Η μαστίχα της Χίου, γνωστή από τον 1ο αιώνα μ.Χ. με αναφορές σε Ηρόδοτο, Ιπποκράτη και Πλίνιο, αποτέλεσε πολύτιμο αγαθό στη βυζαντινή εποχή και ελεγχόταν κατά την Οθωμανική περίοδο από ντόπιες οικογένειες. Παραδοσιακά παραγόμενη από γενιά σε γενιά, χρησιμοποιούμενη σε τρόφιμα, καλλυντικά και φάρμακα.

--- Περισσότερα ---

Η μαστίχα είναι μια ρητίνη που λαμβάνεται από το μαστιχόδεντρο, που προέρχεται από το ελληνικό νησί της Χίου. Η παραγωγή και η χρήση της μαστίχας χρονολογείται από την αρχαιότητα και παίζει σημαντικό ρόλο στην οικονομία και τον πολιτισμό της Χίου εδώ και αιώνες.

Η πρώτη γραπτή αναφορά για την παραγωγή μαστίχας στη Χίο χρονολογείται από τον 1ο αιώνα μ.Χ. και αναφέρθηκε από αρκετούς αρχαίους συγγραφείς όπως ο Ηρόδοτος, ο Ιπποκράτης και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος.

Στη βυζαντινή εποχή, η μαστίχα έγινε πολύτιμο αγαθό και χρησιμοποιήθηκε για ιατρικούς σκοπούς καθώς και για την παρασκευή τροφίμων, καλλυντικών και αρωμάτων.

Κατά την Οθωμανική περίοδο, η παραγωγή μαστίχας ελεγχόταν από τους ηγεμόνες της Χίου, οι οποίοι παραχωρούσαν αποκλειστικά δικαιώματα σε ντόπιες οικογένειες.

Οι μέθοδοι παραγωγής παρέμειναν παραδοσιακές και μεταβιβάστηκαν από γενιά σε γενιά. Τον 19ο αιώνα η Χίος έγινε μέρος της Ελλάδας και της μαστίχας η παραγωγή απελευθερώθηκε, επιτρέποντας περισσότερο ανταγωνισμό και καινοτομία.

Σήμερα, η μαστίχα εξακολουθεί να παράγεται στη Χίο με παραδοσιακές μεθόδους και εκτιμάται ιδιαίτερα για τη μοναδική γεύση και τις φαρμακευτικές της ιδιότητες.

Χρησιμοποιείται σε μια ποικιλία προϊόντων όπως τσίχλες, λικέρ, γλυκά, καλλυντικά και φαρμακευτικά προϊόντα.

Το νησί της Χίου συνεχίζει νανα είναι γνωστή ως η κύρια πηγή στον κόσμο υψηλής ποιότητας μαστίχας και η παραγωγή της παραμένει σημαντικό μέρος της τοπικής οικονομίας και πολιτισμού.

Η μαστίχα Χίου υποστηρίζει την υγεία του στομάχου, του αναπνευστικού και της επιδερμίδας χάρη στις αντιφλεγμονώδεις, αντιοξειδωτικά και αντιβακτηριακές της ιδιότητες.

--- Περισσότερα ---

Η μαστίχα, γνωστή και ως Μαστίχα, είναι μια ρητινώδης ουσία που λαμβάνεται από το μαστιχόδεντρο (Pistacia lentiscus) που φύεται στο ελληνικό νησί της Χίου.

Για αιώνες, η μαστίχα ήταν ένα πολύτιμο αγαθό στην περιοχή της Μεσογείου, που χρησιμοποιείται για ιατρικούς και γαστρονομικούς σκοπούς.

Στην παραδοσιακή ιατρική, η μαστίχα έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ποικίλων παθήσεων υγείας, συμπεριλαμβανομένων των πεπτικών διαταραχών, των αναπνευστικών προβλημάτων και των δερματικών παθήσεων.

Μελέτες έχουν δείξει ότι η μαστίχα έχει αντιφλεγμονώδεις, αντιβακτηριακές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες που μπορεί να ευθύνονται για τα θεραπευτικά της αποτελέσματα.

Η ικανότητα της μαστίχας να υποστηρίζει την υγεία του πεπτικού συστήματος είναι ένα από τα πιο γνωστά πλεονεκτήματα της για την υγεία.

Έχει αποδειχθεί ότι έχει προστατευτική δράση στο στομάχι και τα έντερα, μειώνοντας τον κίνδυνο ελκών και βελτιώνοντας τη συνολική πέψη.

Η μαστίχα έχει επίσης βρεθεί ότι έχει ήπιο καθαρτικό αποτέλεσμα, βοηθώντας στην ανακούφιση από τη δυσκοιλιότητα.

Εκτός από τα πεπτικά οφέλη της, η μαστίχα έχει χρησιμοποιηθεί για την υποστήριξη της αναπνευστικής υγείας.

Έχει αποδειχθεί ότι έχει καταπραϋντική δράση στο λαιμό και μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του βήχα και του κρυολογήματος.

Η μαστίχα έχει επίσης οφέλη για το δέρμα.

Έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά για τη θεραπεία τραυμάτων και δερματικών λοιμώξεων και μελέτες έχουν δείξει ότι έχει αντιβακτηριακά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα που μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση της ακμής και άλλων δερματικών παθήσεων.

Συνολικά, η μαστίχα είναι ένα ευέλικτο φυσικό φάρμακο με μακρά ιστορία χρήσης στην παραδοσιακή ιατρική.

Τα πιθανά οφέλη του για την υγεία το καθιστούν μια πολύτιμη προσθήκη σε κάθε ρουτίνα ευεξίας.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ για (Δάκρυα):

2 Δάκρυα, πίνετε 1 φορές την ημέρα, για προληπτικούς σκοπούς

ή

1 με 2 Δάκρυα, πίνετε 3 φορές την ημέρα, για θεραπευτική δόση.

Τρόπος Χρήσης: Μασήστε τα δάκρυα μαστίχας μόνα τους, ή με λίγη ποσότητα κεριού μέλισσας, μέχρι να μαλακώσουν.

Ιδανικά πάρτε τα κάθε μέρα περίπου 15-20 λεπτά πριν το γεύμα σας, για καλύτερα αποτελέσματα.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Το κορίανδρο το καλλιεργήσιμο είναι ο γνωστός µας κόλιαντρος και ανήκει στην οικογένεια των Σκιαδανθών.

Είναι ένα φυτό που δε χρειάζεται να το παρουσιάσουμε, γιατί όλοι µας έχει τύχει να το δοκιμάσουμε και το γνωρίζουμε από τη γλυκιά αρωματική του γεύση, είτε σαν λαχανικό στις σαλάτες και στις ελιόπιτες ή τους σπόρους του σαν άρτυμα στις πράσινες ελιές τις «τσακκιστές», στις φρέσκες τηγανιτές πατάτες, τις «αντιναχτές».

Γευστικές συνήθειες που πάνε να εκλείψουν και που όπως θα δείτε καλά είναι να τις επαναφέρουμε στο διαιτολόγιό µας, γιατί εκτός από γευστικές είναι και ωφέλιμες.

Όµως δεν είναι µόνο στον τόπο µας γνωστός ο κόλιαντρος. Σαν άρτυµα χρησιµοποιείται σε πάρα πολλά µέρη, μάλιστα καλλιεργείται για το σκοπό αυτό.

Στις Ινδίες αποτελεί ένα από τα συστατικά του κάρυ, στη Γερμανία όπως και στην Κύπρο, για την προετοιμασία των λουκάνικων. Σε αρκετά µέρη χρησιμοποιείται και σε γλυκά.

