Η μαστίχα της Χίου, γνωστή από τον 1ο αιώνα μ.Χ. με αναφορές σε Ηρόδοτο, Ιπποκράτη και Πλίνιο, αποτέλεσε πολύτιμο αγαθό στη βυζαντινή εποχή και ελεγχόταν κατά την Οθωμανική περίοδο από ντόπιες οικογένειες. Παραδοσιακά παραγόμενη από γενιά σε γενιά, χρησιμοποιούμενη σε τρόφιμα, καλλυντικά και φάρμακα.

--- Περισσότερα ---

Η μαστίχα είναι μια ρητίνη που λαμβάνεται από το μαστιχόδεντρο, που προέρχεται από το ελληνικό νησί της Χίου. Η παραγωγή και η χρήση της μαστίχας χρονολογείται από την αρχαιότητα και παίζει σημαντικό ρόλο στην οικονομία και τον πολιτισμό της Χίου εδώ και αιώνες.

Η πρώτη γραπτή αναφορά για την παραγωγή μαστίχας στη Χίο χρονολογείται από τον 1ο αιώνα μ.Χ. και αναφέρθηκε από αρκετούς αρχαίους συγγραφείς όπως ο Ηρόδοτος, ο Ιπποκράτης και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος.

Στη βυζαντινή εποχή, η μαστίχα έγινε πολύτιμο αγαθό και χρησιμοποιήθηκε για ιατρικούς σκοπούς καθώς και για την παρασκευή τροφίμων, καλλυντικών και αρωμάτων.

Κατά την Οθωμανική περίοδο, η παραγωγή μαστίχας ελεγχόταν από τους ηγεμόνες της Χίου, οι οποίοι παραχωρούσαν αποκλειστικά δικαιώματα σε ντόπιες οικογένειες.

Οι μέθοδοι παραγωγής παρέμειναν παραδοσιακές και μεταβιβάστηκαν από γενιά σε γενιά. Τον 19ο αιώνα η Χίος έγινε μέρος της Ελλάδας και της μαστίχας η παραγωγή απελευθερώθηκε, επιτρέποντας περισσότερο ανταγωνισμό και καινοτομία.

Σήμερα, η μαστίχα εξακολουθεί να παράγεται στη Χίο με παραδοσιακές μεθόδους και εκτιμάται ιδιαίτερα για τη μοναδική γεύση και τις φαρμακευτικές της ιδιότητες.

Χρησιμοποιείται σε μια ποικιλία προϊόντων όπως τσίχλες, λικέρ, γλυκά, καλλυντικά και φαρμακευτικά προϊόντα.

Το νησί της Χίου συνεχίζει νανα είναι γνωστή ως η κύρια πηγή στον κόσμο υψηλής ποιότητας μαστίχας και η παραγωγή της παραμένει σημαντικό μέρος της τοπικής οικονομίας και πολιτισμού.

Η μαστίχα Χίου υποστηρίζει την υγεία του στομάχου, του αναπνευστικού και της επιδερμίδας χάρη στις αντιφλεγμονώδεις, αντιοξειδωτικά και αντιβακτηριακές της ιδιότητες.

--- Περισσότερα ---

Η μαστίχα, γνωστή και ως Μαστίχα, είναι μια ρητινώδης ουσία που λαμβάνεται από το μαστιχόδεντρο (Pistacia lentiscus) που φύεται στο ελληνικό νησί της Χίου.

Για αιώνες, η μαστίχα ήταν ένα πολύτιμο αγαθό στην περιοχή της Μεσογείου, που χρησιμοποιείται για ιατρικούς και γαστρονομικούς σκοπούς.

Στην παραδοσιακή ιατρική, η μαστίχα έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ποικίλων παθήσεων υγείας, συμπεριλαμβανομένων των πεπτικών διαταραχών, των αναπνευστικών προβλημάτων και των δερματικών παθήσεων.

Μελέτες έχουν δείξει ότι η μαστίχα έχει αντιφλεγμονώδεις, αντιβακτηριακές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες που μπορεί να ευθύνονται για τα θεραπευτικά της αποτελέσματα.

Η ικανότητα της μαστίχας να υποστηρίζει την υγεία του πεπτικού συστήματος είναι ένα από τα πιο γνωστά πλεονεκτήματα της για την υγεία.

Έχει αποδειχθεί ότι έχει προστατευτική δράση στο στομάχι και τα έντερα, μειώνοντας τον κίνδυνο ελκών και βελτιώνοντας τη συνολική πέψη.

Η μαστίχα έχει επίσης βρεθεί ότι έχει ήπιο καθαρτικό αποτέλεσμα, βοηθώντας στην ανακούφιση από τη δυσκοιλιότητα.

Εκτός από τα πεπτικά οφέλη της, η μαστίχα έχει χρησιμοποιηθεί για την υποστήριξη της αναπνευστικής υγείας.

Έχει αποδειχθεί ότι έχει καταπραϋντική δράση στο λαιμό και μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του βήχα και του κρυολογήματος.

Η μαστίχα έχει επίσης οφέλη για το δέρμα.

Έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά για τη θεραπεία τραυμάτων και δερματικών λοιμώξεων και μελέτες έχουν δείξει ότι έχει αντιβακτηριακά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα που μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση της ακμής και άλλων δερματικών παθήσεων.

Συνολικά, η μαστίχα είναι ένα ευέλικτο φυσικό φάρμακο με μακρά ιστορία χρήσης στην παραδοσιακή ιατρική.

Τα πιθανά οφέλη του για την υγεία το καθιστούν μια πολύτιμη προσθήκη σε κάθε ρουτίνα ευεξίας.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ για (Δάκρυα):

2 Δάκρυα, πίνετε 1 φορές την ημέρα, για προληπτικούς σκοπούς

ή

1 με 2 Δάκρυα, πίνετε 3 φορές την ημέρα, για θεραπευτική δόση.

Τρόπος Χρήσης: Μασήστε τα δάκρυα μαστίχας μόνα τους, ή με λίγη ποσότητα κεριού μέλισσας, μέχρι να μαλακώσουν.

Ιδανικά πάρτε τα κάθε μέρα περίπου 15-20 λεπτά πριν το γεύμα σας, για καλύτερα αποτελέσματα.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η ορίγανος η µαρζιοράνα η ταινιόφυλλος, κοινά γνωστή σαν ρίγανη και σαψισιά, ανήκει στην οικογένεια των Χειλανθών και στην κατηγορία των ενδηµικών φυτών της Κύπρου.

Είναι πολυετής, πολύκλαδος, χνουδωτός, έντονα αρωματικός ηµίθαµνος. Τα φύλλα του είναι αντίθετα, φοειδή µακρόστενα, µε μικρό µίσχο, γκριζοπράσινα.

Τα άνθη του είναι μικρά χειλόμορφα, άσπρα και βρίσκονται σε ακραίες διακλαδισµένες ταξιανθίες. Ο καρπός του είναι μικρό κάρυο.

Ανθίζει από το Μάη µέχρι τον Οκτώβρη και το βρίσκοµε σε µακκία βλάστηση και ασβεστολιθικά πετρώματα στον Ακάµα και στη Καρπασία.

Η ρίγανη η µαρζιοράνα ή μαντζουράνα είναι κοσμοπολίτικο βότανο και θεωρείται η καλλιεργημένη µορφή του ενδηµικού φυτού της Κύπρου, από το οποίο διαφέρει ως προς το σχήµα των φύλλων και στην άνθηση της.

Στην κυπριακή ύπαιθρο βρίσκουμε ακόµη τέσσερα είδη ρἰγανης, µε θεραπευτικές ιδιότητες παραπλήσιες µε τη ρίγανη που περιγράφουµε. Ανώτερη όλων πάντως θεωρείται η σαψισιά.

Γνωστή από τα πανάρχαια χρόνια, σε αναφορές σημειώνεται ότι η κυπριακή ρίγανη, γνωστή σαν αµάρακο, έδιδε το ανώτερο ποιοτικά αιθέριο λάδι και µετά ακολουθούσε η ρίγανη από τη Μυτιλήνη.

Οι Άραβες και συγκεκριµένα οι Σύριοι, έβγαζαν ένα μύρο από το αμάρακο και το ονόμαζαν «αμαρακινό» για το οποίο ο Θεόφραστος αναφέρει σε ένα σύγγραμμά του ότι η μυρωδιά του ήταν τόσο δυνατή που προκαλούσε πονοκέφαλο.

Άλλες αναφορές έχουμε από τους Αιγυπτίους και τους Άραβες που το χρησιμοποιούσαν σαν βότανο και ταύτιζαν τις θεραπευτικές του ιδιότητες µε αυτές του θυμαριού και της μέντας, τονίζοντας ότι το αμάρακο είναι ανώτερο για θεραπευτικά μπάνια.

