράσει µπόλικα φύλλα δάφνης.

Δαφνόκοκκα: Οι καρποί ή τα μούρα της δάφνης γνωστά και ως δαφνόκοκκα βοηθούν στην υδρωπικία, πυρετούς και ρευματισμούς.

Αφέψημα: Βράζουµε 20-40 γραμμάρια μούρα σε ένα λίτρο νερό για πέντε λεπτά, τα αφήνουμε στο νερό για δεκαπέντε ακόµη λεπτά, σουρώνουµε και πίνουµε 2-3 ποτήρια την ηµέρα πριν απὀ κάθε γεύμα ή ενδιάµεσα των γευμάτων.

* Για τους ρευματισμούς δίδουµε και µια πιο περίπλοκη παλιά συνταγή που εθεωρείτο ότι βοηθούσε πολύ.

Βράζουµε 30 γραμμάρια μούρα δάφνης και 30 γραμμάρια ξύλο πύξου σε ενάµιση λίτρο νερό μέχρις ότου μείνει το ένα λίτρο. Αφού το κατεβάσουµε από τη φωτιά, ζεστό όπως είναι, προσθέτουμε τη φλούδα ενός λεμονιού που είµαστε σίγουροι ότι δεν είναι ψεκασμένο. Αφήνουμε για λίγα λεπτά να χωνευτούν όλα µαζί, σουρώνουµε και πίνουμε τρία ποτήρια την ημέρα.

Λάδι: Για τους ρευματισμούς επίσης μπορούμε να ετοιμάσουμε λάδι για εντριβές.

Βράζουµε σε µπαιν-μαρί ψιλοκομμένα φύλλα και ξηρά μούρα δάφνης σε διπλάσια ποσότητα ελαιόλαδο, για µερικές ώρες. Σουρώνουμε και φυλάμε το ελαιόλαδο µε το οποίο κάνουμε εντριβές στα πονεµένα σηµεία, ιδιαίτερα συστήνεται σε πόνους των νεφρών.

*Ακόμη το λάδι αυτό µε εντριβές στο τριχωτό µέρος της κεφαλής σκοτώνει τις φτείρες.

Από το Ιατροσοφικό Μαχαιρά διαβάζουμε:

Βάρε 25 δράµια δαφνόκοκκα χοντροκοπάνισε τα και βάλε τα εις ρούχον και δίσε τα. Γέμισε μια κανδήλα κρασίν άσπρο έως 80 δράµια, βάλε το ρούχον µε τα δαφνόκοκκα µέσα να µουσκέψουν 24 ώραις, είτα απόσφιξέ τα καλά και πίνε 24 δράµια κατανήστικα. ομοίως και το βράδυ πριν του δείπνου. Έτσι ακολουθάς έως 12 ηµέρες και το αφήνεις. Είτα πάλαι άλλες 12 ημέρες. Είναι δυναμωτικόν και στομαχικόν.

Δαφνέλαιο: Το δαφνέλαιο είναι αντισηπτικό και αναλγητικό και χρησιµοποιείται µε εντριβές διαλυμένο µε ίση ποσότητα ελαιόλαδου, για να µην προκαλέσει ερεθισµό στην επιδερμίδα, σε ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους και σε ισχυαλγίες.

Μια σταγόνα του στο πονεµένο δόντι, καταλαγιάζει τον πονόδοντο.Το δαφνέλαιο επίσης τονώνει τα μαλλιά και εμποδίζει την τριχόπτωση, τους δίνει µια γυαλάδα αλλά συνάµα τα σκουραίνει. Για το σκοπό αυτό κάνουμε εντριβές στις ρίζες των μαλλιών µε δαφνέλαιο και ελαιόλαδο σε ίσες ποσότητες, καλύπτουμε το κεφάλι για µισή περίπου ώρα και µετά πλένουµε τα μαλλιά.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Η γεύση προέρχεται από έλαια στα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών. Το κόψιμο ή η άλεση σπάει τα κυτταρικά τοιχώματα και απελευθερώνει τη γεύση.

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

Η ξήρανση των βοτάνων σε πολύ υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει απώλεια γεύσης και ιδιοτήτων.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.