Σαν συντηρητικό κρέατος, λειωμένο µε ξύδι ή κρασί είναι το υγρό, όπου βάζουν το κρέας «να ψηθεί πριν το επεξεργαστούν για διάφορα αλλαντικά όπως είναι τα παστά, τα λουκάνικα, οι λούντζες κ.α.

Σαν βότανο µπορεί να χρησιμοποιηθεί ολόκληρο το φυτό και οι σπόροι του. Οι περισσότερες συνταγές είναι για τους ξηρούς σπόρους του.

Σαν αρωματικό φυτό, ο φρέσκος χυμός του, σε µεγάλη ποσότητα, επιδρά στο κεντρικό νευρικό σύστημα µε ανεπιθύμητες καταστάσεις γι'αυτό και συστήνεται προσοχή.

Οι σπόροι του περιέχουν 1-2% αιθέριο λάδι µε κύριο συστατικό την κοριανδρόλη, στην οποία οφείλεται και το άρωμα του, τη γερανιόλη, κινεόλη, πινένιο, τερπεντίνη και βορνεόλη.

Περιέχει ακόµη 10-20% λιπαρό λάδι, 17% πρωτεΐνες, ελάχιστη ποσότητα σε αλκαλοειδή, φλαβονοειδή και ανόργανα άλατα.

Οι σπόροι του, όπως όλων των αρωματικών φυτών της οικογένειας των Σκιαδανθών, προκαλούν την έκκριση των γαστρικών υγρών και τονώνουν τη λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος, γι’αυτό και συστήνονται σαν ορεκτικοί και διεγερτικοί της όρεξης, ειδικά σε νευρικές ανορεξίες.

Επίσης είναι χωνευτικοί, βοηθούν σε αέρια στο στομάχι και στα έντερα, γιατί είναι από τα φυτά που διώχνουν τα αέρια από το στομάχι και τα έντερα, καταλαγιάζοντας έτσι τους πόνους στο στομάχι και στα έντερα, ακόμη βοηθούν και σε δυσκοιλιότητα.

Είναι γαλακταγωγοί και αντιβηχικοί. Συστήνεται επίσης σε ρευματικούς πόνους, σε υστερίες και στους κεφαλόπονους που τις συνοδεύουν.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ:  20 σταγόνες μαζί με 1cm νερό μόνο ( μέσα σε ένα ποτήρι και πίνετε)

*Πίνετε 1 φορά την ημέρα για απλή πρόληψη ή πίνετε 3 φορές την ημέρα για θεραπεία.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Το πιμπινέλλι το άνισο, ο κοινός σε όλους µας γλυκάνισος, είναι μονοετές φαρμακευτικό φυτό με αρωματικούς σπόρους που χρησιμοποιούνται σε ηρεμιστικό τσάι για όλες τις ηλικίες, ενώ οι Ρωμαίοι το εκτιμούσαν σε επίσημα γεύματα τους ως γλύκισμα. Οι σπόροι του αρωματίζουν ποτά όπως ούζο, ανιζέτ και κυπριακή ζιβανία, συνδυάζοντας θεραπευτικές και γευστικές ιδιότητες.

--- Περισσότερα ---

Το πιμπινέλλι το άνισο, ο κοινός σε όλους µας γλυκάνισος, ανήκει στην οικογένεια των Σκιαδανθών.

Είναι φυτό µονοετές µε ακραίες διακλαδώσεις. Τα φύλλα της βάσης είναι πλατιά ωοειδή, ακανόνιστα οδοντωτά, ελαφρά χνουδωτά, ενώ αυτά του βλαστού είναι 2-5 πτερόλοβα.

Τα άνθη του είναι άσπρα ή ρόδινα και βρίσκονται σε ακραία σκιάδια. Καλλιεργείται για τους αρωματικούς καρπούς του. Στην κυπριακή χλωρίδα συναντούμε τρία αυτοφυή είδη που ανήκουν και αυτά στην κατηγορία των φαρμακευτικών φυτών.

Ο γλυκάνισος ήταν από παλιά γνωστός σαν φαρμακευτικό φυτό και σαν καρύκευμα.

Οι Ρωμαίοι στα επίσηµα γεύματα τους πρόσφεραν ένα γλύκισμα από γλυκάνισο. Οι γευστικές του ιδιότητες χρησιμοποιούνται στη ζαχαροπλαστική, αρτοποιία και ποτοποιία.

Το γνωστό µας ούζο και το λικέρ ανιζέτ, παρασκευάζονται από γλυκάνισο, ενώ πολλά άλλα ποτά αρωματίζονται από τους σπόρους του γλυκάνισου ακόµη και η κυπριακή ζιβανία.

Οι σπόροι του γλυκάνισου αποτελούν το πρώτο πρόχειρο µέσο για χρόνια τώρα, για ένα ηρεμιστικό τσάι για πολλές περιπτώσεις και για όλες τις ηλικίες.

Γενικά οι Ρίζες άγριων φυτών με ανηθόλη και αιθέρια έλαια, γνωστές για τις αποχρεμπτικές, αντισηπτικές, αφροδισιακές ιδιότητες. Ανακουφίζουν από βήχα, αέρια, νεφρικές πέτρες, δυσπεψία, παιδικούς κολικούς και αυξάνουν το μητρικό γάλα.

--- Περισσότερα ---

Από τα άγρια φυτά χρησιμοποιούμε τις ρίζες τους. Περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύριο συστατικό την ανηθόλη, λιπαρό λάδι, λευκωματούχες ουσίες,

ζάχαρη, βλέννα, χολίνη, κετόνες, οργανικά οξέα, ρητίνες και ανόργανα άλατα.

Οι σπόροι του γλυκάνισου έχουν αποχρεπτικές, αντισηπτικές, σπασµολυτικές, εφιδρωτικές, αντιπυρετικές, αντιφυσιτικές και αφροδισιακές ιδιότητες, βοηθούν στη διαδικασία της πέψης και αυξάνουν το γάλα στις λεχώνες.

Το αφέψηµα του γλυκάνισου είναι σε όλες τις μητέρες γνωστό, σαν το πιο πρόχειρο µέσο για την καταπολέμηση των παιδικών κοιλόπονων από τη βρεφική ηλικία, αλλά και σαν ένα ευχάριστο ρόφημα, που βοηθά τις λεχώνες να αυξήσουν το γάλα τους.

Για στοµαχικές ανωμαλίες που οφείλονται σε δυσπεψίες, αέρια στο στομάχι και τα έντερα. σε κολικούς των εντέρων ακόµη και σε νευρικούς εμετούς ένα ποτήρι τσάι γλυκάνισσου, ηρεμεί και καταπολεµά όλα αυτά τα προβλήµατα γιατί είναι ευστόµαχο, διώχνει τα αέρια και εξαλείφει τις ενοχλήσεις που προκαλούν.

Ίο αιθέριο έλαιο που περιέχουν, ρευστοποιεί τα φλέγματα και βοηθά στην απόρριψη τους. Για το λόγο αυτό συστήνεται σε βήχα, βρογχικά, λαρυγγίτιδα, φαρυγγίτιδα, άσθµα και βράχνιασμα.

Σαν αφροδισιακό καταπολεµά την ψυχρότητα και βοηθά να ξεπεραστούν σεξουαλικά προβλήματα που οφείλονται κυρίως σε ψυχολογικά προβλήματα.

Σαν αντισηπτικό και σπασμµολυτικό συστήνεται σε φλογώσεις του συροποιητικού και πέτρες στα νεφρά και κύστη.

Η ρίζα από τα αυτοφυή φυτά του είδους πιμπινέλλα χρησιμοποιείται σε αφέψημα για την καταπολέμηση των αναπνευστικών προβλημάτων, όπως έχουµε περιγράψει πιο πάνω, σε φλεγμονές του ουροποιητικού, σε πέτρες στα νεφρά, σε ρευματισμούς και σε ποδάγρα.