Οι ρήτορες και οι τροβαδούροι χρησιμοποιούσαν έγχυμα της µε μέλι για να διατηρήσουν και να τονώσουν τη φωνή τους.

Στην Αγγλία χρησιμοποιούσαν τις ανθισμένες κορυφές της, για να αρωματίσουν τη σπιτίσια μπύρα τους, που της έδιδαν έτσι µια ιδιαίτερη γεύση και μυρωδιά.

Περιέχει αιθέριο λάδι που αποτελείται από βορνεόλη, καμφορά, τερπένες, τερπινεόλη, σαμπινίνη και ροζµαρινικό οξύ.

Τονώνει ψυχικά τους μοναχικούς τύπους και κατευνάζει τις σεξουαλικές επιθυµίες.

Χαλαρώνει µε μασάζ τους τεντωµένους μυς και βοηθά για χαλάρωση µετά από εντατική άσκηση ἡ χειρωνακτική δουλειά, σε ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους, σε παραλύσεις και ημιπληγίες. Χρησιμοποιείται επίσης και σε περιπτώσεις ψηλής πίεσης.

Είναι από τα πιο δυνατά λάδια και συνήθως χρησιμοποιείται µόνο ελάχιστη ποσότητά του, λίγες σταγόνες διαλυμένες σε λιπαρό φυτικό λάδι και τις περισσότερες φορές σε συνδυασμό µε άλλα αιθέρια έλαια, ανάλογα µε το σκοπό που θέλουμε να το χρησιμοποιήσουμε.

Το αιθέριο λάδι της ρίγανης χρησιμοποιείται στην αρωµατοθεραπεία για θεραπευτικούς σκοπούς µε μασάζ, αρωματισμό χώρου και θεραπευτικά μπάνια. Βοηθά σε παθήσεις του γαστρεντερικού και αναπνευστικού συστήματος. Επίσης σε αμνησία και αϋπνία.

Με αρωματισμό χώρου απωθεί τα έντομα.

Το αιθέριο λάδι της ρίγανης µπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε πονόδοντους, που οφείλονται σε χαλασμένα δόντια, µέχρις ότου δούµε οδοντίατρο.

Με μία οδοντογλυφίδα βάζουμε μία σταγόνα του στο χαλασμένο δόντι, καταπραΰνει τον πόνο.

Επειδή και η επιδερμίδα επιβαρύνεται από το στρες μπορείτε να προσθέσετε μία σταγόνα αιθέριο έλαιο μαντζουράνας σε κάθε έκδοση της λοσιόν ντεμακιγιάζ

Tα αιθέρια έλαια μας δεν πρέπει να καταναλώνονται από το στόμα. Επειδή τα αιθέρια έλαια μας είναι 100 % αγνά, φυσικά και ισχυρά, θα πρέπει να αραιωθούν με λάδι φορέα πριν τα εφαρμόσουμε απευθείας στο δέρμα. Πρέπει να φυλάσσονται ασφαλείς και μακριά από παιδιά.

Η μεγαλύτερη προφύλαξη είναι να κάνετε ένα τεστ αλλεργίας στον εαυτό σας πριν χρησιμοποιήσετε ένα αιθέριο έλαιο, απλώνοντας μια σταγόνα από ένα μείγμα 1 % του αιθέριου ελαίου σε λάδι μεταφοράς, στο χέρι για 48 ώρες.

Αποφύγετε την εφαρμογή οποιουδήποτε αιθέριου ελαίου στα μάτια καθώς είναι μια ευαίσθητη περιοχή, είτε είναι αραιωμένο σε λάδι φορέα, είτε χρησιμοποιείται μόνο του.

Τα αιθέρια έλαια εσπεριδοειδών είναι φωτοευαίσθητα και μπορεί να ερεθίσουν το δέρμα, επομένως περιμένετε έξι ώρες μετά τη χρήση τους  πριν βγείτε έξω στο φως και ακτίνες του ήλιου.

Πολλές χημικές ουσίες που περιέχονται στο νερό της βρύσης εξατμίζονται σε πολύ χαμηλότερη θερμοκρασία από  ότι το αιθέριο λάδι. Όταν παίρνετε ένα ζεστό ντους αυτές οι χημικές ουσίες μπορούν να στραφούν σε αέρια μορφή και εύκολα εισπνέονται. Μία τέτοια χημική ουσία είναι το χλώριο. Όταν εξατμίζεται μαζί με άλλες χημικές ουσίες που περιέχονται στο νερό, μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε χλωροφόρμιο. Όταν εισπνέεται, μαζί με τον ατμό από το ντους, τα αέρια αυτά μπορούν να προκαλέσουν δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία. Εκείνοι που είναι ευαίσθητοι, μπορούν να αγοράσουν ειδικά φίλτρα που εφαρμόζουν στο ντους, έτσι ώστε να μειώσει την ποσότητα των χημικών ουσιών.

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε αυστηρά απαραίτητη η συμβουλή ειδικού, πριν από την χρήση οποιουδήποτε αιθέριου λαδιού και για οποιονδήποτε λόγο.

Επίσης συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η κοινή ρίγανη ή αγριορίγανη είναι ένα άλλο είδος ρίγανης που ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα είδη µε τα ρόδινα ή µενεξεδιά της άνθη που βρίσκονται σε µικρά ακραία µπουκέτα και µε την ευχάριστα γλυκιά τής μυρωδιά, που προσελκύει τις μέλισσες.

Σαν βότανο έχει τις βασικές ιδιότητες των άλλων ειδών ρίγανης, αλλά και μερικές ιδιαιτερότητες που οφείλονται στη σύνθεση του αιθέριου λαδιού της, που τα κύρια συστατικά του είναι η καρβακρόλη και η θυµόλη.

Οι αρχαίοι Έλληνες τη χρησιμοποιούσαν για διάφορες παθολογικές καταστάσεις, όπως σπασμούς, δηλητηριάσεις, κολικούς και εξωτερικά µε καταπλάσµατα σε πρηξίµατα και πληγές.

Οι κυνηγοί ήξεραν και ξέρουν ότι όταν σκοτώσουν θήραμα, το ξεκοιλιάζουν και το παραγεµίζουν µε ρίγανη για να µη χαλάσει, µέχρι να πάνε στο σπίτι τους, ειδικά τους καλοκαιρινούς µήνες που είναι ζέστη και όταν η ρίγανη είναι σε πλήρη ανθοφορία.

Υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν τη ρίγανη πανάκεια, ειδικά το αιθέριο της λάδι.

Το αιθέριο λάδι της χρησιµοποιείται στην αρωματοποιία, για αρωματισµό σαπουνιών και οδοντόκρεµων, για παραγωγή µύρων, όπως είναι το ακριβό άρωµα «οριγκάν» και στην παρασκευή φαρμάκων για την ανορεξία, αεροφαγία και στοµαχόπονους.

Χρησιμοποιήστε το αραιωμένο με λίγο λάδι για την αντιμετώπιση των μυκήτων στο δέρμα (αμυγδαλέλαιο). Στη παρουσία φαγούρας ή τσιμπήματος θα δράση πολύ ευεργετιά.

Εφαρμόστε μία σταγόνα κατευθείαν στο νύχι έως και δέκα φορές την ημέρα, προσέχοντας γύρω από το νύχι.

Τα αποτελέσματα φαίνονται αμέσως, αν και μπορεί να χρειαστεί λίγος χρόνος για να ολοκληρωθεί η θεραπεία, ανάλογα με το πόσο δυνατός είναι ο μύκητας.

Τα ζώα και τα φυτά ωφελούνται από το αιθέριο έλαιο ρίγανης.

Μύκητες και παράσιτα των φυτών αντιμετωπίζονται από το αιθέριο έλαιο ρίγανης.

Λειτουργεί καλά κατά του δάκου και είναι κατάλληλο για κηπουρικούς ψεκασμούς στις ελιές. Ψεκάζουμε αφού αραιώσουμε με την βότκα.

Αναπνευστικά Προβλήματα, Βακτήρια, Λοιμώξεις: H εισπνοή αιθέριων ελαίων, μπορεί να προσφέρει θεραπευτικά οφέλη. Μπορείς να διαλύσεις το αιθέριο έλαιο σε ένα φυσιολογικό ή αλατισμένο διάλυμα. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της έντασης του αιθέριου ελαίου και να προστατεύσει τα αεραγωγά σου. Πάντοτε κρατάτε μία λογική απόσταση ασφαλείας, περίπου 3 έως 5 δάχτυλα.

*Προσαρμογή στις ανάγκες σου: Αρχίστε με μικρή δόση: Ξεκίνα με μικρή ποσότητα αιθέριου ελαίου και δοκίμασε την αντίδρασή σου. Μπορείς να ξεκινήσεις με μία-δύο εκπνοές και να παρατηρήσεις πώς αισθάνεσαι. Αυξήστε σταδιακά τον αριθμό των εκπνοών: Αν δεν αντιμετωπίζεις καμία αρνητική αντίδραση, μπορείς να αυξήσεις σταδιακά τον αριθμό των εκπνοών. Μπορείς να προσθέσεις μερικές επιπλέον εκπνοές κάθε φορά που το χρησιμοποιείς.

Tα αιθέρια έλαια μας δεν πρέπει να καταναλώνονται από το στόμα. Επειδή τα αιθέρια έλαια μας είναι 100 % αγνά, φυσικά και ισχυρά, θα πρέπει να αραιωθούν με λάδι φορέα πριν τα εφαρμόσουμε απευθείας στο δέρμα. Πρέπει να φυλάσσονται ασφαλείς και μακριά από παιδιά.

Η μεγαλύτερη προφύλαξη είναι να κάνετε ένα τεστ αλλεργίας στον εαυτό σας πριν χρησιμοποιήσετε ένα αιθέριο έλαιο, απλώνοντας μια σταγόνα από ένα μείγμα 1 % του αιθέριου ελαίου σε λάδι μεταφοράς, στο χέρι για 48 ώρες.

Αποφύγετε την εφαρμογή οποιουδήποτε αιθέριου ελαίου στα μάτια καθώς είναι μια ευαίσθητη περιοχή, είτε είναι αραιωμένο σε λάδι φορέα, είτε χρησιμοποιείται μόνο του.

Τα αιθέρια έλαια εσπεριδοειδών είναι φωτοευαίσθητα και μπορεί να ερεθίσουν το δέρμα, επομένως περιμένετε έξι ώρες μετά τη χρήση τους  πριν βγείτε έξω στο φως και ακτίνες του ήλιου.

Πολλές χημικές ουσίες που περιέχονται στο νερό της βρύσης εξατμίζονται σε πολύ χαμηλότερη θερμοκρασία από  ότι το αιθέριο λάδι. Όταν παίρνετε ένα ζεστό ντους αυτές οι χημικές ουσίες μπορούν να στραφούν σε αέρια μορφή και εύκολα εισπνέονται. Μία τέτοια χημική ουσία είναι το χλώριο. Όταν εξατμίζεται μαζί με άλλες χημικές ουσίες που περιέχονται στο νερό, μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε χλωροφόρμιο. Όταν εισπνέεται, μαζί με τον ατμό από το ντους, τα αέρια αυτά μπορούν να προκαλέσουν δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία. Εκείνοι που είναι ευαίσθητοι, μπορούν να αγοράσουν ειδικά φίλτρα που εφαρμόζουν στο ντους, έτσι ώστε να μειώσει την ποσότητα των χημικών ουσιών.

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε αυστηρά απαραίτητη η συμβουλή ειδικού, πριν από την χρήση οποιουδήποτε αιθέριου λαδιού και για οποιονδήποτε λόγο.

Επίσης συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Το ώκιμον το βασιλικόν, ο γνωστός µας βασιλικός ή βασιλιτζιά, ανήκει στην οικογένεια των Χειλανθών.

Είναι πολυετές, πολύκλαδο, λείο ή ελαφρά χνουδωτό φυτό. Έχει φύλλα µε μικρό µίσχο, ωοειδή, προµήκη και αρωματικά. Τα άνθη του είναι άσπρα ζυγόμορφα και βρίσκονται σε µπουκέτα στη βάση των άνω φύλλων.

Ο καρπός του είναι µικρή κάψα. Ανθίζει αργά το καλοκαίρι ή νωρίς το φθινόπωρο και είναι καλλωπιστικό φυτό, σπάνια να το βρούμε να φυτρώνει άγριο. Υπάρχουν πάρα πολλές ποικιλίες βασιλικού, μερικοί τις ανεβάζουν στις 500, που διαφέρουν ως προς το μέγεθος και σχήµα των φύλλων τους, χρώμα και άλλα χαρακτηριστικά.

Ο βασιλικός είναι ένα χιλιοτραγουδισµένο φυτό, πράγµα που φανερώνει ότι εκτιµόταν πλατιά από τον κόσµο, είτε για το άρωμα του είτε για τις ωφελιμότητες του.

Ο Πλίνιος τον αναφέρει σαν βότανο και τον σύστηνε για την επιληψία.

Στη χριστιανική θρησκεία είναι συνδεδεμένος µε την ανακάλυψη του Τιμίου Σταυρού από την Αγία Ελένη και τα κλωνιά της χρησιμοποιούνται σε αγιασμούς.

Από το Μεσαίωνα βρίσκουμε αρκετές παράξενες ιδέες για το βασιλικό όπως, αν αφεθεί ένα κοπανισμένο κλωνί βασιλικού κάτω από μία πέτρα, αυτό μετατρέπεται σε σκορπιό ή αν αφεθούν λειωµένα φύλλα στον ήλιο, αυτά θα μεταμορφωθούν σε σκουλήκια.

Παρά τις παράξενες αυτές ιδέες, χρησιμοποιούσαν το βασιλικό σαν αντίδοτο για τα δαγκώματα των σκορπιών και πίστευαν ότι αν µια ετοιμόγεννη γυναίκα, κρατούσε στο χέρι της ρίζα βασιλικού, τη βοηθούσε και απάλυνε τους πόνους της γέννας.

Στην Ινδία είναι αφιερωμένο στους Κρίσνα και Βισνού, βρίσκεται δε στο σπίτι κάθε Χιντού για να προστατεύει την οικογένεια και να καθαρίζει τον αέρα.

Στο πρόσφατο παρελθόν, ήταν αδιανόητο να µη βρισκόταν στο κάθε σπίτι στα χωριά του τόπου µας και ένα φυτό βασιλικού, που το περιποιόνταν µε περισσή φροντίδα.

Στο χώμα, που ήταν φυτεμένος ο βασιλικός, απάνω απάνω έβαζαν κόπρανα γαϊδάρου, που εμπόδιζαν την εξάτµιση του νερού και κρατούσαν την απαραίτητη υγρασία για το φυτό.

Το αιθέριο λάδι του βασιλικού χρησιμοποιείται στην αρωματοθεραπεία, στη ζαχαροπλαστική για αρωματισμό ζαχαρωτών, καραμελών και παγωτών, στην αρωματοποιία, αρτοποιία, ποτοποιία και αλλαντοποιία.

Περιέχει αιθέριο λάδι που η σύνθεσή του είναι αρκετά σύνθετη και επηρεάζεται από το είδος του βασιλικού και από τα συστατικά του εδάφους που φυτρώνει.

Το κύριο συστατικό του είναι λιναλοόλη, κινεόλη, ευγενόλη, πινένιο και καμφορά. Ο βασιλικός περιέχει ακόμη σαπωνίνες, ταννίνη, φλαβονοειδή και οργανικά οξέα.

Έχει καταπραυντικές, τονωτικές, ευστόµαχες, χωνευτικές, ευκοίλιες, σπασµολυτικές, εμμηναγωγές, µαλακτικές, διουρητικές, αντιφλεγµονικές και ορεκτικές ιδιότητες.

Συστήνεται για τόνωση του οργανισμού σε νευρικές ανωμαλίες που συνοδεύονται µε κατάθλιψη, πονοκεφάλους, ηµικρανίες, αϋπνίες, άγχος, ζαλάδες, σπασμούς, σε επιληψία και παράλυση, για τόνωση της µνήµης, για όσους εργάζονται πνευματικά και σε πνευματική υπερκόπωση.

Οι θεραπευτικές Ιδιότητες του αιθέριου λαδιού ήταν γνωστές από την αρχαιότητα και χρησιμοποιούταν για προβλήματα του αναπνευστικού µε εισπνοές και γαργάρες, για προβλήματα χώνεψης και σαν αφροδισιακό.

Σήµερα µε εισπνοές χρησιμοποιείται για προβλήματα αναπνευστικού, σε πονοκεφάλους, αμνησία και μελαγχολία.

Σαν αντισπασμωδικό, µε µασάζ στην κοιλιακή χώρα, κατευνάζει ενοχλήσεις από δυσπεψία και οδυνηρά έµµηνα, ενώ µε γαργάρες βοηθά σε άφθες και φλεγμονές ούλων.

Για να απλώσετε το άρωμα και τα οφέλη του αιθέριου ελαίου βασιλικού σε όλο το δωμάτιό σας, ρίξτε 5-6 σταγόνες από το μπουκάλι σε ένα διαχύτη.

Ιδιαίτερα σε περιόδους που χρειάζεστε νοητική εστίαση, αυτοέλεγχο και διέγερση της μνήμης, όπως κατά τις περιόδους εξετάσεων στο σχολείο.

Εάν οι μύες σας είναι σφιγμένοι ή έχετε κράμπες, κάντε ένα θεραπευτικό λάδι για μασάζ. Προσθέστε 5 σταγόνες αιθέριου ελαίου βασιλικού, μέσα σε 50 ml έλαιο βάσης.