Οι ρίζες αυτές, βρασµένες σε νερό µέχρι να γίνουν λαπάς, χρησιμοποιούνται µε καταπλάσµατα για να διαλύσουν οιδήµατα και αιµατάδες.

Δοσολογία: 1 κουταλιά της σούπας σε μισό ποτήρι νερό, πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

* Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

* Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Ο θύμος ο κεφαλωτός, το γνωστό µας θρουµπί ή γρουμπί και γρούμπα και ο θύμος ο κοινός, το κοινό θυµάρι, ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών.

Ο κεφαλωτός είναι φυτό θαμνώδες, πολυετές͵ πολύκλαδο µε ξυλώδεις βλαστούς, φουντωτό. Έχει φύλλα άμισχα, μικρά στενόμακρα και σαρκώδη. Τα άνθη του είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραία πυκνά µμπουκέτα. Ο καρπός του είναι κάρυο.

Ανθίζει από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη και το συναντούμε σε βουνοπλαγιές και πετρότοπους, στα πεδινά και ημιορεινά. Στους τόπους όπου βλαστά το φυτό αυτό, είναι γνωστό ότι το χώμα είναι άγονο σε βάθος και µόνο επιφανειακά περιέχει συστατικά που ευνοούν τη φύτρωση φυτών.

Ο θύμος, ο κοινός το κοινό θυμάρι, είναι μικρός φουντωτός, πολύκλαδος θάμνος, µε ωοειδή προμήκη φυλλάρια, που ανθίζει µε τα χαρακτηριστικά ρόδινα άνθη του. Συνήθως το βρίσκουμε να καλλιεργείται στον τόπο µας. Είναι και τα δύο αρωματικά φυτά.

Η μυθολογία το θέλει να φυτρώνει από τα δάκρυα της ωραίας Ελένης κατά την απαγωγή της.

Ήταν ένα από τα αρωματικά φυτά που έκαιαν στους ναούς για αρωματισμό όταν ζητούσαν την ευµένεια των θεών, απ᾿όπου πήρε και το όνομα του, θύω σημαίνει θυσιάζω.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν σαν βότανο και σαν καρύκευμα στα φαγητά τους, ενώ οι Ρωμαίες το χρησιμοποιούσαν σαν καλλωπιστικό.

Οι Αιγύπτιοι και οι Ετρούσκοι το χρησιμοποιούσαν για το βαλσάμωμα των νεκρών τους. Ο Διοσκουρίδης το αναφέρει σαν φάρμακο και σαν καρύκευμα.

Κατά το Μεσαίωνα ήταν ελάχιστα γνωστό σαν φαρμακευτικό φυτό, το αναφέρει µόνο η ηγουμένη Χίντεγκαρτ, γνωστή για τις γνώσεις της στη λαϊκή ιατρική.

Αναγνώριση και χρήση βρίσκει µετά το 16ο αιώνα, ενώ η θυµόλη το κύριο συστατικό του αιθέριου τους λαδιού, χρησιμοποιείται στην ιατρική και στη φαρμακοποιία από το 1553.

Περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά τη θυµόλη και την καρβακρόλη, μέχρι 70%, κυµένιο. Λιναλοόλη, βορνεόλη και κινεόλη. Περιέχει ακόμη τερπενικά οξέα όπως ουρσουλικό και ολεανολικό οξύ, σαπωνίνες, ταννίνη, γόμμη, φλαβονοειδή και πικρές ουσίες.

Η ποσότητα και ποιότητα του αιθέριου λαδιού τους εξαρτάται από το είδος, τις εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες ανάπτυξης τους, που επηρεάζουν τη βλάστηση και άνθηση του θυμαριού.

Μπορούμε να τα αποκαλέσουμε σαν τα φαρμακευτικά φυτά του αναπνευστικού και του γαστρεντερικού συστήματος, γιατί έχουν την ιδιότητα να τακτοποιούν τα διάφορα προβλήματα των δύο αυτών συστημάτων.

Συστήνεται σαν αντιερεθιστικό του βλεννογόνου του αναπνευστικού και είναι σπασμολυτικό, βρογχοδιασταλτικό, αποχρεπτικό, αντισηπτικό, µαλακτικό και βοηθά σε χρόνια βρογχικά, βρογχικό άσθμα, ξηρό και σπαστικό βήχα και σε καταρροές του αναπνευστικού.

Σε όλες τις μολύνσεις έχει την ιδιότητα να αυξάνει τον αριθμό των λευκών στο αίμα και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει συνάμα τη φυσική άμυνα του οργανισμού.

Είναι ένα θαυμάσιο στομαχικό βότανο και αποκαλείται η «σάλτσα των φτωχών». Είναι χωνευτικό, ηρεμιστικό του στομαχιού και συστήνεται ειδικά σε νευρικής φύσεως ενοχλήσεις του στομαχιού, βαρυστομάχιασμα, δυσπεψίες, ξινίλες, αεροφαγίες, ναυτία, κολικούς του στομάχου και των εντέρων και σε αέρια στα έντερα.

Είναι στυπτικό και συστήνεται σε διάρροιες, σαν αντισηπτικό για τα έντερα, γιατί καταπολεμά τις ζυμώσεις σ᾿αυτά και είναι παρασιτοκτόνο, γιατί σκοτώνει τα σκουλήκια στα έντερα.

Για την τελευταία του ιδιότητα συστήνεται συμπυκνωμένο έγχυμα του, πρωί κατανήστικα για λίγες μέρες και µετά τη συμπλήρωση της κούρας αυτής, θα πρέπει το άτομο να πάρει καθάρσιο για να απορριφθούν τα σκοτωμένα σκουλήκια.

Έχει ελαφρά διουρητικές ιδιότητες, όμως µε τις αντισηπτικές του ιδιότητες συστήνεται σε φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος.

Η θυµόλη που περιέχει το καθιστά κατάλληλο για καθαρισμό των δοντιών, για πονεµένα ούλα, για τρύπια δόντια, για άφθες στο στόμα και για πονεμένα λαιμά. Το τσάι του επενεργεί αντισηπτικά και επουλωτικά µε γαργάρες. Το ίδιο και το διαλυμένο αιθέριο λάδι του.

Είναι εμμηναγωγό, όµως βοηθά σε καθυστέρηση περιόδου που δεν οφείλεται σε παθολογικές αιτίες.

Είναι ηρεμιστικό και βοηθά σε νευρική υπερένταση, αϋπνίες, νευρικούς πονοκεφάλους και ημικρανίες. Με θεραπευτικά μπάνια κάνει καλό σε παθητικούς και ληθαργικούς τύπους, καταπολεμά την κατάθλιψη και τονώνει τη μνήμη.

Η τελευταία του ιδιότητα οφείλεται στην κινεόλη που περιέχει. Είναι ορεκτικό και τονωτικό και συστήνεται σε φιλάσθενα παιδιά, σε ηλικιωμένα άτομα, σε παροδικές αναιμίες, στους πνευματικά εργαζόμενους, γιατί τονώνει τη λειτουργία του εγκεφάλου, τονώνει επίσης τη λειτουργία των επινεφριδίων και κατ’ επέκταση τη σεξουαλική διάθεση.

Βοηθά σε περιπτώσεις αλκοολισμού, όταν το άτομο είναι αποφασισμένο να σταματήσει το ποτό και χρειάζεται ενίσχυση στην απόφαση του αυτή.