Σε περίπτωση βρογχίτιδας ή άσθματος, για ένα σύντομο τρίψιμο στην πλάτη και στο στήθος προσθέστε σε 100 ml ελαίου βάσης, πρέπει να προστεθούν 5 σταγόνες έλαιο βασιλικού.

Επίσης υπάρχουν διαφορετική μέθοδοι, ανάλογα με τον λόγο χρήσης τους, όπως για παράδειγμα με κομπρέσες, σπρέι, εισπνοές από απόσταση ασφαλείας και θεραπευτικά μπάνια.

Tα αιθέρια έλαια μας δεν πρέπει να καταναλώνονται από το στόμα. Επειδή τα αιθέρια έλαια μας είναι 100 % αγνά, φυσικά και ισχυρά, θα πρέπει να αραιωθούν με λάδι φορέα πριν τα εφαρμόσουμε απευθείας στο δέρμα. Πρέπει να φυλάσσονται ασφαλείς και μακριά από παιδιά.

Η μεγαλύτερη προφύλαξη είναι να κάνετε ένα τεστ αλλεργίας στον εαυτό σας πριν χρησιμοποιήσετε ένα αιθέριο έλαιο, απλώνοντας μια σταγόνα από ένα μείγμα 1 % του αιθέριου ελαίου σε λάδι μεταφοράς, στο χέρι για 48 ώρες.

Αποφύγετε την εφαρμογή οποιουδήποτε αιθέριου ελαίου στα μάτια καθώς είναι μια ευαίσθητη περιοχή, είτε είναι αραιωμένο σε λάδι φορέα, είτε χρησιμοποιείται μόνο του.

Τα αιθέρια έλαια εσπεριδοειδών είναι φωτοευαίσθητα και μπορεί να ερεθίσουν το δέρμα, επομένως περιμένετε έξι ώρες μετά τη χρήση τους  πριν βγείτε έξω στο φως και ακτίνες του ήλιου.

Πολλές χημικές ουσίες που περιέχονται στο νερό της βρύσης εξατμίζονται σε πολύ χαμηλότερη θερμοκρασία από  ότι το αιθέριο λάδι. Όταν παίρνετε ένα ζεστό ντους αυτές οι χημικές ουσίες μπορούν να στραφούν σε αέρια μορφή και εύκολα εισπνέονται. Μία τέτοια χημική ουσία είναι το χλώριο. Όταν εξατμίζεται μαζί με άλλες χημικές ουσίες που περιέχονται στο νερό, μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε χλωροφόρμιο. Όταν εισπνέεται, μαζί με τον ατμό από το ντους, τα αέρια αυτά μπορούν να προκαλέσουν δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία. Εκείνοι που είναι ευαίσθητοι, μπορούν να αγοράσουν ειδικά φίλτρα που εφαρμόζουν στο ντους, έτσι ώστε να μειώσει την ποσότητα των χημικών ουσιών.

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε αυστηρά απαραίτητη η συμβουλή ειδικού, πριν από την χρήση οποιουδήποτε αιθέριου λαδιού και για οποιονδήποτε λόγο.

Επίσης συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η σαμβούκος η µέλαινα, ο κοινός ζαμπούκος ή κουφοξυλιά ή ακτή, ανήκει στην οικογένεια των Σαμπουκίδων.

Είναι πολυετής θάμνος ή μικρό δένδρο, φυλλοβόλο και πολύκλαδο. Έχει φύλλα σύνθετα, περιττόληκτα µε αντωοειδή, οξύκορφα ή στρογγυλεμένα, οδοντωτά φυλλάρια.

Τα άνθη του είναι μικρά, άσπρα, αρωματικά και βρίσκονται σε ακραία σκιάδια. Ο καρπός του είναι µικρή, μαύρη σφαιρική ράγα.

Ανθίζει από τον Απρίλη µέχρι τον Ιούλη και το συναντούμε σε κήπους και περβόλια. Είναι από τα δένδρα που δεν έλειπε από τους κήπους των σπιτιών, σήμερα όλο και πιο αραιά το συναντούμε.

Είναι ένα βότανο που η αναγνώριση των φαρμακευτικών του ιδιοτήτων, παραμένει από τα παλιά χρόνια μέχρι σήμερα αναλλοίωτη, µόνο που σε πιο περιορισμένη κλίμακα, µια και οι πιο πολλές του ιδιότητες είναι γνωστές µόνο σε λίγους.

Ο Θεόφραστος και ο Πλίνιος αναφέρονται στην ακτή σαν φαρμακευτικό φυτό.

Περιέχει αιθέριο λάδι, φλαβονοειδή γλυκοσίδια, βλεννώδεις ουσίες, προβιταμίνη Α και βιταμίνη C, σάκχαρο, χολίνη, ταννίνη και νιτρικό κάλιο. Τα φρέσκα άνθη είναι ελαφρά εµετοκαθαρτικά, όταν όμως ξηρανθούν χάνουν τις ιδιότητές τους αυτές.

Σημειώνουμε ξεχωριστά την ιδιότητα τους αυτή γιατί, συνήθως χρησιμοποιούνται ξηρά, η ιδιότητα αυτή δεν αναφέρεται.

Τα άνθη είναι εφιδρωτικά, αντιπυρετικά και αποχρεμπτικά και συστήνονται σε προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος, όπως καταρροή του αναπνευστικού συστήματος, βήχας, γρίπη, κρυολογήματα, φλέγματα, βρογχικά και εμπύρετες καταστάσεις που συνοδεύουν τα συμπτώματα αυτά.

Τα άνθη του ζαμπούκου χρησιμοποιούνται για αρωματισμό σε κρασιά, ειδικά τα μηλόκρασα.

Είναι αντισπασμωδικά και αντιφλογιστικά και συστήνονται για φλογώσεις της στοματικής κοιλότητας, σε βράχνιασμα, φαρυγγίτιδα, λαρυγγίτιδα και βρογχίτιδα µε εισπνοές, γαργάρες και ζεστά ροφήματα.

Όπως έχετε προσέξει επιδρά ευεργετικά στον οργανισμό σε όλα σχεδόν τα συμπτώματα της γρίπης και τα επακόλουθα της.

Εάν, μόλις αντιληφθούμε τα πρώτα συμπτώματα της αρρώστιας, περιοριστούμε στη σπιτική ζεστασιά και παίρνουμε καυτά ροφήματα από ζαμπούκο µε µια ασπιρίνη, αν υπάρχει πονοκέφαλος, θα την ξεφορτωθούμε το συντομότερο.

Ακόμη είναι υποτονικά και βοηθούν τα άτομα µε ψηλή πίεση να τη σταθεροποιήσουν σε επιτρεπτά επίπεδα. Είναι αιµοκαθαρτικά και συστήνονται για µια ανοιξιάτικη αποτοξίνωση του οργανισμού µε ένα ζεστό ρόφημα πρωί κατανήστικα για λίγες ημέρες.

Είναι διουρητικά και συστήνονται σε παθήσεις των νεφρών, κυστίτιδες, ρευματισμούς και αρθριτικά. Είναι αντιφλογιστικά και βοηθούν σε φλεγμονές της στοματικής κοιλότητας, µε γαργάρες, ειδικά σε περιοδοντίτιδα.

Βοηθούν επίσης και στις προσπάθειες για αδυνάτισμα, απλά αντικαθιστούμε τα ροφήματα που συνήθως παίρνουμε, µε σκέτο τσάι ζαμπούκου.

Οι καρποί του ζαμπούκου χρησιμοποιούνται για το χρωματισμό των μαύρων κρασιών, επίσης χρωματίζουν και ενισχύουν το ξύδι.

Χρησιμοποιούνται επίσης για βάψιμο των βαμβακερών υφασμάτων, γιατί δίδουν ένα χαρακτηριστικό μωβ χρώμα.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ:  20 σταγόνες μαζί με 1cm νερό μόνο (μέσα σε ένα ποτήρι και πίνετε)

*Πίνετε 1 φορά την ημέρα για απλή πρόληψη ή πίνετε 3 φορές την ημέρα για θεραπεία.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Το σκόρδο χρησιμοποιήθηκε από τους Βαβυλώνιους πριν από 4500 χρόνια και τους Κινέζους πριν από 2000 χρόνια, σύμφωνα με ιστορικά αρχεία, και αναφέρθηκε στους πολιτισμούς του Παλαιού Κόσμου της Αιγύπτου και της Ινδίας πριν από 5000 χρόνια.

Σύμφωνα με κάποια βιβλιογραφία. Ωστόσο ορισμένα γραπτά υποδηλώνουν ότι το σκόρδο μπορεί να φυτεύτηκε στην Κίνα πριν από 4.000 χρόνια.

Λόγω των αντιβακτηριακών, αντιμυκητιασικών και αντιικών χαρακτηριστικών του, το σκόρδο προσφέρει ένα ευρύ φάσμα θεραπευτικών πλεονεκτημάτων και συνήθως επηρεάζει το καρδιαγγειακό σύστημα.

Το σκόρδο συνιστάται ως θεραπεία για μια ποικιλία ασθενειών στα ελληνικά, αιγυπτιακά, κινέζικα και ευρωπαϊκά ιατρικά κείμενα, όπως η ανικανότητα, τα τσιμπήματα του σκορπιού, οι καρδιακές παθήσεις, η κόπωση και η μαύρη πανώλη.

Το σκόρδο αναφέρεται και μέσα από τη Βίβλο.

Όταν το ράχος κουράστηκε από το μάννα και πόθησε για κρέας, θρήνησε την κατάστασή τους, αναπολώντας τις παλιές μέρες πριν από την έξοδο. Θυμόμαστε τα ψάρια που φάγαμε ελεύθερα στην Αίγυπτο, και τα κολοκυθάκια και τα πεπόνια και τα πράσα και τα κρεμμύδια και το σκόρδο.

Σύμφωνα με τα τεκμηριωμένα στοιχεία στα αρχικά κείμενα της Αγιουρβέδα, φρέσκα φυτά καθώς και ώριμες και αποξηραμένες σκελίδες σκόρδου έχουν χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή ινδική ιατρική από την αρχαιότητα.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ:  20 σταγόνες μαζί με 1cm νερό μόνο (μέσα σε ένα ποτήρι και πίνετε)

*Πίνετε 1 φορά την ημέρα για απλή πρόληψη ή πίνετε 3 φορές την ημέρα για θεραπεία.

Εκτός από τη μείωση της αρτηριακής πίεσης, της χοληστερόλης και των επιπέδων σακχάρου, την αποφυγή της πήξης του αίματος και τη διατήρηση του ήπατος, το σκόρδο αναστέλλει και σκοτώνει βακτήρια, μύκητες και παράσιτα.

Έχει επίσης αντικαρκινικές ιδιότητες. Επιπλέον, το σκόρδο μπορεί να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα, να αποτρέψει τις ασθένειες και να διατηρήσει εξαιρετική την υγεία.

Επιπλέον, βοηθά στη μείωση της πρόσληψης αλατιού και στην υπερφαγία. Προστατεύει από την οξύτητα και την παραγωγή βλέννας. Αντιμετωπίζει επίσης τον πόνο του ισχίου και την πνευμονική φυματίωση.

Διουρητικό, αποχρεμπτικό, διεγερτικό, εφιδρωτικό. Το σκόρδο έχει πιστωθεί με πολλές υπέροχες ιδιότητες, συμπεριλαμβανομένων των θεραπευτικών ικανοτήτων.

Μαζί με τα διάφορα οφέλη του, έχει διεγερτικές και στομαχικές ιδιότητες.

Η χρήση του ως αντισηπτικό έχει αναγνωριστεί από καιρό. Χρησιμοποιήθηκε συχνά στα τελευταία στάδια του πολέμου για τη θεραπεία της εξόγκωσης του τραύματος.

Για τη θεραπεία του τραύματος, μάκτρα αποστειρωμένου βρύου ‘’Sphagnum‘’ φορτώνονται με τον ακατέργαστο χυμό, αραιώνονται με νερό και στη συνέχεια εφαρμόζονται στην περιοχή.

Έχει αποδειχθεί ότι αυτή η θεραπεία δεν έχει προκαλέσει κανένα σηπτικό αποτέλεσμα και χιλιάδες αντρικές ζωές έχουν σωθεί ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της.

Εκτός του ότι κοπανίζεται και χρησιμοποιείται ως κατάπλασμα για οσφυϊκές βλάβες, κατά καιρούς εφαρμόζεται εξωτερικά σε αλοιφές, λοσιόν και ως αντισηπτικό για τη διάλυση σκληρών οιδημάτων.

Χρησιμοποιείται κυρίως για την πρόληψη του άνθρακα στα βοοειδή, σύμφωνα με το μύθο.

Ήταν το κύριο συστατικό του «Ξυδιού των Τεσσάρων Κλέφτων» , το οποίο αναπτύχθηκε με τόση επιτυχία στη Μασσαλία με σκοπό την αποτροπή της πανώλης κατά τη διάρκεια της επιδημίας της εκεί το 1722.

Αυτό φέρεται να ξεκίνησε με τέσσερις κλέφτες που είπαν ότι είχαν κλέψει τα νεκρά πτώματα των θυμάτων της πανώλης υπό απόλυτη ασφάλεια, ενώ προστατεύονταν από την ευρεία χρήση του αρωματικού ξιδιού.

Το σκόρδο χρησιμοποιήθηκε κάποτε ως ειδική θεραπεία για τη λέπρα. Όταν τρίβεται στα πέλματα των ποδιών σε ένα λινό ύφασμα και ανανεώνεται καθημερινά, πιστεύεται ότι έχει τα μεγαλύτερα ευνοϊκά αποτελέσματα σε περιπτώσεις ευλογιάς.

Σύμφωνα με το μύθο, κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας μολυσματικού πυρετού που ξέσπασε σε ορισμένες φτωχές περιοχές του Λονδίνου στις αρχές του 20ου αιώνα, Γάλλοι ιερείς, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τακτικά σκόρδο σε όλα τους τα πιάτα, επισκέπτονταν τις χειρότερες περιπτώσεις χωρίς να κινδυνεύσουν, ενώ οι Άγγλοι κληρικοί προσβλήθηκαν από την ασθένεια και σε πολλές περιπτώσεις πέθανε από αυτήν.

*  Φάρμακα για την αραίωση του αίματος: Το σκόρδο μπορεί να κάνει τις δράσεις των φαρμάκων που αραιώνουν το αίμα, όπως η βαρφαρίνη (Coumadin), η κλοπιδογρέλη (Plavix) και η ασπιρίνη ισχυρότερες, αυξάνοντας τον κίνδυνο αιμορραγίας.

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Ο θύμος ο κεφαλωτός, το γνωστό µας θρουµπί ή γρουμπί και γρούμπα και ο θύμος ο κοινός, το κοινό θυµάρι, ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών.

Ο κεφαλωτός είναι φυτό θαμνώδες, πολυετές͵ πολύκλαδο µε ξυλώδεις βλαστούς, φουντωτό. Έχει φύλλα άμισχα, μικρά στενόμακρα και σαρκώδη. Τα άνθη του είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραία πυκνά µμπουκέτα. Ο καρπός του είναι κάρυο.

Ανθίζει από το Μάη μέχρι τον Οκτώβρη και το συναντούμε σε βουνοπλαγιές και πετρότοπους, στα πεδινά και ημιορεινά. Στους τόπους όπου βλαστά το φυτό αυτό, είναι γνωστό ότι το χώμα είναι άγονο σε βάθος και µόνο επιφανειακά περιέχει συστατικά που ευνοούν τη φύτρωση φυτών.

Ο θύμος, ο κοινός το κοινό θυμάρι, είναι μικρός φουντωτός, πολύκλαδος θάμνος, µε ωοειδή προμήκη φυλλάρια, που ανθίζει µε τα χαρακτηριστικά ρόδινα άνθη του. Συνήθως το βρίσκουμε να καλλιεργείται στον τόπο µας. Είναι και τα δύο αρωματικά φυτά.

Η μυθολογία το θέλει να φυτρώνει από τα δάκρυα της ωραίας Ελένης κατά την απαγωγή της.

Ήταν ένα από τα αρωματικά φυτά που έκαιαν στους ναούς για αρωματισμό όταν ζητούσαν την ευµένεια των θεών, απ᾿όπου πήρε και το όνομα του, θύω σημαίνει θυσιάζω.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν σαν βότανο και σαν καρύκευμα στα φαγητά τους, ενώ οι Ρωμαίες το χρησιμοποιούσαν σαν καλλωπιστικό.

Οι Αιγύπτιοι και οι Ετρούσκοι το χρησιμοποιούσαν για το βαλσάμωμα των νεκρών τους. Ο Διοσκουρίδης το αναφέρει σαν φάρμακο και σαν καρύκευμα.

Κατά το Μεσαίωνα ήταν ελάχιστα γνωστό σαν φαρμακευτικό φυτό, το αναφέρει µόνο η ηγουμένη Χίντεγκαρτ, γνωστή για τις γνώσεις της στη λαϊκή ιατρική.

Αναγνώριση και χρήση βρίσκει µετά το 16ο αιώνα, ενώ η θυµόλη το κύριο συστατικό του αιθέριου τους λαδιού, χρησιμοποιείται στην ιατρική και στη φαρμακοποιία από το 1553.

Περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά τη θυµόλη και την καρβακρόλη, μέχρι 70%, κυµένιο. Λιναλοόλη, βορνεόλη και κινεόλη. Περιέχει ακόμη τερπενικά οξέα όπως ουρσουλικό και ολεανολικό οξύ, σαπωνίνες, ταννίνη, γόμμη, φλαβονοειδή και πικρές ουσίες.