Δοσολογία: 20 σταγόνες σε μισό ποτήρι νερό, πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

*  Θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι παρ’ όλο που δεν είναι τοξικό το θυμάρι, συστήνεται να µην το χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση για μακρύ χρονικό διάστημα. Όταν πρόκειται για θεραπευτικούς σκοπούς, κάνουμε µια κούρα ενός µηνός, ακολουθεί µια διακοπή ενός µηνός και μετά αν χρειάζεται συνεχίζουμε. Η πρακτική που συνήθως ακολουθείται είναι για ένα µήνα χρησιμοποιούμε ένα βότανο, ειδικά όταν αυτό είναι και αρωματικό φυτό, τον επόμενο µήνα χρησιμοποιούμε δεύτερο βότανο που το διαλέγουμε ανάλογα µε τις ιδιότητές του, τον τρίτο µήνα επανερχόμαστε στο πρώτο βότανο ή διαλέγουμε ένα νέο και προχωρούμε µε τον τρόπο αυτό. Ευτυχώς έχουμε μεγάλη ποικιλία βοτάνων στον τόπο µας, για να διαλέξουμε.

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η λαβαντούλα η στενόφυλλη, η κοινή λεβάντα και η λαβαντούλα η στοϊχάς, γνωστή ως µυροφόρα και αγριολεβάντα ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών και στην κατηγορία των αρωματικών φυτών.

Είναι πολυετή θαμνώδη φυτά, έχουν φύλλα µακρόστενα, ελαφρά χνουδωτά µάλλον σαρκώδη και ασηµόχρωα.

Χαρακτηριστική διαφορά τους είναι η ανθοφορία τους, που στη µεν πρώτη τα άνθη είναι χειλόµορφα, βιολετιά και βρίσκονται σε αραιή, ακραία ταξιανθία, ενώ της άγριας είναι βιολετιά και βρίσκονται σε ακραία, πυκνά στάχυα.

Ανθίζουν την άνοιξη η µεν πρώτη σε κήπους, η δε δεύτερη σε ξερότοπους, πετρώδη εδάφη και ποταμούς στα ηµιορεινά του νησιού μας.

Η λαβαντούλα η στοϊχάς είναι ιθαγενές φυτό των Μεσογειακών χωρών και αναφέρεται από τον Πλίνιο και το Διοσκουρίδη, η καλλωπιστική λεβάντα είναι υβρίδιο της άγριας.

Σήμερα υπάρχουν αρκετές καλλωπιστικές ποικιλίες, που καλλιεργούνται για το αιθέριο λάδι τους, παρ΄όλο που το ανώτερο ποιοτικά λάδι είναι αυτό που δίδει η λαβαντούλα η στενόφυλλη.

Υπάρχουν αρκετές ενδιαφέρουσες καταγραφές για τη λεβάντα και τη χρήση της.

Η λεβάντα ήταν από τα πρώτα φυτά που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος από την αρχαιότητα για καλλωπιστικούς σκοπούς.

Η ονομασία της προέρχεται από το λατινικό Lavare που σημαίνει πλένω γιατί έριχναν άνθη λεβάντας στα μπάνια τους για να τα αρωματίζουν. Μια συνήθεια που την καθιέρωσαν οι Ρωμαίοι.

Τα σακουλάκια λεβάντας είχαν τη θέση τους στις κασέλες και στα ντουλάπια, για να αρωματίζουν τα ρούχα και να διώχνουν το σκώρο. Ακόμη και στις φόδρες των ρούχων έραβαν λεβάντα για τους σκοπούς αυτούς.

Με το λάδι της άλειφαν τα πόδια των κρεβατιών τους για να απαλλαγούν από τους κοριούς. Με το ίδιο λάδι άλειφαν τα κεφάλια των παιδιών για να τα απαλλάξουν από τις ψείρες. Επίσης το χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία των λαβωματιών.

Οι κυνηγοί ήξεραν ότι μπορούσαν να σωθούν οι ίδιοι και να σώσουν και τους σκύλους τους από τα δαγκώματα των οχιών, αν κυνηγούσαν σε τόπο που φύτρωνε λεβάντα. Έλιωναν τα φύλλα της και τα αποθέταν στις πληγές.

Οι νεότερες έρευνες έχουν αποδείξει ότι το αιθέριο λάδι της λεβάντας είναι δραστικό αντισηπτικό για το βάκιλο της διφθερίτιδας και του τύφου, για τους στρεπτόκοκκους και πνευµόκοκκους και δραστικό αντίδοτο για τα δηλητήρια.

Η λεβάντα είναι συνδεδεμένη µε την ιστορία της αρωµατοθεραπείας. Το 1920 ο Rene Maurice Gattefosse θα καεί άσχημα σε µια έκρηξη στο χηµείο του οικογενειακού του εργοστασίου που καταστεύαζε αρωματικά έλαια.

Το πρώτο πράγµα που βρήκε πρόχειρο για να καταλαγιάσει τους πόνους του ήταν καθαρό λάδι λεβάντας. Πρόσεξε ότι η θεραπεία ήταν γρήγορη και η επούλωση χωρίς σημάδι.

Αυτό του έδωσε το έναυσμα να ξεκινήσει τις έρευνες του για τις θεραπευτικές ιδιότητες των αρωματικών ουσιών.

Μετά από οκτώ χρόνια πειραματισμού θα εκδώσει το πρώτο βιβλίο για την αρωματοθεραπεία και θα σημάνει την αρχή της αρωµατοθεραπείας σαν ξεχωριστό κλάδο θεραπείας.

Το αιθέριο λάδι της χρησιμοποιείται σαν καλλυντικό, για θεραπευτικούς σκοπούς και κατέχει µια ξεχωριστή θέση στην αρωματοθεραπεία.

Ξηραμένες διατηρούν το άρωμα τους για χρόνια.

Τα φύλλα της περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά το οξικό λιναλύλιο, λιναλοόλη, γερανιόλη, βορνεόλη και τερπενικούς υδρογονάνθρακες.

Τα άνθη περιέχουν ακόµη κουµαρινικά παράγωγα, ταννίνη, ροζµαρινικό οξύ, πικρές ουσίες, ανθοκυανίνη και ανόργανα άλατα.

Έχει αντισηπτικές, επουλωτικές, ηρεμιστικές, αντισπασμωδικές και σπασμολυτικές ιδιότητες και συστήνεται σαν καταπραϋντική του νευρικού συστήματος και των λείων μυών, σε περιπτώσεις νευρικής υπερέντασής, νευρασθένειες, αϋπνίες, καρδιακές νευρώσεις, πονοκεφάλους και ημικρανίες, λιποθυμίες και µελαγχολίες.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί το έγχυμα της ή μασάζ µε αιθέριο λάδι της, γιατί έχει την ιδιότητα να εξισορροπεί τις σωματικές και ψυχικές δυνάμεις του οργανισμού, σε προβλήματα του αναπνευστικού, όπως βρογχικά, ιγμορίτιδα, άσθμα και φυματίωση, σε δερματικά προβλήματα, όπως ακμή, πληγές, αναφυλαξία, έκζεμα, μώλωπες, οιδήματα και γενικά σε δερματοπάθειες, σε δαγκώματα εντόμων και φιδιών, σε άφθες µε γαργάρες, σε υπέρταση, ταχυκαρδία και για τόνωση του κυκλοφοριακού συστήματος, σε αέρια στα έντερα και για καταπολέμηση των παρασίτων στα έντερα, σε προβλήματα χολής, σε ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους µε εντριβές, σε γυναικολογικά προβλήματα, όπως λευκόρροια, οδυνηρά και ακανόνιστα έµµηνα.