Η ποσότητα και ποιότητα του αιθέριου λαδιού τους εξαρτάται από το είδος, τις εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες ανάπτυξης τους, που επηρεάζουν τη βλάστηση και άνθηση του θυμαριού.

Μπορούμε να τα αποκαλέσουμε σαν τα φαρμακευτικά φυτά του αναπνευστικού και του γαστρεντερικού συστήματος, γιατί έχουν την ιδιότητα να τακτοποιούν τα διάφορα προβλήματα των δύο αυτών συστημάτων.

Συστήνεται σαν αντιερεθιστικό του βλεννογόνου του αναπνευστικού και είναι σπασμολυτικό, βρογχοδιασταλτικό, αποχρεπτικό, αντισηπτικό, µαλακτικό και βοηθά σε χρόνια βρογχικά, βρογχικό άσθμα, ξηρό και σπαστικό βήχα και σε καταρροές του αναπνευστικού.

Σε όλες τις μολύνσεις έχει την ιδιότητα να αυξάνει τον αριθμό των λευκών στο αίμα και µε τον τρόπο αυτό ενισχύει συνάμα τη φυσική άμυνα του οργανισμού.

Είναι ένα θαυμάσιο στομαχικό βότανο και αποκαλείται η «σάλτσα των φτωχών». Είναι χωνευτικό, ηρεμιστικό του στομαχιού και συστήνεται ειδικά σε νευρικής φύσεως ενοχλήσεις του στομαχιού, βαρυστομάχιασμα, δυσπεψίες, ξινίλες, αεροφαγίες, ναυτία, κολικούς του στομάχου και των εντέρων και σε αέρια στα έντερα.

Είναι στυπτικό και συστήνεται σε διάρροιες, σαν αντισηπτικό για τα έντερα, γιατί καταπολεμά τις ζυμώσεις σ᾿αυτά και είναι παρασιτοκτόνο, γιατί σκοτώνει τα σκουλήκια στα έντερα.

Για την τελευταία του ιδιότητα συστήνεται συμπυκνωμένο έγχυμα του, πρωί κατανήστικα για λίγες μέρες και µετά τη συμπλήρωση της κούρας αυτής, θα πρέπει το άτομο να πάρει καθάρσιο για να απορριφθούν τα σκοτωμένα σκουλήκια.

Έχει ελαφρά διουρητικές ιδιότητες, όμως µε τις αντισηπτικές του ιδιότητες συστήνεται σε φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος.

Η θυµόλη που περιέχει το καθιστά κατάλληλο για καθαρισμό των δοντιών, για πονεµένα ούλα, για τρύπια δόντια, για άφθες στο στόμα και για πονεμένα λαιμά. Το τσάι του επενεργεί αντισηπτικά και επουλωτικά µε γαργάρες. Το ίδιο και το διαλυμένο αιθέριο λάδι του.

Είναι εμμηναγωγό, όµως βοηθά σε καθυστέρηση περιόδου που δεν οφείλεται σε παθολογικές αιτίες.

Είναι ηρεμιστικό και βοηθά σε νευρική υπερένταση, αϋπνίες, νευρικούς πονοκεφάλους και ημικρανίες. Με θεραπευτικά μπάνια κάνει καλό σε παθητικούς και ληθαργικούς τύπους, καταπολεμά την κατάθλιψη και τονώνει τη μνήμη.

Η τελευταία του ιδιότητα οφείλεται στην κινεόλη που περιέχει. Είναι ορεκτικό και τονωτικό και συστήνεται σε φιλάσθενα παιδιά, σε ηλικιωμένα άτομα, σε παροδικές αναιμίες, στους πνευματικά εργαζόμενους, γιατί τονώνει τη λειτουργία του εγκεφάλου, τονώνει επίσης τη λειτουργία των επινεφριδίων και κατ’ επέκταση τη σεξουαλική διάθεση.

Βοηθά σε περιπτώσεις αλκοολισμού, όταν το άτομο είναι αποφασισμένο να σταματήσει το ποτό και χρειάζεται ενίσχυση στην απόφαση του αυτή.

Δοσολογία: 20 σταγόνες σε μισό ποτήρι νερό, πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

*  Θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι παρ’ όλο που δεν είναι τοξικό το θυμάρι, συστήνεται να µην το χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση για μακρύ χρονικό διάστημα. Όταν πρόκειται για θεραπευτικούς σκοπούς, κάνουμε µια κούρα ενός µηνός, ακολουθεί µια διακοπή ενός µηνός και μετά αν χρειάζεται συνεχίζουμε. Η πρακτική που συνήθως ακολουθείται είναι για ένα µήνα χρησιμοποιούμε ένα βότανο, ειδικά όταν αυτό είναι και αρωματικό φυτό, τον επόμενο µήνα χρησιμοποιούμε δεύτερο βότανο που το διαλέγουμε ανάλογα µε τις ιδιότητές του, τον τρίτο µήνα επανερχόμαστε στο πρώτο βότανο ή διαλέγουμε ένα νέο και προχωρούμε µε τον τρόπο αυτό. Ευτυχώς έχουμε μεγάλη ποικιλία βοτάνων στον τόπο µας, για να διαλέξουμε.

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η λαβαντούλα η στενόφυλλη, η κοινή λεβάντα και η λαβαντούλα η στοϊχάς, γνωστή ως µυροφόρα και αγριολεβάντα ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών και στην κατηγορία των αρωματικών φυτών.

Είναι πολυετή θαμνώδη φυτά, έχουν φύλλα µακρόστενα, ελαφρά χνουδωτά µάλλον σαρκώδη και ασηµόχρωα.

Χαρακτηριστική διαφορά τους είναι η ανθοφορία τους, που στη µεν πρώτη τα άνθη είναι χειλόµορφα, βιολετιά και βρίσκονται σε αραιή, ακραία ταξιανθία, ενώ της άγριας είναι βιολετιά και βρίσκονται σε ακραία, πυκνά στάχυα.

Ανθίζουν την άνοιξη η µεν πρώτη σε κήπους, η δε δεύτερη σε ξερότοπους, πετρώδη εδάφη και ποταμούς στα ηµιορεινά του νησιού μας.

Η λαβαντούλα η στοϊχάς είναι ιθαγενές φυτό των Μεσογειακών χωρών και αναφέρεται από τον Πλίνιο και το Διοσκουρίδη, η καλλωπιστική λεβάντα είναι υβρίδιο της άγριας.

Σήμερα υπάρχουν αρκετές καλλωπιστικές ποικιλίες, που καλλιεργούνται για το αιθέριο λάδι τους, παρ΄όλο που το ανώτερο ποιοτικά λάδι είναι αυτό που δίδει η λαβαντούλα η στενόφυλλη.

Υπάρχουν αρκετές ενδιαφέρουσες καταγραφές για τη λεβάντα και τη χρήση της.

Η λεβάντα ήταν από τα πρώτα φυτά που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος από την αρχαιότητα για καλλωπιστικούς σκοπούς.

Η ονομασία της προέρχεται από το λατινικό Lavare που σημαίνει πλένω γιατί έριχναν άνθη λεβάντας στα μπάνια τους για να τα αρωματίζουν. Μια συνήθεια που την καθιέρωσαν οι Ρωμαίοι.

Τα σακουλάκια λεβάντας είχαν τη θέση τους στις κασέλες και στα ντουλάπια, για να αρωματίζουν τα ρούχα και να διώχνουν το σκώρο. Ακόμη και στις φόδρες των ρούχων έραβαν λεβάντα για τους σκοπούς αυτούς.

Με το λάδι της άλειφαν τα πόδια των κρεβατιών τους για να απαλλαγούν από τους κοριούς. Με το ίδιο λάδι άλειφαν τα κεφάλια των παιδιών για να τα απαλλάξουν από τις ψείρες. Επίσης το χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία των λαβωματιών.

Οι κυνηγοί ήξεραν ότι μπορούσαν να σωθούν οι ίδιοι και να σώσουν και τους σκύλους τους από τα δαγκώματα των οχιών, αν κυνηγούσαν σε τόπο που φύτρωνε λεβάντα. Έλιωναν τα φύλλα της και τα αποθέταν στις πληγές.

Οι νεότερες έρευνες έχουν αποδείξει ότι το αιθέριο λάδι της λεβάντας είναι δραστικό αντισηπτικό για το βάκιλο της διφθερίτιδας και του τύφου, για τους στρεπτόκοκκους και πνευµόκοκκους και δραστικό αντίδοτο για τα δηλητήρια.

Η λεβάντα είναι συνδεδεμένη µε την ιστορία της αρωµατοθεραπείας. Το 1920 ο Rene Maurice Gattefosse θα καεί άσχημα σε µια έκρηξη στο χηµείο του οικογενειακού του εργοστασίου που καταστεύαζε αρωματικά έλαια.