Ακόμη µε μασάζ στο τελευταίο σπόνδυλο µε λάδι αιθέριο λάδι της, επιταχύνει και ευκολύνει τη γέννα, για να απωθεί τα έντομα και μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε λίγες σταγόνες από το αιθέριο λάδι της στη συσκευή για αρωματισμό της ατμόσφαιρας και να επιτύχουμε διπλό αποτέλεσμα, μαζί µε τον αρωματισμό του χώρου µας να απαλλαγούμε από τα ενοχλητικά έντομα.

Δοσολογία: 1 κουταλιά της σούπας σε μισό ποτήρι νερό, πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η µένθα η υδρόφιλη γνωστή και σαν βασιλοκόδιοσµος, γλυφώνι και φλισκούνι, η µένθα η μακρόφυλλη γνωστή σαν ποταμοίτανος και αγριόδιοσµος, η µένθα η πουλέγιος γνωστή σαν πριντζόλλος και η µένθα η πράσινη, ο κοινός διόσµος, ανήκουν στην οικογενεια των Χειλανθών.

Τα τρία πρώτα είδη αντιπροσωπεύουν µε δύο λοξής τον άγριο δυόσμο, που φυτρώνει συνήθως κατά μήκος των ποταμών και σε µέρη που έχει νερό.

Έχουν µια έντονη μυρωδιά µέντας και είναι δύσκολο να τα ξεχωρίσεις πριν την ανθοφορία τους, γιατί έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά, ειδικά η πουλέγιος και η µακρόφυλλη. Η µένθα η πράσινη, ο κοινός δυόσμος, είναι κατ᾽εξοχήν καλλιεργήσιμο φυτό, παρ᾽όλο που το βρίσκουμε και αυτοφυές.

Ξεχωρίζει από τα άλλα είδη γιατί δεν έχει την χαρακτηριστική μυρωδιά της µέντας. Γενικά όλα τα είδη έχουν ωοειδή µέχρι μακρόστενα, οξύκορφα, οδοντωτά, μυρωδάτα φύλλα, µε μικρό µίσχο ή χωρίς µίσχο. Είναι φυτά που εύκολα διασταυρώνονται γι’αυτό και δύσκολα προσδιορίζονται, όσο αφορά το είδος τους, πριν την ανθοφορία.

Είναι φυτά κοσμοπολίτικα, πιστεύεται ότι έχουν σαν πατρίδα τους την Ασία, απ᾿όπου και μεταφέρθηκαν από τα πανάρχαια χρόνια σε άλλες χώρες.

Από την Ελληνική μυθολογία, βλέπουμε ότι η Μένθα ή Μίνθη φέρεται να ήταν παλλακίδα του Πλούτωνα, ο οποίος για να γλυτώσει από τη ζήλια της Περσεφόνης, τη μεταμόρφωσε σε φυτό.

Ο Πλίνιος και ο Ιπποκράτης την αναφέρουν σαν βότανο αλλά και σαν αρωματικό φυτό. Αναφέρεται ότι οι αρχαίοι Έλληνες έτριβαν τα τραπέζια τους µε αγριόδυοσµο και µετά κάθονταν για φαγητό.

Από το 6ο μ.Χ. αιώνα τη βρίσκουμε σαν συστατικό στις κρέμες που χρησιμοποιούσαν για να καθαρίζουν τα δόντια και να αρωματίζουν το στόμα τους.

Οι Άραβες την εκτιμούσαν σαν αφροδισιακή, µέχρι σήµερα πίνουν τσάι αγριόδυοσµου για να αυξήσουν τη σεξουαλική τους ικανότητα.

Στην Ευρώπη χρησιμοποιούταν πλατιά, το αιθέριο λάδι της, στη φαρμακοποιία, ποτοποιία και ζαχαροπλαστική, για να βελτιώσουν τη γεύση, το άρωμα και να ενισχύουν τις Ιδιότητες των διαφόρων προϊόντων, όπως φάρμακα, σιρόπια, οδοντόπαστες, παστίλιες για το βήχα, μαστίχα, καραμέλες, ζαχαρωτά, λικέρ κ.α.

Σίγουρα αυτό γινόταν ως πριν µερικά χρόνια, γιατί σήµερα είναι γεγονός ότι ολοένα και περισσότερο αντικαθίσταται από το συνθετικό µεντόλ.

Περιέχουν µέχρι και 3% αιθέριο λάδι και η ποσότητα αυτή, καθώς και η ποιότητά του, κειµένεται ανάλογα µε την ποικιλία του φυτού, τόπο και τρόπο καλλιέργειας του.

Βασικά το αιθέριο λάδι αποτελείται από τη µεντόλη, τη µεντόνη, που δίδει την ευχάριστη μυρωδιά στο αιθέριο λάδι και την ιασµόνη, που προσδιορίζει την ποιότητα του λαδιού.

Στα φύλλα συναντούμε επίσης ταννίνες, πικρές ουσίες, φλαβονοειδή γλυκοσίδια, οργανικά οξέα και άλατα.

Έχουν σπασμολυτικές, αντιφλεγµονικές, τονωτικές, απολυμαντικές και διεγερτικές ιδιότητες και χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις αναισθησίας των ευαίσθητων νευρικών απολήξεων, όπως τη διέγερση των ευαίσθητων προς το ψύχος νεύρων.

Μπορούμε να τα βρούμε στο εμπόριο. για το σκοπό αυτό, σε οδοντόπαστες, υγρά για πλύσεις της στοματικής κοιλότητας και σταγόνες μύτης.

Επίσης σιρόπια για περιπτώσεις ανωμαλιών στο γαστρεντερικό σύστημα, όπως αναγούλες, εμετούς, ζαλάδες, στομαχικούς και εντερικούς πόνους και διάρροιες.

Είναι ορεκτικά, ευστόµαχα και διεγείρουν την έκκριση των υγρών του στομάχου και βοηθούν στη χώνεψη, βοηθούν επίσης σε παθήσεις της χολής και πέτρες στη χολή, γιατί επιδρούν σπασμολυτικά στους λείους µυς των τοιχωμάτων της χολής.

Έχουν αιμοστατικές ιδιότητες και συστήνονται σε αιμορραγίες, κυρίως σε μητρορραγίες.

Σαν νευροτονωτικά συστήνονται σε περιπτώσεις νευρικής υπερευαισθησίας, όπως ημικρανίες, πονοκεφάλους και σε σεξουαλική υπερδιέγερση ή υποτονικότητα.

Είναι γνωστό ότι ο δυόσμος κατευνάζει τη σεξουαλική διάθεση, ενώ για τόνωση της σεξουαλικής διάθεσης βοηθά ο αγριόδυοσµος.

Τέλος συστήνονται σε ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους και γενικά σε διάφορους πόνους.

Με εξωτερική χρήση βοηθούν τα λειωμένα φύλλα τους µε επιθέματα, σε ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους, σε µαστίτιδες, σε πόνους δοντιών, δερματικές πληγές, μώλωπες και µε εισπνοές των ατμών τους σε βρογχικά και πονεμένα λαιμά.

Οι ιδιότητες που αναφέραμε µέχρι τώρα είναι ταυτόσημες για όλα τα είδη δυόσμου και αγριόδυοσµου, εκτός από τη διευκρίνηση, που έχει γίνει για προβλήματα σεξουαλικότητας. Επίσης θα πρέπει να ξέρουμε ότι προσθέτοντας τα φύλλα τους στο τσάι και αφήνοντάς τα λίγα λεπτά πριν το σερβίρουμε, ενισχύουμε τις ιδιότητές τους και το άρωμα τους.

Ανθόνερο από μέντα βοηθά σε στομαχικά προβλήματα, βοηθά και εντερικά προβλήματα, σε πυρετούς, σε ναυτία, τόνωση του μυαλού και  βοηθά σε πονοκεφάλους.

Δοσολογία: 1 κουταλιά της σούπας σε μισό ποτήρι νερό, πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

* Συμβουλές & Μυστικά :

Με κρύα επιθέματα το έγχυµα αυτό είναι δροσιστικό και συστήνεται σε εμπύρετες καταστάσεις και σε κτυπήματα, γιατί προλαμβάνει το πρήξιμο και βοηθά στη διάλυση των αιματωμάτων.

Η αρωµατοθεραπεία τα χρησιμοποιεί µε μασάζ, για προβλήματα του γαστροεντερικού και αναπνευστικού συστήµατος και σε εμπύρετες καταστάσεις.

Με υδρατμούς το χρησιμοποιεί για καθαρισμό του προσώπου, γιατί µε τις αντισηπτικές του Ιδιότητες, προφυλάσσει από μολύνσεις.

Με κρύες κομπρέσες το χρησιμοποιεί για πονοκεφάλους και ημικρανίες στο αρχικό τους στάδιο.

Με εισπνοές το χρησιμοποιεί σε καταστάσεις σοκ και σε ναυτία, ενώ µε αρωματισμό χώρου το χρησιμοποιεί γιατί τονώνει το μυαλό και ξεκαθαρίζει τις σκέψεις.

Συνδυασμένο µε το ευκαλυπτέλαιο σε ψέκασμα χώρων, διώχνει µακριά τα έντοκα, τα ποντίκια και τις ποντίκες. *Το ίδιο αποτέλεσμα έχουμε αν στα ερμάρια, που έχουμε τα τρόφιμα, βάλουμε κλωνιά δυόσμου. Η μυρωδιά του δεν αφήνει τα ποντίκια να πλησιάσουν.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Ο μάραθος, παραδοσιακό αρωματικό φυτό με διουρητικές και αποτοξινωτικές ιδιότητες, θεωρούνταν από τους Κινέζους αντίδοτο σε δηλητήρια φιδιών, συνδέθηκε με τη μάχη του Μαραθώνα και αναγνωρίστηκε από Πλίνιο, Αιγύπτιους και Ινδούς για τις θεραπευτικές του χρήσεις.

--- Περισσότερα ---

Το φοενίκουλο το κοινό ἡ γνωστό σαν µάρανθος ανήκει στην οικογένεια των Σκιαδανθών. Ανήκει επίσης στην κατηγορία των αρωματικών φυτών.

Είναι φυτό πολυετές και το βρίσκουμε να φυτρώνει κατά µήκος των δρόμων, στις όχθες των ποταμών, σε περβόλια και σε καλλιεργημένες και ακαλλιέργητες εκτάσεις.

Εκτός από το άγριο, βρίσκουμε και το καλλιεργημένο να πωλείται σε φρουταγορές, χωρίς το τόσο έντονο άρωμα που χαρακτηρίζει τον άγριο. Τα φύλλα του είναι περίβλαστα στη βάση του φυτού, σύνθετα µε γραμμοειδή φυλλάρια.

Ο ανθοφόρος βλαστός του είναι ψηλός µέχρι και 2 µέτρα, µε αρκαίες διακλαδώσεις. Τα άνθη του είναι μικρά, κιτρινωπά και βρίσκονται σε ακραία σκιάδια.

Ο καρπός του είναι καστανωπός, µακρόστενος, ελλειψοειδής και έχει γλυκιά, αρωματική γεύση. Η ρίζα του είναι άσπρη, µακρόστενη και σαρκώδης. Όλα τα µέρη του φυτού είναι αρωματικά,

Είναι από τα παραδοσιακά αρωματικά φυτά του τόπου µας, που είχαν τη θέση τους σε µια γωνιά του κήπου κάθε σπιτιού, συνήθεια που τη βρίσκουμε ακόμη σε αρκετά χωριά µας.

Το φυτό αυτό είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Οι Κινέζοι το θεωρούσαν σαν αντίδοτο στο δηλητήριο των φιδιών και γενικά για όλα τα δηλητήρια.

Οι Έλληνες το θεωρούσαν σαν σύμβολο επιτυχίας, έννοια που συνδέεται µε την έκβαση της μάχης του Μαραθώνα, που είναι µια τοποθεσία που έχει πάρει το όνομα της από τα πολλά φυτά µάρανθου που φυτρώνουν εκεί.

Ο Πλίνιος καταγράφει 22 ιδιότητες του φυτού και συμπληρώνει ότι τα φίδια τρώνε µάρανθο πριν αλλάξουν το δέρμα τους. Ο Διοσκουρίδης αναφέρεται στις διουρητικές του ιδιότητες.

Αναφορές για τη χρησιμότητα του έχουμε και από τους Αιγυπτίους και τις Ινδίες.

Σε ένα σύγγραμμα του 18ου αιώνα αναφέρεται ότι το κρέας και τα ψάρια, όταν μαγειρευτούν µε µάρανθο, γίνονται ευκολοχώνευτα.

Στο ιατροσοφικό Μαχαιρά αναφέρεται ότι τα φίδια αγαπούν το µάρανθο.

Να σημειώσουμε ότι από σύγχρονες έρευνες γύρω από τις ιδιότητες του µάρανθου έχει εξακριβωθεί ότι καταπολεμά το δηλητήριο των μανιταριών και έχει ευεργετικές ιδιότητες σε παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος.

Ο μάρανθος, πλούσιος σε ανηθόλη και φενχόνη, βοηθά στην πέψη, τονώνει το νευρικό σύστημα, ανακουφίζει ουροποιητικά και αναπνευστικά προβλήματα, ρυθμίζει τις εμμηνορροϊκές ανωμαλίες και έχει αντιφλογιστικές ιδιότητες, ενώ οι σπόροι του μειώνουν πείνα και κακοσμία.

--- Περισσότερα ---

Περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά την ανηθόλη και τη φενχόνη, στην τελευταία οφείλεται και η χαρακτηριστική του μυρωδιά, φλαβονοειδή, λιπαρό λάδι, λευκωματούχες ουσίες, σάκχαρο, κάλιο και άλλα συστατικά.

Γενικά ο µάρανθος είναι ένα φαρμακευτικό φυτό που χρησιμοποιείται για τις παθήσεις του αναπνευστικού, ιδιαίτερα του γαστρεντερικού και του ουροποιητικού συστήματος. Δε σταματούν όμως µέχρι εδώ οι ευεργετικές του Ιδιότητες.

Αναλυτικά αυτές είναι.

- Τονωτικές: τονώνει το νευρικό σύστημα και αυξάνει τη δυνατότητα του οργανισμού για δουλειά.

«Υπερτασικές: είναι από τα λίγα βότανα που ψηλώνουν την πίεση.

«Ορεκτικές: ανοίγει την όρεξη και βοηθά σε νευρικές ανορεξίες.

«Διουρητικές: βοηθά σε δυσκολία ούρησης, σε πέτρες στα νεφρά διαλύοντας τες και βοηθώντας στην απόρριψη τους, σε κυστίτιδες και σε αρθριτικά.

«Χωνευτικές: εκτός από την ιδιότητα του να κάνει τα φαγητά ευκολοχώνευτα, όταν αυτά ετοιμαστούν µε την προσθήκη µάρανθου, βοηθά στη χώνεψη των λιπαρών ουσιών και µε τον τρόπο αυτό ρίχνει το επίπεδο λίπους στο αίμα, όπως χοληστερόλη και τριγλυκερίδια, βοηθά σε προσπάθειες για αδυνάτισμα και ενεργοποιεί τα έντερα σε περιπτώσεις ατονίας.