Το πρώτο πράγµα που βρήκε πρόχειρο για να καταλαγιάσει τους πόνους του ήταν καθαρό λάδι λεβάντας. Πρόσεξε ότι η θεραπεία ήταν γρήγορη και η επούλωση χωρίς σημάδι.

Αυτό του έδωσε το έναυσμα να ξεκινήσει τις έρευνες του για τις θεραπευτικές ιδιότητες των αρωματικών ουσιών.

Μετά από οκτώ χρόνια πειραματισμού θα εκδώσει το πρώτο βιβλίο για την αρωματοθεραπεία και θα σημάνει την αρχή της αρωµατοθεραπείας σαν ξεχωριστό κλάδο θεραπείας.

Το αιθέριο λάδι της χρησιμοποιείται σαν καλλυντικό, για θεραπευτικούς σκοπούς και κατέχει µια ξεχωριστή θέση στην αρωματοθεραπεία.

Ξηραμένες διατηρούν το άρωμα τους για χρόνια.

Τα φύλλα της περιέχουν αιθέριο λάδι µε κύρια συστατικά το οξικό λιναλύλιο, λιναλοόλη, γερανιόλη, βορνεόλη και τερπενικούς υδρογονάνθρακες.

Τα άνθη περιέχουν ακόµη κουµαρινικά παράγωγα, ταννίνη, ροζµαρινικό οξύ, πικρές ουσίες, ανθοκυανίνη και ανόργανα άλατα.

Έχει αντισηπτικές, επουλωτικές, ηρεμιστικές, αντισπασμωδικές και σπασμολυτικές ιδιότητες και συστήνεται σαν καταπραϋντική του νευρικού συστήματος και των λείων μυών, σε περιπτώσεις νευρικής υπερέντασής, νευρασθένειες, αϋπνίες, καρδιακές νευρώσεις, πονοκεφάλους και ημικρανίες, λιποθυμίες και µελαγχολίες.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί το έγχυμα της ή μασάζ µε αιθέριο λάδι της, γιατί έχει την ιδιότητα να εξισορροπεί τις σωματικές και ψυχικές δυνάμεις του οργανισμού, σε προβλήματα του αναπνευστικού, όπως βρογχικά, ιγμορίτιδα, άσθμα και φυματίωση, σε δερματικά προβλήματα, όπως ακμή, πληγές, αναφυλαξία, έκζεμα, μώλωπες, οιδήματα και γενικά σε δερματοπάθειες, σε δαγκώματα εντόμων και φιδιών, σε άφθες µε γαργάρες, σε υπέρταση, ταχυκαρδία και για τόνωση του κυκλοφοριακού συστήματος, σε αέρια στα έντερα και για καταπολέμηση των παρασίτων στα έντερα, σε προβλήματα χολής, σε ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους µε εντριβές, σε γυναικολογικά προβλήματα, όπως λευκόρροια, οδυνηρά και ακανόνιστα έµµηνα.

Ακόμη µε μασάζ στο τελευταίο σπόνδυλο µε λάδι αιθέριο λάδι της, επιταχύνει και ευκολύνει τη γέννα, για να απωθεί τα έντομα και μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε λίγες σταγόνες από το αιθέριο λάδι της στη συσκευή για αρωματισμό της ατμόσφαιρας και να επιτύχουμε διπλό αποτέλεσμα, μαζί µε τον αρωματισμό του χώρου µας να απαλλαγούμε από τα ενοχλητικά έντομα.

Δοσολογία: 1 κουταλιά της σούπας σε μισό ποτήρι νερό, πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Η μαστίχα της Χίου, γνωστή από τον 1ο αιώνα μ.Χ. με αναφορές σε Ηρόδοτο, Ιπποκράτη και Πλίνιο, αποτέλεσε πολύτιμο αγαθό στη βυζαντινή εποχή και ελεγχόταν κατά την Οθωμανική περίοδο από ντόπιες οικογένειες. Παραδοσιακά παραγόμενη από γενιά σε γενιά, χρησιμοποιούμενη σε τρόφιμα, καλλυντικά και φάρμακα.

--- Περισσότερα ---

Η μαστίχα είναι μια ρητίνη που λαμβάνεται από το μαστιχόδεντρο, που προέρχεται από το ελληνικό νησί της Χίου. Η παραγωγή και η χρήση της μαστίχας χρονολογείται από την αρχαιότητα και παίζει σημαντικό ρόλο στην οικονομία και τον πολιτισμό της Χίου εδώ και αιώνες.

Η πρώτη γραπτή αναφορά για την παραγωγή μαστίχας στη Χίο χρονολογείται από τον 1ο αιώνα μ.Χ. και αναφέρθηκε από αρκετούς αρχαίους συγγραφείς όπως ο Ηρόδοτος, ο Ιπποκράτης και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος.

Στη βυζαντινή εποχή, η μαστίχα έγινε πολύτιμο αγαθό και χρησιμοποιήθηκε για ιατρικούς σκοπούς καθώς και για την παρασκευή τροφίμων, καλλυντικών και αρωμάτων.

Κατά την Οθωμανική περίοδο, η παραγωγή μαστίχας ελεγχόταν από τους ηγεμόνες της Χίου, οι οποίοι παραχωρούσαν αποκλειστικά δικαιώματα σε ντόπιες οικογένειες.

Οι μέθοδοι παραγωγής παρέμειναν παραδοσιακές και μεταβιβάστηκαν από γενιά σε γενιά. Τον 19ο αιώνα η Χίος έγινε μέρος της Ελλάδας και της μαστίχας η παραγωγή απελευθερώθηκε, επιτρέποντας περισσότερο ανταγωνισμό και καινοτομία.

Σήμερα, η μαστίχα εξακολουθεί να παράγεται στη Χίο με παραδοσιακές μεθόδους και εκτιμάται ιδιαίτερα για τη μοναδική γεύση και τις φαρμακευτικές της ιδιότητες.

Χρησιμοποιείται σε μια ποικιλία προϊόντων όπως τσίχλες, λικέρ, γλυκά, καλλυντικά και φαρμακευτικά προϊόντα.

Το νησί της Χίου συνεχίζει νανα είναι γνωστή ως η κύρια πηγή στον κόσμο υψηλής ποιότητας μαστίχας και η παραγωγή της παραμένει σημαντικό μέρος της τοπικής οικονομίας και πολιτισμού.

Η μαστίχα Χίου υποστηρίζει την υγεία του στομάχου, του αναπνευστικού και της επιδερμίδας χάρη στις αντιφλεγμονώδεις, αντιοξειδωτικά και αντιβακτηριακές της ιδιότητες.

--- Περισσότερα ---

Η μαστίχα, γνωστή και ως Μαστίχα, είναι μια ρητινώδης ουσία που λαμβάνεται από το μαστιχόδεντρο (Pistacia lentiscus) που φύεται στο ελληνικό νησί της Χίου.

Για αιώνες, η μαστίχα ήταν ένα πολύτιμο αγαθό στην περιοχή της Μεσογείου, που χρησιμοποιείται για ιατρικούς και γαστρονομικούς σκοπούς.

Στην παραδοσιακή ιατρική, η μαστίχα έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ποικίλων παθήσεων υγείας, συμπεριλαμβανομένων των πεπτικών διαταραχών, των αναπνευστικών προβλημάτων και των δερματικών παθήσεων.

Μελέτες έχουν δείξει ότι η μαστίχα έχει αντιφλεγμονώδεις, αντιβακτηριακές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες που μπορεί να ευθύνονται για τα θεραπευτικά της αποτελέσματα.

Η ικανότητα της μαστίχας να υποστηρίζει την υγεία του πεπτικού συστήματος είναι ένα από τα πιο γνωστά πλεονεκτήματα της για την υγεία.

Έχει αποδειχθεί ότι έχει προστατευτική δράση στο στομάχι και τα έντερα, μειώνοντας τον κίνδυνο ελκών και βελτιώνοντας τη συνολική πέψη.

Η μαστίχα έχει επίσης βρεθεί ότι έχει ήπιο καθαρτικό αποτέλεσμα, βοηθώντας στην ανακούφιση από τη δυσκοιλιότητα.

Εκτός από τα πεπτικά οφέλη της, η μαστίχα έχει χρησιμοποιηθεί για την υποστήριξη της αναπνευστικής υγείας.

Έχει αποδειχθεί ότι έχει καταπραϋντική δράση στο λαιμό και μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του βήχα και του κρυολογήματος.

Η μαστίχα έχει επίσης οφέλη για το δέρμα.

Έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά για τη θεραπεία τραυμάτων και δερματικών λοιμώξεων και μελέτες έχουν δείξει ότι έχει αντιβακτηριακά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα που μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση της ακμής και άλλων δερματικών παθήσεων.