- Σπασμολυτικές: βοηθά σε κολικούς των νεφρών και των εντέρων, σε ανεξήγητους κοιλόπονους στα παιδιά, σε αέρια στο στομάχι και στα έντερα, σε παράσιτα, σε νευρικούς εμετούς και αναγούλες και φουσκώματα.

- Αποχρεμπτικές: σε περιπτώσεις βήχα, φλεγμάτων, κοκίτη και ερεθισμούς του αναπνευστικού συστήματος, όπως λαρυγγίτιδα και φαρυγγίτιδα.

- Αντιασθματικές: σε κρίση άσθματος και µε µικρές ποσότητες σπόρων µάρανθου και εισπνέει τον καπνό ο ασθµατικός και ανακουφίζεται.

- Εμμηναγωγές: ρυθμίζει τις ανωμαλίες περιόδου, ειδικά την καθυστέρηση περιόδου.

- Γαλακταγωγικές: είναι ένα από τα βότανα που βοηθά τις λεχώνες να αυξήσουν το γάλα τους,

- Αντιφλογιστικές: το νερό των σπόρων του µε εξωτερική χρήση βοηθά σε δερματικές φλογώσεις και σε πονεμένα μάτια, σε περιπτώσεις μάλιστα που οι φλογώσεις απειλούν µε τύφλωση.

Τέλος πιστεύεται ότι έχει αφροδισιακές ιδιότητες.

Οι σπόροι του, όντας έντονα αρωματικοί, βοηθούν στον αρωματισμό του στόματος, ειδικά σε προβλήματα κακοσμίας του στόματος και βοηθούν επίσης τα άτομα που θέλουν να κάνουν δίαιτα αδυνατίσματος γιατί µασώντας τους σπόρους αυτούς καταλαγιάζει το αίσθημα πείνας που νιώθουν όταν ξεκινούν µια κούρα αδυνατίσματος.

Αξίζει τον κόπο να αναφέρουμε ότι οι σπόροι από µάρανθο ήταν ένα από τα πράγματα που μετέφεραν παλιά οι στρατιώτες µαζί τους, ειδικά όταν ξεκινούσαν σε μακρινές εκστρατείες, γιατί µε αυτούς καταλάγιαζαν την πείνα τους.

Το κατάπλασμα από λειωμένα φύλλα του, βοηθά σε µαστίτιδες να διαλυθεί η φλεγμονή. Το ίδιο βοηθά σε δαγκώματα εντόμων, φιδιών, σε σπυράκια και πληγές.

Ο µάρανθος χρησιμοποιείται φρέσκος και ξηρός, ωµός και µαγειρευµένος.

Σε σαλάτες φρέσκος σαν λαχανικό, ξηρός σαν άρτυμα σε φαγητά, σούπες και σάλτσες για τις ορεκτικές και χωνευτικές του ιδιότητες.

Δοσολογία: 20 σταγόνες σε μισό ποτήρι νερό, πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η κοινή ρίγανη ή αγριορίγανη είναι ένα άλλο είδος ρίγανης που ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα είδη µε τα ρόδινα ἡ µενεξεδιά της άνθη που βρίσκονται σε µικρά ακραία µπουκέτα και µε την ευχάριστα γλυκιά τής μυρωδιά, που προσελκύει τις μέλισσες.

Σαν βότανο έχει τις βασικές ιδιότητες των άλλων ειδών ρίγανης *( Σαψισιά ) αλλά και μερικές ιδιαιτερότητες που οφείλονται στη σύνθεση του αιθέριου λαδιού της, που τα κύρια συστατικά του είναι η καρβακρόλη και η θυµόλη.

Οι αρχαίοι Έλληνες τη χρησιμοποιούσαν για διάφορες παθολογικές καταστάσεις, όπως σπασμούς, δηλητηριάσεις, κολικούς και εξωτερικά µε καταπλάσµατα σε πρηξίµατα και πληγές.

Οι κυνηγοί ήξεραν και ξέρουν ότι όταν σκοτώσουν θήραμα, το ξεκοιλιάζουν και το παραγεµίζουν µε ρίγανη για να µη χαλάσει, µέχρι να πάνε στο σπίτι τους, ειδικά τους καλοκαιρινούς µήνες που είναι ζέστη και όταν η ρίγανη είναι σε πλήρη ανθοφορία.

Υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν τη ρίγανη πανάκεια, ειδικά το αιθέριο της λάδι. Χωρίς να υπερτιμούνται οι ιδιότητές της, δεν παύει να είναι ένα από τα βότανα, που µπορεί να βοηθήσει σε πάρα πάρα πολλές καταστάσεις, πράγµα που σηµαίνει ότι η συνήθεια να χρησιµοποιείται στην κουζίνα δεν είναι µόνο γευστική.

Η αγριορίγανη είναι ορεκτική, ευστόµαχη, τονωτική και προφυλάσσει από δυσπεψίες, ανορεξίες και υποτονικότητα.

Βοηθά την έκκριση των υγρών από τούς αδένες του γαστροεντερικού συστήµατος, βοηθά στην περισταλκτική κίνηση των εντέρων και καταπολεµά µε τον τρόπο αυτό τη δυσκοιλιότητα.

Διώχνει τα αέρια από τα έντερα και τα προφυλάσσει από τους κολικούς, τονώνει τη λειτουργία της χολής και του συκωτιού.

Είναι ένα από τα βότανα που τακτοποιούν ολόκληρο το γαστροεντερικό σύστημα.

Βοηθά σε προβλήματα του αναπνευστικού συστήµατος σαν αποχρεπτική, αντισηπτική και αποσυµφορητική που είναι και χρησιµοποιείται σε φλεγμονές, γρίπες και κρυολογήµατα, σε εμπύρετες καταστάσεις, ακόµη και σε περιπτώσιες φυματίωσης.

Επιδρά στο κεντρικό νευρικό σύστηµα κατευναστικά, γι’αυτό και χρησιµοποιείται σε νευρική υπερένταση, αϋπνίες, νευρικούς πονοκεφάλους και σε παθολογικά σεξουαλικό ερεθισμό.

Είναι εμμηναγωγή χωρίς όµως τον κίνδυνο αποβολής σε περιπτώσεις εγκυμοσύνης. Είναι διουρητική και βοηθά σε περιπτώσεις συγκράτησης ούρων.

Έχει τις ίδιες ιδιότητες με το τσάι ρίγανης, με ακόμη πιο δυνατά θεραπευτικά αποτέλεσμα.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ :

Πίνουμε 3 έως 5 σταγόνες λάδι μια φορά την μέρα για συντήρηση.

Πίνουμε 3 έως 5 σταγόνες τρεις φορές την ημέρα σε δυνατό κρυολόγημα.

* Συμβουλές & Μυστικά :

ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ: Το λάδι αυτό το χρησιμοποιούμε για πλύσεις πληγών, σε ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους.

Ακόμη λούζουμε τα μαλλιά όταν έχουμε πρόβλημα µε ψείρες.

* Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η πτελέα, φτελιά ή Φτελιός ανήκει στην οικογένεια των Ουλµίδων. Είναι φυλλοβόλο δένδρο µε απλωτή κορόνα και µπορεί να φτάσει τα 10 µέτρα ύψος.

Έχει φύλλα επαλλασσόµενα, µε μικρό µίσχο, ωοειδή, ελλειπτικά, οδοντωτά, µε 12-15 ζεύγη νευρώσεις, χνουδωτά και µαλακά.

Τα άνθη του βρίσκονται σε πυκνά μπουκέτα κατά µήκος των μονοετών κλάδων του. Ο καρπός του είναι κάρυο µε μεμβρανώδη φτερά.

Ανθίζει από το Φεβράρη μέχρι το Μάρτη και το συναντούμε σε υγρά µέρη όπως στα λουτρά της Αφροδίτης και αλλού.