Συνολικά, η μαστίχα είναι ένα ευέλικτο φυσικό φάρμακο με μακρά ιστορία χρήσης στην παραδοσιακή ιατρική.

Τα πιθανά οφέλη του για την υγεία το καθιστούν μια πολύτιμη προσθήκη σε κάθε ρουτίνα ευεξίας.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ ΚΑΨΟΥΛΑΣ:

2 κάψουλες, πίνετε 1 φορές την ημέρα, για προληπτικούς σκοπούς

ή

1 με 2 κάψουλες, πίνετε 3 φορές την ημέρα, για θεραπευτική δόση. *Μην υπερβαίνεται την ημερήσια δόση.

*  Καμία αναφορά παρενέργειας δεν έχει καταγραφεί 

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.

Το σκόρδο χρησιμοποιήθηκε από τους Βαβυλώνιους πριν από 4500 χρόνια και τους Κινέζους πριν από 2000 χρόνια , σύμφωνα με ιστορικά αρχεία, και αναφέρθηκε στους πολιτισμούς του Παλαιού Κόσμου της Αιγύπτου και της Ινδίας πριν από 5000 χρόνια.

Σύμφωνα με κάποια βιβλιογραφία. Ωστόσο ορισμένα γραπτά υποδηλώνουν ότι το σκόρδο μπορεί να φυτεύτηκε στην Κίνα πριν από 4.000 χρόνια.

Λόγω των αντιβακτηριακών, αντιμυκητιασικών και αντιιικών χαρακτηριστικών του, το σκόρδο προσφέρει ένα ευρύ φάσμα θεραπευτικών πλεονεκτημάτων και συνήθως επηρεάζει το καρδιαγγειακό σύστημα.

Το σκόρδο συνιστάται ως θεραπεία για μια ποικιλία ασθενειών στα ελληνικά, αιγυπτιακά , κινέζικα και ευρωπαϊκά ιατρικά κείμενα, όπως η ανικανότητα, τα τσιμπήματα του σκορπιού, οι καρδιακές παθήσεις, η κόπωση και η μαύρη πανώλη.

Το σκόρδο αναφέρεται και μέσα από τη Βίβλο. Όταν το ράχος κουράστηκε από το μάννα και πόθησε για κρέας, θρήνησε την κατάστασή τους, αναπολώντας τις παλιές μέρες πριν από την έξοδο. Θυμόμαστε τα ψάρια που φάγαμε ελεύθερα στην Αίγυπτο, και τα κολοκυθάκια και τα πεπόνια και τα πράσα και τα κρεμμύδια και το σκόρδο.

Σύμφωνα με τα τεκμηριωμένα στοιχεία στα αρχικά κείμενα της Αγιουρβέδα, φρέσκα φυτά καθώς και ώριμες και αποξηραμένες σκελίδες σκόρδου έχουν χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή ινδική ιατρική από την αρχαιότητα.

Εκτός από τη μείωση της αρτηριακής πίεσης, της χοληστερόλης και των επιπέδων σακχάρου, την αποφυγή της πήξης του αίματος και τη διατήρηση του ήπατος, το σκόρδο αναστέλλει και σκοτώνει βακτήρια, μύκητες και παράσιτα.

Έχει επίσης αντικαρκινικές ιδιότητες. Επιπλέον, το σκόρδο μπορεί να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα, να αποτρέψει τις ασθένειες και να διατηρήσει εξαιρετική την υγεία.

Επιπλέον, βοηθά στη μείωση της πρόσληψης αλατιού και στην υπερφαγία. Προστατεύει από την οξύτητα και την παραγωγή βλέννας. Αντιμετωπίζει επίσης τον πόνο του ισχίου και την πνευμονική φυματίωση.

Διουρητικό, αποχρεμπτικό, διεγερτικό, εφιδρωτικό. Το σκόρδο έχει πιστωθεί με πολλές υπέροχες ιδιότητες, συμπεριλαμβανομένων των θεραπευτικών ικανοτήτων. Μαζί με τα διάφορα οφέλη του, έχει διεγερτικές και στομαχικές ιδιότητες.

Η χρήση του ως αντισηπτικό έχει αναγνωριστεί από καιρό. Χρησιμοποιήθηκε συχνά στα τελευταία στάδια του πολέμου για τη θεραπεία της εξόγκωσης του τραύματος.

Για τη θεραπεία του τραύματος, μάκτρα αποστειρωμένου βρύου ‘’Sphagnum‘’ φορτώνονται με τον ακατέργαστο χυμό, αραιώνονται με νερό και στη συνέχεια εφαρμόζονται στην περιοχή. Έχει αποδειχθεί ότι αυτή η θεραπεία δεν έχει προκαλέσει κανένα σηπτικό αποτέλεσμα και χιλιάδες αντρικές ζωές έχουν σωθεί ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της.

Εκτός του ότι κοπανίζεται και χρησιμοποιείται ως κατάπλασμα για οσφυϊκές βλάβες, κατά καιρούς εφαρμόζεται εξωτερικά σε αλοιφές, λοσιόν και ως αντισηπτικό για τη διάλυση σκληρών οιδημάτων. Χρησιμοποιείται κυρίως για την πρόληψη του άνθρακα στα βοοειδή, σύμφωνα με το μύθο.

Ήταν το κύριο συστατικό του «Ξυδιού των Τεσσάρων Κλέφτων» , το οποίο αναπτύχθηκε με τόση επιτυχία στη Μασσαλία με σκοπό την αποτροπή της πανώλης κατά τη διάρκεια της επιδημίας της εκεί το 1722.

Αυτό φέρεται να ξεκίνησε με τέσσερις κλέφτες που είπαν ότι είχαν κλέψει τα νεκρά πτώματα των θυμάτων της πανώλης υπό απόλυτη ασφάλεια, ενώ προστατεύονταν από την ευρεία χρήση του αρωματικού ξιδιού.

Το σκόρδο χρησιμοποιήθηκε κάποτε ως ειδική θεραπεία για τη λέπρα. Όταν τρίβεται στα πέλματα των ποδιών σε ένα λινό ύφασμα και ανανεώνεται καθημερινά, πιστεύεται ότι έχει τα μεγαλύτερα ευνοϊκά αποτελέσματα σε περιπτώσεις ευλογιάς.

Σύμφωνα με το μύθο, κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας μολυσματικού πυρετού που ξέσπασε σε ορισμένες φτωχές περιοχές του Λονδίνου στις αρχές του 20ου αιώνα, Γάλλοι ιερείς, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τακτικά σκόρδο σε όλα τους τα πιάτα, επισκέπτονταν τις χειρότερες περιπτώσεις χωρίς να κινδυνεύσουν, ενώ οι Άγγλοι κληρικοί προσβλήθηκαν από την ασθένεια και σε πολλές περιπτώσεις πέθανε από αυτήν.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ ΚΑΨΟΥΛΑΣ:

1 με 2 κάψουλες, πίνετε 1 φορές την ημέρα, για προληπτικούς σκοπούς

ή

1 με 2 κάψουλες, πίνετε 3 φορές την ημέρα, για θεραπευτική δόση. *Μην υπερβαίνεται την ημερήσια δόση.

*  Φάρμακα για την αραίωση του αίματος: Το σκόρδο μπορεί να κάνει τις δράσεις των φαρμάκων που αραιώνουν το αίμα, όπως η βαρφαρίνη (Coumadin), η κλοπιδογρέλη (Plavix) και η ασπιρίνη ισχυρότερες, αυξάνοντας τον κίνδυνο αιμορραγίας.

Σημείωση:

Όλα τα σκευάσματα βοτάνων μπορούν να αποθηκευτούν αποτελεσματικά σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος, για παράδειγμα μέσα σε ένα ντουλάπι κουζίνας.

Θα πρέπει πάντοτε να ελέγχουμε την ένδειξη ημερομηνίας που ορίζετε από τον κατασκευαστή και η οποία δηλώνει το διάστημα που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε.

*  Προειδοποιήσεις:

Η παραπάνω περιγραφή του φυτού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συνταγή.

Η πληροφορίες που αναφέρονται έχουν αντληθεί από ακαδημαϊκά βιβλία, έρευνες, άρθρα και αναφορές καταξιωμένων βοτανολόγων.

Για τον άνθρωπο κάθε ουσία δυνητικώς μπορεί να έχει ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προέρχεται ανάλογα από την ποσότητα της ουσίας που θα μπει στον οργανισμό, και από τη δυνατότητα αυτού να την απομονώσει ή να την αποβάλλει μετά από κάποια επεξεργασία.

Θεωρείτε απαραίτητη η συμβουλή ειδικού πριν από την χρήση του φυτού, καθώς επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο μιας ισορροπημένης δίαιτας.

Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν είστε έγκυος, θηλάζετε, βρίσκεστε υπό φαρμακευτική αγωγή ή αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας. Να φυλάσσεται μακριά από τα μικρά παιδιά.