Γνωστή από τα παλιά χρόνια η φτελιά αναφέρεται από το Γαληνό, Πλίνιο και Διοσκουρίδη για τις θεραπευτικές της Ιδιότητες.

Ο φλοιός περιέχει ταννίνη, βλέννα και πικρές ουσίες και ο χυμός του δένδρου ανθρακικό ασβέστιο και οξαλικό κάλιο.

Οι καρποί της κάλλιστα μπορούν να αντικαταστήσουν το λυκίσκο για την παραγωγή της μπύρας.

Ο φλοιός της χρησιµοποιείται για δερματικές παθήσεις όπως ακμή, συρίγγια, φαγούρα, έκζεμα, ψωρίαση, ψώρα και για ρευματισμούς. Το ίδιο θεραπευτικό αποτέλεσµα έχουν και τα φύλλα της φτελιάς.

Τα φαρμακευτικά της παρασκευάσµατα χρησιμοποιούνται για εσωτερικἠ και εξωτερική χρήση και ο συνδυασμός τους φέρνει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσµατα.

Έχει καθαρτικές, εφιδρωτικές, διουρητικές, αντιφλεγμονικός, διὐλιστικὺς και στυπτικές ιδιότητες και συστήνεται γενικά σε φλεγμονές του οργανισμού, σε εμπύρετες καταστάσεις και σαν αποτοξινωτικό του οργανισμού.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ ΚΑΨΟΥΛΑΣ:

1 με 2 κάψουλες, πίνετε 1 φορές την ημέρα, για προληπτικούς σκοπούς

ή

1 με 2 κάψουλες, πίνετε 3 φορές την ημέρα, για θεραπευτική δόση. *Μην υπερβαίνεται την ημερήσια δόση.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η μαστίχα της Χίου, γνωστή από τον 1ο αιώνα μ.Χ. με αναφορές σε Ηρόδοτο, Ιπποκράτη και Πλίνιο, αποτέλεσε πολύτιμο αγαθό στη βυζαντινή εποχή και ελεγχόταν κατά την Οθωμανική περίοδο από ντόπιες οικογένειες. Παραδοσιακά παραγόμενη από γενιά σε γενιά, χρησιμοποιούμενη σε τρόφιμα, καλλυντικά και φάρμακα.

--- Περισσότερα ---

Η μαστίχα είναι μια ρητίνη που λαμβάνεται από το μαστιχόδεντρο, που προέρχεται από το ελληνικό νησί της Χίου. Η παραγωγή και η χρήση της μαστίχας χρονολογείται από την αρχαιότητα και παίζει σημαντικό ρόλο στην οικονομία και τον πολιτισμό της Χίου εδώ και αιώνες.

Η πρώτη γραπτή αναφορά για την παραγωγή μαστίχας στη Χίο χρονολογείται από τον 1ο αιώνα μ.Χ. και αναφέρθηκε από αρκετούς αρχαίους συγγραφείς όπως ο Ηρόδοτος, ο Ιπποκράτης και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος.

Στη βυζαντινή εποχή, η μαστίχα έγινε πολύτιμο αγαθό και χρησιμοποιήθηκε για ιατρικούς σκοπούς καθώς και για την παρασκευή τροφίμων, καλλυντικών και αρωμάτων.

Κατά την Οθωμανική περίοδο, η παραγωγή μαστίχας ελεγχόταν από τους ηγεμόνες της Χίου, οι οποίοι παραχωρούσαν αποκλειστικά δικαιώματα σε ντόπιες οικογένειες.

Οι μέθοδοι παραγωγής παρέμειναν παραδοσιακές και μεταβιβάστηκαν από γενιά σε γενιά. Τον 19ο αιώνα η Χίος έγινε μέρος της Ελλάδας και της μαστίχας η παραγωγή απελευθερώθηκε, επιτρέποντας περισσότερο ανταγωνισμό και καινοτομία.

Σήμερα, η μαστίχα εξακολουθεί να παράγεται στη Χίο με παραδοσιακές μεθόδους και εκτιμάται ιδιαίτερα για τη μοναδική γεύση και τις φαρμακευτικές της ιδιότητες.

Χρησιμοποιείται σε μια ποικιλία προϊόντων όπως τσίχλες, λικέρ, γλυκά, καλλυντικά και φαρμακευτικά προϊόντα.

Το νησί της Χίου συνεχίζει νανα είναι γνωστή ως η κύρια πηγή στον κόσμο υψηλής ποιότητας μαστίχας και η παραγωγή της παραμένει σημαντικό μέρος της τοπικής οικονομίας και πολιτισμού.

Η μαστίχα Χίου υποστηρίζει την υγεία του στομάχου, του αναπνευστικού και της επιδερμίδας χάρη στις αντιφλεγμονώδεις, αντιοξειδωτικά και αντιβακτηριακές της ιδιότητες.

--- Περισσότερα ---

Η μαστίχα, γνωστή και ως Μαστίχα, είναι μια ρητινώδης ουσία που λαμβάνεται από το μαστιχόδεντρο (Pistacia lentiscus) που φύεται στο ελληνικό νησί της Χίου.

Για αιώνες, η μαστίχα ήταν ένα πολύτιμο αγαθό στην περιοχή της Μεσογείου, που χρησιμοποιείται για ιατρικούς και γαστρονομικούς σκοπούς.

Στην παραδοσιακή ιατρική, η μαστίχα έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ποικίλων παθήσεων υγείας, συμπεριλαμβανομένων των πεπτικών διαταραχών, των αναπνευστικών προβλημάτων και των δερματικών παθήσεων.

Μελέτες έχουν δείξει ότι η μαστίχα έχει αντιφλεγμονώδεις, αντιβακτηριακές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες που μπορεί να ευθύνονται για τα θεραπευτικά της αποτελέσματα.

Η ικανότητα της μαστίχας να υποστηρίζει την υγεία του πεπτικού συστήματος είναι ένα από τα πιο γνωστά πλεονεκτήματα της για την υγεία.

Έχει αποδειχθεί ότι έχει προστατευτική δράση στο στομάχι και τα έντερα, μειώνοντας τον κίνδυνο ελκών και βελτιώνοντας τη συνολική πέψη.

Η μαστίχα έχει επίσης βρεθεί ότι έχει ήπιο καθαρτικό αποτέλεσμα, βοηθώντας στην ανακούφιση από τη δυσκοιλιότητα.

Εκτός από τα πεπτικά οφέλη της, η μαστίχα έχει χρησιμοποιηθεί για την υποστήριξη της αναπνευστικής υγείας.

Έχει αποδειχθεί ότι έχει καταπραϋντική δράση στο λαιμό και μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του βήχα και του κρυολογήματος.

Η μαστίχα έχει επίσης οφέλη για το δέρμα.

Έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά για τη θεραπεία τραυμάτων και δερματικών λοιμώξεων και μελέτες έχουν δείξει ότι έχει αντιβακτηριακά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα που μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση της ακμής και άλλων δερματικών παθήσεων.

Συνολικά, η μαστίχα είναι ένα ευέλικτο φυσικό φάρμακο με μακρά ιστορία χρήσης στην παραδοσιακή ιατρική.

Τα πιθανά οφέλη του για την υγεία το καθιστούν μια πολύτιμη προσθήκη σε κάθε ρουτίνα ευεξίας.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ ΚΑΨΟΥΛΑΣ:

2 κάψουλες, πίνετε 1 φορές την ημέρα, για προληπτικούς σκοπούς

ή

1 με 2 κάψουλες, πίνετε 3 φορές την ημέρα, για θεραπευτική δόση. *Μην υπερβαίνεται την ημερήσια δόση.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.